အခန်း ၇၈ မီးခွက်ကလေးကို ငြှိမ်းပေးလို့ ရမလား

ချူနင် သူမကို နမ်းလိုက်သည့်အခါ သူမ ခဏမျှ ရုန်းကန်မိသည်မှာ ဗီဇအရ တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေသွားရသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အမင်း အထိအတွေ့ ခံစားလွယ်လွန်းလှသည်။ အခုလို အချိန်မျိုးတွင် အနမ်းတစ်ခုတည်းနှင့်တင် သူမမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး ပျော့ခွေသွားရသည်အထိပင်။

ချူနင်၏ ကိုယ်သင်းနံ့လေးမှာ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး အစားအသောက်နံ့လေးနှင့် ရောယှက်နေသည် ချူနင်က အမဲသား စားထားပုံရသည်။

အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို တွေးမိရုံနှင့်တင် သူမ ကျောချမ်းမိသော်လည်း တကယ်တမ်းကြုံလာရသည့်အခါတွင်တော့ အထင်သလောက် မဆိုးလှကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်တော့ တော်တော်လေးကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟုပင် သူမ ထင်မိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေး အယူခံလိုက်ရတာကိုတော့ သူမ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မဆိုးဘဲ နေမှာလဲ သူမက ချူနင့်ကို ယုံကြည်လို့သာ အခုလို နီးနီးကပ်ကပ် နေခဲ့တာကို ဒီလူက သူမရဲ့ယုံကြည်မှုကို အသုံးချပြီး တိုက်ရိုက်ကြီး ဖောက်ဖျက်ပစ်လိုက်တာကိုး။

သူမ စိတ်ဆိုးနေသော်လည်း ချူနင်က ကျင့်စဉ်စွမ်းအား မသုံးထားသဖြင့် သူမ၏ ပျော့ခွေနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ့အလိုကျ အခွင့်အရေး အပေးခံနေရုံသာ ရှိတော့သည်။ 

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ ခုခံမှုလေးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး စောင်ထဲက သူတို့နှစ်ဦး၏ အသက်ရှူသံများမှာလည်း ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။

ရုတ်တရက် ခွေးခြေသည်းလေးလို လက်တစ်စုံက သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ စမ်းတဝါးဝါးနှင့် ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ တွန်းထုတ်ချင်သော်လည်း အားအင်က မရှိတော့ပါချေ။ 

ညည်းတွားသံလေး တစ်ချက်နှင့်အတူ သူမ၏ ခုခံလိုစိတ် အားလုံး လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားရတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အခန်းထဲမှာ လင်းထိန်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ စောင်ထဲမှာ မဟုတ်တော့ဘဲ မီးရောင်အောက်တွင် ရောက်နေကြပြီ။ ချူနင်သည် အနမ်းတွေအပေါ် ကျေနပ်သွားပုံရပြီး သူ့ရှေ့က ရဲ့ချန်းလျန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဒီနေ့ မင်းကိုယ့်ကို ဦးအောင် ဖက်လိုက်တုန်းက ကိုယ်ဘယ်လောက် ပျော်သွားလဲ သိလား။ မင်းရဲ့စရိုက်နဲ့ အဆင့်အတန်းအရ အဲဒီလိုမျိုး ဦးအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကိုယ်အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။ အနည်းဆုံးတော့ ကလေးမွေးပြီးမှ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားတာ.ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

ဒါဟာ သူမဘက်က သူ့ကိုလက်ခံလိုက်ခြင်းနှင့် သူကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာထင်ခြင်းကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။ ချူနင်အတွက် ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလို့ ထင်ရပေမဲ့ ရဲ့ချန်းလျန်ရဲ့အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရလိုက်တာက သူ့နှလုံးသားကို ဖော်ပြမတတ်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ရဲ့ချန်းလျန် သတိပြန်ဝင်လာပြီးမှ နားလည်သွားသည်။ ချူနင် အခုလို ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေတာက သူမက သူ့ကို အရင်ဦးအောင် ဖက်လိုက်လို့ကိုး။

