အခန်း ၁၈၁ ထိုက်ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား

အစ်မ ဖေဖေနဲ့ မေမေက တစ်ခုခုနောက်တောက်တောက်တွေ ထပ်လုပ်နေကြပြန်ပြီ ထင်တယ်။

ဒီလိုစကားမျိုးကို ဘယ်ကကြားလာတာလဲ အရင်တုန်းက အထက်ဘုံကိုသွားတုန်းက အစ်မပိုင်ကို မေးကြည့်ဖူးတယ်လေ။ သူမပြောတာကတော့ ဖေဖေနဲ့ မေမေ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန်ဆိုရင် အရှက်မရှိတာတွေ လုပ်လေ့ရှိတယ်တဲ့။

"ပိုင်ယန်မဟုတ်လား သူမကတော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့"

"ဒါနဲ့ အရှက်မရှိတာဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်"

ချူမူအနည်းငယ် အကြပ်ရိုက်သွားသည်။ ဒါကို ဘယ်လို ရှင်းပြရပါ့မလဲ ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်းအကြောင်း ပြောရမလား။ ဒါပေမဲ့ အူကြောင်ကြောင် ယောင်ယောင်လေး နားလည်မှာ မဟုတ်သလို သူမကို လမ်းမှားလည်း မပို့ချင်ပေ။

"နမ်းတာတို့ ဖက်တာတို့ပေါ့"

ဒါပဲလား ဒါပေမဲ့ ဖေဖေနဲ့ မေမေက နမ်းရင် ဖက်ရင် ဘာလို့ တခြားသူတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ။ အဲဒါက သူတို့ နမ်းတဲ့အချိန်မှာ အဝတ်အစားတွေ မပါလို့လေ။

ဒါတွေ ထားလိုက်ပါတော့ နင်အပြင်ထွက် ဆော့ချင်တယ်ဆို ဘယ်ကို သွားမလဲ သေချာ စဉ်းစားစမ်း။

"ဟိုနေရာကို သွားရအောင်"

ချူမူက အဝေးတစ်နေရာက ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုနေရာက ထိုက်ထျန်းနန်းတော်မဟုတ်ပါလား။

သူတို့ရဲ့ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်က အထက်ဘုံကဟာနဲ့ အတူတူပဲ။ တစ်ဖက်မှာလည်း ထိုက်ထျန်းနန်းတော်ဆိုတာ ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ အမြင့်ဆုံး အင်အားစုဖြစ်သည်။

သွားကြည့်ရတာ တန်ပါသည်။ ငယ်သေးလို့ ပြန်ပေးဆွဲခံရမှာ ကြောက်လား ဘယ်သူကများဆွဲရဲမှာလဲ အဆိုးဆုံးဖြစ်လာရင် "ဖေဖေ" လို့ အော်ခေါ်လိုက်ရုံပဲ။ အဲဒီလူကြီးက အရမ်းကြမ်းတာလေ။

ဒါ့အပြင် ချူမူမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာတွေ အစုံပါလာသလို ချူနင်ဆီကိုလည်း ချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ငါ့အနားမှာပဲနေ လျှောက်မသွားနဲ့"

ချူးမူက ဓားပျံပေါ် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ယောင်ယောင်ကလည်း ချက်ချင်း လိုက်တက်လာသည်။

အစ်မ မြန်မြန်လုပ် သမီးအဲဒါကြီးကို သွားကြည့်ချင်ပြီ။

"စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့ သိပါတယ်"

အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ ထောင်းထီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ရှိရာနှင့် ဝေးကွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ငါသာ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ရင် မိစ္ဆာနယ်မြေကို ပြန်သွားပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ပြန်တက်ပြမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။

တောက် ငါ ရုန်းလို့မရဘူး ဒီကောင်မလေးရဲ့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်က ဒီလောက်တောင် ပြင်းတာလား ပြီးတော့ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ဘာလို့ဒီလူသားမလေး နှစ်ယောက်နဲ့ ဒီလောက်တောင် လိုက်ဖက်နေရတာလဲ။

ပြီးတော့ မင်းတို့က ငယ်ငယ်လေးတွေနဲ့ ဘာလို့ မိဘတွေနဲ့ အတူမသွားတာလဲ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လောက်ရှိလို့ ဒီလောက် မောက်မာနေကြတာလဲ။

