အခန်း (၅) လူတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သူမရဲ့အစာအိမ်ကို အောင်နိုင်ရမယ်

ချူနင်အနေဖြင့် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ရှာဖွေရန် တစ်နာရီသာ ကြာခဲ့ပါသည်။

ပစ္စည်းများရရှိပြီးနောက် သူသည် ရှောင်ပင်းအား ပို့ခိုင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ရှောင်ပင်းမှာ နန်းတော်ထဲတွင် မရှိပေ။

သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း သူ၏ဇနီးသည်ကိုပါ မတွေ့ရချေ။

ချူနင်သည် သူတို့နှစ်ဦးလုံး နန်းတော်ပြင်ပသို့ သမားတော်သွားပြနေကြပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ၏ဇနီးသည်က ကလေး၏ကျန်းမာရေးကို စတင်ဂရုစိုက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့် ချူနင် အလွန်ဝမ်းသာသွားမိသည်။

သို့သော် အပြင်က သမားတော်ပေးမည့် အဆင့် (၅) ဆေးပင်ဆိုသည်မှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဟင်းချိုတစ်ခွက်နှင့် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူသည် ရဲ့ချန်းလျန်ပြန်လာသည်အထိ စောင့်ရန် အစကတည်းက ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မတော်တဆ အချိန်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ရဲ့ချန်းလျန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ ဓားရှည်ကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ငါ မခေါ်ဘဲ ငါ့ဆီမလာပါနဲ့လို့ ငါ မမှာထားဘူးလား မင်းကငါ့ရဲ့ အိပ်ဆောင်ထဲမှာတောင် အိပ်ပျော်နေတယ်ဆိုတော့ ဒါကဘာသဘောလဲ"

ချူနင်က အမျိုးသမီးကို ပြုံးပြလိုက်သည် "ဒါကို ကျွန်တော့်ဇနီးသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေးချင်လို့ပါ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပြန်မလာတာ ကြာနေလို့ စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ်လာတာမို့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိပါဘူး မင်းအတွက်လည်း ပြဿနာမဖြစ်စေရဘူး"

ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်သွားရသည်။ 

နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းလာခဲ့သည့် မာန်မာနများကြောင့် သူမသည် ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်ကာ ချူနင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ငါတို့က လက်မထပ်ရသေးဘူး လက်ထပ်ပြီးရင်တောင် မင်းကကလေးရဲ့အဖေပဲ ဖြစ်လာမှာ။ ငါ့ကိုအဲဒီလို ခေါ်ခွင့်မရှိဘူး"

ချူနင် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ဟုတ်ပေသည်။ သူသည် ကလေးအဖေဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ဆက်ဆံရေးက ထိုအဆင့်အထိ မရောက်သေးပေ။

"ဒါဆို ချန်းလျန် မင်းလည်း ညစာ မစားရသေးဘူးမလား အရင်စားလိုက်ရအောင်"

ဧကရီလို့ ခေါ်ရမှာလား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။

သူမက ငါ့ကလေးရဲ့မိခင်ဖြစ်နေပြီပဲ ငါကပဲ ပိုပြီး တက်ကြွစွာနဲ့ ဒီတာဝန်ကို ပခုံးထမ်းရမှာပေါ့ ချူနင်တွင် ဖခင်တစ်ယောက် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က တက်ကြွစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိထားသည်။

ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းလာသည်။ ကျွန်တော့်ဇနီးသည်ဆိုသည့် ခေါ်သံထက် ယခုလို နာမည်တပ်ခေါ်ခြင်းက သူမကို ပို၍ ရှက်ရွံ့စေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမသည် ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောလိုတော့ဘဲ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

"ငါ ခုနက နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေ ဆောင်ရွက်နေတာ ရှောင်ပင်းကိုလည်း ညစာအတွက် ခေါ်ထားပြီးပြီ။ ဒီနေ့ကိစ္စတွေကို ရှောင်ပင်းက ငါ့ကို ပြောပြပြီးပြီ။ ငါ မင်းကို သတိပေးမယ် နန်းတော်ထဲမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေးနေပါ ငါ မင်းကို နှိမ်မှာမဟုတ်ဘူး"