ငါက တစ်ခါပဲ ဖက်တာလေ အဲဒါကို နင်က ငါ့ကို ဖိပြီး အတင်းနမ်းရလား။

သူမက ချူနင့်ကို အရှက်မရှိဘူးလို့ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ပြောလိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် စိတ်ပြန်အေးသွားသည်။

"နင်က ငါ့အတွက် အများကြီး လုပ်ပေးထားတာပဲလေ"

"အဲဒါ ကိုယ့်ရဲ့ကြိုးစားမှုတွေကြောင့်ပဲလား"

ရဲ့ချန်းလျန် မျက်နှာလေး လွှဲလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ ဒီနေ့ နင့်ကို ပြောပြီးပြီလေ"

ငါ နင့်ကို ကြိုက်တယ်လို့ ပြောပြီးပြီပဲ ဘာလို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခိုင်းနေရတာလဲ

ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါက ဘာလို့ နင့်ကိုဖက်ရမှာလဲ ငါ့အတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးတဲ့သူ တိုင်းကို ငါကလိုက်ဖက်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ချူနင်က သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲကို တကယ် ရောက်ရှိသွားလို့သာ သူ့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမှန်းမသိလို့ အခုလို လုပ်ခဲ့တာပါ။ ချူနင်က ဒီအဖြေကို အတော်လေး ကျေနပ်သွားပုံရပြီး မျက်နှာလေး နီမြန်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု ခံစားရလား"

ရဲ့ချန်းလျန် သွားကြိတ်လိုက်မိသည် "နင် ကျင့်စဉ် မရှိတုန်းက အဲဒါကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့သင့်တာ"

ချူနင်က မတတ်သာသလို ပြောလိုက်သည် အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး ဒါကသဘာဝအတိုင်း တုံ့ပြန်မှုလေ။ မင်းကို ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မြင်ရတာ ကိုယ်ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမှာလဲ။ မင်းနဲ့ မတွေ့ခင်က ကိုယ်လည်း လူပျိုစင်ပဲလေ အဲဒီတော့ နည်းနည်း တုံ့ပြန်မှု ရှိတာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား။

ဒါကို ကြားတော့ ရဲ့ချန်းလျန် မှင်တက်သွားသည်။

ဟင် လူပျိုစင်

နင့်ကျင့်စဉ်က ဒီလောက် မြင့်နေတာကို နင် ငါ့ကို နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။

"ဒါဆို" သူမ အသံမှာ သံသယတွေ အပြည့်နှင့် "နင် ဘာကို ပြောချင်တာလဲ"

"မင်းကိုယ်တိုင်ပဲလေ"

သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ခုနက အနမ်းခံရတုန်းက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်မှုက တကယ်ကို ပြင်းထန်ခဲ့တာပါ။

ပုံမှန်ဆိုရင် သူမ အရူးအမူး ဖြစ်ပြီး ဦးဆောင်နေလောက်ပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့။

ရဲ့ချန်းလျန် အံ့သြတကြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"နင့်ရဲ့ အဲဒီကျင့်စဉ်က ငါ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား"

"ဒါဆို ကိုယ်တို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်စမ်းကြည့်ကြမလား"

သူက ထပ်နမ်းဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ရဲ့ချန်းလျန်က အမြန်တားလိုက်သည်။

"ခဏလေး... ငါ ပြန်ခံစားကြည့်ပါရစေဦး"

"ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်က မင်းအတွက် သီးသန့် တွက်ချက်ဖန်တီးပေးထားတာ။ အရင်ကလို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်တာမျိုး နောက်ထပ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ချူနင်က ပြုံးပြီး ရှင်းပြသည် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာတဲ့ သူတော်စင်ခန္ဓာနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလို့ပဲ ဒါကိုကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးကျင့်စဉ်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြတာ။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုတာ ကိုယ်သိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး နံ့သာဓားဆိုတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့တာ။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ကိုယ်နဲ့ အတူမကျင့်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ သုံးနိုင်မှာပါ"

