အခန်း (၁) — နိုးထရာနေ့၊ နတ်ဘုရားသေတ္တာ ကံစမ်းပွဲ
ထျန်းဟိုင်မြို့ အမှတ် (၃) နတ်ဘုရားအထက်တန်းကျောင်း၊ ဗဟိုနိုးထရေးရင်ပြင်။
ယနေ့သည် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသားများအတွက် ဘွဲ့ရနိုးထရာနေ့ ဖြစ်သည်။
အရုဏ်မတက်မီကတည်းက ကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် လူများဖြင့် စည်ကားကျပ်ညပ်နေပြီဖြစ်သည်။
မိဘများ၊ သတင်းထောက်များ၊ နတ်ဘုရားကုန်သွယ်ရေးအသင်း ကိုယ်စားလှယ်များ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေကုမ္ပဏီအသီးသီးမှ လူခေါ်ယူရေးဝန်ထမ်းများနှင့် နိုးထရေးအခမ်းအနားကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေကြသော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူအချို့ပင် ရင်ပြင်ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် ပြည့်နှက်နေကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးရာက…
နတ်ဘုရားခေတ်ကြီးသည် ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကမ္ဘာကြီး၏ စည်းမျဉ်းများမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်ပြီးနောက် နတ်မီးကို ထွန်းညှိနိုင်သူတိုင်းသည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို စတင်တည်ထောင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီလာကြသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍…
နတ်ဘုရားအဆင့် သည် အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးလာခဲ့သည်။
နေထိုင်ရာအိမ်၊ အလုပ်အကိုင်၊ သက်တမ်း၊ အရင်းအမြစ်များသာမက နောက်မျိုးဆက်များ ရရှိနိုင်မည့် ပညာရေးအဆင့်အတန်းပင် နတ်မီး၏ အစွမ်းသတ္တိနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။
အသစ်စတင်တည်ထောင်လိုက်သည့် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို အမှန်တကယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေလိုပါက ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ…
လက်အောက်ခံများကို ရယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အသုံးအများဆုံးနည်းလမ်းမှာ နတ်ဘုရားကျပန်းသေတ္တာ ဖြစ်သည်။
ကြေးဝါအဆင့် ကျပန်းသေတ္တာများမှ ဆလိုင်းများ၊ မှင်စာများနှင့် သာမန်မှင်စာများကို ရရှိနိုင်သည်။
ငွေအဆင့်သို့ ရောက်လာပါက ခွေးခေါင်းမျိုးနွယ် မှော်ဆရာများနှင့် လူပုသူရဲကောင်းများကို ရရှိနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိလာသည်။
ရွှေအဆင့်မှစတင်၍ ဂရစ်ဖင်များ၊ ဝိုင်ဗန်နဂါးများကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်တွင် အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသော လက်အောက်ခံများကိုပင် တွေ့မြင်လာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ပလက်တီနမ်အဆင့်နှင့် စိန်အဆင့်ကဲ့သို့ ပိုမိုမြင့်မားသော သေတ္တာများအကြောင်းကိုတော့ သာမန်မိသားစုများအနေဖြင့် ဝယ်ယူရန် မပြောနှင့်၊ ဈေးနှုန်းကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် နှလုံးရပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
နိုးထရေးရင်ပြင်၏ အပေါ်ဘက်ကောင်းကင်တွင် ကြီးမားသော ဟိုလိုဂရမ်ဖန်သားပြင်တစ်ခုက လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။
“အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် အတန်း (၁)၊ ကျောက်ဝန်ဟောက်”
ဆရာက နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ဒီဇိုင်နာထုတ် နတ်ဘုရားသင်္ကေတပါ ကျောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်သည် နိုးထရေးစင်မြင့်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားသည်။
VIP နေရာတွင် ထိုင်နေသော သူ့ဖခင်၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဈေးနှုန်းကြီးမားသော အာကာသနတ်ဘုရားလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်။
“မိမိရဲ့ ကနဦးလက်အောက်ခံ ကျပန်းသေတ္တာကို ရွေးချယ်ပါ”
စက်ရုပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျောက်ဝန်ဟောက်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ငွေဖြူရောင် သတ္တုသေတ္တာတစ်လုံးကို နိုးထရေးနတ်ဘုရားအစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်…
