အခန်း ၁၄၆ ပျော်ရွှင်သော ဘဝတစ်ခု

လော့ချန်းအင်ပါယာ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နယ်စပ်မြို့ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်းအင်ပါယာ နယ်မြေအတွင်းသို့ သူမ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

စစ်တပ်သည် တစ်နေ့လျှင် လီပေါင်းသုံးထောင်ခရီးနှင်ကာ ဒုတိယမြောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် လော့ဟန်ဘုရင်ကျောင်း၏ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မြို့တော်ရှိ ပြည်သူများမှာ အုပ်စုလိုက် ထွက်ပြေးကြသော်လည်း ရဲ့ချန်းလျန်က သူမအနေဖြင့် အရပ်ဘက်စစ်ဘက်အရာရှိများ ဝန်ကြီးချုပ်များ ကျိမိသားစုဝင်များနှင့် အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုများကိုသာ သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ပြည်သူများက ထွက်ပြေးခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သတင်းပေးတိုင်ကြားမှုများ စတင်ပြုလုပ်ကြတော့သည်။

"အရှင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျိမိသားစုဝင်တွေ ဟိုဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားတာ ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ပါတယ်"

"အင်အားကြီး မိသားစုတွေက ဟိုမှာပါ သူတို့ တောင်ဘက်ကို ပြေးကြပြီ"

"ဒီမှာအင်အားကြီး မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ရှိတယ် သူက ဒုက္ခသည်ယောင်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးမလို့ လုပ်နေတာ"

အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေသည်။ ထိုညမှာပင် ကျိမိသားစု တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကိုဖမ်းဆီးပြီး မြို့တော်တံခါးရှေ့တွင် ကွပ်မျက်လိုက်လေတော့သည်။ ကျိမိသားစုဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြသော်လည်း ရဲ့ချန်းလျန်မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် လူအုပ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်က ထူးခြားနေသည်။

"ဟားဟားဟားဟား"

"ငါက ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲ"

အထက်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေ ငါ့ကိုပေးတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းရတနာပဲ ဟားဟား ငါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်အတိုင်း လုပ်နေတာ ငါထာဝရကြီးပွားချမ်းသာရမယ်။

ငါကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင်ကို ချိုးဖျက်တော့မယ် တာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီမိန်းမ ဒီကိုလာရင် ငါသူ့ကို သတ်ပစ်မယ် ဟားဟားဟား။

ရဲ့ချန်းလျန်၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဖန်ဟောက်ရန်မှာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့တိုးကာ ကျိဟုန်း၏ ဒူးခေါင်းကို ကန်လိုက်ရာ ဒူးခေါင်းကြေသွားပြီး ထိုလူမှာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

ကျိဟုန်း မင်းငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မှတ်မိသေးရဲ့လား။

ဖန်ဟောက်ရန်က ထိုဧကရာဇ်ကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ကြောင်အသွားပြီးမှ အူမြူးသွားတော့သည်။

ဖန်ဟောက်ရန် မင်းလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကတည်းက သေသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဟားဟား ဒါဆို ဒါကငါ့အင်ပါယာမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့ ငါလည်း အဲဒီမိန်းမလက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီပဲ။

"မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါဘယ်လိုမြင်နိုင်မှာလဲ"

အဘိုးကြီး ငါ့ရဲ့အစီအစဥ်ကို ပြောပြရဦးမယ်။ ငါကထီးနန်းကို မက်မောပြီး အဲဒီမိန်းမရဲ့မိဘတွေကို သတ်ခဲ့တယ် အခုတော့ ငါက သူမလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရပြန်ပြီ။

မင်းမသိတာက သူမရဲ့ မိဘတွေက သေခါနီးဖြစ်နေပြီဆိုတာပဲ။ ငါက စကားနည်းနည်းလောက်ပဲ ကူပြောပေးလိုက်တာ မင်းက သေပြီးသားလူဖြစ်နေပြီ ဟားဟားဟား။

ကျိဟုန်းသည် မလဲကျစေရန် အဘိုးကြီး၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။

ဒါပေမဲ့ ရပါတယ် ငါမင်းဆီကို အဖော်လာလုပ်တာပဲ။ လာအရက်အတူတူ သောက်ရအောင်။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သေနေတာပဲ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို မေ့လိုက်ကြရအောင်။

ငါလည်း အဲဒီမိန်းမ သတ်လို့သေရတာပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သူမလက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရတာ လမ်းကြောင်းချင်း မတူပေမဲ့ နိဂုံးကတော့ အတူတူပါပဲ။

စစ်သူကြီးများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်နေကြပြီးနောက် ရဲ့ချန်းလျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သံသယအချို့ ပေါ်လာသည်။

"ရူးနေတာလား"

