အခန်း (၄၅) ငါအိပ်မပျော်မချင်း သွားခွင့်မရှိဘူး

ဘာကြောင့် ဒီလိုစကားမျိုး ပြောလိုက်မိလဲဆိုတာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း နားမလည်တော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ချူနင့်ကို အခုချက်ချင်း အဝေးကို မလွှတ်ချင်သေးတာတော့ အမှန်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမဘေးမှာ ခဏလောက် နေပေးစေချင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဗိုက်ထဲမှာ ချူနင့်ကလေးရှိနေတာပဲ သူမကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ရင် ကလေးလည်း ဒုက္ခရောက်မှာ မဟုတ်လား။

ကလေးအဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်တော့ အရှက်မရှိ တာဝန်ယူသင့်တာပေါ့။

ရင်စည်းကိစ္စကတော့ သူမမသိလိုက်သလိုပဲ ဟန်ဆောင်နေလိုက်တော့မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု စောင်ခြုံထားတာဆိုတော့ ချူနင် မြင်ရတာမှ မဟုတ်တာ။

ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း ဖော်ပြလို့မရတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုရှိနေသည်။ ချူနင့်ဆီက ကူးစက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ 

လင်မယားကြားမှာ ဒီလောက်အထိ အိန္ဒြေစောင့်နေဖို့ မလိုဘူးဆိုပေမဲ့ သူ့ကို လက်လွတ်စပယ်တော့ အခွင့်အရေးပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။

အားလုံးက ချူနင့်အပြစ်တွေချည်းပဲ။

မှိန်ပျပျ မီးရောင်အောက်တွင် ချူနင်က ပြုံးလျက် ကုတင်ပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ 

ပိုးတုံးလုံးလေးလို စောင်ထဲမှာ လိပ်နေသော ရဲ့ချန်းလျန်ကို ကြည့်ပြီး သူ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေတော့သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ သူ​ေတာ်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ရဲ့ချန်းလျန်က ချူနင့်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကသာ မြင့်နေရင် ဒီအရှင်မက နင့်ကို ဓားနဲ့ အပိုင်းပိုင်းခုတ်သတ်ပြီးတာ ကြာလှပြီ"

"နင့်ကို လက်ဖျားနဲ့ တို့လိုက်ရုံနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ခုတ်သလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေလို့ပါ နားလည်လား"

"အဲဒါဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ကိုင်ထားလို့ရအောင် မင်းရဲ့လက်လေး ပေးပါဦး"

"အိပ်မက်မက်နေလိုက် ငါက ပေးကိုင်ရုံနဲ့ နင်က ကိုင်ချင်တိုင်း ကိုင်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား"

သူမက နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ အပေါ်က ထုတ်တန်းကိုပဲ ကြည့်နေတော့သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်မသေတာ ကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီအရှင်မအတွက် ထမင်းချက်ပေးမယ့်သူ ရှိသေးတာပေါ့။ နင့်မှာ တခြားအရည်အချင်း မရှိပေမဲ့ ဟင်းချက်တာကတော့ တော်တော်လေး စားကောင်းသား"

ချူနင်က ရယ်မောရင်း သူမဘေးကို တိုးကပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်တစ်ဝက်လောက်က ကုတင်ပေါ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကို အပြင်ဘက်ကို တွန်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားသည်။ 

သူမ ဘာမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ အပြုအမူတွေက အားလုံးကို ဖော်ပြနေသည်။

ဒီလူယုတ်မာ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ

ရဲ့ချန်းလျန်၏ ပုံစံလေးက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပြီး ချူနင့်ကို ပိုပြီး သဘောကျစေသည်။ သူ့ဇနီးမှာ ဒီလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဘက်လေးလည်း ရှိနေတာပဲ။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။

"ကဲ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ပြောရအောင်"

"ဘာအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့လဲ ဒီနေ့အတွက် အစီရင်ခံစာတွေကို နင် အကုန်မပြီးသေးဘူးလား"

ရဲ့ချန်းလျန်က သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် သံသယဝင်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

ချူနင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ခုနက မင်းပဲ ငါ့ကို ဒီကို ပြောင်းလာခိုင်းတာ မဟုတ်လား အဲဒါ တကယ်လား ဒါမှမဟုတ် နောက်နေတာလား"

ရဲ့ချန်းလျန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။

"ဧကရီရဲ့ စကားက အတည်ပဲ ဒါက နင့်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက်ပဲလေ။ နင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အရမ်းနိမ့်ပြီး ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ကြိုးကြိုးစားစား မကျင့်ဘူး အရှင်မက ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဖန့်ဟောက်ရန်နဲ့ သွားနေပေါ့ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ နင့်ကို မျက်စိစောင်းကြည့်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး"

