အခန်း (၄၅) - အက်ကွဲကြောင်းနယ်မြေအတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချခြင်း

တက္ကစီပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် မိုက်ကယ်သည် ဆန်းပန်းခြံ (Sun Park) ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဂေါ်ဗလင်ကမ္ဘာမှ ကူးစက်ပြန့်နှံ့လာသည့် ဒိုင်မန်းရှင်း အက်ကြောင်းရှိရာ ဆေးဆိုင်သို့ သွားရန် လမ်းညွှန်ချက်ကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။ အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုမနေတော့ဘဲ သတ်မှတ်ထားသည့် ဆေးဆိုင်ဆီသို့သာ အပြေးအလွှား ဦးတည်လိုက်သည်။

ထိုဆေးဆိုင်သည် ဆန်းပန်းခြံနှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။ သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ငါးမိနစ်မပြည့်မီမှာပင် မိုက်ကယ် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူထင်ထားသည်နှင့်မတူဘဲ ထိုဆေးဆိုင်သည် သာမန်ဆိုင်တစ်ဆိုင်နှင့်သာ တူနေပြီး ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် ပိုကျယ်နေရုံသာ ရှိသည်။ အပြင်ကကြည့်လျှင် ဆိုင်ထဲ၌ မည်သည့်ဖောက်သည်မျှ ရှိမနေသည်ကို မြင်ရသည်။ မိုက်ကယ်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးများက ကောင်တာနောက်တွင် ရပ်နေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။ ထိုသူ၏ ဆံပင်များက ဖြူဖွေးနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လူငယ်များ၌ပင် တွေ့ရခဲသည့် တက်ကြွလှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဘိုးအိုအား {Detect} စွမ်းရည်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း မိုက်ကယ်က စကားစတင်ရန် အနားသို့ တိုးသွားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ အဘိုး"

မိုက်ကယ်က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ ပြောလိုက်သည့် စကားအရ အချိန်မီရောက်နေသေးကြောင်း သိသာသည်။ မွန်းတည့်ရန် ငါးမိနစ်ခန့် လိုသေးသည်။

ကောင်တာနောက်မှ အဘိုးအိုက နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြရင်း "မင်္ဂလာပါ ငါ့မြေး၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု ပြန်ထူးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အဖွဲ့ချုပ် (Association) က လွှတ်လိုက်လို့ပါခင်ဗျာ"

မိုက်ကယ်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နေရာမှားနေပါက ပြဿနာမတက်စေရန် မည်သည့်အဖွဲ့ချုပ်ဆိုသည်ကိုမူ သတိထားပြီး ထည့်မပြောသေးပေ။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ ရောက်နေသည့်နေရာမှာ မှန်ကန်နေပုံရသည်။

"ဪ... လျှောက်လွှာစာရွက် ပါလာလား" အဘိုးအိုက မေးရင်း ကောင်တာအောက်မှ လက်ဗွေနှိပ်စက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ မိုက်ကယ်လည်း နေရာမှန်မှန်း သေချာသွားကာ အဖွဲ့ချုပ် ဝန်ထမ်းပေးလိုက်သည့် စာရွက်ကို အိတ်ကပ်ထဲမှ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ စာရွက်မှာ အနည်းငယ် ကြေမွနေသော်လည်း စာလုံးများကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖတ်၍ရသေးသည်။ ထည့်စရာ ဖိုင်အိတ်မပါသဖြင့် ဤအတိုင်းသာ သယ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ အဘိုးအိုက စာရွက်အခြေအနေကို ဘာမှမှတ်ချက်မပေးဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ ညာဘက်လက်မကို ဒီမှာ နှိပ်လိုက်"

အသက် (၅၀) ကျော်ဟု ထင်ရသည့် အဘိုးအိုက ကောင်တာပေါ်ရှိ စက်ကို ညွှန်ပြရင်း ညွှန်ကြားသည်။ ထိုစက်သည် မိုက်ကယ် စတင်နိုးထ (Awaken) သည့်နေ့က အဖွဲ့ချုပ်တွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် စက်နှင့် ဆင်တူနေသည်။ 'ဒါက ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ စံနှုန်းမီ စက်ဖြစ်မှာပဲ' ဟု မိုက်ကယ် တွေးနေမိသည်။ အတွေးများကို လက်စသတ်ကာ လက်မကို စက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။ နှစ်စက္ကန့်အကြာတွင် မီးစိမ်းလေး လင်းလာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ အထောက်အထား အတည်ပြုပြီးပြီ။ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

အဘိုးအိုက စက်ကို နေရာပြန်ထားပြီး ကောင်တာနောက်သို့ လိုက်ခဲ့ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ မိုက်ကယ်လည်း အမြန်လိုက်သွားသည်။ စနစ်တကျ စီထားသည့် ဆေးစင်တန်းများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ခိုင်ခံ့ပုံရသည့် တံခါးတစ်ချပ်ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ အဘိုးအိုက ဘေးနားရှိ စက်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတင်ကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုတံခါးနောက်တွင် လျှို့ဝှက်နံပါတ်ဖြင့် ပိတ်ထားသည့် နောက်ထပ်တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေပြန်သည်။

လုံခြုံရေး အစီအမံများကို မြင်ပြီး မိုက်ကယ် ချီးကျူးမိသွားသော်လည်း အခြေအနေအရ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသေးသလို ခံစားနေရသည်။ အမှန်တကယ်တော့ အဓိက ကာကွယ်ရေးမှာ ဤအဘိုးအိုကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကုန်သွယ်ရေးစင်တာတွင် တွေ့ခဲ့သည့် အမာရွတ်နှင့်လူကဲ့သို့ ဖိအားပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသော်လည်း ဤအဘိုးအိုထံမှ တစ်စုံတစ်ရာသော အန္တရာယ်ရိပ်ကို ခံစားနေရသည်။ မိုက်ကယ်၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အားနည်းနေသေးသော်လည်း ဤကြင်နာတတ်ပုံရသည့် အဘိုးအိုမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အန္တရာယ်များကြောင်း သိနေသည်။

