အခန်း ၅၅ မဟုတ်မှလွဲရော သူက ဒီလိုမျိုးကြီး ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းသွားတာလား

"ငါ အိပ်ချင်လာပြီ"

"ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်း ကိုင်တွယ်စရာရှိတာတွေကို ကိုယ်ပဲကြည့်လုပ်လိုက်ပါ့မယ် ချန်းလျန် အိပ်ချင်ရင် အိပ်လိုက်တော့လေ"

နေ့လယ်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်မှောင်ကြားတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအချို့ ယှက်သန်းနေပြီး သမ်းဝေလိုက်မိသည်။

မကြာသေးမီက သူမသည် အစားအသောက် အလွန်ကောင်းလာရုံတင်မကဘဲ အမြဲတမ်းလည်း အိပ်ငိုက်နေတတ်သည်။

ညဘက်သာမက နေ့လယ်ဘက်ပါ အိပ်စက်ရသော်လည်း အိပ်ရေးမဝသလို ခံစားနေရဆဲပင်။

တာဝန်ဝတ္တရားအားလုံးကို ချူနင့်အပေါ် ပုံချထားမိသဖြင့် သူမစိတ်ထဲတွင် အားနာစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်မိသည်။

သို့သော် ချူနင်ပြောသလိုဆိုလျှင် ဇနီးမောင်နှံချင်းက ဒီလောက်အထိ အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေစရာမလိုပေ။ (တကယ်တမ်းတော့ သူတို့က တကယ့်ဇနီးမောင်နှံမှ မဟုတ်သေးဘဲကို)

"မလိုပါဘူး ခဏလောက်ပဲ မှေးလိုက်ပါ့မယ်။ ရှောင်ပင်း နောက်ကျရင် ငါ့ကိုလာနှိုးလိုက်ဦး သိပ်မများရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

ရှောင်ပင်းက ဗန်းကိုယူ၍ အပြင်သို့ ထွက်သွားချိန်တွင် ချူနင်က ရဲ့ချန်းလျန်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ တွဲကူပေးလိုက်သည်။

"စားဖို့ သောက်ဖို့တင်မကဘူး အတူအိပ်ဖို့ပါ ကိုယ်က အဖော်လုပ်ပေးနိုင်တယ်နော်။ ချန်းလျန်သာ အလိုရှိမယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်းပဲ ဒီကို ပြောင်းလာခဲ့မယ်"

ရဲ့ချန်းလျန်က မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသို့သောကိစ္စမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူမက သတိပေးစကား ပြောလိုက်သေးသည်။

"သာမန်အချိန်မှာ နန်းတွင်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါရှိနေသရွေ့ အဖိုးဖန့်က နင့်ကိုသိပ်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နန်းပြင်ထွက်ရင်တော့"

နန်းပြင်ထွက်ရင်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောကလွန်ပညာရှင်ပါဆိုပြီး လျှောက်ကြွားမနေနဲ့ဦး တော်ကြာ အရိုက်ခံရရင် ငါအချိန်မီ လာမကယ်နိုင်မှာ စိုးလို့ "အနည်းဆုံးတော့ ရှောင်ပင်းကို အဖော်ခေါ်သွား နန်းမြို့တော်ထဲက ပြဿနာအတော်များများကို ရှောင်ပင်းက ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ် တကယ်လို့ သူမ မဖြေရှင်းနိုင်ရင်တောင်..."

"ကဲပါ... ကိုယ်သိပါတယ်"

ချူနင်က ပြုံးလျက် ရဲ့ချန်းလျန်၏ အပေါ်ခြုံဝတ်စုံကို ချွတ်ပေးကာ လှဲလျောင်းရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ စိတ်ပူမနေနဲ့တော့ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူ နောက်မှ ကိုယ်လာနှိုးရမလား"

ရဲ့ချန်းလျန်က ချူနင့်မျက်နှာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံအရ သူ အပြင်ထွက်တော့မည်မှာ သေချာသည်။

"နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ"

"ဟင်းချက်စရာ သွားရှာမလို့လေ။ မူလက နောက်ထပ် တစ်နပ်စာလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် ထင်တာ အခုတော့ မလောက်တော့ဘူးထင်တယ် နောက်ထပ် သွားဖမ်းဦးမှရမယ်"

ရဲ့ချန်းလျန်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး စောင်ကိုဆွဲခြုံကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

"အင်း... အပြင်ရောက်ရင်တော့ လူမသိအောင် နေပါ ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို သုံးပြီး လူတွေကို ဖိအားပေးလို့ရပါတယ်။ တာ့ချန်းအင်ပါယာအတွင်းမှာတော့ ငါ့နာမည်က တော်တော်လေး အသုံးဝင်ပါသေးတယ်"

