အခန်း (၄၁၃)  နောက်ပြောင်ကျီစယ်မှုများ

ရဲ့ယောင်သည် သူမ၏အစ်မဖြစ်သူ ချူမူ နှင့်အတူ ထျန်းရွှမ်းတိုက်ကြီးတွင် ရှိနေသော်လည်း ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ကိစ္စများရှုပ်အောင် လုပ်ရန် ကြံစည်နေသည်။ သူမသည် အစ်မဖြစ်သူကို လှည့်စားကာ သူမ၏ အိမ်မွေးမိစ္ဆာခွေးကြီး ထောက်ထီးနှင့်အတူ ခွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အိမ်ရှေ့စံ ချူထျန်းရမ်သည် ရှန်းဝမ်၏ အင်အားစုများကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ စစ်သူကြီး ဖန်းဟို့ရန်က ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများကို သိမ်းသွင်းနေစဉ် ထျန်းရမ်၊ ကျောက်လင်အာနှင့် တော်ပေါက်တို့သည် ဖန်းဟို့ရန်၏ နယ်မြေသို့ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ကမ္ဘာကြီးမှာ အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထျန်းရမ်သည် ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကာ အနီရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ဝါးမျိုတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရာမှာ ရဲ့ယောင်က တမင်ဖန်တီးထားသည့် လှည့်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထျန်းရမ်သည် တောအုပ်အတွင်း၌ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ဖခင် ချူနင်ရေးသားခဲ့သော နဂါးကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူကောက်ယူလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ထိုစာအုပ်မှာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ထျန်းရမ်မှာ စိတ်ချောက်ချားကာ မိမိကိုယ်မိမိ အမြင်မှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရဲ့ယောင်သည် ရှောင်ပင်းနှင့်အတူ ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ဟင်းချက်စားနေကြသည်။ ရဲ့ယောင်သည် သူမ၏ဖခင်ထံမှ ဟင်းချက်အတတ်ကို အမွေရထားသဖြင့် သူမချက်သော ဟင်းနံ့မှာ ချူနင်ချက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

"မောင်လေးထျန်းရမ်ကို အမှန်တရား သိသွားအောင် ငါကသဲလွန်စလေးတွေ ပေးနေတာ။ အဖေက အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောဖို့ အချိန်ဆွဲနေပေမယ့် ငါကတော့ သူကိုယ်တိုင် ရိပ်မိသွားအောင် လုပ်ပေးမယ်" ဟု ရဲ့ယောင်က ဆိုသည်။

ထျန်းရမ်တို့ အဖွဲ့ မြို့အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ထူးခြားသော ဟင်းနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံ့လာသည်။

ထျန်းရမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားသည် "ရင်းနှီးတယ် ဒီအနံ့က အရမ်းရင်းနှီးတယ်"

"ငါ့အဖေ ချက်နေကျ ဟင်းနံ့ပဲ ဒီမြို့ထဲမှာ အဖေရှိနေတာ သေချာတယ်"

ကျောက်လင်အာနှင့် တော်ပေါက်တို့မှာမူ ဘာနံ့မှ မရကြသဖြင့် ထျန်းရမ် တစ်ယောက် စိတ်မမှန်တော့ဟု ထင်နေကြသည်။ သို့သော် ထျန်းရမ်ကမူ ဤအနံ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။

မြို့အတွင်း၌ ချူထျန်းရမ်သည် သူရရှိခဲ့သော ဟင်းနံ့နောက်သို့ အရူးအမူး လိုက်ရှာနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှရှာမတွေ့ဘဲ ရှောင်ပင်းနှင့်သာ တိုးတော့သည်။ ရှောင်ပင်းက သူမလည်း ဘာနံ့မှ မရကြောင်း ငြင်းဆိုလိုက်သဖြင့် ထျန်းရမ်မှာ မိမိကိုယ်မိမိ အလုပ်များလွန်း၍ စိတ်ချောက်ချားနေသည်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်ရသည်။

စစ်သူကြီး ဖန်းဟို့ရန်သည် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ထျန်းရမ်ထံ လာရောက်ပူးပေါင်းသည်။ ထျန်းရမ်၏ လိမ္မာပါးနပ်သော "ဓားငှားသတ်ခြင်း" ဗျူဟာကြောင့် ရှန်းဝမ်ကျဆုံးသွားရခြင်းကို ဖန်းဟို့ရန်က အလွန်ချီးကျူးနေသည်။ ထျန်းရမ်သည် အိမ်ရှေ့စံတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတိုင်း အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် နားနေရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

နန်းဆောင်အတွင်း၌ ကျောက်လင်အာက ထျန်းရမ်အား ရေချိုးပေးရင်း နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ ထျန်းရမ်မှာမူ မသင်္ကာမှုများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"လင်အာ... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ငါ့မိဘတွေကို ဖမ်းသွားတဲ့ နွားကလေးက ငါရှိနေတာကို သိမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကိုလာမဖမ်းတာလဲ ငါ့ကိုကျင့်စဉ်တွေ ပိုတက်လာပြီး သူ့ကို ပြန်သတ်နိုင်အောင် စောင့်နေတာလား ဒါက တမင်စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ"