ဒုတိယမြောက် သံမဏိတံခါး ပွင့်သွားချိန်တွင် မိုက်ကယ်သည် ဒိုင်မန်းရှင်း အက်ကြောင်း၏ ဝင်ပေါက်ရှေ့သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး စုတ်ပြဲသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ ထိုအက်ကြောင်းကြီးအတွင်း၌ မည်းမှောင်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည့် မှော်စွမ်းအင် (Mana) များ တရိပ်ရိပ် လည်ပတ်နေသည်။ ကူးစက်ပြန့်နှံ့မှု အမျိုးအစားမှန်း မသိလျှင်တောင် ဤအရာသည် ကောင်းသော အငွေ့အသက် မဟုတ်မှန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခံစားချက်ကြောင့် မိုက်ကယ် ချွေးစို့လာသည်။ ထိုအက်ကြောင်းထဲမှ တစ်ခုခု ရုတ်တရက် ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရသည်။

'အပြင်မှာတုန်းက ဘာလို့ ဘာမှမခံစားရတာလဲ၊ တံခါးတွေကြောင့်လား' ဟု သူတွေးမိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ဖျောက်လိုက်သည်။ အက်ကြောင်း၏ ဘေးနံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်ကို သေချာအာရုံစိုက်ကြည့်သောအခါ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော မှော်စက်ကွင်းများ ရစ်ပတ်ထားသည်ကို ခပ်မှိန်မှိန် အာရုံခံမိသည်။ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော်လည်း လေထုထဲတွင် ရေးထွင်းထားသကဲ့သို့ ထိုစွမ်းအင်များကို ခံစားနေရသည်။

'ဒါက ဟို ဖိုရမ်တွေမှာ ပြောပြောနေကြတဲ့ မှော်စည်းဝိုင်း (Magic Formation) ဆိုတာလား'

မိုက်ကယ်၏ အတွေးများ မနက်ရှိုင်းမီမှာပင် ဘေးနားရှိ အဘိုးအို၏ စကားသံကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"မင်းရဲ့ အချက်အလက်တွေအရ မင်းက နိုးထသူ (Awakener) တစ်ယောက်ပဲ။ ဘာသိုလှောင်ပစ္စည်းမှ မပါဘဲ နယ်မြေထဲ ဝင်လာတာကြည့်ရင်တော့ ဒါက သိသာနေတာပဲလေ" အဘိုးအို၏ လေသံထဲတွင် အားကျစိတ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ မနေ့က အဖွဲ့ချုပ်မှာ တွေ့ခဲ့သည့် အမာရွတ်နှင့်လူ၏ အထင်သေးမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဤတုံ့ပြန်မှုက ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ နိုးထသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်းမှာ အားလုံးက အားကျရသည့် အဆင့်အတန်း မဟုတ်ပါလား။

"အထဲရောက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားဦး" အဘိုးအိုက ဆက်ပြောသည်။ "ဝင်ဝင်ချင်းမှာ ဘီလူးတွေရဲ့ စခန်းထဲ တန်းရောက်ဖို့ ခဲယဉ်းပေမဲ့၊ အဲဒီလို ဖြစ်ဖူးတဲ့ သာဓကတွေတော့ ရှိတယ်။ သတိမလွတ်စေနဲ့"

မိုက်ကယ် လန့်သွားပြီး တစ်ခုခုပြန်ပြောရန် ပါးစပ်ပြင်လိုက်သော်လည်း အဘိုးအိုက စကားဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါပါပဲ။ ဒိုင်မန်းရှင်း အက်ကြောင်းကို လာတဲ့သူတိုင်းဆီ အဖွဲ့ချုပ်က ပို့ထားတဲ့ အီးမေးလ်ကို မင်းဖတ်ပြီးလောက်ပြီဆိုတော့ အခြေခံတွေကို ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး။ မင်း တစ်ယောက်တည်း လာတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မင်း ယုံကြည်လို့ ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ သတိတော့ ထားပေါ့"

အဘိုးအိုက သူ့နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အခု ၁၂ နာရီ ရှိပြီ၊ မင်း နေ့လယ် ၁ နာရီ မတိုင်ခင် ပြန်ထွက်လာရမယ်။ ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ ဒီအက်ကြောင်းထဲက အချိန်ကွာခြားချက်က ၁၀ ဆ ၁ ဆပဲ။ အထဲမှာ ၁၀ နာရီက အပြင်မှာ ၁ နာရီနဲ့ ညီမျှတယ်။ ၁၀ နာရီထက် ပိုမကြာစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ပြန်ထွက်လာရင် တံခါးနောက်က ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်၊ ငါ တံခါးဖွင့်ပေးမယ်"

သူက အက်ကြောင်းဆီသို့ မရှည်မလျား လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "ဒါပဲ၊ မြန်မြန်ဝင်တော့၊ ငါ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်"

အဘိုးအို၏ ခပ်ပြတ်ပြတ် အပြုအမူကြောင့် မိုက်ကယ် မျက်တောင်ခတ်မိသွားသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူကာ စိတ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လက်ထဲတွင် သေနတ်တစ်လက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ မိုက်ကယ်သည် ဒိုင်မန်းရှင်း အက်ကြောင်းအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်တော့သည်။