အခန်း (၄) မင်းက ကလေးအဖေကို လုပ်ကြံချင်နေတာလား

ထျန်းရွှမ်းတိုက်ကြီး၏ အင်အားကြီး သန့်စင်သော နယ်မြေသုံးခုမှာ ထိုက်ရွှီ၊ မင်ကူနှင့် လီယန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဤကမ္ဘာတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစုများဖြစ်ပြီး အဆင့် (၆) ကျင့်ကြံသူများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့နိုင်ကာ အဆင့် (၇) ဟင်းလင်းပြင်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိသူများမှာလည်း ခွေးပေါသလို ပေါများလှသည်။

ထို့အပြင် အဆင့် (၉) ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူ အချို့ကလည်း စောင့်ကြပ်နေကြပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းမှာ တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်လေ့ရှိသည့် နတ်ဘုရားတံခါးပွင့်လာပါက အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ ပို၍ ကျယ်ပြောသော ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချူနင်တစ်ယောက် ခန်းမအလယ်သို့ မည်သို့ရောက်လာသည်ကို သူတို့ မသိကြပါ။ ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲများနှင့် ဘိုးဘေးတို့မှာ အနာဂတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအတွက် ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် အသန်မာဆုံးဟု ဆိုရမည့် ဘိုးဘေးကြီးပင်လျှင် ဤလူ၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားမိပါ။ သူ့ကြည့်ရသည်မှာ ကျင့်စဉ်မရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သာမန်လူတစ်ယောက်က ထိုက်ရွှီ သန့်စင်သော နယ်မြေထဲကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် ဝင်လာနိုင်ပါ့မလား။

ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ရွှီ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရုံတင်မကဘဲ ခန်းမထဲအထိ ဇွတ်ဝင်လာရတာလဲ အစောင့်တွေ"

"နေဦး ရပ်လိုက်စမ်း"

ဘိုးဘေးကြီးက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ ဤလူမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းကြောင်း သိလိုက်သည်။

အထက်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာလျှင်ပင် ဤမျှလွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်သလို သူသည် ချူနင်၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ အနက်ရောင်ရွှေရောင် နဂါးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် ထူးခြားသော အမူအရာရှိသည့် ချူနင်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီးမှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ထိုင်ရာမှထကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မစ္စတာချူ ခုနက ကျွန်တော့်တပည့်တွေ စော်ကားမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ကြွလာတာလဲ သိပါရစေ"

မြင်တာနဲ့ တန်းတိုက်ခိုက်ရအောင် ဦးနှောက်မရှိတာလား အကယ်၍ အထက်ဘုံက နတ်ဘုရားသာ ဖြစ်နေရင် ထိုက်ရွှီ သန့်စင်သော နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ချူနင်ကလည်း ပြုံးပြလိုက်သည် အားလုံးပဲ ကျွန်တော် ဟင်းချက်စရာ ပစ္စည်းအချို့ လာရှာတာပါ။ ဒီမှာ လူတွေအများကြီး တွေ့လို့ လာမေးကြည့်တာပါ နှောင့်ယှက်မိတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။

အားလုံး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲက မကျေမနပ် ဖြစ်နေ၏။ ငါတို့ ထိုက်ရွှီနယ်မြေက မင်းအတွက် ဟင်းချက်စရာ လာရှာတဲ့နေရာလား.ဒါက လောကမှာ အသန်မာဆုံး နေရာတစ်ခုလေ။

 သို့သော် သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဘိုးဘေးကြီးက ပြင်းထန်စွာ တားမြစ်လိုက်ပြန်သည်။

အားနည်းသူကို နှိမ် အားသန်သူကို ကြောက် ဘယ်သူမှန်း မသိတဲ့သူကိုတော့ သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

"ဟားဟား ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ရွှီနယ်မြေက ရတနာတွေ ပေါများတာ နာမည်ကြီးပါတယ်။ ဒီနေ့ မစ္စတာချူနဲ့ ဆုံရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ လိုချင်တာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ"