ကျောက်လင်အာမှာမူ ထျန်းရမ်အား အနားယူရန်သာ တိုက်တွန်းနိုင်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရဲ့ယောင်းနှင့် ရှောင်ပင်းတို့သည် ထျန်းရမ်နှင့် လင်အာတို့၏ အခြေအနေကို ချောင်းကြည့်နေကြသည်။ ရဲ့ယောင်သည် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူမှာ အသက် (၉) နှစ်သားကတည်းက လင်အာ၏ အိပ်ခန်းထဲ ခိုးဝင်ခဲ့သည်ကို သိသွားသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် "ယောကျ်ားလေးဖြစ်ပြီး မိန်းကလေး အိပ်ခန်းထဲ ခိုးဝင်တယ် ငါ့မောင်က တကယ်ကို လူဆိုးပဲ ငါ့အစ်မ ချူမူက ငါ့ကိုကျတော့ ရိုက်တယ် သူ့ကိုကျတော့ ဘာမှမလုပ်ဘူး" ဟု အော်ဟစ်တော့သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ ငှက်ချေးများ ရဲ့ယောင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဒုတိယအကြိမ် ကျလာပြန်သည်။ ရဲ့ယောင်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စောင့်ကြည့်နေမှန်း သိလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ခေါင်းသွားလျှော်တော့သည်။

ညနက်ပိုင်းတွင် ထျန်းရမ်သည် အိပ်ပျော်နေစဉ် ထူးဆန်းသောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ထျန်းရမ်... ထျန်းရမ်... အဖေ ရောက်လာပြီ။ လာပါ... အဖေနဲ့ စတုရန်းကစားရအောင်"

ထျန်းရမ် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်စားပွဲဘေးတွင် ပြုံးလျက် ထိုင်နေသော သူ၏ဖခင် ချူနင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဖေ အဖေက အဖမ်းခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား ဒါက အိမ်မက်လား"

"မင်း ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်စမ်းပါဦး မြန်မြန်ခေါ်" ဟု ချူနင်က ဆိုသည်။

ထျန်းရမ်မှာမူ ဤထူးဆန်းလှသော အိမ်မက်ကြောင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပါတော့သည်။

ညကမ္ဘာအောက်တွင် ချူထျန်းရမ်နှင့် ဖခင်အသွင်ဖန်တီးထားသော ရဲ့ယောင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေကြသည်။ ရဲ့ယောင်သည် ထျန်းရမ်အား "အဖေ" ဟု အတင်းခေါ်ခိုင်းကာ ပျော်မြူးနေသော်လည်း ထျန်းရမ်၏ တည်ကြည်ပြီး ရိုးသားသော စကားများကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။

ထျန်းရမ်သည် ဤအရာအားလုံးမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု သို့မဟုတ် လှည့်စားမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရိပ်မိနေသော်လည်း မိဘများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့ဆက်သွားမည်ဟု သန္နိဌာန်ချထားသည်။

ရဲ့ယောင်သည် မောင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြင်သောအခါ သနားစိတ်ဝင်လာပြီး အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ နောက်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် ထျန်းရမ်အား ဓားဖြင့်ထိုးကာ အိမ်မက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ထျန်းရမ် နိုးလာသောအခါ ချွေးစေးများထွက်ကာ ကြောက်လန့်နေသော်လည်း ၎င်းကို အစ်မဖြစ်သူများ ကယ်တင်ရန် လာတော့မည့် နိမိတ်တစ်ခုဟု မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရဲ့ယောင်သည် အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက်ပြောပြရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အင်အားကြီးမားလှသော မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မဟာဧကရာဇ် အဆင့်အထိ အဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူချူနင်က သူမအား ကစားပွဲ၏ စည်းမျဉ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စေရန် တမင်လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရဲ့ယောင်သည် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း သူမ၏ခွေး ထောက်ထီးအား ထျန်းရမ်တို့အဖွဲ့ကို မနက်စာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

နန်းဆောင်ရှေ့တွင် ကျောက်လင်အာ သည် ထူးဆန်းသောခွေးကြီး ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အကဲခတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ရှိနေသဖြင့် လူသတ်သမားဟု ထင်မှတ်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ထောက်ထီးမှာ ပြန်မတိုက်ရဲသဖြင့် ရဲ့ယောင်တို့ရှိရာ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားရာ ကျောက်လင်အာက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ကျောက်လင်အာ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသော ရှောင်ပင်း နှင့် ဟင်းချက်နေသောထျန်းရမ်နှင့် ရုပ်ချင်းဆင်ပြီး နဂါးအရှိန်အဝါရှိသော စိမ်းဖန့်ဖန့်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး (ရဲ့ယောင်)

"ရှောင်ပင်း... နင်က ဘာလို့ ဒီခွေးကြီးနဲ့ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ အတူရှိနေရတာလဲ" ဟု ကျောက်လင်အာက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်ပါတော့သည်။