အခန်း (၃၃) - အသုံးမကျရင် ပိုပြီးကျင့်ကြံအားထုတ်စမ်း

ထိုအချိန်တွင်...

လူအများ၏ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေမှုများကြား၌ လျူရှုယန် သည် တတိယနေရာမှ လူကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒုတိယနေရာမှ လူကို စတင်စိန်ခေါ်လေသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပါရမီရှင် အားလုံးက ဤနေရာသို့ လာရောက်ကာ "ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်" ကို လာရောက်စိန်ခေါ်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ နာမည်ကျော် ပါရမီရှင် အနည်းငယ်မှာ သူတို့၏ လူငယ်ဘဝတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိကြချေ။ ဥပမာအားဖြင့် တစ္ဆေဈေးကွက်၏ သခင်လေး ရဲကူဟန်ကဲ့သို့သော သူမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ယခုအခါ စမ်းသပ်မှုခံယူနိုင်သည့် အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်တွင် နာမည်ရေးထိုးခွင့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

လက်ရှိ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်၏ ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေသူကိုမူ နင်ပေ သိနေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ယခင်က ပုခုံးချင်းယှဉ်ကာ အတူတကွ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဟုတ်ပေသည်... သူကတော့ ကျန်းဟောက်ရန် ပင် ဖြစ်၏။

ကျန်းဟောက်ရန်သည် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်တွင် ဤစိန်ခေါ်မှုကို ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် "သတ္တမအဆင့်" သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မတက်လှမ်းနိုင်သေးဘဲ "ဆဋ္ဌမအဆင့်" ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်သာ ပါဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နင်ဝူချွဲ ကို ကပ်သီးကပ်သပ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်၏ ဒုတိယနေရာဖြင့်သာ ကျေနပ်ခဲ့ရသည်။

တစ်နှစ်အကြာတွင်မူ သူသည် သတ္တမအဆင့်သို့ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး နင်ပေနှင့် အသက်တူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူ၏ မိသားစုမှ လူတစ်ဦးက ကျန်းဟောက်ရန်ကို အဘယ်ကြောင့် သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ မစိန်ခေါ်ခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပါက သူသည် နင်ဝူချွဲကို အနိုင်ယူပြီး ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်၏ ပထမနေရာကို လုယူနိုင်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဟောက်ရန်သည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်မှာ -

"နင်ဝူချွဲက အသက် ၁၂ နှစ်သား အရွယ်ထဲက ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်မှာ နာမည်ရေးထိုးရဲခဲ့တာ။ ငါက သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်မှ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒါက ဘာများ အဓိပ္ပာယ်ရှိဦးမှာလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရသည်။

အမှန်ပင်... သူက အသက် ၁၂ နှစ်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ပြီး မင်းကတော့ အသက် ၁၉ နှစ်ကျမှ သတ္တမအဆင့်ကို အနိုင်နိုင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးမှာ မင်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာထူးခြားသွားမှာလဲ။

ပိုပြီး အရှက်ရစရာကောင်းတာက အကယ်၍ ထိုအချိန်ကျမှပင် မင်းက သူ့ကို မနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းဖြင့် စိန်ခေါ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ချဉ်းကပ်မှု ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ပထမနေရာကို အမြဲတမ်း သိမ်းပိုက်ထားသည့် နင်ဝူချွဲသည် တူညီသောအဆင့်တွင် "ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသည့် သင်္ကေတ" အဖြစ် လူသိများလာခဲ့ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်အတွင်း အနိုင်မတိုက်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင်...

ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် လျူရှုယန်၏ နာမည်သည် ဆက်လက်မြင့်တက်မသွားတော့ဘဲ တတိယနေရာတွင်သာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး.....

တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်အတွင်းမှ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ကျော့ရှင်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လျူရှုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ စွန်းထင်နေ၏။

သူမ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်းဟောက်ရန်၏ အစွမ်းက ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ သူ နောက်ဆုံး ထုတ်ဖော်လိုက်သော "မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေး ဓားကိုးစင်း" အစီအရင်က စိတ်ကူးယဉ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သူမကို အလွယ်တကူပင် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သော လူကပင် ဒုတိယနေရာမှာသာ ရပ်တန့်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နံပါတ်တစ်နေရာတွင် ရပ်တည်နေသည့် နင်ဝူချွဲ၏ အစွမ်းက မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲက... "သခင်မလေး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်..." လျူရှုယန်သည် သူမ၏ ပုလဲကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤအဆင့်ကို ရရှိခြင်းကပင် အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စံနှုန်းက မြင့်မားလွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲက သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်မှာ "သခင်မလေး... အိမ်ထောင်ဦးစီးက သခင်မလေးကို နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ တတိယနေရာက ဒုတိယနေရာထက် သိပ်ပြီး မညံ့ပါဘူး။ သခင်မလေးက ငယ်ပါသေးတယ်၊ သခင်မလေးရဲ့ အနာဂတ်က အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြန့်ပါတယ်"