ချူနင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းသွားသည်။ "ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ မင်းရှိနေမှတော့ ကိုယ်လည်း ကြိုက်သလို ရမ်းကားလို့ ရတာပေါ့"

"နင် လျှောက်မလုပ်သရွေ့တော့ ဘာမဆို ဖြစ်ပါတယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲ့ချန်းလျန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် နွေးထွေးသော အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ မျက်လုံးများ အံ့ဩစွာ ပွင့်လာသည်။

ပြစ်မှုကျူးလွန်သူမှာမူ တံခါးဝသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး လက်ဝေ့ယမ်းကာ ထွက်သွားတော့သည်။

"ချန်းလျန်... ကောင်းကောင်း အနားယူနော်။ ဒီနေ့ နင့်အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ယူလာပေးမယ်"

ထိုကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရဲ့ချန်းလျန်မှာ ရှက်လည်းရှက် ဒေါသလည်း ထွက်သဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။

သူမက သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားတာကို သူက အခွင့်ကောင်းယူပြီး နမ်းသွားတယ်ပေါ့။

မနက်ကပဲ နမ်းထားကြတာ မဟုတ်လား။ ဇနီးမောင်နှံတွေတောင် နေ့တိုင်း မနမ်းကြပါဘူး သူက ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ

ဒေါသထွက်သော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ 

ချူနင်၏ အသံ ဝေးကွာသွားပြီးနောက် ဒေါသများက တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး ငြင်းဆန်မရသော ရှက်ရွံ့မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် တွေးမိလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်လာသဖြင့် စောင်ကို ခေါင်းမြီးခြုံလိုက်ကာ သွားကြိတ်လိုက်မိသည်။

ဒါက... ကလေးရဲ့အဖေအဖြစ်ပဲ နေမယ်လို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်လား ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ငါပါသူ့လက်ထဲ ပါသွားတော့မှာပဲ

စောစောက ငါ ဘာလို့သူ့ကို ဓားနဲ့ မခုတ်လိုက်တာလဲ တကယ်လို့ ခုတ်လိုက်ရင် နောက်တစ်ခါ သူဒီလိုမျိုး လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး

ဒါပေမဲ့ ငါက လက်မပါနိုင်ခဲ့ဘူး ခွေးကိုက်ခံရတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်

အိပ်မယ်

.......

ချန်ရှင်းနန်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ချူနင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ နေပူဆာ ဆက်လှုံနေသည်။ ရှောင်ပင်းက အလုပ်များကို အမြန်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ပြေးလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်လည်း ခဏလောက် နားချင်သေးလား"

ရှောင်ပင်းသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း စကားစလိုက်သည်။ အဓိကမှာ ချူနင်ပြောသမျှ အမှန်လားဆိုသည်ကို သူမ အလွန် သေချာချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း ပိုပိုပြီး များပြားလာသော အထောက်အထားများက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ မရိုးရှင်းကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ပြီးတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူမကိုဟင်းချက်စရာတွေ သွားရှာရာမှာ လိုက်ခဲ့ဖို့ ကတိပေးထားသည် မဟုတ်ပါလား။

နတ်ပြာနွားလား၊ နဂါးစစ်စစ်လား၊ နူးညံ့တဲ့အရိုးရှိတဲ့ ယုန်လား ဒါတွေအားလုံးက ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေထဲမှာပဲ ပါတဲ့ သတ္တဝါတွေဖြစ်ပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တောင် 

နတ်ဘုရားအထူးဖြစ်ရပ် အဆင့်ရှိကြသည်။ 

ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူမကို နန်းပြင်က ဈေးတစ်ခုခုကိုပဲ ခေါ်သွားပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရွေးခိုင်းမှာလား။

"မအိပ်တော့ဘူး" ချူနင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "နင် လိုက်ချင်တယ်ဆို ငါက နင့်ကိုစောင့်နေတာလေ"

ရှောင်ပင်း ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ နန်းပြင်ကို ထွက်မှာလား"

ချူနင်က နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ နန်းပြင်ကို ထွက်မှာလဲ"

ရှောင်ပင်း ကြောင်သွားသည်။ "နန်းပြင်မထွက်ရင် ဟင်းချက်စရာတွေ ဘယ်မှာ သွားရှာမလို့လဲ"

"အထက်လောကကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ နေရာရွေးနေဖို့ လိုလို့လား"