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ထက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးတက်သွားသည်။
ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို သိမ့်သိမ့်တုန်သွားစေသည့် သိမ်းငှက်အော်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
အလင်းရောင်များကြားမှ အတောင်ဖြန့်ထားလျှင် ဆယ်မီတာနီးပါးရှိသော ရွှေရောင်အမွေးများဖြင့် ဂရစ်ဖင်တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသောအတောင်များကို ခတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။
စမ်းသပ်မှုဘုတ်ပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းများက အလွန်လျင်မြန်စွာ ခုန်ပြောင်းနေကြသည်။
【လက်အောက်ခံအရည်အသွေး — ရွှေအဆင့်နိမ့်】
【ကနဦးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်မှုအဆင့် — A】
“ဟာကွာ”
“ရွှေရောင်ဂရစ်ဖင်”
“ဒီတစ်ခါတော့ ကျောက်မိသားစု အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်ပြီ”
“ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပျိုးထောင်နိုင်ရင် တက္ကသိုလ်တက်တဲ့အချိန်မှာတင် လေကြောင်းတပ်သားတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့နိုင်လောက်ပြီမဟုတ်လား”
ပရိသတ်နေရာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။
ကျောက်ဝန်ဟောက်၏ ဖခင်သည် ထိုင်ရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။
မကြာမီ လူခေါ်ယူရေးဝန်ထမ်းအချို့ပင် သူ့အနားသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက် ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။
နိုးထရေးအခမ်းအနားသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေသည်။
အချို့က ငွေအဆင့် လူပုမျိုးနွယ်များကို ဖွင့်လှစ်ရရှိကြပြီး အချို့က ရွှေအဆင့် ဝိုင်ဗန်နဂါးများကို ရရှိကြသည်။
အချို့ကတော့ မိသားစု၏ စုဆောင်းငွေအများစုကိုပင် အသုံးပြုလိုက်ရသော်လည်း သာမန်မှင်စာအနည်းငယ်သာ ရရှိကြသဖြင့် မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် စင်မြင့်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာကြရသည်။
နိုးထရေးအခမ်းအနားက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်စည်ကားနေသည်။
သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် အလင်းရောင်တစ်ကြိမ် လင်းလက်လာတိုင်း မိသားစုတစ်စု၏ လာမည့်ဆယ်စုနှစ်များစွာအတွက် ကံကြမ္မာကိုပင် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။
သာမန်ပြည်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာ၏ နောက်ဆုံးတန်းတွင်တော့ စုမော့ သည် တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေသည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ခြင်းမရှိသလို ရွှေအဆင့်မှီခိုသူများ ရရှိသွားသူများအပေါ်လည်း အလွန်အမင်း မနာလိုခြင်း မပြပေ။
လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ရှစ်နှစ်က ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤလောက၏ စည်းမျဉ်းကို သူ တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင်…
အရည်အချင်းကို အလေးထားကြသလို အရင်းအမြစ်များကို ပို၍ပင် အလေးထားကြသည်။
ချမ်းသာသူတစ်ယောက်၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျပန်းဆွဲမှုမှ ရရှိလာသည့်အရာသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် တစ်သက်လုံးပင် မရောက်နိုင်သော အမြင့်ဆုံးနေရာ ဖြစ်နေနိုင်သည်။
“အစ်ကိုမော့…”
သူ့ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေးက သူ့လက်မောင်းကို တို့လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
“မင်းရဲ့ အဲဒီသေတ္တာ… ဒီနေ့ တကယ်သုံးတော့မှာလား”
စုမော့သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ခြေရင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေသော အနက်ရောင် လက်ဆွဲအိတ်တစ်လုံး ရှိနေသည်။
အိတ်ထဲတွင် အပြင်ခွံက အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြုပြင်ထားသည့် အရာများပင် မြင်နေရသော နတ်ဘုရားကျပန်းသေတ္တာတစ်လုံး ရှိသည်။
