အခန်း (၁၂) သခင်မလေးကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း  ၁

"ပညာတတ်တွေပါ စာရင်းပေးကြတယ် ဟုတ်လား။" လင်းဝမ်ရုံ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဤခေတ်ကာလတွင် "ပညာတတ်" ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်မှာ လူအများ အထူးအလေးထားရသည့် ဘွဲ့ထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတိုင်းသည် အရည်အချင်း ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အထက်စီးဆန်သော စိတ်နေသဘောထား ရှိကြစမြဲပင်။ သူတို့သည် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျမ်းစာများနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဒဿနများကို သင်ကြားကြသော်လည်း ကျန်းဟွိုက်မြစ်ကမ်းဘေးက အပျော်အပါးများအကြောင်းကိုသာ ပြောလေ့ရှိကြသည်။ ပညာတတ်များသည် မြင့်မားသော လူနေမှုဘဝကိုသာ လိုက်စားကြသူများ ဖြစ်ရာ တစ်လလျှင် ငွေစ တစ်ရာ ပေးမည်ဆိုလျှင်ပင် အစေခံတစ်ယောက်အဖြစ် နှိမ့်ချခံယူကြမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် ဘာတွေဖြစ်ကုန်ကြသနည်း။ ဤလူများ ရူးကုန်ကြပြီလား။ဘာကြောင့်များ နိမ့်ကျလှသော အိမ်တော်အစေခံ ဖြစ်ဖို့ ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်နေကြရသနည်း။

အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် သိသိသာသာပင် အတင်းအဖျင်း ပြောရသည်ကို ဝါသနာပါသူ ဖြစ်ရာ လင်းဝမ်ရုံ၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ၏ နားနားတွင် သတိကြီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည် - "လူငယ်လေး... မင်း အတွင်းရေးကို မသိသေးလို့ပါ။ ငါကြားတာတော့ ရှောင်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးဟာ မကြာခင်မှာ အရွယ်ရောက်တော့မှာမို့ ခင်ပွန်းလောင်း ရွေးချယ်တော့မယ်တဲ့။ ဒီပညာတတ်တွေ အကုန်လုံးက သူမကို မျက်စိကျနေကြတာလေ။ စဉ်းစားကြည့်စမ်း... ရှောင်မိသားစုရဲ့ သခင်ကြီး ဆုံးပါးသွားကတည်းက သခင်မကြီးနဲ့ သမီးနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာ၊ အမျိုးသား အမွေခံဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ရှောင်မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးဟာ သခင်မလေးရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ သူမကို လက်ထပ်နိုင်တဲ့သူဟာ ရှောင်မိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးကို အမွေဆက်ခံရမှာပဲလေ"

လင်းဝမ်ရုံက "ဪ..." ဟု အရှည်ကြီး ဆွဲကာ ရေရွတ်လိုက်မိပြီးမှ အခြေအနေမှန်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ အိမ်တော်၏ သခင်မလေးမှာ ငယ်ရွယ်ချောမောပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝကာ ကျော့ရှင်းလှပသူ ဖြစ်ရာ ပန်းရနံ့ ကြိုင်လှိုင်နေသော ပန်းဝတ်ရည်နှင့် တူပေလိမ့်မည်။ သဘာဝကျစွာပင် ပညာတတ်များမှာလည်း ရူးသွပ်နေသော ပျားအုပ်များကဲ့သို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ပုပ်စပ်နေသော ဥများဆီသို့ ယင်ကောင်များ တဝီဝီ လာကြသကဲ့သို့ပင် ဤပညာတတ်များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။