"ရှင်"

ရှောင်ပင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ 

ချူနင် ဝတ်ဆင်ထားသော နဂါးရုပ်ပုံပါ ရွှေရောင်ဝတ်စုံမှာလည်း ထိုအလင်းတန်းများနှင့်အတူ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။

ရှုပ်ထွေးလှသော ကျင့်စဉ်အစီအရင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏နက်နဲမှုမှာ ရှောင်ပင်း၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။ 

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူမ ခေါင်းမူးသွားသဖြင့် ဆက်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းမော့လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နန်းတော်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ၎င်း၏နေရာတွင် ကောင်းကင်နှင့် ထိစပ်နေသော တောင်တန်းကြီးများ တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်းကောင်းကင်ယံကြီး ရောက်ရှိလာသည်။

ဝေးကွာသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးများ ပျံသန်းနေကြသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသောအခါတွင်မူ ထိုသတ္တဝါကြီးများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

အဲဒီလူ ပြန်လာပြန်ပြီ ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်ကို ကြက်သွန်ခင်းလို သဘောထားပြီး ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ လာဖမ်းနေတာပဲ

ရှောင်ပင်းသည် သူမ၏ ခြေထောက်အောက်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ယခု သူမသည် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးက သူမ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဦးညွှတ်နေသလိုပင်။

သူမ အံ့ဩလို့တောင် မဆုံးသေးမီ ဝေးကွာသောနေရာတွင် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြသော ပုံရိပ်ကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

နဂါးစစ်စစ် တစ်ကောင်၏ အရွယ်အစားမှာ နန်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော်လည်း ဤရှေးဟောင်းကောင်းကင်ယံကြီးထဲတွင်မူ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်ဟု ထင်ရသည်။

ရှောင်ပင်း ဆွံ့အသွားရသည်။ "ဒါ... ဒါက နဂါးစစ်စစ်ကြီးလေ"

သူမ အိမ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သို့သော် ထိုထက်ပင် ပိုကြီးမားလှသော ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရာမလက်မောင်းကြီးနှစ်ဖက် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး အနှေးဆုံးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ချူနင်ကမူ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ကြည့်နေသည် ရှောင်ပင်းက ချူနင်၏ လက်စကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး "အရှင်မင်းကြီး အဲဒါ ဘယ်သူ့လက်မောင်းကြီးတွေလဲ အမြန်ပြေးကြရအောင် တော်ကြာ ငါတို့ကို မြင်သွားရင်"

ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့်ရှိသော နဂါးစစ်စစ်၏ နောက်ဆုံးရုန်းကန်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တုန်ခါနေသည်။ 

နဂါးဟိန်းသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေပြီး များပြားလှသော သတ္တဝါများက ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

မုဆိုး ပြန်ပေါ်လာပြီ။

မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများနှင့် လမ်းစဉ်ပြည်နယ်များမှ အကြီးအကဲများစွာသည် အသည်းအသန် ပြေးလာကြပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို တစ်ချက်လောက်ဖြစ်ဖြစ် မြင်ခွင့်ရရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းမတင်ထားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ မဟုတ်လျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော နဂါးစစ်စစ်ကို မည်သူက အမဲလိုက်နိုင်မည်နည်း။

ချူနင်ကတော့ နားမလည်သလို ကြည့်ကာ "ငါတို့ ဟင်းချက်စရာ လာရှာတာလေ ငါ့လက်မောင်း မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့လက်မောင်း ဖြစ်ရမှာလဲ"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဧရာမနဂါးကြီးမှာ လုံးဝနှိမ်နင်းခံလိုက်ရပြီး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ နဂါးရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ လေးငါးပိဿာခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

"ဒီအပိုင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရသာအရှိဆုံးပဲပြီးတော့ နဂါးစွမ်းအားအရှိဆုံးအပိုင်းလည်း ဟုတ်တယ်။ ဒါကို စားရင် နင့်ရဲ့ကျင့်စဉ်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်"

ပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုနဂါးရိုးတွင်းခြင်ဆီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှောင်ပင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရှောင်ပင်းသည် သူမရှေ့က ရွှေရောင်တောက်နေသော နဂါးရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ကြည့်ကာ အံ့ဩလွန်း၍ ကြောင်နေမိသည်။

ဒါ

ဒါက အရှင်မင်းကြီး ဟင်းရည်ချက်ရာမှာ သုံးတဲ့အရာ မဟုတ်လား။

မိဖုရားခေါင်ကြီး သောက်ရတာ ကြိုက်တဲ့ ဟင်းရည်က နဂါးစစ်စစ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အစိတ်အပိုင်းပေါ့လေ တကယ်ကြီး ဖြစ်နေတာပဲ။ သူမ ဒီအရောင်အသွေးကို မြင်ဖူးတယ်လေ။ ဒါဆိုရင် စောစောက လက်မောင်းကြီးတွေက အရှင်မင်းကြီးရဲ့...

