အခန်း (၂) အရင်ဆုံး ကလေးရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားကြည့်မယ်

စနစ်ပွင့်သွားခြင်းနှင့် ကလေးမှာ သူ၏ရင်သွေးဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာသည်။

ချူနင်တစ်ယောက် ခဏမျှ ကြောင်အသွား၏။ ဤတုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရဲ့ချန်းလျန် ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုးဆင်းသွားပြီး သူမရှေ့မှ အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှင် ဒီကလေးက ရှင့်ကလေးဆိုတာ မယုံဘူးလား။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ချူနင်၏ ဦးနှောက်မှာလည်း ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော ဘဝက တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီးနောက် မနက် ၉ နာရီမှ ည ၉ နာရီအထိ တစ်ပတ် ၆ ရက် အလုပ်လုပ်ရသော '996' ဝန်ထမ်းဘဝဖြင့် ပင်ပန်းကြီးစွာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။

ယခု ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာပြီးနောက် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ရှေ့မှ ဧကရီနှင့် တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး သူမတွင် ကိုယ်ဝန်ရသွားစေခဲ့သည်။

တောက်... ဒါက သုံးလတောင် ကြာခဲ့ပြီပဲ။

"အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး ဒီကလေးက ကျွန်တော့်ကလေးဆိုတာ ယုံပါတယ်"

"ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရလို့ ကျွန်တော် စိတ်ကို ပြန်မစုစည်းနိုင်သေးလို့ပါ"

ထိုစကားကို ကြားမှ ရဲ့ချန်းလျန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်တွင် ရှိခဲ့သည်။

သူမ၏ နတ်ဘုရားမမွှေးရနံ့ ခန္ဓာကိုယ်အထူးဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် နှစ်စဉ် သတ္တမလ၏ ၁၅ ရက်မြောက်နေ့ တွင် သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ထိုအရှိန်အဝါများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမအနားရှိ အမျိုးသမီးများအပါအဝင် လူတိုင်း၏ စိတ်ရိုင်းများကိုလည်း လှုံ့ဆော်ပေးတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် နှစ်စဉ် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် တသီးတခြား ခွဲနေကာ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရသည်။

ယခုနှစ်တွင် အခြေအနေကောင်းခဲ့ပြီး အဆင့် (၇) ဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်ကိုပင် ထိတွေ့နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို သူတော်စင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးရက် သူမ အစွမ်းကုန် အောင့်အည်းသည်းခံနေချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အမျိုးသားတစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာမှာ သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် တာ့ချန်းအင်ပါယာ၏ အလုံခြုံဆုံး လျှို့ဝှက်အခန်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး အစေခံများပင် မသိကြသလို တစ်ခါဝင်ပြီးလျှင် သတ်မှတ်ချိန်မပြည့်မချင်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်ဖွင့်၍မရပေ။

ထိုသို့ ပြင်းထန်သော စိတ်ရိုင်းများကို ဖိနှိပ်ထားစဉ်တွင် ချူနင် မည်သို့ပေါ်လာသည်ကို သူမမသိပါ။

ပြင်းထန်သော တောင့်တမှုများအောက်တွင် သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ချူနင်က သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည့်အခါ သူမကလည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခဲ့မိသည်။ တစ်ညလုံး မနားတမ်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ချူနင်မှာ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ရယူသွားသော ဤလူယုတ်မာ ချူနင်ကို သတ်ပစ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။

သူတော်စင်များပင် မဝင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ သာမန်လူတစ်ယောက် ရောက်လာခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားသည့် လက်ဆောင်များလားဟု သူမ တွေးမိခဲ့သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် အပြင်ပန်းတွင် အေးစက်ကာ ပြတ်သားသူဟု ထင်ရသော်လည်း ဤကိစ္စတွင် ကရုဏာသက်ကာ သူမ၏ အစေခံမလေးအား သူ့ကိုခေါ်သွားပြီး ရက်အနည်းငယ် ပြုစုပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး သူ့ကို ငွေအချို့ပေးကာ နန်းတော်အပြင်သို့ ပို့ထုတ်ခဲ့သည်။

သူမသည် တာ့ချန်းအင်ပါယာ၏ ဧကရီ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သလို ကမ္ဘာကြီးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင်လုပ်မည့် ရည်မှန်းချက်အတွက်လည်း ဆက်လက် ကြိုးစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သုံးလအကြာတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ မကြာခဏ အော့အန်လာခြင်းကြောင့် ရဲ့ချန်းလျန် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် သက်ရှိအစို့အညှောက်လေး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမ ဆွံ့အသွားပြီး ဒါဟာ အာရုံချောက်ခြားတာလားဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့မိသည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတော်ပြင်ပသို့ တိတ်တဆိတ်ထွက်ကာ သမားတော်နှင့် ပြသခဲ့သည်။