လင်းဝမ်ရုံ မြင်ဖူးသမျှ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများနှင့် ဝတ္ထုများထဲတွင် သခင်မလေးဆိုသူများမှာ နတ်သမီးလေးများကဲ့သို့ အလွန်အမင်း လှပကြသူများ ဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လင်းဝမ်ရုံ ၎င်းကို မယုံကြည်ပါ။ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးဟူသည် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပါလား။ အချို့သော စာရေးဆရာများ စိတ်ကူးယဉ်သကဲ့သို့ ပြင်ပလောကတွင် အလှဘုရင်မများမှာ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုလို အများအပြား ဘယ်မှာ ရှိနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"အားနာပါတယ် ဦးလေး... ရှောင်သခင်မလေးရဲ့ ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုရှိလဲ။" လင်းဝမ်ရုံက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့... ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးကြသေးဘူး" ဟု ထိုအမျိုးသားက ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းကာ ပြန်ဖြေသည် - "ရှောင်သခင်ကြီး ဆုံးပြီးကတည်းက ဒီသခင်မလေးပဲ ရှောင်မိသားစု စီးပွားရေးကို ဦးစီးနေတာ။ သူမက အနေအေးပြီး လူမြင်ကွင်းကိုလည်း ထွက်ခဲတော့ သူမကို မြင်ဖူးသူ အတော်လေး နည်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်သခင်မကြီးရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်တော့ သခင်မလေးရဲ့ အလှကလည်း မဆိုးနိုင်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရတာပဲ"

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်လုံးများမှာ အမျိုးသားအချင်းချင်း နားလည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် တောက်ပနေရာ လင်းဝမ်ရုံမှာ စိတ်ထဲမှ ပြုံးမိသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရှောင်သခင်မကြီးမှာ အလွန်လှပပုံရသည်။ ထိုသူ ပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤပညာတတ်များသည် ရှောင်သခင်မလေးကို မမြင်ဖူးကြသေးပေ။ လင်းဝမ်ရုံ၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်စလုပ်လာပြီး အကြံတစ်ခု ရလာတော့သည်။ အဘိုးကြီး ဝေ့က သူ့ကို အစေခံလုပ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းခဲ့သော်လည်း သူသည် အရှုံးခံမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ ခံစားခဲ့ရသည့် မကျေနပ်ချက်များအတွက် ရှောင်မိသားစုကို အသုံးချကာ ငွေအချို့ ပြန်ရှာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ တရားမျှတသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် ထိုအဘိုးကြီးကို ကြည့်ကာ ရိုးသားစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး - "ဦးလေးက အလုပ်ကြိုးစားပေမဲ့ ဦးလေးရဲ့ စီးပွားရေး လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ကတော့ သိပ်ပြီး မစုံလင်သေးဘူးဗ။"

ထိုအမျိုးသားက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် - "ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး လူငယ်လေးရယ်" ဟု ဆိုလာသည်။

လင်းဝမ်ရုံက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး မိမိကဲ့သို့ပင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးကို ဆွဲခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည် - "သူငယ်ချင်း... ငါ့လက်ထဲမှာ ရှောင်မိသားစု အစေခံ ရွေးချယ်ပွဲ လမ်းညွှန်မြေပုံ တစ်စောင် ရှိတယ်။ ခုနက လောသွားလို့ အပိုတစ်စောင် ဝယ်မိသွားလို့ပါ။ အခုတော့ အနိမ့်ဆုံးဈေး ကြေးပြား လေးပြားနဲ့ပဲ ပြန်ရောင်းပေးမယ်။ မင်းသိတဲ့အတိုင်း ဒီပစ္စည်းက ဒီနေ့ အရမ်းရောင်းကောင်းနေတာ၊ ငါတောင် ဒီဦးလေးဆီက ငါးပြားနဲ့ ဝယ်ခဲ့ရတာ"

ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ပါးနပ်စွာဖြင့် - "မင်းက တစ်ဆင့်ပြန်ရောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲဟာ၊ ကြေးပြား သုံးပြားပဲ ပေးမယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လင်းဝမ်ရုံက တုံ့ဆိုင်းနေဟန် ပြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ - "ကဲ... ထားပါတော့၊ ဒီနေ့တော့ ငါပဲ အရှုံးခံလိုက်ပါ့မယ်။ သဘောတူတယ် သူငယ်ချင်း၊ ရော့..."