နန်းတွင်းက အရာရှိတွေ ပြောတာတော့ သူ ရူးနေတာ ကြာပြီတဲ့။

လူတစ်ယောက်က ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်ရာ ရဲ့ချန်းလျန်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

အခုမှ မင်းကို သတ်နိုင်တော့မယ်ဆိုမှ မင်းက ရူးသွားပြီပေါ့ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ကလဲ့စားချေမှုက ဘာမှအဓိပ္ပာယ် မရှိသလို ခံစားရမှာပေါ့။

အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များမှာ ရဲ့ချန်းလျန်၏ စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို ခြောက်လှန့်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေအားလုံးမှာ ပြေလည်သွားပြီဖြစ်ရာ ကြီးမားလှသော ရန်ငြိုးကို လက်စားချေနိုင်လိုက်ခြင်းအတွက် ကျေနပ်အားရမှု သိပ်မရှိလှပေ။ ဟုတ်ပါသည် သူမရင်ထဲတွင် အေးစက်ခြင်းနှင့် ဂရုမစိုက်ခြင်းတို့သာ ရှိတော့သည်။

တစ်ချိန်က လော့ချန်းဘုရင်၏ နင်းခြေခြင်းကို ခံခဲ့ရသော မဟာချန်အင်ပါယာသည် ယခုအခါ တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်ရန် စစ်ချီနေလေပြီ။

စစ်သူကြီး တစ်ဦးက ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး ရဲ့ချန်းလျန်အား လာပေးသည်။

အရှင် ဒါကိုကြည့်ပါဦး ဒီအရာက တစ်ခုခု ထူးခြားနေပုံရပါတယ်။

ရဲ့ချန်းလျန် ခဏကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အမှတ်ရသွားသည်။ အထက်ဘုံရှိ မသေမျိုး တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားဖြစ်ပြီး မဟာဧကရာဇ်တာအိုနယ်ပယ်ကို မရောက်မီ ကျင့်ကြံရာတွင် အလွန်အထောက်အကူပြုသည်။

သို့သော် သူမအတွက်မူ အသုံးမဝင်ပေ။

သူမက ထိုဆုလာဘ်ကို စစ်တပ်အတွင်းသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဘယ်သူ့ဆီကျလဲ အဲဒီလူပဲ ပိုင်ရမယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မလုကြနဲ့။

ဒုတိယအဆင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျသွားရာ လူတိုင်းက မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဟူး အရှင်မက ငါတို့ဆီကိုကော ဘာလို့ပစ်မပေးတာလဲ။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် ကျိဟုန်း၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ သူက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

မင်းလည်း သေပြီလား။ ထို့နောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ဟားဟားဟား မင်းတို့ကို အဲဒီနတ်ဘုရားက သတ်ပစ်တာ ဖြစ်ရမယ်။

ငါအလကား သေတာ မဟုတ်ဘူး အလကား သေတာ မဟုတ်ဘူး ဟားဟားဟား။

ရဲ့ချန်းလျန်သည် သူမရှေ့တွင် စိတ်ဓာတ် လုံးဝပြိုလဲနေသော ကျိဟုန်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤအရာအားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူမသိသည်။

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သူမှာ နန်းတော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နောက်ကွယ်မှ အရာရာကို ကြည့်ရှုပေးနေသည့် ချူနင်ပင် ဖြစ်သည်။

ချူနင်မရှိခဲ့လျှင် သူမ ဤနေရာသို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်လာနိုင်မည်မဟုတ်သလို ကျိဟုန်းကိုလည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေဖြင့် မြင်ရမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု သိပ်မရှိလှပါ။ သူမ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် အဆုံးသတ်ပေးခဲ့သည်။

ဓားတစ်ချက်က ကျိဟုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ဓားဆန္ဒက သူ၏ နှလုံးသားကို ကြေမွသွားစေသည်။ ကျိဟုန်း၏ မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

မင်း ငါ့ကိုသတ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ဘာဖြစ်လဲငါက ဧကရာဇ်ပဲ ဟားဟား။

ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့်တော်အရ ငါ့အသက်က ရှည်ရမယ် ကြီးပွားရမယ်။ ငါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အုပ်စိုးရှင်ပဲ။

ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငိုယိုနေကြသော ကျိမိသားစုဝင် အားလုံးကိုလည်း ခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်လိုက်သည်။

ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ ခေါင်းတွေကို မြို့တံခါး အပြင်ဘက်မှာ ချိတ်ထားလိုက်။

ကျိဟုန်းရဲ့ ခေါင်းကိုတော့ နယ်စပ်ဒေသ ကိုးခုလုံးကို လှည့်လည်ပြသပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဘိုးဘွားစင်မြင့်မှာ ယဇ်ပူဇော်ဖို့ ပို့လိုက်ပါ။ အဘိုးအိုဖန် ဒီကိစ္စကို အဘိုးကို တာဝန်ပေးပါတယ်။

