အခန်း ၁၃ - ဝေဖန်ဖို့မလိုတော့ဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်

သူမ၏ သဘောထားကို တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ဒီဂရီ လုံးဝပြောင်းလဲပစ်လိုက်သော ထို 'လက်ဖက်ရည်စိမ်းမလေး' (ဟန်ဆောင်ကောင်းသော မိန်းကလေး) ကို ကြည့်ပြီး နင်ပေ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။

"လျူရူယန် က မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း မဟုတ်ဘူးလား"

ထန်ချောင်ချောင်က ပျာပျာသလဲ ပြန်ဖြေသည်—

"ဘယ်ကသာလာ ဟုတ်ရမှာလဲ။ ကျွန်မ သူမကို ကြည့်မရဖြစ်နေတာ ကြာလှပြီ။ အရင်က သခင်လေးကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာတွေ အားလုံးက သူမရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေချည်းပဲ။ ကျွန်မကတော့ အတင်းအကျပ် အနိုင်ထက်စီးနင်း အောက်ကျို့ပြီး လိုက်လုပ်ခဲ့ရတာပါ"

"အဲဒီ ကောင်မက လူသားတွေထဲက စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ကို မမှတ်မိဘဲ သခင်လေးနင်ကို ဒီလောက်အထိ စိတ်ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာ အားလုံးသူ့အပြစ်တွေပဲ။ အခု ပြန်တွေးကြည့်ရင်တောင် ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ တကယ်ကို ခံရခက်ပါတယ်ရှင်"

သူမ၏ စကားလုံးများထဲတွင် ဟန်ဆောင်မှုအပြည့်ရှိသော 'လက်ဖက်ရည်နံ့' များ ထောင်းခနဲ ထွက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နင်ပေ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်မိတော့သည်— 'အမလေး ဘုရားရေ'

ကြည့်စမ်း... ဒါက အဆင့်မြင့် ကစားသမားတစ်ယောက်ပဲ။

"သခင်လေးနင်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သခင်လေး ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်ချက်တွေ အများကြီး သိုအောင်းထားခဲ့ရမှန်း ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက အဲဒီမကျေနပ်ချက်တွေ အားလုံးကို... ပြေပျောက်သွားအောင် ကူညီပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲရှင်။ ချောင်ချောင်ကို သူမကိုယ်သူမ သက်သေပြခွင့်လေး တစ်ကြိမ်လောက်ပဲ ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်ပြုပေးပါနော်"

အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် ထန်ချောင်ချောင်သည် သူမ၏ သိက္ခာနှင့် မာနများကို ဘေးဖယ်ထားကာ မိမိရှေ့ရှိ လူငယ်လေးအား အလိုရှိသမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

သူမသည် နင်ပေ ပိုင်ဆိုင်ထားသော တန်ဖိုးကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ့ထံမှ မျက်နှာသာ ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက သူ့ထံတွင် ကျေးကျွန်အဖြစ်ဖြစ်စေ၊ အစေခံအဖြစ်ဖြစ်စေ ခစားရသည်မှာ ဘာဆန်းသနည်း။

ထို့ပြင် သူမသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လည်း လှပသူ ဖြစ်သည်။ လျူရူယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနိုင်သော်လည်း... သူမ၏ အဓိကသော့ချက်မှာ ညှို့ဓာတ်ပြင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သနားစရာကောင်းသော လီညီအစ်ကိုသာ အသက်ရှင်လျက်ရှိပြီး သူတို့ မြတ်နိုးရသော နတ်သမီးလေးက ရန်သူ့ရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချကာ ဖားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပါက နှလုံးကွဲသေကြမည်မှာ အမှန်ပင်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း...