ချူနင်သည် သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မျက်နှာသာမပေးသော ဖန့်ဟောက်ရန်ကို သတိရသွားသည်။ သူ့ပုံစံက ချူနင့်ကို မြင်တာနဲ့ သတ်ချင်နေသလိုမျိုး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က အမွှေးအမျှင်တိုင်းက ငါတို့မိသားစုကအဖိုးတန် ဂေါ်ဖီထုပ်လေးကို မင်းဘယ်လိုများ ဖျက်ဆီးရဲရတာလဲဆိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်နေသလိုပင်။

"ထားလိုက်ပါတော့ မင်းနဲ့အတူ နေတာပဲ ပိုကောင်းပါတယ်"

ရဲ့ချန်းလျန်က နှုတ်ခမ်းသားလေး တွန့်သွားပြီး ပြန်ပြင်ပေးသည်။ "ဘေးခန်းမှာ နေခိုင်းတာပါ ငါ့နဲ့ အတူနေခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး မမှားနဲ့ဦး"

ချူနင်က ရယ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ညဘက် ငါအိပ်မပျော်လို့ မင်းအိပ်ရာပေါ် ပြေးလာရင်ကော"

ရုတ်တရက် ဓားရှည်တစ်လက်က ချူနင်၏ ခေါင်းပေါ်မှာ ဝဲပျံလာသည်။ ရဲ့ချန်းလျန်က ချူနင့်ကို အေးစက်စွာ ပြုံးကြည့်နေသည်။

"စမ်းကြည့်လေ"

ဒါက နတ်ဆိုးဓားလိုမျိုးပါလား။ ချူနင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင်ရော ငါက ပြန်ပြောင်းရဦးမှာလား အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ ငါတို့က လင်မယားတွေပဲဟာ"

"အထင်မလွဲနဲ့ဦး နင်ကကလေးအဖေပဲ ရှိသေးတယ် ဒီအရှင်မရဲ့ ခင်ပွန်း မဟုတ်သေးဘူး။ ဒီအရှင်မက ကြက်တစ်ကောင်တောင် မသတ်နိုင်တဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ နင့်ကို အသိအမှတ်မပြုသေးဘူး"

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက နူးညံ့နေသော်လည်း ပါးစပ်ကတော့ တင်းနေဆဲပင်။ စားစရာရှိရင်တော့ အမြန်စားပြီး အားတင်းကာ ချီးကျူးတတ်သေးသည်။ သို့သော် ရဲ့ချန်းလျန်၏ စရိုက်ကို သိနေသော ချူနင်ကတော့ ပြုံးလျက်သာ ကြည့်နေသည်။

"အင်းပါ အရှင်မက အသိအမှတ်မပြုသေးဘူးပေါ့။ ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ရင် အသိအမှတ်ပြုမလဲ အနည်းဆုံးတော့ သတ်မှတ်ချက်လေးတွေ ပြောပြပါဦး"

ရဲ့ချန်းလျန်က ချူနင့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကိုပဲ နင်သိထားလိုက်ပါ ဒီကလေး မွေးလာရင် နင်ကနန်းတွင်းဆောင်ထဲမှာ ကလေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ရုံပဲ တိုင်းပြည်ရေးရာတွေကိုတော့ အရှင်မပဲ ကိုင်တွယ်မယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် ချူနင်၏ လက်က ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ရဲ့ချန်းလျန်၏ ပါးလေးကို လိမ်ဆွဲလိုက်သည်။

သူမ ကြောင်သွားပြီး သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်တော့သည်။ ချူနင်က ထပ်ပြီး ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။

"အသားလေးက တော်တော် အိတာပဲ နမ်းလို့ရမလား"

ရဲ့ချန်းလျန်၏ အကြည့်က ဒေါသကနေ အေးစက်သော ဆွဲဆောင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"

"မငြင်းဘူးဆိုတာ သဘောတူတာပေါ့"

ရဲ့ချန်းလျန်က ချူနင့်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေတယ်လို့ ဆဲတော့မည့်အချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် နီးကပ်လာသည်။ 

သူမ ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှောင်ဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ ဘာဖြစ်တာလဲ သူမ ဘာလို့ ကျင့်စဉ်ကို သုံးဖို့ မေ့သွားရတာလဲ

မွ

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း ရဲတက်သွားပြီး ဓားရှည်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ချူနင်၏ လည်ပင်းပေါ်မှာ တင်လိုက်တော့သည်။

"ချူနင် နင် ဘာလုပ်တာလဲ"

"ငါ့က နင့်ကို အဖော်လုပ်ခိုင်းတာလေ နမ်းခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး"

နှုတ်ခမ်းကို မဟုတ်ဘဲ ပါးကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို သူမ ဘယ်လိုမှ လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး ဒီလူယုတ်မာလေး။

"နင် နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ရဲရင် ငါက နင့်ကို တကယ် သတ်မှာနော်"