ဝုန်း

အသက်မဲ့သွားပြီဖြစ်သော ဧရာမ နဂါးအလောင်းကြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ကဲ... နောက်တစ်နေရာ သွားရအောင်"

ရှောင်ပင်း ကြောင်အမ်းနေဆဲပင်။ သူမက ချူနင့်လက်စကို ဆွဲကာ နဂါးအလောင်းကြီး ကျသွားသည့်နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း

"အ... အ... အရှင်မင်းကြီး အဲဒါ တကယ်ပဲ နဂါးကြီးလား"

"ဒါ... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ"

"အထက်လောကရဲ့ လမ်းစဉ်ပြည်နယ် သုံးထောင်ရဲ့ အပြင်ဘက်က မြောက်ဘက်ပင်လယ်ပြင်လေ နဂါးစစ်စစ်တွေ နေထိုင်တဲ့နေရာပေါ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ဒါတွေက မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ သုတေသန လုပ်ထားပြီးသား သူတို့ ပေါက်ဖွားနှုန်းက ငါတို့သတ်နှုန်းထက် ပိုမြန်တယ်"

"မဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းကြီး အဲဒါ နဂါးစစ်စစ်ကြီးလေ နဂါးစစ်စစ်တွေက ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့်ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ် အဲဒါကို ဒီအတိုင်းကြီး"

လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ခြင်ဆီကို ထုတ်ယူလိုက်တာလား။ နဂါးအလောင်းကြီးကိုတောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့တာလား။

နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ဒီလောက်အထိ အရေးမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားခဲ့တာလား ဒါတွေက အဖိုးတန် ရတနာတွေလေ။

မိဖုရားခေါင်ကြီးသာ မြင်ရင် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ မေ့လဲသွားနိုင်တဲ့ အရာတွေပေါ့။

ချူနင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရှောင်ပင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ရှိနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အရမ်းမြင့်ပါတယ်လို့ နင့်ကို ငါပြောသားပဲ အခုမှ ယုံတာလား"

ရှောင်ပင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ခြေဆောင့်မိမတတ်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ရှောင်ပင်းတင် မယုံတာမဟုတ်ဘူး မိဖုရားခေါင်ကြီးလည်း မယုံတာပါ"

ချူနင်က ပြုံးလျက် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ချန်းလျန်က ငါ့ကို ယုံပါတယ်လို့ ပြောထားတာပဲ နင်က ပိုတွေးနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

"မဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းကြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးက တကယ်ကို."

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ချူနင့်ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအို ဖြစ်သော်လည်း အလွန်နက်နဲသော အရှိန်အဝါ ရှိသည်။

သို့သော် သူသည် ရွှေရောင်နဂါးဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါတွင်မူ တိုက်ရိုက် မော့မကြည့်ရဲဘဲ ရှိနေသည်။

"စီနီယာ ကျွန်တော်တို့ စီနီယာရဲ့ မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြော်ခွင့်ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းလှပါတယ် နှောင့်ယှက်မိတာကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ရှောင်ပင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး အနောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမရှေ့က ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြပြီး အထူးသဖြင့် ခေါင်းဆောင်အဘိုးအိုမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှောင်မိုက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ ဟင်းလင်းပြင်၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသလိုပင်။

ယခုခေတ်၏ ဧကရာဇ်ကြီး ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာ အောင်းအောင်းနေခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် ဧကရာဇ်ကြီးပင်လျှင် သူ့ရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သူသည် သူ၏ဟင်းလင်းပြင်လမ်းစဉ်မှ မျိုးဆက်တစ်ခု၏ ပြောစကားကို ကြားဖူးသော်လည်း မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ကြီးထက် သာလွန်သော အဆင့်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ့ရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်ရမည်။

"ကျွန်တော်က ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ရဲ့ ဆက်ခံသူစုတိန်ဖန်းပါ စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရှောင်ပင်းကတော့အရှင်မင်းကြီးရဲ့တကယ့်အစွမ်းကိုမျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးအထက်လောကကဧကရာဇ်ကြီးတွေရဲ့ဂါရဝပြုခြင်းကိုပါမြင်တွေ့ခဲ့ရပါပြီ။