လင်းဝမ်ရုံသည် ပြုံးစိစိဖြင့် ထို "ပါးနပ်လှသော" လူငယ်ထံသို့ လမ်းညွှန်မြေပုံကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူပေးသော ကြေးပြား သုံးပြားကို ယူလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပါးနပ်သော နည်းဗျူဟာဖြင့် လမ်းညွှန်မြေပုံ တစ်စောင်နှင့် ကြေးပြား တစ်ပြားကို မည်သို့ ရရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအဘိုးကြီးမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားတော့သည်။

"အခု သဘောပေါက်ပြီလား ဦးလေး။" လင်းဝမ်ရုံက ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားက သူ့ကို လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ - "မင်းက ဆရာကြီးပဲ လူငယ်လေး။" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဒါကို ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေး မဟာဗျူဟာ  လို့ ခေါ်တယ် - ကုန်ကျစရိတ်ကို ခွဲဝေပစ်ပြီး အမြတ်ရအောင် လုပ်တာပေါ့" ဟု လင်းဝမ်ရုံက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ၏ ကုမ္ပဏီတွင် ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေး ဌာနမန်နေဂျာအဖြစ် လုပ်ကိုင်စဉ်က လင်းဝမ်ရုံ၏ လက်အောက်တွင် လူပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိခဲ့ရာ ဤကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် သီအိုရီများကို ရှင်းပြရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ - "အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ လူငယ်လေး" ဟု ဆိုသည်။

အလုပ်အကိုင်ခြင်း တူညီသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ လင်းဝမ်ရုံသည် ထိုအဘိုးကြီးနှင့် ရင်းနှီးသွားသလို ခံစားရသဖြင့် - "ဦးလေး... ဦးလေးရဲ့ နာမည်ကို မေးပါရစေဦး" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ဒုံရန်တယ် ပါ" ဟု ထိုအဘိုးကြီးက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေသည်။ လင်းဝမ်ရုံ၏ ဝတ်စုံက စုတ်ပြတ်နေသော်လည်း သူက အထင်မသေးတော့ပေ။

လင်းဝမ်ရုံ စိတ်ထဲမှ "ဒုံရန်တယ် ပေါ့၊ နာမည်ကောင်းလေးပဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဦးလေးဒုံ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျွန်တော့်နာမည်ကတော့ လင်းဝမ်ရုံ ပါ" လင်းဝမ်ရုံက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဪ... လင်းသခင်လေးကိုး၊ ငါအဘိုးကြီးက မျက်စိမှောက်ပြီး ပညာရှိကို မသိခဲ့ဘူးပဲ" ဟု ဒုံရန်တယ်က အလျင်အမြန်ပင် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံကလည်း အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ဂါရဝပြုကာ - "အားနာစရာ မလိုပါဘူး ဦးလေးဒုံရယ်။ ကျွန်တော် အကြံတစ်ခု ရလာလို့ ဦးလေးနဲ့ စီးပွားရေး အကျိုးတူ ပူးပေါင်းဖို့ ကမ်းလှမ်းချင်လို့ပါ"

"စီးပွားရေး အကျိုးတူ ပူးပေါင်းမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါကတော့... ငါအဘိုးကြီးမှာ အရင်းအနှီး အများကြီး မရှိဘူး" ဟု ဒုံရန်တယ်က ဗလုံးဗထွေး ပြောလာသည်။

