အခန်း (၄၃) ထပ်တလဲလဲ အိပ်မက်

နဂါးအိပ်ရာပေါ်တွင် ရင်းတန်းတစ်ယောက် ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာသည်။ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။

သူ၏ဘေးနားရှိ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည်လည်း သူ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကြောင့် လန့်သွားပြီး ရင်းတန်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး  ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ရင်းတန်းက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ အခုလေးတင် အိပ်မက်တစ်ခု မက်တယ်အထိန်းတော်ကြီးဝမ်ရဲ့ ခေါင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ဖြတ်ယူသွားပြီး အဲဒီလူက အဲဒီခေါင်းကြီးနဲ့ ငါ့ကို လာဒုက္ခပေးနေသလိုပဲ"

အမျိုးသမီးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ရင်းတန်းကို ဖက်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက အတွေးလွန်နေပြန်ပြီ။ အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်က တာ့ကျိုးအင်ပါယာမှာ ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲလေ။ တာ့ချန်းအင်ပါယာကို သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့တောင် ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရပါတယ် သူ့ခေါင်းကို ဘယ်သူက ဖြတ်နိုင်မှာလဲ"

"အရှင်မင်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ တာ့ချန်းဆိုတာ ဆေးတောင့်လောက်ပဲရှိတဲ့ တိုင်းပြည်လေးပါ အရှင်မင်းကြီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိမ်းပိုက်မယ့် ဧကရာဇ်မင်းပဲ မဟုတ်လား"

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ အလတ်တန်းစားအရွယ် အမျိုးသားသည် စိတ်အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေမိသည်။

"အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်ငါ့နားမှာ မရှိတော့လို့ ငါ စိတ်မအေးဖြစ်နေတာ နေမှာပါ မကြာခင်မှာ အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်ဆီက သတင်းကောင်းတွေ ရောက်လာတော့မှာပါ"

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် စေးကပ်ကပ် အရည်အချို့က သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျလာသည်။ ရင်းတန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ခေါင်းတစ်လုံးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သူ စဉ်းစားနေခဲ့သော ဝမ်ကျင့်ကျုံး၏ ခေါင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နဂါးအိပ်ရာ အထက်တွင် တွဲလောင်း ချိတ်ဆွဲခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား"

နောက်တစ်ခဏတွင် ရင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံ လန့်နိုးလာပြန်သည်။ အဲဒီခေါင်းက ဘယ်မှာလဲ။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား လိုက်ကြည့်ပြီး မိမိမျက်နှာကို အားရပါးရ ပြန်ရိုက်ကာ ဝမ်ကျင့်ကျုံး၏ ခေါင်းကို ရှာဖွေနေတော့သည်။ သို့သော် သူ ရှာမတွေ့ပေ ရင်းတန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဘယ်လိုမှ စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ ဆက်လက်ရှာဖွေနေသော်လည်း အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။

သူ့ဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသော ကိုယ်လုပ်တော်သာ ရှိသည်။ ရင်းတန်းသည် ထိုပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် လှုပ်နိုးလိုက်သည်။

"မိဖုရားလေး ကိုယ့်စကား ကြားလား ကိုယ် အိပ်မက်တစ်ခု မက်နေသလိုပဲ"

သို့သော် ကိုယ်လုပ်တော်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။ ရင်းတန်း ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် မျက်နှာသည် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ လည်ပင်းပြတ်နေသော ခေါင်းကို ကိုယ်လုပ်တော်၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား"

နန်းတော်တစ်ခုလုံး စူးရှသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူက ထိုအမျိုးသမီးကို ကန်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ခေါင်းပြတ်ကြီးက လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

စေးကပ်သော သွေးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။

ရင်းတန်းသည် အစွန်းရောက်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်နေမိသည်။ ထိုခေါင်းပြတ်ကြီးက သူ၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာချိန်တွင် သူ ထပ်မံ နိုးလာပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရင်းတန်းသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘာအသံမှ မကြားရပေ။ သူ့ဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသော ကိုယ်လုပ်တော် ရှိနေပြီး ဘယ်မှာမှ ခေါင်းပြတ် ရှိမနေပေ။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

တံခါးဆီမှ ပြင်းထန်သော ခေါက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ရင်းတန်း ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်ဆီက သတင်းစကား ပါးလိုက်လို့ပါ"