စစ်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပြီး ပြည်သူစာရင်းတွေကို ကောက်ယူပြီးရင် ငါတို့စစ်ဆင်ရေးကို ဆက်သွားမယ်။

အင်ပါယာ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီး ရဲ့ချန်းလျန်က ယခုအခါ သူတို့ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံသားများအဖြစ် မှတ်ယူထားသည်။ သူမသည် သေသင့်သူကိုသာ သတ်ပြီး မသေသင့်သူကို သတ်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

ဤနေရာသည် သူမ၏ သမီးတော်လေးအတွက် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သူမသည် နန်းတော်မြို့အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ အစောင့်အကြပ်များ လျော့နည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်းအင်ပါယာ၏ နန်းတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

လူသားအင်ပါယာတစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ယခုအခါ သူမ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကြီးကျယ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး မရှိသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော မျက်ရည်များမှာမူ မထိန်းနိုင်အောင် ဝဲတက်လာတော့သည်။

မျက်လုံးထဲ ဖုန်ဝင်ပြန်ပြီ ဝအောင် ငိုပြီးနောက် သူမသည် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်လေး ထိုင်နေမိသည်။

မိမိကိုယ်ကို သတိမေ့နေစဉ် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ချီးမွမ်းသံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စိုးရိမ်ပူပန်သံတို့ကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက သူမ၏ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို ပြောပြနေမိသည်။ သူမလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ လော့ချန်းအင်ပါယာကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပြီ ရန်ငြိုးကြီးကို လက်စားချေနိုင်ခဲ့ပြီ ယခုအခါ တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။

ထို့အပြင် သူမ ယခုအခါ အလွန်အဆင်ပြေနေကြောင်း ထူးချွန်ပြီး အစွမ်းထက်သော ခင်ပွန်းတစ်ဦးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော သမီးတော်လေး နှစ်ဦးရှိကြောင်း သူတို့နှင့် တွေ့စေချင်ကြောင်းလည်း ပြောပြနေမိသည်။

ညလေပြေက ခန်းမဆောင်၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ လရောင်များ ကျဆင်းလာပြီး ရဲ့ချန်းလျန်၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်လေးမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ထပ်မံ ချီးမွမ်းစကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက် အံ့သြသလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည် ငါတို့ သူတို့နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူးလား။

"ချန်းလျန် ဘာလို့ ဒီမှာအိပ်နေတာလဲ"

"မေမေ မေမေ ဘာလို့ ဒီမှာအိပ်နေတာလဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီး အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေမိသည်။

သူမ ဇဝေဇဝါဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ လရောင်မှာ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ညလုံးပေါက် ဘယ်အချိန်က အိပ်ပျော်သွားမှန်းပင် သူမ မသိလိုက်ပေ။

ယောင်ယောင်က ရဲ့ချန်းလျန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာပြီး ရယ်မောလျက် ပြောသည် အဖေက ဒီညကောင်းကောင်း အနားယူရမယ်တဲ့ ပြီးတော့ ဒီနေ့ မေမေ့ကို လာတွေ့တာ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချူမူကရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူမ၏ဖခင်က မနေ့က ပြောထားသည် သူမအနေဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ နေသင့်သည် မဟုတ်လျှင် မိခင်ဖြစ်သူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

ချူနင်က ပြုံးလျက် စားသောက်ဖွယ်ရာများ ပါသော သေတ္တာကို ဖွင့်ကာ ရဲ့ချန်းလျန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

မင်း ဘာမှမစားရသေးတာ တွေ့လို့ အစားအစာတွေ ယူလာပေးတာ။ အပြင်မှာတော့ မင်းရဲ့ခင်ပွန်း ချက်သလိုမျိုး ကောင်းတဲ့လက်ရာကို ဘယ်တော့မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ရဲ့ချန်းလျန် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နူးညံ့မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဗိုက်ဆာပြီ ခင်ပွန်းကျွေးတာ စားချင်တယ်"

မေမေကတော့ ရှက်စရာကြီး ယောင်ယောင် တောင် အဖေကျွေးတာ မစားတော့ဘူး။

အဲဒါ မေမေ့ရဲ့ခင်ပွန်းလေ မေမေကတော့ ရတာပေါ့။ ယောင်ယောင် နောင်ကျရင် ခင်ပွန်းကောင်း တစ်ယောက် ရှာနိုင်ရင် သူက ကျွေးမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား။

ဒါဆိုယောင်ယောင်က အဖေ့ဆီပဲ သွားမယ် အဖေက ယောင်ယောင်ကို ကျွေးနိုင်တယ်လေ။