အခန်း ၂၉- စွန်လွှတ်ကစားကွက်

"လှပလှချည်လား 'အသက်ရှင်ချင်တယ်' ဆိုတဲ့ စကားက"

ကျန်းဟောက်ရန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် တကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ လောဘကြောင့် အပြစ်မဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေ အမြောက်အမြား ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ သူတို့က ပန်ရှီမြို့ထဲမှာဆိုရင် ဘေးကင်းလိမ့်မယ်၊ ဒေသခံအရာရှိတွေက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက မြို့တစ်မြို့ရဲ့ မြို့စားမင်းဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးစုတွေကို နှိပ်စက်ခဲ့တယ်။ မင်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မင်း စောင့်ရှောက်ခဲ့ရဲ့လား။ သူတို့ကော အသက်မရှင်ချင်ကြဘူးလား"

တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေသော ကုန်းစွန်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည် "ဒီအပေါစား စကားတွေကို ငါ့ရှေ့မှာ လာမပြောနဲ့။ ငါက ဒီရာထူးနေရာကို အောက်ခြေကနေ တစ်ဆင့်ချင်းစီ ခက်ခက်ခဲခဲ တက်လှမ်းခဲ့တာ။ ဒီလို သာမန်အရပ်သားတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်တွေက ငါ့အသက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ အသက်သက်တမ်းကို ဆက်ဖို့အတွက် သူတို့က ငါ့ရဲ့ အစာအဖြစ် အစားခံရတာဟာ သူတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေအတွက် အမြင့်ဆုံး တန်ဖိုးပဲ"

"မင်းလည်းပဲ ကြည့်စမ်း... ကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစုကြီးကနေ မွေးဖွားလာပြီး အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ ဒီလို အသက်အရွယ်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ငါ အလိုချင်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပနေတာ။ အကယ်၍ တစ်နေ့မှာ မင်းကိုယ်တိုင် သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းကို ရွေးချယ်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံလာရရင် မင်းကော မပတ်သက်တဲ့ လူအုပ်ကြီးအတွက် မင်းရဲ့ အသက်ကို စွန့်ဝံ့ပါ့မလား"

သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကုန်းစွန်းယန်သည် ပျံသန်းနိုင်သည့် ဓားအနည်းငယ်၏ ဆွဲရိုက်ခြင်းကြောင့် တိုင်ကြီးတစ်ခုတွင် ကပ်လျက်သား အပ်နှံခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခြေလက်များမှာ လှုပ်ရှား၍မရတော့ဘဲ ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။ နောက်ဆုံး ဓားတစ်စင်းမှာမူ သူ၏ မျက်ခုံးအလယ်တည့်တည့်တွင် တုန်ခါလျက် ဝဲပျံနေတော့သည်။

"ဘာလို့ ပြန်မဖြေတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲမှာ မလုံလို့လား။ အဟားဟားဟား..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူလည်းမဟုတ်၊ သရဲလည်းမဟုတ်သည့် ဤမိစ္ဆာကောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ဟန်ဆောင်ကောင်းမှုများနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း စကားများကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိလုပ်ရပ်က မှားယွင်းခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ကျန်းဟောက်ရန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခိုင်မာမြဲမြံနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများတွင် မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိဘဲ စကားလုံးတိုင်းကို ပြတ်သားစွာဖြင့် ပုလဲလုံးများ ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ကျရောက်သကဲ့သို့ တိကျစွာ ပြောလိုက်တော့သည် ။

"အကယ်၍ အဲဒီနေ့ တကယ်ရောက်လာခဲ့ရင်လည်း... ငါ ကျန်းဟောက်ရန်ဟာ သေရမှာကို ကြောက်ပြီး အသက်ကို ဖက်တွယ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ရင်းအတိုင်း ဖြောင့်မတ်စွာပဲ အဆုံးသတ်ခံလိုက်မယ်"

ကုန်းစွန်းယန်၏ ရယ်မောသံမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းမပြတတ်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ငယ်စဉ်ဘဝကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာမိသည်။ ထိုစဉ်က သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် စိတ်အားထက်သန်ပြီး တရားမျှတမှုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ယခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။