ရဲ့ချန်းလျန် ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဒီခန္ဓာကိုယ် ပေါ်လာကတည်းက သူမမှာ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပါ။

သူမကိုယ်တိုင်တောင် ဖွင့်လို့မရတဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ အောင်းနေခဲ့ရတာ အဲဒီခန္ဓာကိုယ်က တခြားသူတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်လို့ပါ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ချူနင်နဲ့ ဆုံခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။

အကယ်၍ သူမသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်မှာမဟုတ်သလို ချူနင်နဲ့လည်း ဆုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရဲ့ချန်းလျန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူက ဒီလောက်အထိ အသေးစိတ် တွေးပေးထားတာလား။ ဒါက သူ့အတွက် ဘာမှအကျိုးမရှိဘဲနဲ့လေ။ သူမ သတိလစ်နေတုန်းက သူ အခွင့်အရေးယူမယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ မဟုတ်လား။

ဒါပေမဲ့ အခု သူမက အဆင့်တက်တာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဆိုတော့ သူမက ငြင်းဆန်ချင်ရင် သူ့မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ချူနင်က တကယ်ပဲ သန်မာသော်လည်း ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူ့ဆီကနေ အင်အားကြီးသူ တစ်ယောက်ရဲ့ မောက်မာမှုကို မမြင်ရဘဲ ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူသူ တစ်ယောက်လိုသာ တွေ့ရတတ်သည်။ သို့သော် ပြင်ပရန်သူတွေနဲ့ တွေ့ရင်တော့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခေါင်းဖြတ်သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးသူ ဖြစ်သည်။

သူက ပြင်ပလူတွေနဲ့ ကိုယ့်လူတွေအပေါ်မှာ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုမူတာလား။

ခုမှပဲ သူမ အဲဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုပြီး နားလည်လာတော့သည်။

သူက သူမကို တကယ် ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ ပြုမူမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ကျင့်စဉ်ကို သူမကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးမပြုဘဲ သူမရဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှင်းပေးဖို့အတွက်ပဲ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒီလိုလူမျိုးက သူမရဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ခင်ပွန်း မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။

ဒီအချိန်မှာတော့ ရဲ့ချန်းလျန် စိတ်အေးသွားပြီး မတင်းမာတော့ပါဘူး။ ချူနင်က အများဆုံးရှိလှ နည်းနည်း အခွင့်အရေးယူပြီး နမ်းရုံလောက်ပဲ လုပ်မှာဖြစ်ပြီး ကလေးကို ထိခိုက်စေမယ့် ကိစ္စမျိုးတော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူမ သိသည်။

ကိုယ့်ခင်ပွန်းပဲဟာ အခွင့်အရေး နည်းနည်းပေးလိုက်ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ။ သူမ ဒီလောက်လှနေတာကို ကိုယ့်ခင်ပွန်းကို မပြရင် ဘယ်သူ့ကို သွားပြမှာလဲ။

သူမက သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားနေတဲ့ ချူနင့်ကို မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ရင်ငါ့ဘဝမှာ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ မကျော်နိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"

ချူနင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

မဟုတ်ပါဘူး ဒီကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်က ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ရဲ့ကွဲပြားမှုတွေအပေါ် မူတည်ပြီး တွက်ချက်ထားတာ။ မင်း အဆင့်တက်တိုင်း အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရလိမ့်မယ်။

မင်းတစ်ချိန်မှာ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားရင် မင်းရဲ့ နားလည်မှုက ဒီကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ထက်တောင် ပိုမြင့်သွားပြီး ကိုယ့်ကို ကျော်သွားနိုင်ပါတယ်။

ရဲ့ချန်းလျန် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ "နင်က ငါ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေတာလို့ပဲ ခံစားရတယ်။ ငါ ဘယ်လောက်ပဲ ကျင့်ကျင့် နင့်ကို ကျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကို ကျော်ချင်နေရတာလဲ"