ချို့ယွင်းပျက်စီးအဆင့်။
ဝင်ငွေနည်းမိသားစုများအတွက် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနက အထူးပေးအပ်သည့် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ကျပန်းသေတ္တာ။
ကျပန်းသေတ္တာဟုသာ ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အဓိကလောကကြီးများမှ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းထားသည့် ပျက်စီးနေသော အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်ထုပ်ပိုးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သည့် အရာကို ကံကောင်းစွာ ရရှိနိုင်သည်။
သို့သော် အများစုမှာ ဖွင့်လိုက်သည့်အရာများသည် ပုံမှန်လက်အောက်ခံဟုပင် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်သည့်အရာများ ဖြစ်နေတတ်သည်။
စုမော့က ပြောသည်။
“မသုံးရင် ငွေပြန်အမ်းပေးမှာလား”
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေးသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အဲဒါတော့… မရဘူးထင်တယ်”
“ဒါဆို သုံးရုံပဲလေ”
စုမော့သည် ထိုင်ခုံနောက်မှီကို မှီလိုက်ပြီး အသံမှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေးသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဆက်မပြောတော့ပေ။
ဤကျပန်းသေတ္တာ မည်သို့ရလာသည်ကို သူသိသည်။
စုမော့၏ ဖခင်သည် နတ်စွမ်းအင်သတ္တုတူးဖော်ရေးဧရိယာတွင် အလုပ်လုပ်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး မိခင်ကတော့ အဆင့်နိမ့်ဆေးရည်စက်ရုံတစ်ခုတွင် ဖြည့်သွင်းထုပ်ပိုးသည့် အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ နတ်မီးများသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာကတည်းက ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သားဖြစ်သူအတွက် ယခုအခွင့်အရေးကို ရရှိစေရန် မိသားစု၏ စုဆောင်းငွေအနည်းငယ်ကိုပင် အကုန်နီးပါး ထုတ်သုံးခဲ့ရသလို ငွေအချို့ကိုလည်း ချေးယူကာ ကျောင်းမှ ခွဲဝေပေးထားသည့် ချို့ယွင်းပျက်စီး ကျပန်းသေတ္တာခွင့်ပြုချက်ကို ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။
မနေ့ညက ညစာစားနေစဉ် စုမော့၏ဖခင်သည် ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောခဲ့သေးသည်။
“ပိုက်ဆံဆိုတာ နောက်မှ ပြန်ရှာလို့ရတာပဲ”
စုမော့၏မိခင်ကလည်း မှင်စာအနည်းငယ်ပဲ ဆွဲရရင်တောင် စိတ်မပျက်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် မှာကြားခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အခါ စုမော့၏ လက်ချောင်းများက သေတ္တာပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တို့ခတ်နေသည်။
ဖိအားကတော့ သဘာဝအတိုင်း ရှိနေသည်။
သို့သော် အခြေအနေက ယခုအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် အလွန်အကျွံ စဉ်းစားနေခြင်းကလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။
သူ ပို၍ဂရုစိုက်မိနေသည့်အရာမှာတော့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်လုံးလုံး သူ့အသိစိတ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာသည့် အစောပိုင်းကတည်းက သူသည် အိပ်မက်ထဲတွင် အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်မြူခိုးများကို ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်တမန်များလည်း မရှိ။
နဂါးများလည်း မရှိပေ။
ရှေးဟောင်းနန်းတော်များ၊ ကြေးဝါရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းများနှင့် မည်မျှပင် ကြိုးစားကြည့်စေကာမူ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော လူပုံရိပ်အချို့သာ ရှိသည်။
သို့သော် သူနိုးလာတိုင်း အရာအားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသည်။
အစပိုင်းတွင် စုမော့က ထိုအရာများသည် သူ၏အတိတ်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယနေ့ နိုးထရေးရင်ပြင်တွင် ထိုင်နေစဉ် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်မြူခိုးများသည် ပထမဆုံးအကြိမ် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
“အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် အတန်း (၇)၊ လင်ထျန်းကျောက်”