နိုင်ငံရေးကိစ္စ ဆောင်ရွက်နေတာတဲ့လား မင်း ကလေးအတွက် သွားပြတာကို ငါမသိဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။

ချူနင် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည် "မင်းကျွန်တော့်ကို မယုံဘူး ထင်တယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော် ချက်ထားတာကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ပါလား"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ချူနင်သည် ယနေ့ အပင်ပန်းခံ ချက်ထားသော နဂါးခြံဆီ ကျောက်စိမ်း ရတနာဟင်းချိုပါသော မြေအိုးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အဆင့် (၉) နဂါးခြံဆီသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး နဂါး၏သဘာဝမှာ အလွန်ပူပြင်းလှသော်လည်း နှင်းကြာပန်းနှင့် မျှတအောင် စီမံထားသဖြင့် သာမန်လူများပင် သောက်နိုင်ပါသည်။

၎င်း၏ အံ့သြဖွယ်ရာများမှာ အဆုံးမရှိဘဲ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် သန္ဓေသားကို အဟာရဖြည့်တင်းပေးရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် လက်ပိုက်ကာ ရန်လိုသောမျက်လုံးများဖြင့် ရပ်နေပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူမ၏အမိန့်ကို မနာခံဘဲ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေသည့် ဤလူကြောင့် ပြဿနာတက်လာလျှင် မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ နန်းဆောင်ထဲအထိ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပါလား။

သူမနှင့် ရှောင်ပင်းမှလွဲ၍ အမျိုးသားတစ်ယောက်မှပင် မရှိဖူးသော ဤနေရာသို့ သူ ရောက်နေသည်။ သူတို့ အတူအိပ်ခဲ့ဖူးသည် ဆိုသော်လည်း အခုထိတော့ ထိုအဆင့်အထိ မရောက်သေးပေ သူမသည် အပေါစား အမျိုးသမီးမဟုတ်ပါ။

သို့သော် ချူနင်၏ စေတနာကို ထောက်ထားကာ သူမ ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သော်လည်း ချူနင်ကို ထိုသို့ မဆက်ဆံလိုပါ။ ရုတ်တရက် ထူးခြားသော မွှေးရနံ့တစ်ခုက ရဲ့ချန်းလျန်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဒါဘာအနံ့လဲ သူမ၏ လည်ချောင်းမှာ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချူနင် ဖွင့်လိုက်သော မြေအိုးဆီသို့ မျက်လုံးများ ရောက်သွားသည်။ ချူနင်က ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန် ခပ်ပြီး သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဒါက ဘာအစားအစာလဲ အနံ့က အရမ်းမွှေးတာပဲ။

ရွှေရောင်သန်းနေသော ဟင်းချို၏အရောင်နှင့် မွှေးပျံ့လှသော အနံ့ကြောင့် ရဲ့ချန်းလျန်၏ ပါးစပ်ထဲတွင် သွားရည်များ ချက်ချင်း စိုလာသည်။

လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကတည်းက သူမ အစားအသောက် ပျက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူမကိုယ်သူမ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူမသည် တာ့ချန်းအင်ပါယာ၏ ဧကရီဖြစ်ရာ ဘာကိုမမြင်ဖူးဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်လေးကများ

ချူနင်က သူမအနားသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

 "ချန်းလျန်လာပါ အား..."

ရဲ့ချန်းလျန် ခဏမျှ တောင့်ခဲသွားပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြန်နီသွားပြန်သည်"မလိုဘူး ငါ့ဘာသာငါ သောက်မယ်"

ခွံကျွေးခြင်းက ရင်းနှီးလွန်းလှသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်သာ သောက်လိုသည်။ "မင်းရဲ့ စေတနာကိုတော့ ငါအသိအမှတ်ပြုပါတယ်"

ချူနင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမရှေ့တွင် ပြန်ထိုင်ကာ ရဲ့ချန်းလျန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ဒါတွေက ကျွန်တော် အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေပါ။ ရှောင်ပင်း မပြောပြဘူးလား ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော့်ထက် ဟင်းချက်တော်တဲ့သူ မရှိဘူးဆိုတာ။

ဒီဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာက မင်းအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတာပါ။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး သန္ဓေသားကို အဟာရဖြစ်စေတယ်။ မင်း တစ်နေ့လုံး နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေတာဆိုတော့ ဒါက မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ။

"ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာ" ရဲ့ချန်းလျန်က မယုံသလို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် ချူနင် စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် သူမ ပါးစပ်ဖွင့်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုနှင့် အေးမြမှုတို့ ဒွန်တွဲနေသည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ရလိုက်သည်။ ရဲ့ချန်းလျန်က သူ့ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကို ဘာတွေနဲ့ ချက်ထားတာလဲ"

ချူနင်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "အရသာ ရှိရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်က မျက်နှာလွှဲလိုက်သော်လည်း အဆိပ်ရှိမလားဟု သံသယမဝင်ပါ။ အဆုံးမှာတော့ ဒီကလေးက သူမကလေးတင်မကဘဲ သူ့ကလေးလည်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ "အဆင်ပြေပါတယ်"

ချူနင်က ပြုံးလိုက်ပြန်သည် မင်း ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နေ့တိုင်းချက်ပေးမယ် တကယ်ပြောတာပါကျွန်တော် တခြားဟင်းတွေအများကြီးလည်း ချက်တတ်သေးတယ်မင်းနဲ့ သေချာပေါက် ကိုက်ညီစေရမယ်။

ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်မှာ ချက်ချင်း ကုန်သွားပြီး ချူနင်က နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်ခပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမက ကလေးရဲ့မိခင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမဘာသာ ဘာမှလုပ်စရာမလိုအောင် သူက အကုန်လုပ်ပေးချင်နေသည်။

ချူနင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြည့်ရင်း ရဲ့ချန်းလျန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူက တကယ်ပဲ သူမကို ဂရုစိုက်နေတာပဲ။

ခုနက သူမပြောလိုက်တာတွေက ပြင်းထန်လွန်းသွားသလား ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့ရသည့် ရဲ့ချန်းလျန်အတွက် ယခုလို ဂရုစိုက်ခံရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။ ဒါက သူမတွင် ချူနင်၏ရင်သွေး ရှိနေသောကြောင့်လား။

သူမ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချူနင်က ဟင်းချိုပန်းကန်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြန်သည်။ မွှေးရနံ့က သူမ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြန်ရာ ရဲ့ချန်းလျန် စဉ်းစားဖို့ပင် မေ့သွားတော့သည်။

ဒီလူက ဘယ်လိုချက်လိုက်တာလဲ အရမ်းအရသာရှိတာပဲ။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမသည် တစ်ပန်းကန်မျှသာ စားနိုင်ပြီး ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီးနောက် အစားအသောက် ပိုပျက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုအချို့ကိုလည်း ခံစားနေရသည်။

"ချူနင် ခုနက မင်းပြောတဲ့စကားတွေက တကယ်လား"

ချူနင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်  "ဘာက တကယ်လဲ"

ရဲ့ချန်းလျန်က ခေါင်းမော့ကာ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ထိုအခါမှ ချူနင် သတိဝင်လာပြီး "ဪ မင်းရဲ့ အစားအသောက်တွေကို တာဝန်ယူမယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စလားကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက် မနက်ကနေ ညအထိ မင်း သန်းခေါင်ယံမှာ ဗိုက်ဆာရင်တောင် ကျွန်တော့်ကိုသာ ပြောလိုက်"

"အပြင်က ဟင်းတွေက စိတ်မချရဘူး ပစ္စည်းတွေကလည်း မကောင်းသလို ချက်တာကလည်း ပုံမှန်ပါပဲ။ မင်းရဲ့ကိုယ်ဝန်က အခု လူသိလို့မရသေးဘူးဆိုတော့ ချန်းနင်နန်းဆောင်ထဲမှာ သီးသန့်မီးဖို ထားတာကလည်း လျှို့ဝှက်ထားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲလေ ဘယ်လိုလဲ"