ချူနင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ကျင့်စဉ်ကမ္ဘာကလူတွေက ဒီလောက်တောင် ဧည့်ဝတ်ကျေကြတာလား သူ သူ့အစွမ်းကို မပြရသေးဘူးလေ။ သူကတော့ အစက သူတို့ကို နည်းနည်း ခြိမ်းခြောက်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အားမနာတော့ဘူးနော်။ ကျွန်တော် အခုကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့်ရှိတဲ့ နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်ရဲ့ ခြံဆီနဲ့ အဆင့် (၉) နှင်းကြာပန်းကို လိုချင်လို့ပါ"

အားလုံး ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားပြီး ဘိုးဘေးကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘိုးဘေးကြီးကတော့ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပေသည်။

 ဘယ်သာမန်လူက နဂါးစစ်စစ်နဲ့ အဆင့် (၉) ဆေးပင်တွေကို လာရှာမှာလဲ ဒါကြောင့် ဤလူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်သူကြီး ဖြစ်ရမည်။ သို့သော်...

ဘိုးဘေးကြီးက အခက်တွေ့နေပုံဖြင့် ဒီအောက်ဘုံမှာတော့ နဂါးစစ်စစ်တွေ မရှိပါဘူး။ အဲဒီ အဆင့် (၉) ဆေးပင်အကြောင်းလည်း ကျွန်တော်တို့ မကြားဖူးပါဘူး"

ချူနင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည် အောက်ဘုံ ဒါဆို အထက်ဘုံဆိုတာလည်း ရှိသေးတာလား။

ဘိုးဘေးကြီးက ပြုံးကာ "မစ္စတာချူ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ပြောပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ချူနင်လည်း လိုက်လာသည်။

ဘိုးဘေးကြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် သူ၏ ကျင့်စဉ်နှင့်ပင် ချူနင် မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်သည်ကို မသိလိုက်ရပေ။ ဘိုးဘေးကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ညွှန်ပြသည်။

"နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းပြည့်တိုင်း နတ်ဘုရားစင်မြင့်ပွင့်လာတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါ ကောင်းကင်က လေပြင်းတွေအစား နတ်ဘုရားစင်မြင့် ပေါ်လာပြီး အောက်ဘုံက ကျင့်ကြံသူတွေ အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်ကြတာပါ"

ချူနင် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည် ဒါဆို ခင်ဗျားပြောချင်တာက အဲဒီပစ္စည်းတွေက ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိဘူး ငါ အပေါ်ကို သွားရှာရမယ်ပေါ့။

တခြားဟာတော့ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ အဆင့် (၉) နဂါးစစ်စစ်ကတော့ အပေါ်မှာ သေချာပေါက် ရှိမှာပါ။

ချူနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး ဒီနေ့ ကျွန်တော် နည်းနည်း အလောတကြီး ဖြစ်နေလို့၊ နောက်နေ့မှပဲ လာလည်တော့မယ်။

ဘိုးဘေးကြီးက ဘာလုပ်ဖို့လဲဟု မမေးရသေးခင်မှာပင် ချူနင်က မြေပြင်မှ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်သွားတော့သည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ လေပြင်းထန်လှသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်သွားသည်။

"မစ္စတာချူ... မလုပ်နဲ့ အဲဒီ လေပြင်းတွေက ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့်ရှိသူကိုတောင် အမှုန့်ဖြစ်စေနိုင်တယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘိုးဘေးကြီး ကြောင်အသွားသည်။ ထိုပြင်းထန်သော လေပြင်းများက ချူနင်ကို မထိခိုက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ချူနင်က ထိုလေပြင်းများကို ရိုက်ခွဲကာ အပေါ်သို့ တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်နေတာလား ဘယ်ကလာတဲ့ အစွမ်းထက်သူကြီးလဲ ကောင်းကင်က လေပြင်းတွေကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သူက နဂါးဘယ်မှာရှိလဲ မသိဘူးတဲ့လား။

အနောက်မှ အကြီးအကဲများ ရောက်လာကြသည်။ "ဘိုးဘေးကြီး... ဟိုလူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

ဘိုးဘေးကြီးက ကောင်းကင်ကို ညွှန်ပြရင်း လက်မှိုင်ချလိုက်သည် "သူ ခုနကပဲ ငါ့ရှေ့မှာတင် နတ်ဘုရားဘုံကို တက်သွားပြီ"

"ဘာနတ်ဘုရားစင်မြင့် မပွင့်ခင်မှာတင် တက်သွားတာလား ဒါဆို သူက အထက်ဘုံက လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ရမယ်"

