အခန်း (၁၉) ရဲ့ချန်းလျန်၏ စိတ်အပြောင်းအလဲ

ရှောင်ပင်းကတော့ ချူနင် ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်ဘဲ "ဆရာ လိုအပ်တာရှိရင် ခေါ်လိုက်ပါဦး" ဟု ပြောကာ ထွက်သွားသည်။

သူမလည်း ဘိုးဘေးရဲ့ ကောင်းချီးကြောင့် ကျင့်စဉ်တွေ တိုးတက်နေတာကိုး။

ချူနင်က လက်ထဲက ကောင်းကင်ဓား စိတ်ကျင့်စဉ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက အဆင့် (၇) အထိပဲရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်အကျိုးအပျက်တစ်ခုပဲ။ သူပေးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်လောက် မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညကျရင် ဇနီးသည်နဲ့ စကားပြောဖို့ ခေါင်းစဉ်ရအောင် သူ အကုန်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ညရောက်သောအခါ ရဲ့ချန်းလျန်သည် အလုပ်များပြီးသဖြင့် ချူနင်၏ နန်းဆောင်ဘက်သို့ လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူမသည် ချူနင်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူက နိုင်ငံရေးမှာ ပါရမီရှိပြီး စိတ်ချရသူဖြစ်မှန်း သိလာရသည်။

 "ဒီလူက အာဏာကို လိုချင်နေတာလား ကျင့်စဉ်ကို သင်ခိုင်းလိုက်တာက ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို သိသွားအောင်ပဲ" ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

ဝင်းထဲရောက်တော့ ချူနင်က ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ စာအုပ်ကို မျက်နှာပေါ်တင်ပြီး အိပ်ပျော်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရဲ့ချန်းလျန် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဖတ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားတယ် ဟုတ်လား"

သူမ ချူနင့်ကို ကန်နိုးချင်သော်လည်း သူက သူမအတွက် ဟင်းချက်ပေးရတာ ပင်ပန်းနေမှာပဲဟု တွေးမိကာ စိတ်လျှော့လိုက်သည်။

ချူနင်၏ အိပ်ပျော်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမ ခဏတာ ငေးမောသွားမိသည်။

 "သူက တကယ်တော့ ရုပ်ချောပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသားပဲ"

ရုတ်တရက် ချူနင် နိုးလာပြီး "မိန်းမ... မင်း ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာ ကြာပြီလား" ဟု မေးလိုက်ရာ ရဲ့ချန်းလျန် မျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး "ဘယ်သူက ကြည့်လို့လဲ" ဟု ငြင်းတော့သည်။

ချူနင်က "ဗိုက်ဆာလို့လား" ဟု မေးရာ သူမက "နည်းနည်းပါ" ဟု ဖြေသည်။

ချူနင်က "ခဏစောင့် သွားချက်ပေးမယ်" ဟု ပြောကာ မီးဖိုချောင်သို့ သွားသည်။

ရဲ့ချန်းလျန်က "အချိန်မရှိတော့ဘူး နန်းတွင်းစားဖိုဆောင်ကပဲ မှာလိုက်ပါ" ဟု ပြောသော်လည်း ချူနင်က "သူတို့ချက်တာတွေက စားလို့မရပါဘူး ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ချက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ပင်ပန်းနေမှာစိုးလို့ပါ" ဟုရဲ့ချန်းလျန်ကတိုးတိုးလေးပြောလိုက်သော်လည်းချူနင်က "မပင်ပန်းပါဘူးမင်းဗိုက်ထဲကကလေးကိုလွယ်ထားရတာကပိုပင်ပန်းတာပါ" ဟုပြန်ပြောလိုက်ရာရဲ့ချန်းလျန်၏စိတ်ထဲတွင်တစ်မျိုးလေးခံစားသွားရသည်။