သမားတော်က သူမကို ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုတော့သည်။

"ဝမ်းမြောက်စရာပါပဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင် သွေးခုန်နှုန်းပါ"

ရဲ့ချန်းလျန်မှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော တာ့ချန်းအင်ပါယာ၏ဧကရီမှာ လက်မထပ်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။

ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာထိခိုက်မည့်အပြင် အင်ပါယာကို မျက်စိကျနေသော ရန်သူနိုင်ငံများအတွက် အခွင့်ကောင်း ပေးလိုက်သလို ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် အရေးကြီးဆုံးမှာ ချူနင်ကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရဲ့ချန်းလျန်၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမရှိဘဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် နန်းတက်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။

အပြင်ပန်းတွင် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သူဟု ထင်ရသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် မိသားစု နွေးထွေးမှုကို တောင့်တခဲ့သည်။

ချူနင်က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ ကလေးမှာ ဖခင်ရှိရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရဲ့ချန်းလျန်၏ သဘောထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကလေး၏ ဖခင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ငြင်းခုံမှုများစွာ ဖြစ်လာမည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ချူနင်၏ ရိုးသားမှုကြောင့် သူမအံ့သြသွားရသည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ယုံတာလား တခြား ဘာမှထပ်မမေးတော့ဘူးလား"

ချူနင်က ခေါင်းခါပြသည်။ ကျွန်တော့်မှာ တခြားမေးခွန်း မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် တာဝန်ယူမှာပါရဲ့ချန်းလျန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားမိသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို ယုံကြည်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ" ချူနင်အနေဖြင့် သူမကို မယုံဘဲ မနေနိုင်ပါ။

စနစ်သာ ပေါ်မလာလျှင်ပင် နန်းတော်က ထွက်လာသည့်နေ့က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အားနည်းနေခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတို့၏ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် သူ၏ ကျောက်ကပ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဟုပင် သူ ထင်ခဲ့မိသည်။

ချူနင်မှာ သုံးလလုံးလုံး အိပ်ရာထဲ လဲနေခဲ့ရသည်။ သူ အပြင်မထွက်ချင်တာ မဟုတ်ပါ လမ်းတောင် မလျှောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့က ဧကရီသာမဟုတ်လျှင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"ဟိုလေ" ချူနင်က စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

အာဏာပါသော ထိုအသံကို ကြားရသည့်အခါ ချူနင်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

အထက်လူကြီးဆန်သော ဖိအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ထို့အပြင် ချူနင်မှာ စနစ်က ပေးထားသော အနန္တ မသေမျိုး ဧကရာဇ်အစွမ်းများကိုလည်း သေချာ မစမ်းသပ်ရသေးပေ။

"ကျွန်တော် ကလေးကို ခံစားကြည့်လို့ ရမလား"

ထိုစကားကြောင့် ရဲ့ချန်းလျန်က ချဉ်းကပ်လာသော ချူနင်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ဤအမျိုးသားကို အကဲခတ်နေမိသည်။

အဝတ်အစား မစုံမလင်နှင့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားချောမောလှသည်။

ဤလူက ဘယ်သူလဲ ဘယ်လိုအစွမ်းတွေ ရှိတာလဲ သူမနှင့် ဘယ်လို ပတ်သက်မှု ရှိတာလဲ သူမသည် တာ့ချန်းအင်ပါယာကို နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ တိုင်အုပ်ချုပ်လာခဲ့သည့် ထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဘဝမှာ ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးစေရန်သာဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ထားရှိရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

သူက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိပါ။ အသက်ရှည်စေမည့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေးထားလိုက်ရုံသာ။

သူက ကြည့်ကောင်းပြီး ကလေးနှင့် သူမအပေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးလျှင်လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ချူနင်ကို သူမ ပေးနိုင်သည်မှာ အဆင့်အတန်းနှင့် အာဏာသာ ဖြစ်သည်။ ချူနင်အနေဖြင့် နိုင်ငံရေးထဲ ဝင်မရှုပ်ဘဲ ပြဿနာမရှာဘဲ၊ တခြားမိန်းကလေးတွေနောက် မလိုက်ဘူးဆိုလျှင် အားလုံး အဆင်ပြေပါသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချူနင်က ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူ့ဦးခေါင်းကိုရဲ့ချန်းလျန်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ကပ်လိုက်လေသည်။