လူအုပ်ကြီးထဲမှ အော်ဟစ်အားပေးသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နတ်သမီးလျူ... ကျွန်တော်တို့ အားပေးနေပါတယ်ဗျာ။ မင်းက အကောင်းဆုံးပဲ"

"တကယ်ပြောတာ... တတိယနေရာရတာတင် တော်တော်လေး အံ့ဩဖို့ကောင်းနေပြီ"

"ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါဦး"

ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းက လျူရှုယန်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုနေကြသည်။

"မဟာဝေ" တိုင်းပြည်၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးနှင့် အလှပဆုံးဖြစ်ပြီး အစွမ်းအစရော နောက်ခံပါ တောင့်တင်းလှသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးကို မည်သည့် လူငယ်အမျိုးသားကများ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ဤမျှများပြားသော ထောက်ခံအားပေးသူများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လျူရှုယန်သည်လည်း တင့်တယ်လျောက်ပတ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ သူမသည် ဆံနွယ်တစ်စုကို နားနောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ရင်း ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်ကာ "အားလုံးရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်..."

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့်...

အမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။

နတ်သမီးလျူက တကယ့်ကို သိမ်မွေ့လွန်းတာပဲ။

သူမကို လက်ထပ်ရတဲ့သူကတော့ ဘဝသုံးပါးစာ ကုသိုလ်ထူးပြီပဲ။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မဆီမဆိုင်သော အသံတစ်သံက ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ဖြစ်နေရင်လည်း ပိုပြီးကျင့်ကြံအားထုတ်စမ်းပါဦး။ ဘာတွေ ဆင်ခြေပေးနေတာလဲ"

ချက်ချင်းပင် တစ်ကွင်းလုံး ဆူပွက်နေသော အခြေအနေမှာ ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

လေထုကြီးတစ်ခုလုံး ခဲသွားသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

လျူရှုယန်၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမ နားကြားမှားလေသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားမိသည်။

ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာမူ အကြိမ်ကြိမ် တွန့်ရှုံ့သွားပြီး ဒေါသထွက်နေသော ခြင်္သေ့အိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူ ပြောလိုက်တာလဲ"

"ငါပဲ"

လူအုပ်ကြီးက ဝူးဝူးဝါးဝါးဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသဖြင့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် နီမြန်းသော အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွင့်ပျံနေသော အနီရောင်ဖဲကြိုးဖြင့် ဆံပင်အရှည်ကို စည်းနှောင်ထားသည့် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူသည် လက်ပိုက်လျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူ၏ လှောင်ပြောင်မှုက မည်မျှ ကြီးလေးသည်ကို သတိမပြုမိပုံရသည်။

"ဒီကောင်တော့ သေချင်လို့ ဇာတ်လမ်းရှာနေတာပဲ။ လျူမိသားစုရဲ့ သခင်မလေးကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှောင်ရဲတယ်..." ဟု လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးက တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"သူကတော့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်" နောက်တစ်ယောက်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။

လျူမိသားစု၏ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ ဤမျှများပြားလှသော ထောက်ခံသူ လူအုပ်ကြီး ရှေ့မှောက်တွင် သူ မည်သို့ ဒဏ်ရာမရဘဲ ထွက်သွားနိုင်မည်နည်း။

ညီလေးရာ... မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ။

ထိုလူငယ်၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲသည် သူ၏ ရင်ထဲမှ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်တော့သည်။

လျူမိသားစုသည် ယခုအခါ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမဆို လာရောက် စိန်ခေါ်စော်ကားနိုင်သည့် အဖွဲ့အစည်းမျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။

"ရှင်ကိုး...."

လျူရှုယန်သည် ထိုသူကို မှတ်မိသွားပြီး အံ့ဩသွားဟန်ရသည်။ သူ ယခုကဲ့သို့ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"ဟင်... သခင်မလေးက သူ့ကို သိတာလား" ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲသည် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို ခတ္တရပ်တန့်ကာ အံ့ဩသံသယဖြစ်ဖွယ် မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့.. သူက နာမည်ကျော် အမှိုက်အမွေခံ... နင်ပေ ပဲ"

လျူရှုယန် သတိဝင်လာပြီး ထိုလူငယ်ကို ကြည့်သည့် သူမ၏ အကြည့်များတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

နင်ပေသည် သူတို့၏ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို လူသိရှင်ကြား ဖျက်သိမ်းခဲ့ရုံသာမက သူမကို ပါးပါ ရိုက်ခဲ့သေးသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အငြိုးအတေးများ ခိုအောင်းနေပြီး ၎င်းကို မမေ့နိုင်သော အရှက်ရမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူထားခဲ့သည်။

"ဘာ" ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မင်းသားနန်းတော်" ၏ အမွေခံဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ်ပဲ သင်ခန်းစာပေးရန် လက်ပါလိုက်ပါက ဤကိစ္စ၏ သဘောသဘာဝသည် ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

"အော်... သူက အမှိုက်အမွေခံကိုး..."