မကြာမီ ထောင်းထီး သဘောပေါက်သွားသည်။ ဓားပျံစီးနေသော ကောင်မလေးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သော နည်းစနစ်ကို သုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခြင်းမှာ မသေမျိုးအဆင့်ရောက်မှသာ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက် ဒီကလေးမလေး နှစ်ယောက်လုံးက မသေမျိုးအဆင့်တွေပဲလား။

သူ့မှာ ကျင့်ကြံမှု မရှိသေးတာကြောင့် အခွင့်အရေးကိုသာ စောင့်ရတော့မည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်ကျော်မှု မြန်ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုက်ထျန်းနန်းတော်ကြီးက မြင်ကွင်းထဲ တိုးဝင်လာသည်။

မဖြစ်ဘူး အဲဒီမှာ ဘာသွားလုပ်မှာလဲ အဲဒီက အဘိုးကြီးတွေက ငါ့ကို သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်။

ထိုကလေးမလေးနှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့ ရှိခဲ့သော နေရာတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အဲဒါ ငါတို့သမီးတွေ မဟုတ်လား သူတို့ ဘယ်သွားကြတာလဲ ချူနင်က လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

သွားချင်တဲ့နေရာ သွားပါစေ သူတို့မှာရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ် တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ ချက်ချင်း ရောက်သွားလို့ ရတယ်။

ရဲချင်းလျန်က စိတ်တိုတိုနဲ့ ချူနင်ကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်သည်။ ရှင်ကတော့ သမီးကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ရှင်ပဲငိုနေမှာ။ ဒါကို ကြားတော့ ချူနင်က ပြုံးပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အသိအမြင်ကို ရဲချင်းလျန်နှင့် မျှဝေလိုက်သည်။ ဤတောရိုင်းကမ္ဘာအတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရိုက်နှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သမီးဖြစ်သူရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာလေးကိုတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ရဲချင်းလျန် ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားသည်။ အမြဲ စောင့်ကြည့်နေနိုင်တာပဲလေ။

ဒီမှာစိတ်ဝင်စားစရာ ဘာရှိလဲ သူတို့ စူးစမ်းချင်ရင် လွှတ်ထားလိုက်ပါ မင်းနဲ့ ငါ ဒီလို အချိန်ပေးနိုင်တာ ရှားတယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက စွမ်းဆောင်နိုင်သရွေ့ သူတို့ကို လွတ်လပ်စွာ ကြီးပြင်းခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ ချူးနဥ်က တဟားဟား ရယ်လိုက်သည်။

ဟိုဘက်မှာ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ရှိပုံရတယ်တည်းခိုခန်းတွေလည်း အများကြီးပဲ။ မစဉ်းစားနဲ့ အပြင်မှာ ရှင့်နဲ့ အဲဒါမလုပ်ဘူးနော်။

ငါက အနားယူမယ်လို့ ပြောတာပါ။ ခုတင်ပေါ် ရောက်သွားရင် ရှင်က ကျွန်မကို အနားပေးမှာမို့လို့လား။ အရင်ဆုံး ငါ့ကို အနားမပေးတာက မင်းပဲလေ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှ ငါက မင်းကို အနားမပေးတာ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီကိုမသွားဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ကို လိုက်ပြဖို့ ဒီကိုလာတာ ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက ချူနင်ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ရှင်ကတော့ အပြင်ထွက်ရခဲလို့ လမ်းလျှောက်တာတောင် အဲဒါတွေပဲ တွေးနေတယ် တကယ်ပါပဲ။ ရဲချင်းလျန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူက စောင့်ကြည့်ပေးနေတာကြောင့် သမီးတွေအတွက်လည်း စိတ်ပူစရာ မလိုဘဲ နှစ်ယောက်တည်း အချိန်ပေးနိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

မြန်မြန်လာ ဒီအတိုင်းရပ်မနေနဲ့ ကလေးငယ် နှစ်ယောက်မှာမူ ဘာမှမကြောက်မရွံ့ဘဲ ဆက်သွားနေကြသည်။ လက်ထဲက အနက်ရောင် အမွှေးလုံးလေးက ထွက်ပြေးချင်နေပေမဲ့ မရပေ။

ထောင်းထီးက စကားပြောချင်သော်လည်း ချူနင်ရဲ့ စောစောက အကြည့်ကြောင့် ကလေးမလေးတွေရဲ့ စိတ်အာရုံကို မဖျက်ဆီးရဲပေ။ မဟုတ်ရင် ထွက်ပြေးဖို့ လုံးဝ လမ်းစရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဧရာမ နန်းတော်ကြီးရှေ့တွင် ကောင်းကင်မှာ ပျံလွင့်နေသော အဆောက်အအုံများစွာ ရှိသည်။ ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ဝန်းပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာ နေထိုင်ကြသည်။