နာမည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် သိသိသာသာပင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
VIP နေရာတွင် ထိုင်နေကြသူအများအပြားပင် ကိုယ်ဟန်ကို မသိမသာ တည့်မတ်လိုက်ကြသည်။
လင်မိသားစု…
ထျန်းဟိုင်မြို့၏ အမှန်တကယ် အာဏာရှိသော နတ်ဘုရားအထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများထဲမှ တစ်ခု။
လင်ထျန်းကျောက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်နှာများပင် ဖြူဖျော့နေကြသော်လည်း သူကတော့ အစမှအဆုံး အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။
သူ့ဘေးတွင် ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးက ရွှေရောင်ပုံစံများ စီခြယ်ထားသော ငွေရောင်ကံစမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။
သေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်မှ လျှံထွက်နေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်လှိုင်းများကပင် အနီးရှိ သာမန်ကျောင်းသားအချို့ကို မသိမသာ နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေးသည် အေးစက်သောလေကို တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။
“စိန်အဆင့်သေတ္တာလား”
“ဒါ ဘယ်လောက်တောင် ကုန်လိုက်မလဲ”
အနီးရှိလူတစ်ယောက်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်ကုန်လဲဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ဘူး”
“အဲဒီဟာက ပိုက်ဆံရှိရုံနဲ့ ဝယ်လို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး”
လင်ထျန်းကျောက်သည် စုမော့တို့ထိုင်နေသည့်နေရာကို ဖြတ်သွားချိန်တွင် ခြေလှမ်းပင် မရပ်ခဲ့သလို ဒီဘက်ကိုပင် လှည့်ကြည့်မသွားခဲ့ပေ။
ထိုအရာမှာ တမင်တကာ လျစ်လျူရှုခြင်းလည်း မဟုတ်။
အမှန်တကယ်တွင် ဂရုစိုက်ရန်ပင် မလိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်များဖြင့် ပျိုးထောင်ခံခဲ့ရသော ထိုအထက်တန်းလွှာမိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူအတွက် သာမန်ပြည်သူအတန်းမှ ကျောင်းသားများသည် ရင်ပြင်အစွန်းတွင် ရပ်ကြည့်နေသော သာမန်ပရိသတ်များနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။
အခမ်းအနား စတင်သည်နှင့် နတ်ဘုရားအစီအရင်၏ အလင်းရောင်များက အထက်သို့ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။
သို့သော် စုမော့ကတော့ ဆက်လက်မကြည့်တော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ အသိစိတ်အတွင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာ၌ ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်မြူခိုးတစ်စသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အလွန်သေးငယ်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း စုမော့၏နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ခုန်သွားစေခဲ့သည်။
“တုံ့ပြန်လာပြီလား”
သူက သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အခမ်းအနားက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး အော်ဟစ်သံများက သူ့အတွေးများကို ချက်ချင်း လက်တွေ့လောကထဲသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်လာသည်။
နောက်ထပ် နှစ်နာရီနီးပါး ကုန်လွန်သွားသည်။
နေက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သာမန်ပြည်သူအတန်း၏ နောက်ဆုံးအသုတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် အတန်း (၉)၊ စုမော့”
အသံလွှင့်စက်မှ ထိုအသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေးက ချက်ချင်း ကိုယ်ဟန်တည့်မတ်လိုက်သည်။
“လုပ်လိုက်စမ်းပါ၊ အစ်ကိုမော့”
စုမော့သည် သေတ္တာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ကောင်းတဲ့စကားက တကယ်ဖြစ်လာပါစေကွာ”
ထို့နောက် နိုးထရေးစင်မြင့်ပေါ်သို့ လှေကားအတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်း တက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားအစီအရင်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်းဟန်သည် သူ့လက်ထဲရှိ ချို့ယွင်းပျက်စီးသေတ္တာကို မြင်သော်လည်း မျက်ခုံးပင် မပင့်ခဲ့ပေ။