ဒုံရန်တယ်သည် သူတို့ ခုမှ ဆုံဖူးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို သံသယဝင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လင်းဝမ်ရုံ နားလည်လိုက်သည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စီးပွားရေး အကျိုးတူလုပ်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေလျှင် လူများက မရိုးသားဘူးဟု သံသယဝင်တတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဒုံရန်တယ်၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်လည်း သူသည် အလွန်ချမ်းသာသူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"ဦးလေးဒုံ... စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ဒါက အန္တရာယ်မရှိတဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုပါ၊ အရင်းအနှီး အားလုံးကို ကျွန်တော် စိုက်ထုတ်ပါ့မယ်။ ဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို အကူအညီလေး တစ်ခုလောက် ပေးရုံပါပဲ၊ အမြတ်ကိုတော့ အညီအမျှ ခွဲယူကြတာပေါ့" လင်းဝမ်ရုံ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဒုံရန်တယ်က လင်းဝမ်ရုံကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လင်းဝမ်ရုံ၏ အသွင်အပြင်မှာ ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးနှင့် မတူသောကြောင့် ၎င်းမှာ နားလည်ပေး၍ ရပါသည်။ လင်းဝမ်ရုံက သူ၏ အတွေးကို ရိပ်မိသဖြင့် - "ဦးလေးဒုံ... ဦးလေးက ဒီလို လူစည်ကားတဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ နေ့တိုင်း ရှိနေတာဆိုတော့ လူကဲခတ် တော်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ၊ 'စာအုပ်တစ်အုပ်ကို မျက်နှာဖုံးကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်နဲ့' တဲ့၊ အကယ်၍ ဦးလေးက လူတစ်ယောက်ကို အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ စီးပွားရေးမှာ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဦးလေးဒုံ ခဏမျှ တွေးတောနေစဉ် လင်းဝမ်ရုံက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ - "ကောင်းကင်ဘုံက တရားမျှတပါတယ်၊ လူတိုင်းကို အခွင့်အရေး ပေးလေ့ရှိတယ်။ အချို့လူတွေက အမြင်ကျယ်ကြတယ်၊ သူတို့က ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်း တက်လှမ်းလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်ကြီးက သူတို့အတွက် ဖြစ်လာတော့တာပဲ။ တချို့ကတော့ နောက်တွန့်နေရင်းနဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို လက်လွတ် ဆုံးရှုံးလိုက်ကြရတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ခုနက လင်းဝမ်ရုံ၏ စည်းရုံးပုံ နည်းလမ်းများကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ ဦးလေးဒုံက လင်းဝမ်ရုံသည် အရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး လင်းဝမ်ရုံကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ - "ကောင်းပြီ လင်းသခင်လေး၊ မင်းပြောတာကို ငါ နားထောင်ပါ့မယ်။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတာ ပြောပါဦး"

လင်းဝမ်ရုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး - "ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဦးလေးဒုံ... ရှောင်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးကို မြင်ဖူးသူ နည်းတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် အတည်ပြုချင်ပါတယ်"

ဦးလေးဒုံက ခေါင်းညိတ်ပြီး - "အဲဒါ အမှန်ပဲ။ ငါ့သမီးက ရှောင်မိသားစုက သခင်မတွေအတွက် အဝတ်အစားတွေ ခဏခဏ ချုပ်ပေးရတာ၊ သူမ ပြောတာတော့ ရှောင်သခင်မကြီးတောင်မှ သခင်မလေးကို တွေ့ရခဲတယ်တဲ့"

"ဪ... ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက သခင်မလေးရဲ့ သူငယ်ချင်းလား။" လင်းဝမ်ရုံ ပြုံးလိုက်မိသည်။ "သူမက ရှောင်သခင်မကြီးနဲ့ ရှောင်သခင်မလေးတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် အမြဲရှိနေတာကိုး၊ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး"

ဦးလေးဒုံက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် - "ငါ့သမီးက လက်ရာလည်း သပ်ရပ်သလို ရုပ်ရည်လည်း လှတယ်‌ လေ။ သူမရဲ့ နာမည်က အရပ်ထဲမှာ ကျော်ကြားပြီးသား။ ရှောင်မိသားစုက သခင်မလေးတွေနဲ့ သခင်မကြီးတို့က သူမကို သိပ်ချစ်ကြတာ" ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ သမီးမှာ သူ၏ ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး သမီးအကြောင်း ပြောသည့်အခါ ဦးလေးဒုံ၏ မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ဝင်းပနေတော့သည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် သူ၏ အတွေးများကို ဦးလေးဒုံနှင့် ဝေမျှချင်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားပြောရန် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဦးလေးဒုံက လင်းဝမ်ရုံကို ကြည့်ကာ - "သခင်လေးအနေနဲ့ ငါအဘိုးကြီးလို ဆင်းရဲသား အိမ်ကို လာဖို့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် အဲဒီမှာပဲ သွားပြီး စကားပြောကြရအောင်" ဟု ဖိတ်ခေါ်လေသည်။

ဦးလေးဒုံသည် လက်တွေ့ကျသော လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အလုပ်ကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ဦးလေးဒုံသည် လူကို ယုံကြည်တတ်ပြီး လင်းဝမ်ရုံအပေါ် စိုးရိမ်မှု မရှိတော့ပေ။ ဦလေးဒုံတွင် သတ္တိရှိသူတစ်ဦး၏ စရိုက်လက္ခဏာ အချို့ ရှိနေရာ ၎င်းမှာ လင်းဝမ်ရုံ၏ လူကဲခတ်မှန်ကန်မှုကို ပြသနေပေတော့သည်။