နင်ပေ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရွံရှာဖွယ် အကြည့်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူတစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး စနစ် ကို ဖွင့်ကာ ရှာဖွေလိုက်သည်။ ရမှတ် (၅၀၀)ကို သုံးစွဲလိုက်ပြီးနောက်... မွှေးကြိုင်လှသော အနီရင့်ရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံး သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါကို စားလိုက်စမ်း"

"သခင်လေးနင်... ဒါက ဘာဆေးလဲဟင်။ ဒါကို ကာမစိတ်ကြွဆေးလို့ သတ်မှတ်ရမလား။ ဟိဟိဟိ"

"မရယ်နဲ့၊ မြန်မြန်စား.."

ထန်ချောင်ချောင် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးမိပြီး စိတ်ကိုတင်းကာ ထိုဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းသော အနံ့အသက်တစ်ခု စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအနံ့မှာ ချက်ပြုတ်ထားသော အသားနံ့နှင့် အလွန်တူပြီး အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"အလွန်ကောင်းတယ်။ နောက်ကျရင် မင်းက ငါ့အတွက် အသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"

နင်ပေက ကျေနပ် အားရသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်သွင်းလိုက်ရာ... သူမ၏ ဝိညာဉ်ကြော အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး ဒုက္ခိတတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အား...!"

ထန်ချောင်ချောင်သည် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မျက်ဝန်းများတွင် နက်ရှိုင်းသော မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဒါက ဘာသဘောလဲ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများနှင့် အနီးနားရှိ ရင်ဒန်း တောင်တန်းကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခု သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု အအေးဓာတ်က သူမ၏ ကျောရိုးမှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ စိမ့်တက်သွားတော့သည်။

"ဟင့်အင်း... ရှင် ကျွန်မကို ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်မမှာ ဒီထက်မက အသုံးဝင်တာတွေ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်... အဲဒီ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေက ကျွန်မကို ကိုက်စားပစ်ကြလိမ့်မယ်"

ထန်ချောင်ချောင်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ငိုယိုတော့သည်။

နင်ပေကမူ အေးစက်စွာ ဆက်တိုက် ရယ်မောနေခဲ့သည်။

သူမကို ကျွေးလိုက်သော ဆေးလုံးမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသော အမည်တစ်ခု ရှိသည်— 'အသားမွှေးဆေးလုံး' ဖြစ်သည်။

ဤဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိလှသော အသားနံ့တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် သားရဲများအတွက် သေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

နင်ပေသည် မူလက ထန်ချောင်ချောင်ကို သတ်ပစ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်— သူမကို အသုံးချပြီး အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ဘာကြောင့် မယူရမည်နည်း။

ထန်ချောင်ချောင်ကို သားကောင်အဖြစ် အသုံးချခြင်းဖြင့် ပိုမိုများပြားသော သားရဲများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် တောင်တန်းအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေနေရသည့် ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤအကွက်မှာ တကယ့်ကို ယုတ်မာပက်စက်လှသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။

【ဒေါင်... သခင် သည် လူမဆန်စွာ အလွန်အမင်း ရက်စက်ယုတ်မာနေကြောင်း စနစ်က စုံစမ်းသိရှိရပါသည်။ ရမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်။】

စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နင်ပေ၏ အမူအရာမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သွားသည်။

'ကဲပါလေ... မင်း ငါ့ကို ချီးမွမ်းတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ့မယ်'

အသည်းအသန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသော ထန်ချောင်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း နင်ပေ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု လှိုက်တက်လာသည်— "ငါပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားလိုက်စမ်း"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် သံကြိုးတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ထန်ချောင်ချောင်ကို တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်လိုက်သည်။ မထွက်ခွာမီ သူသည် 'ဝါးမြိုခြင်း နတ်ဘုရားပုလဲ' ကို ထုတ်ဆင့်ကာ လီညီအစ်ကို၏ အလောင်းများကို လုံးဝ ဝါးမြိုစေခဲ့ရာ ဖြူဖွေးလှသော အရိုးစုနှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို...