ချူနင်၏ အထောက်အထားကို သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် မိနစ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင် ကြီးမားသော အရာတစ်ခု ထိုက်ရွှီနယ်မြေထဲသို့ ပြုတ်ကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"တစ်ခုခု ပြုတ်ကျလာပြီ ဂိုဏ်းစောင့် အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ကြ"

"မလိုပါဘူး။"

ချူနင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ ထပ်မံ အံ့သြသွားကြသည်။ ပြုတ်ကျလာသည့်အရာမှာ သေဆုံးနေသော နဂါးစစ်စစ်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည် ချူနင်က ထိုနဂါးကြီးကို ပစ်ချလိုက်ရာ တောင်ကုန်းများစွာ ပြိုကျသွားသည်။

ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့်ရှိသော နဂါးစစ်စစ် သတ္တဝါများထဲတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ သေနေပြီ။ ချူနင် သူတို့ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

"သတင်းပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒီနေ့တော့ နဂါးခြံဆီပဲ ယူသွားမယ် တခြားဟာတွေတော့ မလိုတော့ဘူး။ ဒီကောင်က တော်တော် အဖိုးတန်ပုံရတယ် သတင်းပေးတဲ့အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ထားခဲ့ပါ့မယ် သွားပြီနော် ကိစ္စရှိသေးလို့"

အားလုံးက သေနေသော နဂါးကြီးကို ကြည့်ရင်း ဆွံ့အကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဤလူသည် အထက်ဘုံနှင့် အောက်ဘုံကို လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ရုံတင်မကဘဲ နဂါးစစ်စစ်ကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သည်တဲ့လား။

"ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲ နဂါးစစ်စစ်ကြီးပဲ"

"ဒါငါတို့ ထိုက်ရွှီနယ်မြေအတွက် ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ဆုလာဘ်ပဲ.နဂါးပုလဲနဲ့ နဂါးချိုတွေလည်း အကောင်းအတိုင်းပဲ"

"ဒီရတနာကို ရင်းမြစ်ပေါင်း တစ်ရာနဲ့တောင် မလဲနိုင်ဘူး ဟားဟားဟား"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်ဘုရားမင်းကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ဒီနဂါးကြီးကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုသုံးရမှာလဲ ဘယ်သူက ဒီနဂါးအသားကို လှီးဖြတ်နိုင်မှာလဲ" အားလုံး ခဏ ငြိမ်သွားကြသည် ဟုတ်သားပဲ ဘယ်သူက လှီးနိုင်မှာလဲ။

တာ့ချန်းအင်ပါယာ နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ရဲ့ချန်းလျန်နှင့် ရှောင်ပင်းတို့သည် လူမသိအောင် တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

 ဧကရီ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အစိုးရအဖွဲ့နှင့် ကမ္ဘာကြီးကို ဂယက်ရိုက်စေနိုင်သဖြင့် နန်းတွင်းသမားတော်တွေကိုတောင် သူမ မယုံကြည်ဝံ့ပေ။ သူတို့သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ကာ ဆေးခန်းတစ်ခုသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

"အရှင်မ မစ္စတာချူက သူချက်ပြုတ်တာ တော်တယ်တဲ့ အရှင်မအတွက် နေ့တိုင်း ချက်ပေးချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ရဲ့ချန်းလျန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် "ကျင့်စဉ်မရှိတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်က အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေကို မြင်ဖူးလို့လား ချက်တာတော်တော့ ဘာဖြစ်လဲ နန်းတွင်းက ဟင်းတွေလည်း အဆင်ပြေပါတယ်၊ နောက်မှပဲ စဉ်းစားမယ်"

သို့သော် သူမ ဆက်တွေးမိသည် သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒါကို ပြောရတာလဲ။

ရှောင်ပင်းက ပြုံးပြီး "ကျွန်မ ထမင်းသွားပို့တုန်းက သူက အရှင်မ စားပြီးပြီလား ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေအတွက် အဟာရစာတွေ ပြင်ပေးလားဆိုပြီး စိတ်ပူနေတာပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ထိုစကားကြောင့် ရဲ့ချန်းလျန် စိတ်ထဲ နွေးထွေးသွားသော်လည်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