ရဲ့ချန်းလျန်က သူ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည် "မင်းပြောတာကို နန်းတွင်းစားဖိုမှူးတွေ ကြားရင်တော့ မင်းကို လာခုတ်ကြလိမ့်မယ်ချက်တာညံ့တယ်ပစ္စည်းတွေ မကောင်းဘူး ဟုတ်လား နန်းတော်ထဲက ပစ္စည်းတွေအားလုံးက လောကမှာ အကောင်းဆုံးတွေဆိုတာ မင်းသိလား"

ချူနင် ခေါင်းကိုကုတ်ကာ "ဟုတ်လို့လား ကျွန်တော်တော့ အဲဒီလို မခံစားရပါဘူး။ ကျွန်တော် ချက်တာထက် မသာပါဘူး" ဟု ထူးထူးဆန်းဆန်း ပြောလိုက်သည်။

ရဲ့ချန်းလျန် ဆွံ့အသွားသည် ဒါတော့ ဟုတ်တယ် အရသာက တကယ်မွှေးတာပဲ။

နောက်တစ်ပန်းကန် ကုန်သွားပြန်ပြီ။ ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားရင်း နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်တောင်းရမလား သူမ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ 

သူမ တကယ် ထပ်စားချင်သော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဒီလောက်အများကြီးစားလျှင် သူက အထင်သေးသွားမလား ဒါက အင်တုံတစ်ဝက်လောက် ရှိနေပြီလေ။

ချူနင်က ရဲ့ချန်းလျန်၏ တုံ့ဆိုင်းမှုကို သတိထားမိပြီး ပန်းကန်ကို အသာအယာ ပြန်ယူလိုက်သည်။

"ချန်းလျန် ကျွန်တော်ပြောတာကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ စဉ်းစားပေးဦးမလား"

နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်ကမ်းပေးလိုက်ရာ ရဲ့ချန်းလျန် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမ ထပ်စားလို့ ရပြီ။ ဒီလူက အကဲခတ် တော်သားပဲ သူမ စိတ်ထဲကရှိတာကို သိနေတာပဲ။

"အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မလိုပါဘူး မင်း တကယ်လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ချန်းနင်နန်းဆောင်ထဲမှာ မီးဖိုတစ်ခု ထားလိုက်ပါ။ ရှောင်ပင်းကလည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ မီးထိန်းညှိတဲ့ပညာရပ်နဲ့ဆိုရင် မီးခိုးလည်း ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး ဘယ်သူမှလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူး"

သူ၏ဇနီးသည် သဘောတူလိုက်သဖြင့် ချူနင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသည် "မင်းကိုယ်တိုင်နဲ့ ငါတို့ကလေးအတွက် စဉ်းစားပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး"

ရဲ့ချန်းလျန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် "မင်း အလုပ်ရှုပ်ခံချင်ရင်လည်း လုပ်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ လူမြင်မခံနဲ့ဦး"

"ကောင်းပါပြီ"

ဟင်းချိုတစ်အိုးလုံး ချက်ချင်း ကုန်သွားသည်။ ရဲ့ချန်းလျန်သည် မျက်နှာသစ်အင်တုံလောက်ကြီးသော ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းချိုတစ်အိုးလုံးကို ကုန်အောင် သောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် တာ့ချန်းအင်ပါယာ၏ ဧကရီပင်လျှင် သူမ၏ ဟန်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက အစားသိပ်မဝင်လို့ပါ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ဟင်းချိုက အရသာရှိလို့"

ချူနင်က ရဲ့ချန်းလျန်၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်"ဗိုက်မဝသေးရင် နောက်တစ်အိုး ထပ်ချက်ပေးမယ် ဗိုက်ဆာမခံနဲ့နော်"

သူ့ဇနီးသည် အရင်က ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခဲ့ရသလဲ နန်းတွင်းက အဲဒီအမှိုက် စားဖိုမှူးတွေကြောင့် သူ့ဇနီးက ထမင်းတောင် ကောင်းကောင်း မစားနိုင်ခဲ့ဘူး။

အမျိုးသမီးမှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။

ချူနင်ကို သူမမဆူလိုသဖြင့် အကြောင်းပြချက်ပေးကာ ထွက်သွားတော့သည်။ "ငါ နားတော့မယ်။ မင်းလည်း ပြန်တော့"

ရှက်သွေးဖြာနေသော ရဲ့ချန်းလျန်ကို ကြည့်ရင်း ချူနင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဟား သူမကို ဖက်ပြီး အတူအိပ်ချင်လိုက်တာ ကလေးရှိနေတော့ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး ဖက်အိပ်ရုံတင်ပဲဆိုရင်တောင် ငါ အရမ်းပျော်မိမှာ။

"မင်း အခုထိ မပြန်သေးဘူးလား" ရဲ့ချန်းလျန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချူနင်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာ ပိုနီသွားပြန်သည်။

"ငါတို့ အတူနေခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ ပထမဆုံး ဆုံကြတာပဲ ရှိသေးတာ မင်း ဒီမှာ ညအိပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူမသည် ထိုသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လူစားမျိုး မဟုတ်ပါ၊ ချူနင်ကို သူမ၏ နန်းဆောင်ထဲတွင် ပထမဆုံးရက်မှာတင် မည်သို့ ပေးအိပ်ပါမည်နည်း။

ချူနင်က နားလည်စွာ ပြုံးလိုက်သည်  "မဟုတ်ပါဘူး ရုတ်တရက် ဒီလောက်လှတဲ့ ဇနီးသည်ကို ရလိုက်လို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပါ"

"ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ ပြောမနေနဲ့ ငါ နားတော့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ ဒါဆို မနက်ဖြန် အစားအသောက်တွေကို ကျွန်တော့်ကို လွှဲထားလိုက်ပါ မင်း ဗိုက်ဝစေရမယ်"

ချူနင် ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ နန်းဆောင်ကို ပြန်သွားတာလား မဟုတ်ပါ သူ ဟင်းချက်စရာ ပစ္စည်းတွေသွားရှာတာပါ မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန် ဇနီးသည် ဘာစားမလဲ။

သူ၏ဧကရာဇ်အဆင့် ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုက တော်တော်လေး စိတ်ချရပုံရသည်။ သူသည် သူ့ဇနီးသည် ပိုကောင်းကောင်း စားနိုင်အောင် ဟင်းလျာတွေကို ပြောင်းလဲချက်ပြုတ်ရမည်။

နန်းဆောင်ထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင်ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ ဘယ်လိုများ ဒီလောက်အများကြီး သောက်လိုက်ရတာလဲ ချူနင် စားပြီးပြီလားတောင် သူမ မမေးခဲ့မိသဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အတ္တကြီးသူဟု ခံစားနေရသည်။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် ယခင်က ထိုသို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး မရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

သူမ ဒါကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ။

ဒီလူက ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး စိတ်ချရပုံရသည်။ ရုပ်ရည်လည်း ချောမောသလို ဟင်းချက်တာလည်း တော်သည်။ အရေးကြီးဆုံးက သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အင်ပါယာရေးရာတွေကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ပေ။

သူက အဖေကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ သင့်တော်ပုံရသည် သို့သော် သူမအနေဖြင့် ချူနင်ကို သူမ၏ ဧကရာဇ်အဖြစ်တော့ အသိအမှတ်မပြုသေးပေ။

အိပ်ငိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ရဲ့ချန်းလျန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ မနက်ဖြန်လည်း ချက်ပေးရင် ကောင်းမှာပဲ။ သူ့ကို တစ်ခုခု ပြန်ပေးသင့်တယ် ငါ သူ့ကိုမနှိမ်ဘူးလို့ ပြောထားတာပဲလေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆေးစွမ်းများက စတင် အကျိုးသက်ရောက်လာတော့သည်။

သူမ၏အတွင်း၌ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု တည်ရှိနေသကဲ့သို့ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမွှာလေးများကို အဟာရများ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြည့်ဆည်းပေးနေတော့သည်။

ဟုတ်ပါတယ် ဒီလူပြောတာ မှန်ပါတယ်။

တကယ်ပဲအမွှာလေးတွေပဲ။