အခန်း (၄၁၀)  ကစားပွဲနှင့် စိတ်ပညာ

ရှန်းဝမ်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ချူထျန်းရမ်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အင်အားစုများကို လေ့လာရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးနေကြသည်။ လောကကြီးတွင် လူအများစုမှာ အကျိုးအမြတ်နောက်သို့သာ လိုက်ကြသည်ဖြစ်ရာ အစစ်နှင့် အတု ရောထွေးနေသော ဤအခြေအနေတွင် မည်သူက မည်သူမှန်း ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

စားသောက်ဆိုင်တန်းတစ်ခု၌ တော်ပေါက် ထွက်သွားပြီးနောက် ချူထျန်းရမ်နှင့် ကျောက်လင်အာတို့သည် ဝက်အူစုံပြုတ်ကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသောက်နေကြသည်။ ထိုစဉ် ရှန်းဝမ်၏စစ်ဗျူဟာမှူး ကျားမင်ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့နှင့်အတူ ထိုင်လိုက်သည်။

ကျားမင်က ရှန်းဝမ်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အိမ်ရှေ့စံကို နန်းတင်ရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့အနေဖြင့် ရှန်းဝမ်၏ လက်အောက်တွင် ဆက်ရှိနေပါက အနာဂတ်ကောင်းစားမည်ဖြစ်ကြောင်း စည်းရုံးပြောဆိုသည်။ သို့သော် ချူထျန်းရမ်က ကောက်ကျစ်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အိမ်ရှေ့စံကိုယ်တိုင်က ပြောထားတာပဲလေ သစ္စာဖောက် ရွှီထန်ကို အရင်သတ်နိုင်တဲ့သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ ဒါဆို ဘာလို့အိမ်ရှေ့စံကို နန်းပြန်တင်ဖို့ လိုသေးတာလဲ ကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်လုပ်တာ မကောင်းဘူးလား"

ကျားမင်က ရှန်းဝမ်၏ သစ္စာရှိမှုကို ခုခံပြောဆိုသော်လည်း ချူထျန်းရမ်က နန်းတော်ပြင်ပရှိ အင်အားစုများအကြောင်း အထူးသဖြင့် အပြင်လောကသို့ ရောက်ရှိနေသော အိမ်ရှေ့စံ၏ အစ်မနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ချူမူ နှင့် ရဲ့ယောင်းတို့အကြောင်းကို ထည့်သွင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

ချူထျန်းရမ်က သူတို့၏ဆရာ ကျန်းဟုန်း ထံမှ ကြားသိရသည်ဟုဆိုကာ ထိုမင်းသမီးနှစ်ပါးမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ အင်အားကြီးဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ တပည့်ရင်းများဖြစ်ကြောင်း ကျားမင်အား ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသတင်းစကားကြောင့် ကျားမင်မှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရှန်းဝမ်နှင့်အတူ သစ္စာဖောက်လုပ်မိပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုမင်းသမီးနှစ်ပါး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသေဆိုးနှင့် သေရမည်ကို သူစတင်စိုးရိမ်လာတော့သည်။

ထိုစဉ် ရှန်းဝမ် ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာပြီး ချူထျန်းရမ်၏ ခေါင်းကို အသာအယာပုတ်ကာ နှုတ်ဆက်သည်။ သူသည် ချူထျန်းရမ်တို့ သုံးဦး၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လိုသဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

ရှန်းဝမ်သည် သူ၏အဆင့်ကို တာအိုအဆင့်အထိ လျှော့ချကာ စမ်းသပ်မည်ဟု ဆိုသော်လည်း တိုက်ပွဲစသည်နှင့် ချူထျန်းရမ်တို့ သုံးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ကွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ရှန်းဝမ်၏ ရွှေရောင်နဂါးအရိပ်မှာ ချူထျန်းရမ်၏ တိုက်ကွက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ရှန်းဝမ်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် စွမ်းအားကို အသုံးမပြုဘဲ မခုခံနိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် တိုက်ကွက်များကို ရပ်တန့်လိုက်ရသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အလွန်အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ ငါသာ တာအိုအဆင့်နဲ့ပဲ တိုက်ရင် မင်းတို့ကို ရှုံးမှာသေချာတယ်" ဟု ရှန်းဝမ်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

ရှန်းဝမ်က ထျန်းရမ်ကို အိမ်ရှေ့စံမဟုတ်ဘဲ အခြားနောက်ခံအင်အားကြီးသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်သွားပြီး သူတို့ကို မိမိလက်အောက်တွင် မြဲမြဲမြံမြံ ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စစ်ဗျူဟာမှူး ကျားမင်မှာမူ အိမ်ရှေ့စံအစစ်ကို ဖန်းဟို့ရန် ကာကွယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မင်းသမီးနှစ်ပါး၏ သတင်းကြောင့် မည်သည့်ဘက်က ရပ်တည်ရမည်ကို ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ ကိုယ်ပိုင်ထွက်ပေါက် ရှာရန် ကြံစည်နေပါတော့သည်။

  ကျားမင် သည် အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ကာ ချူထျန်းရမ်တို့အဖွဲ့ကို မိမိဘက်ပါအောင် စည်းရုံးရန် ကြိုးစားလာသည်။

ကျားမင်သည် မိမိအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အကြောင်းမှာ ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူငယ်သုံးဦးမှာ သာမန်မဟုတ်သောကြောင့်ပင် သူသည် ထိုသူတို့ကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြန်ပြင်မရနိုင်တော့သည့် အဆင့်သို့ ရောက်လာပါက သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် လူလုံးထွက်ပြလိုက်မည်။