ရဲ့ချန်းလျန်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားပြီး သူမကို စော်ကားသည်ဟု ယူဆကာ ချူနင်ကို သတ်ပစ်ရန် အလိုအလျောက် ပြင်ဆင်လိုက်မိသည် ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ တခြားသူသာဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် အသားစိုင်ဖြစ်အောင် အချေခံလိုက်ရမည်မှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူး ဒါက သူမကလေးရဲ့ အဖေပဲ ရဲ့ချန်းလျန် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

 "ရှင်... ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သူမ၏ အသံမှာ ဒေါသထွက်နေသလို ဖြစ်နေသော်လည်း ချူနင်က ရိုးရိုးသားသားပင် "ကျွန်တော့်ကလေးရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားနေတာပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဟား... ငါတကယ်ပဲ အဖေဖြစ်တော့မှာလား သူမဗိုက်ထဲမှာ ကလေးရှိနေပြီ။ နောက်လအနည်းငယ်ဆိုရင် သူ ပွေ့ချီလို့ ရတော့မည်။

ချူနင်သည် တစ်ခါမှ အဖေ မဖြစ်ဖူးသလို ရည်းစားပင် မရှိခဲ့ဖူးပါ။ ယခုအခါ သူ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် သက်ရှိနှစ်ခု၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလား။

"အမွှာလေးတွေပဲ"

ချူနင်၏ မျက်နှာမှာ အံ့သြဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖက်လိုက်တော့သည်။

"ငါ့မှာ ကလေးတွေ ရှိပြီဟေ့ ဟားဟားဟား"

ရဲ့ချန်းလျန်၏မျက်နှာမှာ ပို၍နီမြန်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် ဖက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည် -"ရဲတင်းလှချည်လား ငါက တာ့ချန်းအင်ပါယာရဲ့ဧကရီလေ ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ"

ချူနင်လည်း သူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး ခေါင်းကို ကုတ်ကာ အနေရခက်သွားသည်။

သူ မေ့သွားသည်မှာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ထိုမျှအထိ နီးစပ်မှု မရှိသေးဘဲ ဖက်လိုက်ခြင်းက မသင့်တော်လှပေ။

ရဲ့ချန်းလျန်က စိတ်ကောက်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ချူနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အခု အင်ပါယာရဲ့အခြေအနေအရ ငါ့မှာ ပြဿနာရှိလို့ မဖြစ်ဘူး။ မင်းရဲ့ကိစ္စကို အခုချက်ချင်း လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြောလို့ မရသလို ကလေးအကြောင်းကတော့ ပိုတောင် မရသေးဘူး အချိန်တန်တဲ့အခါ ငါ မင်းကို လက်ထပ်မယ်"

"အခုကစပြီး မင်း နန်းတော်ထဲမှာပဲ နေရမယ်။ ငါ မခေါ်ဘဲ ငါ့ကို လာတွေ့လို့ မရဘူး"

ချူနင် ကြောင်သွားသည်။ "လက်ထပ်မယ့်ကိစ္စကိုတော့ နားလည်ပါတယ် ခင်ဗျားမှာ ဖိအားတွေ ရှိမှာပေါ့။ဒါပေမဲ့ ဘာလို့တွေ့လို့မရရမှာလဲ ကျွန်တော်က ကလေးအဖေပဲလေ ခင်ဗျားကို တွေ့ခွင့်မရှိဘူးလား ကလေးမွေးလာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့က သူစိမ်းတွေလို ဖြစ်နေရင် ကလေးက ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

ပြောရင်းနှင့် ချူနင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "အရေးကြီးဆုံးတစ်ခု မေ့နေတာ အရှင်မရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူလဲဟင်"

ရဲ့ချန်းလျန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ယူသွားပြီး သူမဗိုက်ထဲက ကလေးရဲ့ အဖေဖြစ်တဲ့သူက သူမနာမည်ကိုတောင် မသိသေးတာပဲ။

"ရဲ့ချန်းလျန်" ဟု သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

ချူနင် ထိုနာမည်ကို ချက်ချင်း မှတ်သားလိုက်သည်။ ရွှံ့နွံထဲမှ ပေါက်သော်လည်း ညစ်ညမ်းခြင်းမရှိသည့်ကြာပန်းစင်စစ်ဟူသော အဓိပ္ပာယ် သူမ၏ အလှနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်လှသည်။

"ရှောင်ပင်းချူနင်ကိုသွားနားခိုင်းလိုက်ဦး။ပြီးတော့အဝတ်အစားတွေပြင်ပေးလိုက်။သူ့ကိုငါ့ရဲ့ချန်းနင်နန်းဆောင်ဘေးမှာပဲထားလိုက်ပါ"