အခန်း (၂) - ကျင့်ကြံခြင်း

မိုက်ကယ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတန်းဖော်များ၏ ငိုကြွေးသံများကို တတ်နိုင်သမျှ လျစ်လျူရှုထားရန် ကြိုးစားနေမိသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် စွမ်းအားနိုးထမှု မအောင်မြင်ခြင်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ကျရှုံးခြင်းနှင့် မတူပေ။ တက္ကသိုလ်စာမေးပွဲဆိုလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြေ၍ ရနိုင်သလို တက္ကသိုလ်မတက်ဘဲ ရွေးချယ်စရာ အခြားလမ်းစများစွာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ စွမ်းအားနိုးထရန် ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် အစားထိုးစရာ လမ်းစဟူ၍ မရှိပါ။ ၎င်းသည် နာတာရှည်ဖျားနာနေသော မိဘနှစ်ပါးကို ပြုစုရမည့်အပြင် ညီအငယ်လေးကိုပါ ကျောင်းထားပေးရမည့် တာဝန်ပိနေသော ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်က တစ်ပွဲလျှင် ဒေါ်လာတစ်သန်းစီ ရနိုင်သည့် လောင်းကစားသုံးပွဲစလုံးကို ပုံအောလောင်းပြီးမှ အကုန်လုံး ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းနှင့် အလားသပ်ရပ်တူညီသည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ပြိုလဲငိုကြွေးခြင်းမှာ မထူးဆန်းလှပေ။

မိုက်ကယ်၏ ရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ဝုဒ်စတုန်း အမှတ် (၃) အခြေခံ

ပညာကျောင်းမှ ကျောင်းသားအများစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် မိသားစုများမှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အတွက် စွမ်းအားအောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်ခြင်းသည် လက်ထဲသို့ ဒေါ်လာသန်းတစ်ရာ ရုတ်တရက် ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ယခုငိုကြွေးနေကြသော ကျောင်းသားများအတွက်မူ သူတို့ဘဝကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကလေးမှာ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် လက်လွတ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် ဘေးမငဲ့နိုင်ဘဲ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးကုန်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

မိုက်ကယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်

သော လေထုက သူ့စိတ်ဓာတ်ကို မထိခိုက်စေရန် အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် ကြိုးစားထိန်းထားရသည်။ သူ့အခြေအနေကလည်း ဘေးကလူများထက် မသာလှပါ၊ ပိုတောင်ဆိုးနေနိုင်သေးသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မုဆိုးမအဒေါ်နှင့်အတူ နေထိုင်ရသူဖြစ်သည်။ အဒေါ်ဖြစ်သူမှာလည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးတစ်ယောက်ကိုပါ ကျွေးမွေးနေရသဖြင့် သုံးယောက်သားမှာ အဒေါ်ဖြစ်သူ ရှာသမျှဝင်ငွေလေးဖြင့် မနည်းရုန်းကန်နေကြရသည်။ မိုက်ကယ်အတွက်မူ စွမ်းအားနိုးထနိုင်ခြင်းသည် မိသားစုကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း သူ စွမ်းအားနိုးထနိုင်ခြေမှာ ၁ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်ပေ။ သူ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်အသက်ရှင်ခွင့်ရသည့်အတွက်၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းမာသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရရှိသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်မိသော်လည်း သာမန်ဘဝလေးဖြင့်သာ တစ်သက်လုံး ဖြတ်သန်းရမည်ဆိုပါက အလွန်နာကျင်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်။ သို့သော် နည်းပါးလှသည့် အခွင့်အရေးအတွက် သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အကောင်းဆုံးဖြစ်လာဖို့သာ ဆုတောင်းနေရုံရှိတော့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်သို့ ကျောင်းသားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်သွားကြသော်လည်း စွမ်းအားနိုးထခြင်း မအောင်မြင်ဘဲ ပြန်ဆင်းလာကြသည်ကို မိုက်ကယ် ဆက်ကြည့်နေမိသည်။ ခန်းမထဲတွင် ကျောင်းသား စုစုပေါင်း ၈၆ ယောက်သာ ရှိသဖြင့် မိုက်ကယ့်အလှည့် ရောက်ရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဆရာဖြစ်သူက အစဉ်လိုက်မခေါ်ဘဲ နာမည်များကို ကျပန်းခေါ်နေသဖြင့် သူသည် မိမိအလှည့်ကိုသာ စောင့်နေရုံရှိသည်။