"နင့်ရဲ့ဖိနှိပ်တာကို မခံချင်လို့လေ"

"ယောက်ျားတွေက အမြဲတမ်း အပေါ်မှာ ရှိတာပဲလေ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြိုက်တယ်ဆိုရင်လည်း မင်းအပေါ်က နေလို့ ရပါတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ရဲ့ချန်းလျန် ရှက်သွားရသည်။ သူပြောတဲ့ ဖိနှိပ်တာက ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလို့ပါ။

"နင် အခွင့်အရေးယူလို့ ဝပြီဆိုရင် ငါ့ကို လွှတ်တော့ ငါ အခု ကိုယ်ဝန်နဲ့လေ"

"ရပါတယ် ကိုယ် အရမ်းသတိထားပါတယ်။ မင်း မခံစားရဘူးလား"

"ခံစားရပါတယ် ဒါပေမဲ့ နင်က ဘယ်လောက်အထိ ဆက်လုပ်နေမှာလဲ"

"အနမ်းတွေ ဝသွားတဲ့အထိပေါ့ ဒါက ပထမပိုင်းပြီးလို့ ခေတ္တနားတာလေ"

"ဟင်"

ချူနင် ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် သူမ ထပ်ပြီး အနမ်းခံလိုက်ရပြန်သည်။ သူမရဲ့ စိတ်က ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် မဝေဝါးတော့ဘူး ဆိုပေမဲ့ အခုလို အနမ်းခံရတာက သူမ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျော့ခွေသွားစေသည်လေ။

ရဲ့ချန်းလျန် ရှက်ရှက်နဲ့ သူ့ကို လက်သီးနဲ့ နှစ်ချက်လောက် ထိုးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။ သူမရဲ့ သတိတွေက တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်လာပြီး အထူးသဖြင့် ချူနင်ရဲ့ စကားတွေကြောင့် သူမရဲ့ ခုခံလိုစိတ်တွေ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားချိန်မှာ သူ့ရဲ့ လက်တွေက သူမရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို စတင် ချွတ်နေပြီဖြစ်သည်။

တာ့ချန်းအင်ပါယာရဲ့ အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ နဂါးဝတ်ရုံမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အချွတ်ခံလိုက်ရပြီး ဘေးကို ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အတွင်းခံ အဝတ်အစားများ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူ့လက်နဲ့ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ရဲ့ချန်းလျန် တကယ်ပဲ မအောင့်ထားနိုင်တော့ပါဘူး။

"နင် ဘာမှ မလုပ်ဘူးဆိုရင်ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ဒီလိုမျိုး စနောက်နေရတာလဲ"

နင် ဘာမှမလုပ်ဘူးလို့ ပြောပြီးတော့ ဘာလို့ အဝတ်တွေ ချွတ်နေတာလဲ။

"ကြည့်ချင်လို့လေ"

"မကြည့်နဲ့"

ကိုယ့်မျက်လုံးက ကိုယ့်အပေါ်မှာရှိတာ ကိုယ်က ကြည့်ချင်တာပဲ။ ကိုယ့်ဇနီးကိုယ် ကြည့်တာ ဘာမှမမှားပါဘူး။

ချူနင်က ပြုံးပြီး သူမရဲ့ ကျောဘက်က ရင်စည်းအင်္ကျီအထုံးကို လှမ်းဖြုတ်လိုက်သည်။ ရဲ့ချန်းလျန် ရှက်လွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ဝိုင်းလာသည်။

"မီးခွက်ကလေးကို ငြှိမ်းပေးလို့ ရမလား"

နင် ကိုင်ချင်ရင်လည်း ကိုင်ပါတော့ ငါ မတားတော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး စိုက်မကြည့်ပါနဲ့။

သူမ ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းတဲ့ အပြုအမူမျိုးကို အခုထိအဆင်မပြေသေးဘူးလေ။