အခန်း (၃၆) - တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်စေခြင်း

ထိုလူငယ်၏ နဖူးပြင်ပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံး ပွင့်ဟလာသောအခါ ရွှေရောင်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အလင်းဒိုင်းကာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသော စန်းလော့ လက်ဝါးကြီး အစီအရင်သည် ထိုရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းကာနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားပြီး နားကွဲမတတ် ထစ်ချုန်းသံများကို ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

"အင်း..."

နင်ပေ၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ထိုဒိုင်းကာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားလှသော ခုခံမှုစွမ်းအားကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအလင်းဒိုင်းကာက ကောင်းကင်မျက်လုံးရဲ့ စွမ်းရည်တွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်...

ဗုန်း

ခဏမျှ ကြံ့ကြံ့ခံပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းကာနှင့် စန်းလော့ လက်ဝါးကြီး အစီအရင် နှစ်ခုစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲအက်သွားပြီး ဝုန်းဒိုင်းကြဲသောင်းကျန်းလှသော မုန်တိုင်းပမာ စွမ်းအင်လှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသားနှင့် အရိုးများကို ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ လှီးဖြတ်တော့သည်။

ရှူး... အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ နင်ဝူချွဲသည် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ သောင်းကျန်းလှသော လက်သီးစွမ်းအားမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေပြီး အရှိန်အဝါကို တားဆီး၍မရနိုင်ချေ။

နင်ပေသည်လည်း လက်သီးနှင့် လက်ဝါးချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လျက် ခြေထောက်ရိပ်များ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေကာ နှစ်ဖက်စလုံး အရှုံးအနိုင်မပေါ်ဘဲ အကြိတ်အနယ် ရှိနေသည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်း၌ သူတို့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသော ပုံရိပ်များသည် နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်နေပြီး လူကို မျက်စိပဒေသာ ဖြစ်စေကာ မှင်တက်သွားစေသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း နင်ပေသည် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာရသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို တစ်ဖက်လူက ကြိုတင်တွက်ဆပြီး ခြေဖျက်နိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရရုံသာမက သူ အလွန် ဂုဏ်ယူရပါသည်ဆိုသော ရွေ့လျားခြင်းကျင့်စဉ် အရှိန်နှုန်းသည်ပင် ဤတိုက်ပွဲ၌ အကြွင်းမဲ့ အသာစီးမရနိုင်တော့ချေ။

သူ့ရဲ့ အရှိန်က အရင်အတိုင်းပဲ ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေနဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို ကြိုတင်သိနေသလိုပဲ။ ဒါဆို သူ့ရဲ့မျက်လုံးက အရာဝတ္ထုတွေကို နှေးကွေးသွားစေတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာလား...

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် နင်ပေ၏ ရင်ထဲတွင် ဤကောက်ချက်ကို ချလိုက်မိသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ၏အရှိန်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ မျက်စိထဲတွင် အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားသဖြင့် ပြိုင်ဘက်က တစ်လှမ်း ကြိုတင်တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကောင်းကင်မျက်လုံးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း..."

နင်ပေ ပြာယာမခတ်သွားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် ဝှက်ဖဲတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ထူးဆန်းဆိုးယုတ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

"ငရဲနတ်ဆိုးမျက်လုံး"

အသက်ဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

မမြင်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ညစ်ညမ်းမှုတစ်ခုသည် နင်ဝူချွဲ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အတင်းအကျပ် စီးဝင်သွားပြီး ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ ပျံ့နှက်သွားတော့သည်။

ဝရုန်းသုန်းကား ငိုကြွေးသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နင်ဝူချွဲ၏ မျက်ခုံးအစုံ တင်းတင်းကြုတ်သွားပြီး သူ၏ ဖြူစင်ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နင်ပေ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် ငရဲနတ်ဆိုးမျက်လုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှောင့်ယှက်မှုကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအသက်အရွယ်တွင် နင်ဝူချွဲသည် စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်စေမည့် မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ကြံရသေးသဖြင့် နင်ပေအတွက် သူ၏ အားနည်းချက်ကို အသုံးချရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်ညစ်ညမ်းမှုကြောင့် နင်ဝူချွဲ၏ အခြေအနေမှာ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ကွက်များပင် ပျက်ယွင်းလာကာ နင်ပေအတွက် အသာစီးကို ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

ဘုန်း.....!

အခွင့်အရေးကို မြင်သည်နှင့် နင်ပေသည် နင်ဝူချွဲ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

နင်ပေက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုလူငယ်သည် သွေးချင်းချင်းနီလျက် ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်သွားပြီး နေရာပေါင်းများစွာတွင် ဖြူစင်သော အရိုးများကိုပင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ အကန့်အသတ် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား" နင်ပေ မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူငယ်၏ နဖူးပြင်ပေါ်ရှိ တတိယမျက်လုံးက တဖန် လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။ နို့နှစ်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာပြီး မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းအောက်တွင် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ...