စွမ်းအားနိုးထမှုကို ကြီးကြပ်နေသော ဆရာက ဤကျောင်းသားအုပ်စုထဲတွင် စွမ်းအားနိုးထသူ တစ်ယောက်သာ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ရှေ့ရှိ "နိုးထခြင်းစက်လုံး" ဆီမှ အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် စင်ပေါ်ရှိ ကျောင်းသားတစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး စွမ်းအားနိုးထခဲ့သော ကျောင်းသူလေးကဲ့သို့ပင် စွမ်းအားရှင်သစ်များတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုကျောင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နီရဲသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ထဲတွင် မီးလျှံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တုတ်ကောက်ရှည် တစ်ခု ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

"ဘရိုင်ယန် လီယန်၊ အောင်မြင်စွာ စွမ်းအားနိုးထနိုင်ခဲ့ပြီ။ အတန်းအစားကတော့ 'မီးမှော်ဆရာ' ပဲ!" ဟု ဆရာက ကြေညာလိုက်သည်။

ပထမအကြိမ်တုန်းကကဲ့သို့ပင် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

"တောက်! ဘရိုင်ယန်က တကယ်ပဲ စွမ်းအားနိုးထသွားတာလား? ကောင်းကင်ကြီးက တကယ်ကို မတရားဘူးကွာ!"

"ဒါပေါ့ဟ။ သူက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မတိုင်ခင်ကတည်းက မြို့ကြီးတွေမှာတောင် တွေ့ရခဲတဲ့ 'ဇီဝမျိုးစေ့' ကို အစပျိုးနိုင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားအနည်းငယ်ထဲက တစ်ယောက်လေ။ အခုတော့ စွမ်းအားပါ ထပ်နိုးထသွားပြန်ပြီလား!"

"ဒါတင်မကသေးဘူး။ သူ့ရဲ့ 'သူရဲကောင်း' ကျင့်စဉ် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကလည်း မီးဓာတ်နဲ့ ကိုက်ညီနေတာဆိုတော့ အခု 'မီးမှော်ဆရာ' ဖြစ်သွားတာနဲ့ဆိုရင် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပေးအယူ တည့်သွားပြီပေါ့!"

"ကျိန်စာတိုက်လိုက်ချင်ပါရဲ့!"

အတန်းဖော်များကဲ့သို့ပင် မိုက်ကယ်သည်လည်း ဘရိုင်ယန်အကြောင်းကို ကြားဖူးနားဝ ရှိသည်။ ဝုဒ်စတုန်း အမှတ် (၃) အထက်တန်း

ကျောင်းတွင် ဘရိုင်ယန်လီယန်သည် နွမ်းပါးသော နောက်ခံရှိသော်လည်း ပံ့ပိုးမှုကောင်းကောင်းရသည့် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းက ကျောင်းသားများကို ယှဉ်နိုင်သည့် ထူးချွန်ကျောင်းသား အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ကျောင်းတွင်း၌သာမက ဝုဒ်စတုန်း မြို့တစ်မြို့လုံးတွင်ပါ သိကြသည်။ ဤကျော်ကြားမှုမှာ စာပေထူးချွန်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ "ကျင့်ကြံခြင်း"တွင် ထူးကဲသော ပါရမီပါခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နိုးထခြင်းစက်လုံး" သည် စွမ်းအားနိုးထသူများက "မူလကမ္ဘာမြေ" ဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ယူဆောင်လာခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းပညာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် လက်ရှိကမ္ဘာ၏ တိုးတက်မှုကို အကြီးအကျယ် အထောက်အပံ့ပေးနိုင်မည့် အခြားသော နည်းပညာများကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ မူလကမ္ဘာမြေသည် လူသားများအတွက်သာ သီးသန့်မဟုတ်ဘဲ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများစွာ၏ ယဉ်ကျေးမှုများလည်း ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကမ္ဘာမှ လူသားများသည် ထိုနယ်မြေအတွက် အသစ်အဆန်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမျိုးနွယ်စုများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူ့အဖွဲ့အစည်းများ တိုးတက်လာစေရန် မူလကမ္ဘာမြေကို အသုံးချနေကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးနွယ်စုများ၏ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအားနိုးထသူများသည် ယခုကမ္ဘာသို့ အရာတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းမှာ "ကျင့်ကြံခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းသည် သာမန်လူများအတွက် ထူးကဲသောစွမ်းအားများ ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် စွမ်းအားနိုးထသူများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မတိုးတက်နိုင်သလို၊ ထိုမျှလည်း အားမ

