အခန်း ၃၀- ရှောင်ယု စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်သွားခြင်း
"မြန်မြန်ရပ်လိုက်ဦး"
အရေးကြုံလာသဖြင့် နင်ပေသည် ကျန်းဟောက်ရန်၏ ဆံပင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ အော်ဟစ်တားဆီးလိုက်သည်။
"အား... ဘာဖြစ်တာလဲဗျာ" ကျန်းဟောက်ရန်သည် သူ၏ ဆံပင်များ အမြစ်ကနေ ကျွတ်ထွက်တော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကွက်ကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရတော့သည်။
ဝူး ဝူး ဝူး....!
ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ ဝန်းရံနေသည့် တောက်ပလှသော ဓားလင်းတန်းကြီးသည် လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဆက်လက်ဆင်းသက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ လေထဲ၌ ခဲလျက်သား ဖြစ်သွားတော့သည်။
"ဟင်" ဟို့ဝမ်နျန်သည် မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ဖိအားများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဤဆန်းကြယ်သောအခြေအနေကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့အနေဖြင့် တစ်ခုခုတော့ မမှန်ကန်ကြောင်း ထက်မြက်စွာ သိရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို... မင်း ရူးနေတာလားဗျာ။ ဘာဖြစ်လို့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ ငါ့ဆံပင်ကို လာဆွဲရတာလဲ။ နာတယ်ဗျ" ကျန်းဟောက်ရန်က နာကျင်လွန်းသဖြင့် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
နင်ပေသည် အနေခက်စွာဖြင့် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်ပြီး ဆံပင်ကို အလျင်အမြန် လွှတ်ပေးလိုက်ကာ "ဆောရီး... ငါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူက ဤသို့ပြောနေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာ ထိုပန်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူရိပ်လေးထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိနေပြီး သူမ အခြေအနေကို တစ်ဖက်လူ ရိပ်မိမသွားစေရန် စိတ်ထဲကနေ အသည်းအသန် ဆုတောင်းနေမိသည်။
သို့သော်လည်း သူ အကြောက်ဆုံးအရာက ဖြစ်ပျက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် တစ်ကောင်အနေဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်သည် အနံ့ခံအာရုံ အလွန်ထက်မြက်လှသဖြင့် အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အနံ့ကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။
"ဟဲဟဲ... ဒီလိုကိုး"
အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီးနောက် ဟို့ဝမ်နျန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရွှေရှောင်ယု ပုန်းနေသည့် ပျက်စီးနေသော နံရံနောက်သို့ လျှပ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော ကွယ်ကာမှုကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ သူမ၏ နုနယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤကြီးမားလှသော အမည်းရောင် လူဝံကြီးကို ကြည့်ရင်း ရွှေရှောင်ယု၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာရသည်။ သူမ၏ ဘဝတွင် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။
ထွားကျိုင်းလှသော အမြီးကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေရှောင်ယုကို ပတ်သိုင်းကာ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုလူဝံကြီး၏ မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။ ရွှေရှောင်ယုသည် ၎င်း၏ နှာခေါင်းပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပူပြင်းလှသော လေငွေ့များကိုပင် အတိုင်းသား ခံစားနေရသည်။
"မင်းပဲ..." ဟို့ဝမ်နျန်က အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည့် ပုံစံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤမိန်းကလေးသည် စောစောပိုင်းက သူ သဘောကျသဖြင့် အစောင့်ဗိုလ်မှူးကို ဖမ်းခိုင်းခဲ့သည့် သားကောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
"သွားပြီ" ရွှေရှောင်ယု ရန်သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ပေ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