“အထောက်အထား အတည်ပြုပြီးပါပြီ”
“စုမော့၊ သာမန်ပြည်သူအတန်း အထူးကျောင်းသား၊ ကိုယ်ပိုင်နံပါတ် ၉၀၇၃”
“နတ်မီးနှင့် လိုက်လျောညီထွေမှုနှုန်း ပုံမှန်ဖြစ်သည်”
“စတင်နိုင်ပါပြီ”
စုမော့သည် ကျပန်းသေတ္တာကို နတ်ဘုရားအစီအရင်အတွင်း ထည့်လိုက်သည်။
စင်မြင့်အောက်ရှိ ကျောင်းသားအချို့က သေတ္တာ၏အရွယ်အစားနှင့် ပုံစံကို မှတ်မိသွားကြသည်။
“ချို့ယွင်းပျက်စီးသေတ္တာလား”
“ဒီနှစ်လည်း ကျောင်းက ဒီလိုသေတ္တာမျိုး ပေးနေသေးတာလား”
“အထဲမှာ ပြည့်စုံတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတောင် ပါချင်မှပါမယ်လို့ ကြားတယ်”
“မနှစ်က တစ်ယောက်က ကျောက်တုံးတစ်ခြမ်းပဲ ဖွင့်မိသွားတယ်လေ။ ဒီနှစ်လည်း အဲဒီလိုမျိုး ထပ်ထွက်လာတော့မှာလား”
မကြာမီ ရယ်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
စုမော့ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။
နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ကျပန်းသေတ္တာ၏ အပြင်ခွံသည် တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာသည်။
လူတိုင်းက ထိုအက်ကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ရွှေရောင်အလင်းရောင် မရှိ။
ဒြပ်စင်စွမ်းအင်လှိုင်းလည်း မရှိ။
ကြေးဝါအဆင့် ကျပန်းသေတ္တာများတွင်ပင် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ်ထွက်တတ်သော အခြေခံအာကာသလှိုင်းများပင် မရှိပေ။
သေတ္တာအဖုံး လုံးဝပွင့်သွားသည်။
နိုးထရေးစင်မြင့်တစ်ခုလုံးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အထဲတွင် အရာသုံးခု ရှိနေသည်။
ဘယ်ဘက်အစွန်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ်ရှိ မီးခိုးရောင်ရွှံ့ရုပ်တုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ပုံဖော်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာလည်း ပွန်းပဲ့မှိန်ဖျော့နေပြီဖြစ်သည်။
အလယ်တွင်တော့ ညှိုးနွမ်းပြီး မည်းနက်နေသော ကြာပန်းတစ်ပွင့် ရှိသည်။ အပွင့်ဖတ်အများစုမှာ ကြွေကျသွားပြီး ကွေးကောက်နေသော အပွင့်ဖတ်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသည်။
အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်တော့ ပိန်လှီနေသော တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီးတစ်ပါး ထိုင်နေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင်….
လက်ဖဝါးအရွယ်ထက်ပင် မပိုသော လူပုံစံပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် အရောင်မှိန်ဖျော့နေသော အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲရှိ ဖုန်သုတ်တံတွင် အမွေးတစ်ဝက်ပင် မကျန်တော့ပေ။
သူသည် ခြေချိတ်ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားသည်။ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။
ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရယ်မောသံများက တစ်ခါတည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ”
“ရွှံ့ရုပ်လား”
“ညှိုးခြောက်နေတဲ့ ပန်းလား”
“အဲဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်မျိုးနွယ်ကလဲ”
“မြန်မြန် စက်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်စမ်း”
ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်းဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားစွမ်းအင် စမ်းသပ်မှုလုပ်ပါ”
အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်စင်းက ရွှံ့ရုပ်ပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
【မှော်စွမ်းအား — ၀】
【နတ်ဘုရားစွမ်းအင် — ၀】
【ဒြပ်စင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေမှု — ၀】
ထို့နောက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းက ကြာပန်းပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
【မှော်စွမ်းအား — ၀】
【အသက်စွမ်းအင်လှုပ်ရှားမှု — အားနည်း】
【ဒြပ်စင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေမှု — ၀】
နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းက တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီးပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