ကောင်းဘဲ မူလကမ္ဘာမြေသို့လည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ ဘရိုင်ယန်သည် သူရဲကောင်း ကျင့်စဉ်စနစ်၏ အသက်ရှူနည်းကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပါရမီ အတော်အတန်ရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် စွမ်းအားနိုးထခြင်း မအောင်မြင်လျှင်ပင် သူ့အတွက် တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် စွမ်းအားနိုးထသူများကို လေးစားအားကိုးကြသလို "ကျင့်ကြံသူ" များကိုလည်း လေးစားကြသည်။ စွမ်းအားနိုးထသူများမှာ မည်သည့်အရာနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေသော်လည်း လိုအပ်ချက်အရဆိုလျှင် နှစ်မျိုးစလုံးမှာ အရေးပါလှသည်။ ဤသည်မှာ မိုက်ကယ် သိထားသမျှ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဂြိုဟ်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ "နယ်မြေတစ်ခု" ဖြစ်လာခဲ့သည်။ "အော်ရိုရာ ဂြိုဟ်" သည် "အော်ရိုရာ နယ်မြေ" ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပေါ်သို့ မိစ္ဆာကောင်များကို သယ်ဆောင်လာသည့် အက်ကြောင်းအချို့မှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အက်ကြောင်းအသစ်များလည်း ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သည်။

အချို့အက်ကြောင်းများမှာ မိစ္ဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့မှာမူ အခြားနယ်မြေများသို့ ကူးသန်းနိုင်သော လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ စွမ်းအားနိုးထသူ အရေအတွက်မှာ နည်းပါးလှသဖြင့် ထိုနယ်မြေများကို ကိုင်တွယ်ရန် ကျင့်ကြံသူများ လိုအပ်သည်။ စွမ်းအားနိုးထသူများက လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးပြီး ကျင့်ကြံသူများကမူ ဘေးကင်းလုံခြုံအောင် စောင့်ရှောက်ပေးကြသည်။ ဤသည်မှာ မိုက်ကယ်တို့ကဲ့သို့ ကလေးများကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ကြားပေးထားသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စွမ်းအားနိုးထသူဖြစ်လာဖို့က ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အရင်းအမြစ်များ လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ မသက်သာလှပေ။ အဆင့်မြင့်လေလေ ကုန်ကျစရိတ် ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကပင် လူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဤလမ်းစဉ်ပေါ် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိအောင် ပိတ်ပင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပါရမီရှိသူ သို့မဟုတ် ချမ်းသာသူများသာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရနိုင်ခြေ ရှိသည်။

လီလီယန် စတုန်းစွမ်းအားနိုးထစဉ်က ပြုံးတောင်မပြခဲ့သော ဆရာဖြစ်သူမှာ ယခုအခါ ဘရိုင်ယန်ကိုကြည့်ကာ ပါးစပ်နားရွက်ချိတ်မတတ် ပြုံးနေတော့သည်။ "ဒီဘက်မှာ လာစောင့်နေပါ" ဟု လီလီယန်စတုန်း ရပ်နေသော ဘေးနားကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျောင်းမှ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ယခုထက်ပို၍ ထူးချွန်သော "ပါရမီရှင်ထူး" ဖြစ်လာသည့်အတွက် သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ထို့နောက် ဆရာဖြစ်သူသည် နိုးထခြင်းအခမ်းအနားကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သော်လည်း အခြားကျောင်းသားများ၊ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှိသူများပင် စွမ်းအားနိုးထနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤသည်မှာလည်း မထူးဆန်းပါ။ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှိရုံဖြင့် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်တွင် စွမ်းအားနိုးထမည်ဟု မဆိုလိုနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျောင်းအတွက် စွမ်းအားနိုးထသူ နှစ်ယောက် တိုးလာသည့်အတွက် ဆရာမှာ အတော်လေး ကျေနပ်နေပါသည်။

အခမ်းအနားမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မကြာမီ အယောက် (၈၀) မြောက် ကျောင်းသားအလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ ထိုသူမှာ မိုက်ကယ် ဖြစ်သည်။

"မိုက်ကယ် နော်မန်!"

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ!"

မိမိနာမည်ကို ခေါ်သံကြားရသောအခါ မိုက်ကယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ ကျောင်းတွင် လူသိနည်းသူဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် အားပေးမည့်သူ မရှိပေ။ မကြာမီ မိုက်ကယ် စင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီး ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မိမိ၏ ချွေးစိုနေသော လက်ဖဝါးများကို နိုးထခြင်းစက်လုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေမိတော့သည်။