ကျန်းဟောက်ရန်သည်လည်း အူကြောင်ကြောင်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ။ ယခုအခြေအနေကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုမိန်းကလေးသည် နင်ပေနှင့် ပတ်သက်မှုရှိကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက စောစောက နင်ပေ သူ့ကို အသည်းအသန် အော်ဟစ်တားဆီးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"သခင်လေး... ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့..." ရွှေရှောင်ယု၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေခဲ့ပြီး သူမသည် ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် သတ္တိမွေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် နင်ပေအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု မဖြစ်ချင်တော့ပေ။
"ဟဲဟဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က တူတူရှိနေကြတာကိုး" ဟို့ဝမ်နျန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
သို့သော် မကြာခင်မှာပင် သူ ဆက်၍ မရယ်မောနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤမိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်တပ်မက်မိသဖြင့် အစောင့်ဗိုလ်မှူးကို လွှတ်၍ ဖမ်းခိုင်းခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားလာရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတော့... သူကိုယ်တိုင်ပဲ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာပဲ။
ဤအရာကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ဟို့ဝမ်နျန်၏ မျက်နှာမှာ ချေးစားထားရသကဲ့သို့ အလွန် ညစ်နွမ်းသွားတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဤမိန်းကလေးပင်။ သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက သူ ဤနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်။ ဒါဆိုရင် မင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ ငါ ခွင့်ပြုမယ်" နင်ပေက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရွှေရှောင်ယု၏ အရေးပါမှုမှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုသဖြင့် သူသည် တစ်ဖက်လူနှင့် ညှိနှိုင်းရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို အူကြောင်ကြောင်လို့ ထင်နေတာလား။ အခု သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်းတို့ ငါ့ကို ဆက်တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ။ မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်မလာတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ သူမကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းဟောက်ရန်မှာ ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာရသည် "မင်းလို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ပစ်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်ကောင်"
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ချက်ချင်း ဆင်းသက်စေချင်သော်လည်း နင်ပေနှင့် ပတ်သက်နေမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ထိုအလိုဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းထားရသည်။
"သခင်လေး... ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ သေရမှာကို မကြောက်ဘူး၊ တကယ်ပြောတာပါ..." ရွှေရှောင်ယု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ တသွင်သွင် စီးကျလာသည်။ မိမိကြောင့်နှင့် ထိုလူသားမှာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ခံနေရသည်ကို သူမ မမြင်ချင်ပေ။
အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင် သတ်သေနိုင်မည်ဆိုပါက သူမ မဆိုင်းမတွ လုပ်ဆောင်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူမ မည်သည့်အရာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အားကိုးရာမဲ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ဟို့ဝမ်နျန်မှာမူ ဓားစာခံကို ဖမ်းဆီးထားနိုင်သဖြင့် လုံးဝ စိတ်ချလက်ချ ရှိနေပြီး သူ၏ ရှေ့မှ ရွှေရှောင်ယုကို အကဲခတ်ရင်း လျှာသပ်လိုက်သည် "ငါ ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကြည့်ရတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ကာလဝက်လောက်က ငါ အရသာရှိရှိ ကစားခဲ့တဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ အတော်လေး တူတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အဲဒီအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း တကယ်ပဲ လွမ်းမောစရာ ကောင်းလှတယ်"
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်...