"မင်း လုပ်နိုင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..." ကုန်းစွန်းယန်သည် ဆက်လက် ငြင်းခုံရန် အားအင်မရှိတော့ပေ။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မျက်ဝန်းထဲရှိ နောက်ဆုံး အလင်းရောင်လေးမှာလည်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ မုချ လုပ်မှာပါ"

ကျန်းဟောက်ရန်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ နောက်ဆုံးဓားမှာ ကုန်းစွန်းယန်၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

ဤနေရာမှ ရန်သူကို သုတ်သင်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားရသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံအတွင်းတွင် ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် လူဝံကြီးသည် မြို့စားမင်း စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာဖြင့် သောင်းကျန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ဖုန်မှုန့်များ တထောင်းထောင်းထလျက် ကျောက်တုံးများမှာလည်း လွင့်ပျံနေသည်။ ဝေဝါးလှသော မိုးကြိုးပုံရိပ်ယောင်များသည် ထိုလူဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံလျက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေပြီး အပြန်အလှန် ဒဏ်ရာများ ပေးနေကြသည်။

'ဒီလူက ဘယ်မိသားစုကြီးရဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်လဲ။ ဒါမှမဟုတ် အထွတ်အထိပ် ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုခုကနေ လာပြီး လေ့ကျင့်နေတဲ့ ပါရမီရှင်လား' ကျန်းဟောက်ရန်သည် ကြည့်ရင်းဖြင့်ပင် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်လာရပြီး ၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို စိတ်ကြိုက် ကစားနေနိုင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ထိုရန်သူမှာ စစ်မှန်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့... သူကိုယ်တိုင်သာ ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့ လုံးဝ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အံ့ဩနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ကျန်းဟောက်ရန်သည် 'မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေး ဓားကိုးစင်း' ကို အလျင်အမြန် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုရင်သပ်ရှုမောဖွယ် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်တော့သည်။

"အစ်ကို... ငါ မင်းကို ကူညီဖို့ လာပြီ"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... ဟို့ဝမ်နျန်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော နင်ပေသည် ကျန်းဟောက်ရန် ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤလူက တကယ်ပဲ သူ့ကို ကူညီဖို့ လာတာလား။

နင်ပေ၏ တွေးထင်မှုအရ ဤမဟာမိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းပကားကို မြင်ပြီးနောက် ကျန်းဟောက်ရန်၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်ရမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရေးကြုံလာပါက မိမိကိုယ်ကို အရင်ဆုံး အသက်ဘေးမှ လွတ်အောင် စောင့်ရှောက်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူကမူ ထွက်ပြေးရမည့်အစား ကူညီရန်အတွက် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းဟောက်ရန် ပါဝင်လာခြင်းကြောင့် တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရှူး ရှူး ရှူး....!

လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် သံစဉ်များမှာ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပျံသန်းနိုင်သည့် ဓားတစ်စင်းချင်းစီသည် တောက်ပသော သက်တံရောင်လိုင်းများကို ဆွဲခေါ်လျက် အမည်းရောင် လူဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးပွားများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့် ထိမှန်နေသကဲ့သို့ပင်။

မကြာခင်မှာပင် ထိုလူဝံကြီး၏ အရေပြားပေါ်မှ သွေးစအချို့ စိမ့်ထွက်လာတော့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားကို ယှဉ်မည်ဆိုပါက ကျန်းဟောက်ရန်၏ 'မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေး ဓားကိုးစင်း' မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့မှာ အဆင့်မြင့် ရတနာလက်နက်များ ဖြစ်ကြသည့်အပြင် သူ၏ 'ဟောက်ရန် ဓားကွက်ပညာရပ်' နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တောက်... မင်းတို့တွေ သေချင်နေကြတာပဲ"

ဟို့ဝမ်နျန်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နာကျင်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားရသည်။ ၎င်းသည် ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲကာ ကျန်းဟောက်ရန်ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

အတိုင်းအဆမရှိသော ဖိနှိပ်မှုကြီးကြောင့် ကျန်းဟောက်ရန်တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားရသည်။ သူသည် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ခေါင်းစားစရာကောင်းသည်မှာ ကျန်းဟောက်ရန်အနေဖြင့် ရွေ့လျားမှု အရှိန်အဟုန်တွင် နင်ပေကို မယှဉ်နိုင်ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နင်ပေကဲ့သို့ စိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤရူးသွပ်နေသော လူဝံကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် လှိုင်းတံပိုး ထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းပမာ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင် "

ကျန်းဟောက်ရန်တွင် ရှောင်စရာလမ်းမရှိသဖြင့် သွားအံကြိတ်ကာ ကာကွယ်ရေး တိုက်ခိုက်မှုပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရတော့သည်။ ချက်ချင်းပင် ဖြူစင်သော ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ဘုန်း..!

မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ထိုဖြူစင်သော ဒိုင်းကာကြီးမှာ ပူဖောင်းလေးတစ်ခုပမာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

"အာ့..." မခုခံနိုင်ဘဲ ကျန်းဟောက်ရန်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးဝေသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကလီစာများမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် နာကျင်လာရသည်။

ဟို့ဝမ်နျန်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး ရက်စက်လှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ပေါက်နေသည် "မင်းသာ စောစောက ထွက်ပြေးသွားရင် အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဇွတ်ဝင်ပါချင်နေမှတော့လည်း ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

၎င်းသည် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲတွင် ရှိနေသော ကျန်းဟောက်ရန်ကို ဖမ်းဆုပ်ချေမှုန်းပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရှူး....!

ရုတ်တရက် ဝေဝါးလှသော လူရိပ်တစ်ခုသည် ကျန်းဟောက်ရန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ လျှပ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်၏ လက်ဝါးကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး မိုးကြိုးနက်လိုင်းအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"တောက်" ပစ်မှတ် လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်သည် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်စွာဖြင့် ၎င်းတို့နောက်သို့ အားကုန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

ကျန်းဟောက်ရန်သည် မိမိကိုယ်ကို နင်ပေ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံထားရပြီး လေထဲတွင် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ပမာ ပျံသန်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လရောင်အောက်၌ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အမည်းရောင် လူဝံကြီးမှာ မနားတမ်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အသက်ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို" ကျန်းဟောက်ရန်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နင်ပေ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို သေသေချာချာ တွက်ချက်လိုက်သည်။

သူ့အနေဖြင့် အရှိန်အလွန်မြန်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာ ဟို့ဝမ်နျန်၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေ ထိရောက်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ သို့သော် ဤဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူငယ်မှာမူ မတူပေ။ သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ရန်သူကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ယောက်သာ အားသာချက်ချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဤတိုက်ပွဲကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒီအတိုင်း ငေးမနေနဲ့ဦး။ မင်းရဲ့ ဓားကိုးစင်းကို သုံးပြီး သူ့ကို ဆက်တိုက်ခိုက်စမ်း။ ငါ မင်းကို ခေါ်ပြီး ရွေ့လျားနေသရွေ့တော့ အဲဒီကောင် ငါတို့နောက်ကို လုံးဝ မှီမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဟောက်ရန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး နင်ပေ ကြံစည်ထားသည့် ကစားကွက် (စွန်လွှတ်ကစားကွက်) ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ကွက်ကို အလျင်အမြန် ဖော်ဆောင်လိုက်ပြီး 'မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေး ဓားကိုးစင်း' ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလျက် ဟို့ဝမ်နျန်ထံသို့ တရစပ် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ ဟို့ဝမ်နျန်မှာမူ နောက်ကနေ လိုက်လံဖမ်းဆီးရင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နေရသဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်လာရသည်။

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ဆိုပါက ၎င်းသည် လုံးဝကို အောက်စီးသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တောက်... မင်းတို့ကောင်တွေဟာ တကယ်ကို သေသင့်တာပဲ"

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြို့စားမင်း စံအိမ်တော်အတွင်း၌ သွေးချင်းချင်းနီနေသော ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် လူဝံကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

【 ဒင်... သခင်၏ ယုတ်မာလှသော စွန်လွှတ်ကစားကွက်ကြောင့် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲသွားကြောင်း စနစ်က သိရှိလိုက်သဖြင့် ရမှတ် ၅၀,၀၀၀ အား ဆုလာဘ်အဖြစ် ချီးမြှင့်လိုက်သည် 】