မိမိ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရမှ ရင်းတန်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

အိပ်မက် မဟုတ်တော့ဘူး အခုက အိပ်မက် မဟုတ်တော့ဘူး။

သူသည် နဂါးဝတ်ရုံတောင် ဝတ်ဖို့ အချိန်မရဘဲ အလျင်အမြန် ထကာ နန်းဆောင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ကျင့်ကျုံး၏ ခေါင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်သာ ဖြစ်သည်။

ရင်းတန်း ဤမျှလောက် ပြာယာခတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကိုယ်ရံတော်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ရင်းတန်းက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ 

"အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်က ဘာသတင်း ပါးလိုက်တာလဲ မြန်မြန် ဖတ်စမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်က ပြောတာကတော့ နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနက လူတွေ အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီတဲ့ တာ့ချန်းအင်ပါယာမှာ အနန္တအဆင့်ရှိတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက် ရှိနေပုံရတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

"အထိန်းတော်ကြီးက အမိန့်ပေးထားတာကတော့ သူသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင် အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ တာ့ချန်းအင်ပါယာနဲ့ ချက်ချင်း မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး အနာဂတ် ပြဿနာတွေကို ကြိုတင် ကာကွယ်သင့်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်"

ဒီလိုကိုး...

ရင်းတန်းသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး စာကို ယူကာ အခါခါ ပြန်စစ်ဆေးကြည့်မှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

"မသွားနဲ့ဦး ငါ့နန်းဆောင် အပြင်ဘက်မှာပဲ စောင့်နေ"

သူသည် ခုနက အိပ်မက်ကြောင့် တကယ်ကို ကြောက်လန့်နေမိသည်။ "မဟုတ်သေးဘူး ငါ့တံခါးဝမှာ စောင့်ဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုခေါ်လိုက်ဦး"

ကိုယ်ရံတော်သည် ဘာမှ ထပ်မပြောရဲဘဲ ခိုင်းသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ အားလုံး ပြီးသွားမှ ရင်းတန်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ဒါက အရမ်း ထူးဆန်းလွန်းတယ်  ဒီအိပ်မက်က တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်။

သူသည် နန်းတော်အပြင်ဘက်က မှောင်မည်းနေသော ညကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။ အထိန်းတော်ကြီး ဝမ် တစ်ခုခု တကယ် ဖြစ်သွားတာလား။

ဒါပေမဲ့ တာ့ချန်းမှာ အဲဒီလိုလူမျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ အထိန်းတော်ကြီး ဝမ်ကို သတ်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အနန္တနောက်ဆုံးအဆင့်ရှိရမယ်လေ။ အဲဒီ တိုင်းပြည်လေးမှာ အဲဒီလောက် အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ရင်းတန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဤသို့ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ အတွေးလွန်နေတာပါ ဒီလောကမှာ ဘယ်လိုလုပ်"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူ နေရာတင် အေးခဲသွားသည်။ မနီးမဝေးက စားပွဲပေါ်တွင် သပ်သပ်ရပ်ရပ် တင်ထားသော အဘိုးကြီး တစ်ယောက်၏ ခေါင်းပြတ်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအဘိုးကြီးမှာ သူ အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာ ပြာယာခတ်နေသော အမူအရာ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြုတ်ခံထားရသည့် ပုံစံအတိုင်းပင်။

သူ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် နန်းဆောင်တံခါးကို ချက်ချင်း တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်း... လာကြည့်စမ်း"

"အဲဒီလူက ဝမ်ကျင့်ကျုံး မဟုတ်လား"

ကိုယ်ရံတော်သည် ဇဝေဇဝါဖြင့် အထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။ ထိုစားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေသည်မှာ ဝမ်ကျင့်ကျုံး၏ ခေါင်းပင် သူ သေချာပေါက် ဟုတ်နေသည် ဒါပေမဲ့ သူက တာ့ချန်းအင်ပါယာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

"အထိန်းတော်ကြီး ဝမ် သေသွားပြီ"

ရင်းတန်း၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပင် အောက်ဆုံးအထိ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ 

ဝမ်ကျင့်ကျုံး သေသွားတာတင် မဟုတ်ဘဲ သူ့ခေါင်းက အိပ်ဆောင်ထဲအထိ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက တစ်ဖက်လူသည် ဝမ်ကျင့်ကျုံးကို သတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နန်းတော်ထဲကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်နိုင်သည်ကို ပြသနေသည်။