ထန်ချောင်ချောင် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲမတတ် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဒါက ဘာကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် မှော်ရတနာမျိုးလဲ။ သက်ရှိသတ္တဝါတွေရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကိုပါ ဝါးမြိုနိုင်တာလား။

"နင်ပေ... နင်က ဘာပဲပြောပြော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မင်းသားနန်းတော်ရဲ့ အမွေခံပဲ။ ဒီလိုအပြုအမူတွေက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။ နင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အန်တီရှန် နဲ့ ဦးလေးနင် တို့ သိသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

"ဟားဟား... မင်းပြောတဲ့ အဲဒီလူနှစ်ယောက်က ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါ လုပ်ချင်တာ ငါလုပ်တယ်။ ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဧကရာဇ်အိုကြီးတောင် ငါ့ကို လာပြီး မချုပ်ချယ်နိုင်ဘူး"

"မင်းအပူက မင်းကိုယ်မင်းပဲ ပူစမ်းပါ။"

နင်ပေက ဝါးမြိုခြင်း နတ်ဘုရားပုလဲကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ကြိုးကိုဆွဲ၍ ထန်ချောင်ချောင်ကို ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တရွတ်တိုက်ဆွဲလျက် ရင်ဒန်းတောင်တန်းဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

"အား... လူရူး.. နင်က လူရူးပဲ"

"ရူယန်သာ နင်ကျွန်မအပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သိရင်... သူမ နင့်ကို သေချာပေါက် ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ချောင်ချောင်သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရုန်းကန်တရွတ်တိုက်ပါလာခဲ့ရသဖြင့် ဖုန်မှုန့်နှင့် ရွှံ့မြေများကို အများအပြား မျိုချလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မာနနှင့် အိန္ဒြေများ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး မျက်ရည်၊ နှာရည်များ သုတ်မနိုင်သိမ်းမရဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်းကတင် မိမိအသက်ရှင်ရေးအတွက် အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို အောက်တန်းကျစွာ နှိမ့်ချပြောဆိုခဲ့သည်ကို သူမ လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ပုံရသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ရင်ဒန်းတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနေရာတွင် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများက ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး ခက်မဖြာထွက်နေသော သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များမှာ ထူထပ်လွန်းသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ နေရောင်ခြည်ပင် မနည်းတိုးဝင်နေရကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နေပြောက်ကလေးများသာ ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် အရိပ်ထင်နေသည်။

နင်ပေသည် ကောင်းမွန်သော တည်နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ထန်ချောင်ချောင်ကို အမြင့်တွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကမူ သတိမမူမိနိုင်သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်ကာ သားရဲများ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူမကို အသုံးချလိုက်သည့် ဤအစီအစဉ်က မည်မျှအထိ ထိရောက်မှုရှိမည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း သိချင်နေမိသည်။

ဤအချိန်တွင် ထန်ချောင်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသားမွှေးနံ့မှာ လေပြည်နှင့်အတူ ပိုမိုဝေးလံသော နေရာများဆီသို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"တောက်ခ်... ဒါက တကယ်ကို မွှေးတာပဲ။ တော်သေးတာပေါ့ ငါဗိုက်ဖြည့်ထားလို့၊ မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ဝင်စားမိမလား မသိဘူး..." နင်ပေ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း ထိုဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို စိတ်ထဲမှ အံ့သြနေမိသည်။

မကြာမီ...

တောအုပ်အတွင်းမှ သစ်ရွက်လှုပ်ရှားသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများသည် ထိုအသားနံ့နောက်သို့ အနံ့ခံလိုက်လံရင်း တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့၏ ထက်မြက်လှသော သွားစွယ်များကြားမှ အနံ့ဆိုးလှသော သွားရည်များ တစိုစို စီးကျနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ကယ်ကြပါဦး.. ကယ်ကြပါဦး.."

