အခန်း (၄၁၅)  ဒီက လူသတ်ငွေ့တွေက ကောင်းကင်ထက်တောင် မြင့်မားနေတယ်

ချူထျန်းရမ်သည် အစ်မဖြစ်သူ ရဲ့ယောင်၏ စကားများကို အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း သူမက သူ၏ဆရာ ကျောက်ကုန်းမင်မှာ တကယ်တော့ အစွမ်းထက်လှသော ထုံးထျန်းဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကျောက်လင်အာ၏ ဆွဲသီးမှာလည်း ထိုဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သောအခါတွင် ထျန်းရမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာသည်။

ရဲ့ယောင်က ဤလောကတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှမှာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အစီအစဉ်များသာဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ထျန်းရမ်အား အမှန်တကယ် မသတ်ရဲကြောင်း ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် မြို့တော်ပြင်ပသို့ ရောက်သောအခါ အခြေအနေမှာ သူမထင်သကဲ့သို့ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

မြို့တော်ကို အုပ်ချုပ်နေသော ရွှီထန် နှင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ် ဝမ်ထိုက်ရွှီတို့သည် ထျန်းရမ်အား တကယ်ပင် အသေသတ်ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။ ရန်သူဘက်မှ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ကျော်တို့သည် မဆိုင်းမတွ တိုက်ခိုက်ကြရာ တစ်နယ်လုံးမှာ သေမင်းတမန် နယ်မြေအလား ဖြစ်သွားသည်။

တော်ပေါက်သည် သူ၏ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန်သုံး၍ အချိန်ကို ဆွဲဆန့်ကာ လူတိုင်းကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အင်အားချင်း မမျှသဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားသည်။ ရဲ့ယောင်မှာလည်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်များ ပိတ်ပင်ခံထားရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အခက်တွေ့နေသော်လည်း မောင်ဖြစ်သူကို လှည့်စားခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရကာ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်လာသည်။

"ဒီအဖေကြီးက ငါ့ကိုပါ ဒီနေရာမှာ အသေခံခိုင်းနေတာလား" ဟု ရဲ့ယောင်က ကျိန်ဆဲရင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သော ကမ္ဘာဦးတရားဓမ္မကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရွှီသည် သူ၏ "သတ်ဖြတ်ခြင်း နယ်ပယ်"ကို အသုံးပြု၍ ထျန်းရမ်တို့အဖွဲ့ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရဲ့ယောင်က သူမ၏ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အသိဉာဏ်ဖြင့် ထိုနယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ ရွှေရောင်လွှမ်းသော "တရားဓမ္မ နယ်ပယ်" အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရွှီမှာ ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ရဲ့ယောင်က သူ၏ခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေကာ "မင်းတို့က ငါ့ကိုပါ အရူးလုပ်ချင်တာလား ငါက တကယ့် မသေမျိုးဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့သူဟဲ့ ဘယ်သူက ငါ့နယ်ပယ်ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

ရဲ့ယောင်သည် ရွှေရောင်နန်းတော်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ပြီး"အားလုံး ငါ့နောက်မှာ ရပ်နေကြ ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ကို ဒီနေရာကနေ အရှင်ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

မြို့တော်ပြင်ပရှိ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရဲ့ယောင် သည် သူမ၏ ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ချူထျန်းရမ်နှင့် ကျောက်လင်အာတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော မဟာဧကရာဇ်အထိ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ရန်သူဘက်မှ ရွှီထန် (အမှန်စင်စစ် ရင်းတန်) သည် မြို့တော်၏ နဂါးအရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ နက်မှောင်သော နဂါးကြီးအသွင် ပြောင်းလဲကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သည်။ တိုက်ပွဲပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်များ ကွဲအက်ကာ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူအများအပြား သေကြေပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ရဲ့ယောင်သည် သူမ၏ ကျင့်စဉ်များ ပိတ်ပင်ခံထားရသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းလာပြီး အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ဖန်းဟောက်ရန်က သူ့အသက်ကို စတေး၍ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ဖန်းဟောက်ရန်နှင့် လူအများ၏ သေဆုံးမှုကို မြင်သောအခါ ထျန်းရမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သွေးသားနှောင်ကြိုးများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ချူနင်၏ ပိတ်ပင်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ကာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ရွှီထန်ကို အနိုင်ယူလိုက်သော်လည်း ရွှီထန်က သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် ကမ္ဘာကြီးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအရာမှာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ခဲ့ပေ သေဆုံးသွားသူအားလုံး (ဝမ်ထိုက်ရွှီ၊ ဖန်းဟောက်ရန်နှင့် ရွှီထန်ပင်လျှင်) သည် အထက်ကမ္ဘာရှိ တာအိုဓမ္မဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ချူနင်သည် ရွှီထန်အား သူ၏အတိတ်က အမှားများအတွက် အိမ်မက်လှလှတစ်ခု ပြန်လည်ပေးသနားခဲ့သည်။

အလင်းတန်းများကြားတွင် ထျန်းရမ်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ ချူနင်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ချူနင်က အရာအားလုံးမှာ တကယ်ပင် စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်သူမျှ အမှန်တကယ် သေဆုံးခြင်းမရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။ ထျန်းရမ်က သူ နားလည်ကြောင်းနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူကို မနာလိုမဖြစ်ကြောင်း ပြုံးလျက် ပြောဆိုကာ ဖခင်ဖြစ်သူအား ဖက်ရန် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သို့သော်... ဖက်မည်အပြုတွင် ထျန်းရမ်သည် လှံရှည်ကို ထုတ်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူအား တည့်တည့်ထိုးလိုက်ပါတော့သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဖေက သေမှာမှ မဟုတ်တာ အဖေ့ကို အချက်နည်းနည်းလောက် ထိုးတာကတော့ မလွန်ပါဘူးနော်"

"အဖေကြီး... အဖေကတော့ တကယ့်ကို အသိတရားမရှိတဲ့ လူပဲဗျာ"