စက်သည် နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားသည်။
ပစ်မှတ်၏ မျိုးနွယ်ကိုပင် နားမလည်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ထို့နောက်…
အနီရောင်တောက်ပနေသော ကိန်းဂဏန်းများ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။
【မှော်စွမ်းအား — ၀】
【တိုက်ခိုက်ရေးချီ — ၀】
【နတ်ဘုရားစွမ်းအင် — ၀】
【စုစုပေါင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက် — ကြေးဝါအဆင့်စံနှုန်းသို့ပင် မရောက်ရှိနိုင်】
ပရိသတ်တစ်ခုလုံး ရယ်မောသံများဖြင့် လုံးဝပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
အချို့လူများဆိုလျှင် ခါးကိုပင် ကွေးကာ ရယ်နေကြသည်။
“သုညသုံးခုတောင်”
“ဒါတွေက လက်အောက်ခံတွေလား… အမှိုက်တွေ မဟုတ်ဘူးလား”
“ချို့ယွင်းပျက်စီး ကျပန်းသေတ္တာဆိုတာ တကယ်နာမည်နဲ့ လိုက်ပါပေတယ်”
“ဒီအဘိုးကြီးကိုကြည့်စမ်း။ မှင်စာတစ်ကောင်ကိုတောင် နိုင်မယ်မထင်ဘူး”
စင်မြင့်အောက်တွင် ထိုင်နေသော ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ကောင်လေး၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း အရုပ်ဆိုးလာသည်။
သူ ထရပ်ပြီး တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြန်ထိုင်လိုက်ရသည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော စုမော့၏ နားထဲတွင်တော့ ရယ်မောသံများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင်တော့ မနေ့ညက ကံစမ်းသေတ္တာကို သူ့လက်ထဲ ထည့်ပေးခဲ့သော မိခင်၏ ကြမ်းတမ်းမာကျောနေသည့် လက်ဖဝါးများကို ပြန်လည်မြင်ယောင်နေမိသည်။
သူ့ဖခင်သည် သတ္တုတူးဖော်ရေးဧရိယာမှ ချေးငွေကိုပင် မဆပ်နိုင်သေးဘဲ သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောခဲ့သေးသည်။
“စိတ်အေးအေးထားပြီး ဆွဲပါ။ နတ်မီးကိုသာ ထွန်းညှိနိုင်ရင် ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်”
သို့သော် ယခု….
ကျိုးပဲ့နေသော ရွှံ့ရုပ်တစ်ရုပ်။
ပုပ်သိုးနေသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်။
စနစ်ကိုယ်တိုင်ပင် အဆင့်သတ်မှတ်ရန် စိတ်မဝင်စားသည့် တာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီးတစ်ပါး။
ဤအရာများသည် သူတို့မိသားစု၏ ဘဝတစ်ဝက်စာ စုဆောင်းထားခဲ့သမျှ ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝပြိုလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
စုမော့ကတော့ နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။
မကျေနပ်မှုကတော့ သဘာဝအတိုင်း ရှိနေသည်။
သို့သော်…
အထူးသဖြင့် ထိုတာအိုဘုန်းကြီးအိုကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ အမြဲခံစားနေရသည်။
ယခုလေးတင် စမ်းသပ်သည့်အလင်းရောင်က ထိုအဘိုးကြီးကို ဖြတ်သွားချိန်တွင် စုမော့သည် သူ့လက်ထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ဖုန်သုတ်တံက ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
လေတိုက်၍ လှုပ်ရှားသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
ထိုအရာသည်… စစ်ဆေးရေးအလင်းတန်းကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်းဟန်သည် စစ်ဆေးချက်အစီရင်ခံစာကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အသံတွင် အနည်းငယ်မျှပင် အတက်အကျမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“စုမော့၊ မင်းရဲ့ ကနဦးလက်အောက်ခံတွေမှာ ကျင့်ကြံဖွံ့ဖြိုးနိုင်တဲ့ တန်ဖိုးမရှိဘူး””
“နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်မှုကို ယာယီအားဖြင့် F အဆင့် သတ်မှတ်လိုက်မယ်”
“ကျောင်းရဲ့ စံနှုန်းအရ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်”
ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စုမော့က မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်….
ဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် သူ့အသိစိတ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
သူတစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက်သည် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဒေါင်….