 "ထားလိုက်ပါ နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်ကိုပဲ ဟင်းပိုခိုင်းလိုက်မယ် ငါ့ဘာသာပဲ ရွေးစားမယ်။ အခုက စပ်တာတွေ ရှောင်ရမယ် အရသာကို ပေါ့ပေါ့ပဲ စားရမယ် သူ့ကို အလုပ်မရှုပ်ခိုင်းပါနဲ့တော့"

သူမသည် ချူနင်၏ စေတနာကို နားလည်သော်လည်း ချူနင်သည် နန်းတွင်းဟင်းလျာတွေကိုပင် မြင်ဖူးပါ့မလားဟု သံသယရှိနေသည်။

မကြာခင်တွင် သူတို့ ဆေးခန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဆေးခန်းမှ သမားတော်ကြီးက ရဲ့ချန်းလျန်ကို ထပ်မံ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပြန်သည်။

"ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက တည်ငြိမ်ပေမဲ့ အလုပ်တွေ အရမ်းများပြီး ပင်ပန်းနေပုံရတယ် နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကောင်း အနားယူဖို့ လိုတယ်"

ရှောင်ပင်းက ခေါင်းညိတ်သည် ဒါဆို ဆေးကောင်းကောင်းလေး ပေးပါဆရာမကြီး ငွေကိုတော့ စိတ်မပူပါနဲ့။

သမားတော်ကြီးက ရဲ့ချန်းလျန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည် တကယ်တော့ တခြားသတင်းကောင်း တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။ အမျိုးသမီးရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အမွှာလေးတွေ ရှိနေတာပါ၊ နှစ်ဆတိုးပြီး ဝမ်းသာစရာပဲပေါ့။

ရှောင်ပင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည် အရှင်မ အမွှာလေးတွေတဲ့ တကယ်ကို အဟမ်း ဂုဏ်ယူပါတယ်။

ရှောင်ပင်းက ဝမ်းသာနေသော်လည်း ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။ သူမသည် ဒီနေ့မနက်က ချူနင် ပြောခဲ့သည့် စကားကို သတိရသွားသည်။ အမွှာလေးတွေ.တကယ်ပဲ နှစ်ယောက်လား။

ဒီသမားတော်က အဆင့် (၅) ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး နာမည်ကြီးသူဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ချူနင်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲလေ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိနိုင်တာလဲ? သူမကိုယ်တိုင်တောင် အခုထိ သေချာ မခံစားရသေးတာကို။

ဆေးခန်းကထွက်ပြီး နန်းတော်ပြန်ရောက်သောအခါ ရဲ့ချန်းလျန်သည် သူမ၏ နန်းဆောင်တံခါး အနည်းငယ် ဟဟလေး ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူမသည် ဘယ်တော့မှ တံခါးကို ထိုသို့ ထားခဲ့လေ့မရှိပါ။

တစ်စုံတစ်ယောက် အထဲဝင်နေပြီ ရဲ့ချန်းလျန်၏ လက်ထဲတွင် စူးရှသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် လူသတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ငါ့ကို လုပ်ကြံချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အသက်ကို ဖက်နဲ့ထုတ်ထားလိုက်"

သူမသည် တံခါးဝသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ကာ အသာအယာ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးသားတစ်ယောက်က စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်အိပ်နေပြီး ဘေးတွင် မြေအိုးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက တော်တော်ရဲတင်းတာပဲ ငါ့နန်းဆောင်ထဲမှာတောင် အိပ်ပျော်နေတယ်။

သူမ အသံတိတ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဓားကို မြှောက်လိုက်စဉ် "ဟင် ဇနီးသည် ပြန်လာပြီလား"

ရဲ့ချန်းလျန် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး လက်ထဲက ဓားကို ချက်ချင်း လွှတ်ချလိုက်သည်။

"ချူနင် ရှင် ဘာလို့ ဒီမှာရှိနေတာလဲ"

"ငါ မခေါ်ဘဲ ငါ့ဆီ မလာနဲ့လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား"

ချူနင်က မျက်လုံးကို ပွတ်ရင်း ဘေးနားက ဓားကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးပြူးသွားသည် "မင်း... မင်းက မင်းယောက်ျားကို လုပ်ကြံချင်နေတာလား"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ငါကကလေးအဖေပဲလေမင်းဒီလိုလုပ်လို့ရမလား"