နင်ပေ၏ မျက်ခွံများ တွန့်ရှုံ့သွားပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိသော သဘောသဘာဝကို တဖန်ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသော ကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ကုစားနိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာ ကုသခြင်းအတွက် အသုံးပြုရသည့် ရေတွက်၍မရသော အဖိုးတန် "ဆေးလုံး" များထက် မည်မျှပို၍ ထိရောက်ပါသနည်း။

မကြာမီ နင်ဝူချွဲ၏ ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီး နင်ပေနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ညစ်ညမ်းမှုကြောင့် သူ အားနည်းချက် ဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ ကုသခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် ဒဏ်ရာရတိုင်း ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သံသရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

နင်ပေ၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ သူ၏ ညီဖြစ်သူ အလွန် သန်မာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း သူ အထင်သေးမိခဲ့ဆဲပင်။

ဤအကျပ်အတည်းကို ဖြိုခွဲရန်အတွက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကို ကြားဝင်စေပြီး နင်ဝူချွဲကို အပြတ်အသတ် ခြေမှုန်းပစ်ရမည်ကိုလည်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ငရဲနတ်ဆိုး ရိပ်ခွဲကျင့်စဉ်"

နင်ပေ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံးနီးပါး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီး ရိပ်ခွဲများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုရိပ်ခွဲ ၃၀ စလုံးသည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်း ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆက်ခံထားကြပြီး ယခုအခါ နင်ဝူချွဲထံသို့ ပြင်းထန်သော အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆင်နွှဲကြတော့သည်။

နင်ဝူချွဲသည် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံနေရသည့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ငြိမ်းသတ်ခံရတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသော်လည်း ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ဆက်လက် တောက်လောင်နေဆဲပင်။

"တောက်... မင်း မသေဘူးဆိုတာ ငါမယုံဘူး"

နင်ပေ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လက်များကို စတင် ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ကွဲအက်နေသော ကြွေထည်များကဲ့သို့ ထိုရိပ်ခွဲ ၃၀ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်များမှ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း... ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များက မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော နင်ဝူချွဲသည် မကြုံစဖူးသော သေစေနိုင်လောက်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် "ငရဲနတ်ဆိုး ရိပ်ခွဲကျင့်စဉ်" ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ဝိသေသလက္ခဏာမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပေါ်တွင် မူတည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုမျိုးမှာ "ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်" ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် အသက်ဝက် ပြတ်တောက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

တောက်တောက်ပပ အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလက်များ ပြတ်တောက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးချင်းချင်းနီကာ အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်အမင်း အားနည်းနေရှာသည်။

သို့သော်လည်း ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ နဖူးပြင်ပေါ်ရှိ ထောင်လိုက်မျက်လုံးမှာ တုန်ရီနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖြူစင်သော နို့နှစ်ရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လျက် ဤစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းကာ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပြန်လည်ပြုပြင်နေဆဲပင်။ အကယ်၍ အချိန်လုံလောက်စွာ ပေးလိုက်ပါက ၎င်းသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း နက်မှောင်သော ခြေရာတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး ထိုလူငယ်၏ ဦးခေါင်းကို ခြေမွပစ်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း.....!

ထိုလူငယ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တော့သည်။

နင်ပေ၏ နဖူးပြင်တွင် ချွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါပဲ နိုင်ခဲ့တာပဲ"

ပြောရမည်ဆိုလျှင် နင်ဝူချွဲသည် အလွန်အမင်း သန်မာလှပေသည်။ သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ဆဋ္ဌမအဆင့်အတွင်း သူ့ကို မည်သူမျှ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ကံဆိုးစွာဖြင့်... နင်ပေကတော့ ထူးခြားဆန်းပြားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ပြင်ပတွင်မူ...

ရေတွက်၍မရသော လူအုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ အဆင့်အတန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသည်းအသန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အပေါ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော နင်ဝူချွဲ၏ နာမည်နေရာတွင် ဒုတိယနေရာမှ နင်ပေ၏ နာမည်ဖြင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ...

တစ်ကွင်းလုံး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရူးသွပ်မတတ် ဆူညံသွားတော့သည်။

"ဟာ... သွားပြီ။ နင်ပေ နိုင်သွားပြီ။ သူ တကယ်ပဲ နင်ဝူချွဲရဲ့ နေရာကို အစားထိုးလိုက်ပြီ"

"နင်ဝူချွဲက အနိုင်မတိုက်နိုင်တဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူဘယ်တော့မှ မရှုံးဘူးဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို အခုတော့ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဖြိုခွဲလိုက်ပြီ"

"အားလုံးပဲ... ဒါဟာ သမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်ပဲ။ ဒါဟာ နင်ပေက ဆဋ္ဌမအဆင့်အတွင်းမှာ နံပါတ်တစ် လူသားဖြစ်သွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ သူဟာ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင်ပဲ"

အော်ဟစ်သံများမှာ လှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေပြီး မိုမြို့၏ အရပ်မျက်နှာတိုင်းသို့ ပျံ့နှက်သွားတော့သည်။

နင်ဝူချွဲအပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်ထားခဲ့ကြသော လောင်းကစားသမားများ အားလုံး ပြိုလဲသွားကြပြီး နောင်တရလွန်းသဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထုနေကြတော့သည်။ နင်ပေ အနိုင်ရမည်ဟု လောင်းထားသော သူများမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီး အားပေးကြပြီး မျက်နှာများတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေတော့သည်။

"အဆင်ပြေသွားပြီ... သခင်လေး နိုင်သွားပြီ" ပြင်ပတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ရွှေရှောင်ယုသည် ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်မိတော့မည့်အလား ရှိတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌...

ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော နင်ပေ၏ နာမည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတော်ကြာအောင် စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ဆွံ့အလို့နေသည်။

သို့သော် အထိတ်လန့်ဆုံးသူမှာ လျူရှုယန် ပင် ဖြစ်၏။

သူမသည် နင်ပေအနေဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် နင်ဝူချွဲကို အနိုင်မယူနိုင်လောက်ဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ထားရှိခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်ဝူချွဲသည် တူညီသောအဆင့်တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသည့် သင်္ကေတဖြစ်သော ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ကိစ္စရပ်များက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ..." လျူရှုယန်၏ စိတ်အာရုံများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ပထမနေရာကို ရရှိသွားသော နင်ပေနှင့် ရင်ဆိုင်ရရာ၌ သူမ၏ ထောင်လွှားမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားလှသော နောင်တနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများသာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ငါ အမြန် ထွက်ပြေးရမလား...

လျူရှုယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ ချောမောလှပသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်...။