အင်ပါယာ ငါးခုထဲတွင် အခြေခံ အသန်မာဆုံးဟု ဆိုရမည့် ဤဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ တာ့ကျိုးအင်ပါယာက တာ့ချန်းအင်ပါယာနဲ့ သံတမန် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ပြီး မဟာမိတ်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ ပြီးတော့ ဧကရီမလေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ မဟုတ်ဘူး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ကျွန်တော့် တာ့ကျိုးအင်ပါယာက တာ့ချန်းကို အထက်နိုင်ငံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး အရှင်မင်းကြီးကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်လို့ ခေါ်ဆိုပါ့မယ်။

"ကျွန်တော့် အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင် နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ရတနာအားလုံးကို ဆက်သဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဦးတိုက်ကာ အသနားခံတော့သည်။

ဘေးနားက ကိုယ်ရံတော်သည်လည်း အကြောင်းရင်းကို သေချာ မသိသော်လည်း လိုက်ပြီး ဒူးထောက် ဦးတိုက်နေတော့သည်။ 

နန်းတော်အတွင်းမှ ကိုယ်လုပ်တော် နိုးလာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တာ့ကျိုးအင်ပါယာ တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ချူနင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ နံပါတ်တစ် အင်ပါယာကြီးက တာ့ချန်းကို တစ်ညတည်းနှင့် အထက်နိုင်ငံဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ်လွန်လွန်းလှသည် ဇနီးဖြစ်သူက သေချာပေါက် သံသယဝင်ပေလိမ့်မည်။

သူမ သံသယဝင်ပြီး စုံစမ်းတော့မည်ဆိုလျှင် ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာနိုင်ပြီး ကိုယ်ဝန်ရှိနေသော သူမအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင် တာ့ကျိုးအင်ပါယာကို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူတွေအတွက် သတိပေးချက်အဖြစ် ထားရှိလို့ ရသည်။ 

တိတ်တဆိတ်သာ ထိန်းချုပ်ထားရန် လိုပြီး လူသိရှင်ကြား လက်အောက်ခံဖြစ်ဖို့ မလိုအပ်ပေ။

အရင်းအမြစ်တွေကိုတော့ မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ်သာ ပေးပို့ခိုင်းလိုက်လျှင် ရသည်။ ခမ်းနားသော မင်္ဂလာပွဲကလည်း နီးနေပြီ မဟုတ်လား ဇနီးဖြစ်သူကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် မင်္ဂလာဆောင်စေချင်သည်လေ။

တာ့ချန်းအင်ပါယာ နန်းတော်အတွင်း၌။

အနန္တအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ဘာလှိုင်းတံပိုးမှ မထွက်ပေါ်စေခဲ့သလို နန်းတွင်းသူ တစ်ယောက်ကိုမျှလည်း လန့်နိုးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ မရှိခဲ့သလိုမျိုး အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ထိုခေါင်းပြတ်နှင့် ၎င်းပေါ်က ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာသာ ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချူနင်သည် တံခါးဆီမှ အလျင်စလို ခေါက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေး... သခင်လေး"

ရှောင်ပင်း၏ အသံမှာ ငိုသံပင် ပါနေသည်။ 

"အရှင်မ ညလယ်ခေါင်မှာ အိပ်မက်ဆိုး မက်ပြီး ပြန်အိပ်လို့ မရဖြစ်နေလို့ပါ မအိပ်ပါနဲ့ဦး မြန်မြန် သွားကြည့်ပေးပါဦး"

ချူနင် ကြောင်သွားသည်။

ဟမ်

အိပ်မက်ဆိုး မက်ရမှာက တာ့ကျိုး ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘူးလား။

ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ငါ့ဇနီး ဖြစ်သွားရတာလဲ။

တောက် ဒီအဘိုးကြီးက သေတာတောင် အချိန်မရွေး သေရတယ်လို့။

ငါ့ချန်းလျန်က ကိုယ်ဝန်နဲ့လေ မနက်ဖြန်က ညီလာခံလည်း မရှိတော့ နားနားနေနေ အိပ်ရမယ့်ဟာကို။

တကယ်ပဲ ကံမကောင်းလိုက်တာ။

"လာပြီ... လာပြီ..."