အစ်မ ဒီမှာဘာဖြစ်နေတာလဲ လူတွေအများကြီးပဲ။ ငါလည်း မသိဘူး ချူမူကလည်း ခေါင်းခါပြသည်။

ရုတ်တရက် ယောင်ယောင်က မနီးမဝေးတွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ပြီး သူမဆီ ချက်ချင်း ပြေးသွားသည်။

ဒီနှစ်တပည့်သစ် စုဆောင်းရေးကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ရမယ်။ အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်နန်းတော်က အသစ်တည်ဆောက်ထားတာ ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဩဇာက အရမ်းကြီးတယ်။

အပြင်ဘက် ကြယ်စုနယ်မြေက လာတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ငါတို့ နန်းတော်သခင်ကိုယ်တိုင် ဘာလို့သွားတွေ့ရသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ နားမလည်ကြဘူး။ လူကိုယ်တိုင်တောင် မတွေ့ခဲ့ရဘူးဆိုပဲ။ နန်းတွင်းဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

အကြီးအကဲမော့ ဒီကိစ္စကိုကျွန်မတို့ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ။ တပည့်သစ် စုဆောင်းတဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုလည်း လျှော့ချထားပြီးသားပါ။ သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူ ဘယ်သူမဆို နန်းတော်ထဲ ဝင်လို့ရပါတယ်။

"အစ်မ အစ်မက အရမ်းလှတာပဲ"

ရုတ်တရက် မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦး သူတို့နှစ်ယောက်ရှေ့ကို ခုန်ဝင်လာသည်။ မော့ချင်းယင်းအနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မ"

ဘေးက အမျိုးသမီးကလည်း ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။

ယောင်ယောင်က အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ အားတက်သရော ပြောလိုက်သည်။

အစ်မက အရမ်းလှတာပဲ သမီးမေမေက အရမ်းကြမ်းတယ် ဒါကြောင့် ဖေဖေ့အတွက် မိန်းမသစ်တစ်ယောက် ရှာပေးမလို့။ အစ်မ စိတ်ဝင်စားလားဟင်။

"သမီးဖေဖေက အရမ်းတော်တာနော်"

မော့ချင်းယင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်မလေးရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

စိတ်မဝင်စားပါဘူး ဒါနဲ့ မင်းတို့မိဘတွေကော မင်းတို့နှစ်ယောက်တည်း လာတာလား။ဖေဖေနဲ့ မေမေက အရှက်မရှိတာတွေ လုပ်နေကြတယ်။

"အင်း......"

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖေဖေ့အတွက်သတို့သမီးတောင် ရှာပေးနေတယ်ဆိုတော့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်။ မင်းက ကလေးဆိုတော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူးဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သမီးလေး အခု အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။

"တစ်နှစ်ခွဲပါ"

တစ်နှစ်ခွဲနဲ့ သူတော်စင် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေတယ်။

ဘုရားရေ ဒါဟာ မွေးရာပါ အထွတ်အထိပ် ခန္ဓာကိုယ်ပဲ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းပဲ။ သမီးလေး ငါတို့ထိုက်ထျန်းနန်းတော်က အခု တပည့်တွေ လက်ခံနေတယ်။ သမီး စိတ်ဝင်စားရင် ငါ့ရဲ့တပည့်ဖြစ်ချင်လား။

ထိုက်ထျန်းနန်းတော်ရဲ့ ဒုတိယနန်းတော်သခင်အနေနဲ့ သူမဟာ ပါရမီရှင်ကို တွေ့တော့ လက်မလွှတ်ချင်တော့ပေ။ ဒီလို ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ထိုက်ထျန်းနန်းတော်က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း သင်ကြားပေးနိုင်ပါသည်။

ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ချူမူကတော့ ဧရာမဂိုဏ်းကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ခေတ္တ စဉ်းစားနေသည်။ အထွတ်အထိပ်ဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ ကျင့်ကြံရတာက အရမ်းအေးချမ်းပြီး ပျင်းစရာကောင်းသည်။ ဒီနေရာကတော့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပုံရသည်။ ကြည့်ရတာ မဆိုးဘူးပဲ။