"ဒီအတိုင်းပဲ... ဆက်လုပ်စမ်း" နင်ပေက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး စွန်လွှတ်ကစား နေမည်ဆိုပါက ဤသားရဲကောင်ကို စောစောစီးစီး မောဟိုက်ပြီး လဲကျအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

ကျန်းဟောက်ရန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နင်ပေက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လျက် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားပေးနေသဖြင့် ထိုသားရဲကောင်၏ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည်ကို သူ လုံးဝ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

မိမိကိုယ်တိုင် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်တော့မည်ဟု တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ကျန်းဟောက်ရန်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဤသည်မှာ သူ လောကထဲသို့ စတင်ခြေချပြီးကတည်းက အကြီးမားဆုံးနှင့် ဂုဏ်အသရေအရှိဆုံး အောင်မြင်မှု မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်သည် အဋ္ဌမအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့် မှာသာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ အဋ္ဌမအဆင့် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မှာ ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအင် များမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ရာ ကျန်းဟောက်ရန်၏ 'မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေး ဓားကိုးစင်း' မှာ ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးဝါးလာသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်သည် သွားအံကြိတ်ကာ ဤလူသားနှစ်ယောက်ကို ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း မပြုတော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ဟင် ဒီသားရဲကောင်က ထွက်ပြေးချင်နေတာပဲ"

"သူ့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးနဲ့"

နင်ပေနှင့် ကျန်းဟောက်ရန်တို့သည် ဤအကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ရန် မရည်ရွယ်ဘဲ တိုက်စစ်ကို ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

"ဓားကိုးစင်း ပေါင်းစည်းခြင်း... ကောင်းကင်ဘုံ ကွပ်မျက်ခြင်း "

ကျန်းဟောက်ရန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆန်းကြယ်လှသော လက်ကွက်ကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သူသည် ဟို့ဝမ်နျန်ကို သေစေနိုင်လောက်သည့် နောက်ဆုံး သုတ်သင်ခြင်းချက်ကို ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျံသန်းနိုင်သည့် ဓားကိုးစင်းမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် ဓားတစ်စင်းတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ဓားကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပလှသော မသေနိုင်သည့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးများကို ဆွဲခေါ်လျက် ထွက်ပြေးနေသော အမည်းရောင် လူဝံကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ နတ်ဘုရားများ၏ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းပမာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အေးစိမ့်လှသော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဟို့ဝမ်နျန်၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းအနေဖြင့် ဤတိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်လျှင်ပင် အသက်ငင်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ရာ ထို့နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်နည်းပါးသွားပေလိမ့်မည်။

"အတော်လေး လန်းတာပဲ..." နင်ပေသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်... အောက်ဘက်ရှိ အပျက်အစီးများကြားတွင် ရင်းနှီးနေသော ပန်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူရိပ်လေးတစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည် "ရှောင်ယု"

ရွှေရှောင်ယုသည် အပျက်အစီးများ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သေသေချာချာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ထိုရူးသွပ်နေသော လူဝံကြီး မိမိရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အပြင် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင်လည်း ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ ဝန်းရံနေသည့် ကြီးမားလှသော ဓားလင်းတန်းကြီး ကျရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး ရွှံ့ရုပ်လေးတစ်ရုပ်ပမာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ထိုနေရာတင် ကြောင်ရပ်နေမိတော့သည်။

ဤမတိုင်မီက ရွှေရှောင်ယုသည် နင်ပေ၏ စကားကို နာခံကာ ဘေးကင်းမည့် နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းလျက် သူ ကိစ္စများ ရှင်းလင်းပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာသည့် ဗရမ်းဗတာ ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲသံများ၊ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို သူမ ကြားခဲ့ရသည်။

မိမိ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာမှာ ဝေးလံသဖြင့် ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ဘယ်သူက သိပါမည်နည်း... ဒုက္ခက သူမထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု။ ထွက်ပြေးနေသော ဟို့ဝမ်နျန်သည် ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ပို၍ တိုက်ဆိုင်သည်မှာ ကျန်းဟောက်ရန်၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာလည်း ဤနေရာသို့ ကျရောက်လာခြင်း ဖြစ်ရာ သူမသည် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စက်ကွင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။