ချူနင်ကတော့ ဘာမှ မကြောက်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"မင်းလည်း မငြင်းဘူးလေ မငြင်းဘူးဆိုတာ သဘောတူတာ မဟုတ်ဘူးလား နောက်တစ်ခါ တိုက်ရိုက် ငြင်းလိုက်ပါ ငါ ဒါမျိုး မလုပ်တော့ပါဘူး"

ရဲ့ချန်းလျန်က သွားကြိတ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ဖိထားသည်။

"နင်က တကယ့်ကို အရှက်မရှိတာပဲ အရှင်မက ဘာလို့ နင်လို အရှက်မရှိတဲ့ လူမျိုးနဲ့ ပတ်သက်မိပါလိမ့်"

"လူဆိုးလေးတွေကို မိန်းကလေးတွေက ပိုချစ်ကြတာလေ"

"နင်က စကားကိုတောင် တရားသဖြင့်လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ပြောနေသေးတယ်"

"ကိုယ့်ဇနီးကိုယ် ပြောတာပဲ တရားသဖြင့် ဖြစ်တာပေါ့"

"အရှင်မက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ နာမည်ပဲရှိတာပါဆို"

"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အတည်မှတ်နေတာ"

ရဲ့ချန်းလျန်: "..."

စိတ်တိုဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို မမျှော်လင့်ဘဲ အလစ်အငိုက် အနမ်းခံလိုက်ရတာက သူမကို အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

ကျင့်စဉ်ကို သုံးဖို့တောင် အချိန်မရခဲ့သလို၊ သုံးဖို့လည်း မရဲခဲ့ပေ။ ချူနင့်ကို မတော်တဆ သတ်မိသွားမှာ သူမ စိုးရိမ်နေမိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကိုင်ထားလို့ရအောင် လက်လေး ပေးပါဦး ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ တစ်ညလုံး မင်းနဲ့အတူ မအိပ်ဘဲ နေပေးရတာက ဘာဆုမှ မရသလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။

ရဲ့ချန်းလျန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စောင်ထဲကနေ လက်ကလေး တစ်ဖက် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"လျှောက်မလုပ်နဲ့နော် မဟုတ်ရင် နင်က"

"သိပါတယ် မင်း ငါ့ကို သတ်မှာ သေချာပေါက်ပဲ"

သူသည် သူမ၏ လက်ကလေးကို ထပ်မံ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းလေးတွေကို တစ်ခုချင်း ယှက်သွယ်ပြီး တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ရှေ့က အမျိုးသမီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူမ၏ မျက်နှာလေးက နီမြန်းနေဆဲပင်။

ငါ့ရဲ့ ဦးနှောက်များ ပျက်သွားပြီလားဘာလို့ သူ့ကို သဘောတူလိုက်မိတာလဲ။ သူမအနေနဲ့ ချူနင့်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်လို့ ရပါလျက်နဲ့။

သူမသည် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားရင်း အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သူမရဲ့ ဘဝက တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

သူမဗိုက်ထဲက ကလေးပဲဖြစ်ဖြစ် ဘေးနားက ချူနင်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူမအတွက် ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီး ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘေးနားကလူက အဆိုးကြီး မဟုတ်ဘဲ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး သူမကို တကယ် ဂရုစိုက်နေတယ်ဆိုရင် အဲဒါက တကယ်တော့ လုံလောက်ပါပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်ဆိုရင် သူတို့က တကယ့် လင်မယားတွေ ဖြစ်လာကြမှာပဲလေ။ ချူနင် တကယ် သေသွားတဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တောင် သူတို့က အင်ပါယာ သင်္ချိုင်းမှာ အတူတူ အိပ်စက်ကြရမှာပဲ မဟုတ်လား။

အဲဒါကြောင့် သူ့ကို လက်လေး ကိုင်ခိုင်းတာက သိပ်တော့ မလွန်ပါဘူးလေ။

ဟင်း ဒီလူယုတ်မာကတော့ ပျင်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ ငါ့ကိုပဲထိုင်ကြည့်နေပြန်ပြီ

"မကြည့်နဲ့တော့ ဒီအရှင်မ အိပ်တော့မယ် အရှင်မ မအိပ်မချင်း နင်သွားခွင့်မရှိဘူး"

"မင်း အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်နေတာလား"

ရဲ့ချန်းလျန် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။ အဲဒီအိပ်မက်က တကယ့်ကို လက်တွေ့ဆန်လွန်းနေသည်။

အိပ်မက် မဟုတ်ဘဲ တကယ်ဖြစ်နေသလိုမျိုး ခံစားခဲ့ရသည် ချူနင် ဘေးနားမှာ ရှိနေမှသာ သူမ စိတ်အေးရသည်။

အခုဆိုရင် တိုင်းပြည်ကလည်း အဘက်ဘက်ကနေ တိုးတက်နေပြီ။ သူမ ဘေးနားက လူတွေလည်း ဘေးကင်းပြီး ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ရှိနေမယ်ဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ကို ကောင်းလှပါပြီ။