ရွှေရှောင်ယုသည် မိုးကြိုးပစ်ချခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော မျက်ဝန်းများနှင့်အတူ "မင်း... မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ မင်း ငါ့ရဲ့ ညီမလေး ရှောင်ယာကို မြင်ဖူးတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟို့ဝမ်နျန်က အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည့် ပုံစံဖြင့် "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... သူမက မင်းရဲ့ ညီမဖြစ်နေတာကိုး"
"မင်း သူမကို ဘာလုပ်ခဲ့လဲ" ရွှေရှောင်ယုသည် စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ထိုလူဝံကြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
"ဟဲဟဲ... ငါ သူမကို သေသေချာချာ ကစားခဲ့တာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက သူမ တော်တော်လေး နာကျင်ခံစားခဲ့ရပုံပဲ။ ငါ ကစားလို့ ဝသွားတဲ့အခါကျတော့ သူမကို အရသာရှိတဲ့ အစာတစ်ခုအဖြစ် ချက်ပြုတ်ပြီး စားပစ်လိုက်တယ်။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူမ သေခါနီးမှာ 'အစ်မ... ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး' လို့ အော်ဟစ်နေခဲ့သေးတယ်။ အော်... မင်းက သူမရဲ့ အစ်မဖြစ်နေတာကိုး။ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီလို လှပလှတဲ့ ကစားပွဲကို မင်းကိုယ်တိုင် မျက်ဝန်းနဲ့ မမြင်ခဲ့ရတာပဲ"
စကားအဆုံးတွင် ဟို့ဝမ်နျန်သည် ထိုအတိတ်ကို ပြန်လည် အရသာခံနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။
"တိရစ္ဆာန်... မင်းက တကယ့်ကို တိရစ္ဆာန်ပဲ" ကျန်းဟောက်ရန်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ စရိုက်အရ ဤကဲ့သို့ လူမဆန်သော လုပ်ရပ်များကို သူ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။
နင်ပေ၏ မျက်နှာမှာလည်း မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရွှေရှောင်ယု၏ ညီမလေးမှာ ဆိုးဝါးလှသော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှအထိ ဆိုးဝါးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် သူသည် ရွှေရှောင်ယု၏ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ဖခင်အတွက်လည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသွားသည်။ စောစောပိုင်းက သိရှိခဲ့ရသော အချက်အလက်များအရ သူမ၏ ဖခင်မှာ စစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ကာ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် စစ်သားကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ မိသားစုမှာမူ ယခုကဲ့သို့ အထီးကျန် ဆိုးဝါးလှသော ကံကြမ္မာဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်...
ရွှေရှောင်ယုသည် သူမ၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီး မျက်ရည်နှစ်စင်းမှာ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလျက် "ဒါ မဟုတ်ဘူး... ဒါ မဟုတ်ဘူး..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။
သူမ၏ ညီမလေး ကြုံတွေ့ခဲ့ရမည့် ဆိုးဝါးလှသော အခြေအနေကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ရင်ခွဲမတတ် နာကျင်မှုကြီးက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားလှသော၊ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်အားငယ်စရာကောင်းသော နာကျင်မှုကြီးက သူမ၏ စိတ်ကမ္ဘာကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။ သတိမထားမိခင်မှာပင် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာရသည်။
သူမ၏ ရင်ထဲရှိ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်လေးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာအမှောင်ထုကြီးက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
ကွက်တိ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရွှေရှောင်ယု၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်တစ်မျိုးမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အတိုင်း။
"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ"
ဟို့ဝမ်နျန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ ခဲသွားရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော သံသယများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပျံ့နှက်သွားတော့သည်။
သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အမြီးဖြင့် ပတ်သိုင်းခြင်း ခံထားရသော မိန်းကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသော၊ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းကြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...!
ထိုပေါက်ကွဲမှု မြင်ကွင်းမှာ နေမင်းကြီးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံကြီးကို နေ့ခင်းဘက်ပမာ တောက်ပသွားစေသည်။ ပန်ရှီမြို့ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရသည်။ မြို့ထဲရှိ မြို့သူမြို့သားများအားလုံး လန့်နိုးလာကြပြီး မြို့စားမင်း စံအိမ်တော်ရှိရာဘက်သို့ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။
"အား..."
အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်သည် ထိုစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် အော်ဟစ်ညည်းတွားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သွေးနှင့် အသားများမှာ တရှိန်ရှိန် အရည်ပျော်သွားပြီး ပူပြင်းလှသော နေမင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသည့် နှင်းပမာ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှေရှောင်ယု ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများ စတင်ပြသကဲ့သို့ပင် နင်ပေသည် တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ကျန်းဟောက်ရန်ကို ဆွဲကိုင်ကာ 'ဝရုန်းသုန်းကား မိုးကြိုးပုံရိပ်ခြေလှမ်း' ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လျက် ချက်ချင်း လှည့်ပြေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်းပင်... မကြာခင်မှာပင် သူတို့၏ နောက်ကွယ်၌ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မခုခံနိုင်သော အင်အားဖြင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လောကကြီးထဲရှိ မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို သုတ်သင်ပစ်တော့မည့်အတိုင်း။
"ဒါ... ဒါ... ဒါက..." လေပြင်းများ နားထဲတွင် တဝုန်းဝုန်း တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းဟောက်ရန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဘဝတွင် မည်သည့်အခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ လုံးဝမရှိသည့် အားနည်းလှသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရတာလဲ။
လောကထဲသို့ လေ့ကျင့်ရန် ထွက်လာခဲ့သည့် ကျန်းဟောက်ရန်သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိမှုနှင့် စစ်မှန်မှုမရှိခြင်းတို့ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
တိုတောင်းလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး လောကကြီးထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းကြီးမှာလည်း ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နေ့ခင်းဘက်ပမာ လင်းထိန်နေခဲ့သော ညကောင်းကင်ယံကြီးမှာ မှောင်မိုက်ခြင်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်ပျက်မသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ တစ်ဦးဦးက ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ အောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်၏ လက်ရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန် ထိတ်လန့်သွားရပေလိမ့်မည်။
မူလက မူးပေါင်းသောင်းချီ ကျယ်ဝန်းပြီး အဆောက်အအုံပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော မြို့စားမင်း စံအိမ်တော်ကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ တည်ရှိခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်း၏ နေရာတွင်မူ အောက်ခြေကို မမှန်းဆနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသော၊ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ချောက်ကွက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
'ဒါက တကယ့်ကို လူသားပုံစံ ပေါက်ကွဲနိုင်သည့်အင်အားကြီးလက်နက် ပဲ...' နင်ပေက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် လျှာသပ်လိုက်မိပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ အချိန်မီ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူပါ ထိုနေရာတင် အမှုန့်ဖြစ်သွားလောက်သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် သူသည် ရွှေရှောင်ယုအပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်ကိုလည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ပြန်လည် ဆန်းသစ်လိုက်ရသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူမသည် အန္တရာယ်ကို ဘေးကင်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ သူမက တကယ့်ကို အမော်ကွန်းတင်လောက်တဲ့ 'ကံကြမ္မာရဲ့ သမီးတော်အစစ်အမှန်ပဲ။
ဂလု...!
ကျန်းဟောက်ရန်က တံတွေးကို အားပါးတရ မျိုချလိုက်မိသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ သူ၏ ဝတ်ရုံတစ်ခုလုံး ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ငရဲတံခါးဝသို့ တစ်ခေါက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
"အစ်... အစ်ကို... မင်းရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲဗျာ"
သူ့ဘေးနားရှိ ခန့်ညားလှသော လူငယ်ထံသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူသည် သတ္တိမွေးကာ စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
နင်ပေက ထိုလူကို စိတ်ပျက်သည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း စကားပြောတာ ယဉ်ကျေးရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဆောရီးဗျာ... ငါ စကားလုံး ရွေးချယ်တာ မှားသွားတယ်"
ကျန်းဟောက်ရန်၏ မျက်နှာမှာ ခဲသွားရပြီး အနေခက်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
နင်ပေသည် ဤမေးခွန်းကို ဖြေကြားရန် အစီအစဉ် မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်ပင် ရွှေရှောင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရေရေရာရာ မသိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ပမာ ထိုနက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကွက်ကြီးထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ ထိုချောက်ကွက်ကြီး၏ ဗဟိုတည့်တည့်တွင်မူ ပန်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုလိုက်ရခြင်းကြောင့် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဟို့ဝမ်နျန်မှာမူ... လွန်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက လေထုထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အစအနမျှပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
၎င်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နဝမအဆင့် ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည် ဖြစ်ရာ အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်အတွက်မူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။
နင်ပေသည် ရွှေရှောင်ယု၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးအလယ်တွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတတစ်ခု လင်းလက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လောကကြီး၏ ဆန်းကြယ်မှုများကို သယ်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ပင်။ သူ တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံတင် ရှိသေးသည်၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စစ်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့်အတိုင်း။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသင်္ကေတမှာ ခဏမျှသာ လင်းလက်ပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
နင်ပေ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်ပေါက်လာကာ လျှာသပ်လိုက်မိသည် ။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလွန်းလှတယ်..."