ရေတွက်၍မရသော အကြည့်များက နင်ပေထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သံသယများ၊ အထင်သေးမှုများ၊ လှောင်ပြောင်မှုများ၊ ရွံရှာမှုများနှင့် စုပြုံနေတော့သည်။

လူတိုင်းက နင်ပေ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အံ့ဩနေကြသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများအတွက် အလွန် မုန်းတီးနေကြသည်။

ယခင်က အထွတ်အထိပ် လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် အောက်ခြေသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပါလျက် လျူမိသားစု၏ သခင်မလေးကို အစွမ်းမရှိဟု လှောင်ပြောင်ရဲသေးသည်။

သူ ဘယ်က သတ္တိတွေ ရနေတာလဲ။

ရွှေရှောင်ယု သည် နင်ပေ၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်၏ စိုက်ကြည့်မှုများကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် နင်ပေသည် ယခင်က လူစားမျိုး မဟုတ်တော့ကြောင်း သူမ သိရှိထားပြီး သခင်လေး၏ အစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည်လည်း ယုံကြည်မှုရှိရှိ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးတောရင်း သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကာ တည်ငြိမ်မှုကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။

"သခင်လေးနင်... မင်း ငါ့ရဲ့ သခင်မလေးကို ပြောလိုက်တဲ့ စကားက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား" ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နင်ပေက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ -

"အမှိုက်က အမှိုက်ပဲလေ။ လူတွေက ထုတ်ပြောလို့ မရဘူးလား။ အကယ်၍ သူမမှာ ဒီလောက်ကလေးတောင် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မရှိရင် အပြင်ထွက်ပြီး လူပြက်အဖြစ် မခံသင့်ဘူး"

"မင်း..."

ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲသည် ဒေါသကြောင့် စကားပင် ထွက်မလာတော့ချေ။ သူသည် ဤရိုင်းစိုင်းလှသော ကောင်စုတ်ကို တကယ်ပင် ရိုက်သတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။

လျူရှုယန်၏ မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူမက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်မှာ "နင်က ငါ့ကို အမှိုက်လို့ ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား။ နင့်လို ဘာမှသုံးမရတဲ့သူက ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်မှာ နာမည်ရေးထိုးဖို့တောင် အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဟားဟားဟား..." လူအုပ်ကြီးထဲမှ ရယ်မောသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအများအပြားက သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် သန်မာသူကိုသာ ရိုသေကြပြီး လက်သီးဆုပ်ကြီးသူကသာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ နင်ပေတွင် မည်မျှပင် အင်အားကြီးသော နောက်ခံရှိပါစေ၊ သူ၏ အစွမ်းက အားနည်းနေပါက သူတို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် အားနည်းသူတစ်ဦးက အားသာသူတစ်ဦးကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှောင်ပြောင်ခြင်းမှာ လူပြက်တစ်ယောက် ပြဇာတ်ကပြနေသကဲ့သို့ အမှန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

လျူရှုယန်က ဆက်လက်၍ ဖိအားပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ကျောက်စာတိုင်၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော နာမည်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများက ထက်မြက်ပြီး ကရုဏာကင်းမဲ့လှသည်။

"ဟောဒီ အပေါ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ နာမည်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း... အဲဒါ ရှင့်ရဲ့ ညီ‌တော်နာမည်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကို‌ဖြစ်တဲ့ ရှင်ကတော့ နာမည်လေးတောင် ရေးထိုးခွင့်မရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်စ ဖြစ်နေတယ်။ ရှင်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားလွန်းပါတယ်။ ပြောစမ်းပါဦး... သူက ရှင့်လို ဘာမှသုံးမရတဲ့ အစ်ကို‌မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ"

"အကယ်၍ ရှင့်ရဲ့ ညီလေးက နဂါးတစ်ကောင် ဆိုရင်... ရှင် နင်ပေကတော့ အခု တီကောင်တစ်ကောင်ပဲ"

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် လျူရှုယန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး နင်ပေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားမည့် အမူအရာကို ရှာဖွေရန် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း အချင်းချင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုစကားလုံးများက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည်။

"အဟမ်း... ငါ့ရဲ့ သခင်မလေးက အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်လို့ပါ။ သခင်လေးနင် စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရန် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး နင်ပေကို ကြည့်သည့် သူ၏ အကြည့်များတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ နင်ပေ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေပြီး သူ လှောင်ပြောင်ခံနေရသည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ အောင်နိုင်သူအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည့် ထိုအမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နင်ပေသည် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရန်သူသာ သူ၏ ဤအပြုံးနှင့် ရင်းနှီးပါက ဤအပြုံး ပေါ်လာသည့်အခါ သူသည် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဆင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင်... မင်း ငါနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ရဲလား"