"သတ္တိရှိလှချည်လား ရှန်းဝမ် မင်းက ဘယ်လိုတောင် ပုန်ကန်ရဲတာလဲ သစ္စာဖောက် ငါနဲ့မင်းနဲ့ကတော့ မတူနိုင်ဘူး" (ဟူ၍ ဟန်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်)။

ချူထျန်းရမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မြို့ထဲမှာ စားသောက်ရတာ တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပြီး နားရတော့မယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ် စစ်ဗျူဟာမှူး" ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျားမင်၏ မျက်နှာတွင် သက်ပြင်းချသံများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိုသုံးဦးမှာ ကလေးစိတ် မပျောက်သေးသဖြင့် မည်သို့စည်းရုံးရမှန်း သူ မသိဖြစ်နေသော်လည်း နည်းလမ်းတစ်ခုခုကိုတော့ မရရအောင် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူတို့သည် စံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည် တော်ပေါက်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘာလို့ ကျားမင်ရဲ့အိမ်ကို တိုက်ရိုက် မသွားတာလဲ သူက ငါတို့ကို စည်းရုံးချင်နေတာ သေချာတယ် မဟုတ်လား"

သူတို့၏ လတ်တလော လှုပ်ရှားမှုများသည် အစီအစဉ်မရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ရန်သူကို မျက်စိလည်အောင် ဖန်တီးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းတို့က ငါတို့ကို အိမ်ရှေ့စံလို့ ထင်နေပေမဲ့ ငါတို့က မဟုတ်ဘူးဆိုသည့် ပုံစံမျိုးကို ဖန်တီးထားသည်။ ရှန်းဝမ်ကိုယ်တိုင်လည်း အိမ်ရှေ့စံအစစ်ကို တွေ့ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ထျန်းရမ်တို့ကို အိမ်ရှေ့စံဟု သံသယမဝင်တော့ပေ။

ရန်သူ့နယ်မြေအတွင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ပြီး မည်သူ့ကို စည်းရုံးနိုင်မလဲဆိုသည်ကို လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျားမင်ကဲ့သို့ မျက်နှာနှစ်မျိုးရှိသူများမှာ စည်းရုံးရန် အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်များဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်အာက တော်ပေါက်ကို ရှင်းပြသည်။

"အရာရာက အပေါ်ယံ မြင်ရသလို မဟုတ်ဘူး ငါတို့ကသာ သူခေါ်တိုင်း လိုက်သွားရင် အကျိုးအမြတ်ကို အရမ်းမက်သလို ဖြစ်သွားမယ်။ အဲဒါဆို သူက နောက်ပိုင်းမှာ သံသယဝင်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် သူ့ကို ဘာလို့ဂရုစိုက်နေမှာလဲ"

ထျန်းရမ်ကလည်း ပြုံးရင်း"ငါ့ဇနီးလေးရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ညနေခင်းများတွင် ထျန်းရမ်သည် ကျင်းဖင်မေစာအုပ်ကို ဖတ်ရင်း မျက်ရည်ပင် ကျခဲ့သည်။

"ဒီလိုလူ့အဖွဲ့အစည်းက လူသားချင်း ပြန်စားနေတာပဲ အရာရှိကြီးတွေနဲ့ သူဌေးတွေက အရမ်းကို ယုတ္တိမရှိတာပဲ။ ယန်ကူးခရိုင်က လူတစ်ယောက်ကတောင် ဒေသခံတွေကို ဒီလောက် နှိပ်စက်နေတာလား"

ကျောက်လင်အာမှာ အံ့ဩသွားသည်။ "မင်းက အချစ်ခန်းတွေကို မဖတ်ဘဲ ဒါတွေကိုပဲ မြင်နေတာလား"

ထျန်းရမ်က သက်ပြင်းချကာ "ချမ်းသာသူတွေဆီမှာ အစားအသောက်တွေ ပုပ်သိုးနေပြီး ဆင်းရဲသားတွေကတော့ လမ်းဘေးမှာ အေးခဲသေဆုံးနေကြတယ်။ လောကကြီးကို ဒီအတိုင်း ဆက်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး ငါတို့ ဒီလောကကြီးကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ရမယ်"

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖန်းဟို့ရန်နှင့် ရှောင်ပင်းတို့သည် လမ်းပေါ်တွင် စကားပြောနေကြသည်။ ဖန်းဟို့ရန်သည် ဧကရာဇ်ချူနင်အစွမ်းပျောက်သွားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။

ထုံးထျန်းကမူ လောကကို အခြားရှုထောင့်မှ မြင်သည်။

လောကမှာ အကြွင်းမဲ့ အကောင်း အဆိုးဆိုတာ မရှိဘူး။ အကျိုးစီးပွားအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ကြတာပဲ ရှိတယ်။ ဥပမာ ဧကရာဇ်က ကျိုးအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာဟာ ကျိုးဘက်ကကြည့်ရင် သူဟာလူဆိုးပဲ ဒါပေမဲ့ ချန်အင်ပါယာဘက်ကကြည့်ရင်တော့ သူဟာ သူရဲကောင်းပဲ။

"ဧကရာဇ်က အိမ်ရှေ့စံကို လောကအန္တရာယ်တွေကြားထဲမှာ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ဒီအခြေအနေကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါဟာ အဖေတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ အမြင်မှာတော့ သူ့ဘဝကို တစ်ယောက်ယောက်က ကြိုးကိုင်နေသလို ခံစားရနိုင်တယ်" ဟု သူက သုံးသပ်ပြခဲ့သည်။