ထန်ချောင်ချောင်က ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိမိအောက်တွင် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသော သားရဲများကို ကြည့်ကာ ချွေးစေးများ ပြန်လာတော့သည်။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ သားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမြင့်တွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရသော အမျိုးသမီးကို သူတို့၏ နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများတွင် လောဘရိပ်များ ထင်ဟပ်လာကြသည်။

သူတို့အမြင်တွင်မူ ဒါက အလွန်တရာ အရသာရှိလှသော အကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး စားဖွယ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ... ဤနေရာတွင် ပြိုင်ဘက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။

ဟုမ်း... ဟိန်း...

သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် ခြိမ်းခြောက်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး...

နင်ပေ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ဘုရားရေ... အနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး ရောက်ရှိလာသည့် သားရဲအရေအတွက်မှာ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုအရေအတွက်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အဆင့်အတန်း ကမူ အနည်းငယ် နိမ့်ပါးပြီး ပထမအဆင့်နှင့် တတိယအဆင့် အကြားတွင်သာ ရှိကြသည်။

သူတို့သည် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း နင်ပေ နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် တောင်တွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မဝင်ရောက်မီ ဤသားရဲတစ်သုတ်ကို အရင်ဆုံး ရိတ်သိမ်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်တွင် အကြီးစား တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်ပေါက်ကွဲတော့သည်။

ဘာပဲပြောပြော ဤသားရဲများသည် ဤတောင်တန်းတွင် နေထိုင်လာခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ မွှေးကြိုင်လှသော အသားနံ့မျိုးကို တစ်ခါမျှ မရရှိဖူးကြချေ။ ထိုအသားက မည်မျှအထိ အရသာရှိမည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ကြတော့။

စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားကြသဖြင့် သူတို့သည် အစာကို လုယူရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားကြရာမှ အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်ကြသည့် ဖရိုဖရဲ မြင်ကွင်းကြီးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သားရဲအလောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပုံထလာခဲ့သည်။ များပြားလှသော သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များသည် မြေဆီလွှာကို နီရဲသွားစေပြီး လေထုထဲတွင် ညှော်နံ့နှင့် သွေးနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

"အို... ဘုရားသခင်"

ထန်ချောင်ချောင်သည် ဤအရာအားလုံးကို ထိတ်လန့်အံ့သြဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။

ထိုနေရာရှိ သားရဲများသည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြပြီး... အမှောင်ထဲတွင် 'အကွက်ချချောင်းမြောင်းနေသူ' တစ်ယောက်က ခိုး၍ ရယ်မောနေသည်ကိုမူ လုံးဝ သတိမပြုမိကြချေ။

【ဒေါင်... အိမ်ရှင်၏ ယုတ်မာပက်စက်သော အပြုအမူကြောင့် အဆင့်နိမ့်သားရဲ အကောင်တစ်ရာကျော် သေဆုံးသွားကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရပါသည်။ ရမှတ် ၅၀,၀၀၀ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်!】

【ဒေါင်... အိမ်ရှင်၏ ယုတ်မာပက်စက်သော အပြုအမူကြောင့် အဆင့်နိမ့်သားရဲ အကောင်သုံးရာကျော် သေဆုံးသွားကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရပါသည်။ ရမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်!】

【ဒေါင်... အိမ်ရှင်၏ ယုတ်မာပက်စက်သော အပြုအမူကြောင့် အဆင့်နိမ့်သားရဲ အကောင်ငါးရာကျော် သေဆုံးသွားကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရပါသည်။ ရမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်!】

စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာက အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဟုတ်ပြီ... အဲဒီအတိုင်းပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ရဲ့ ဝါးမြိုခြင်း နတ်ဘုရားပုလဲအတွက် အာဟာရတွေ ဖြစ်လာကြစမ်းပါ၊ ဟားဟားဟားဟား....."

မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုးပွားလာသော သားရဲအလောင်းများကို ကြည့်ရင်း နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကြီးဖြစ်သူ နင်ပေသည် ပွင့်လန်းခါစ ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လှပစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်.....

◼️◼️◼️◼️◼️◼️◼️◼️◼️◼️