အခန်း (၈ )- လွတ်သွားမည့်အစား အမှားအယွင်းရှိခဲ့ရင်တောင် သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးခြင်း

​ရန်ချီ။ ရေနစ်သေသည်ဖြစ်စေ၊ မသေသည်ဖြစ်စေ ကျန်းဖုန်းစိတ်မဝင်စားပါ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ကျော်ကကျန်ပေ့ အကျဉ်းထောင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်များနောက်ပိုင်း ဤကိစ္စသည် အမှန်တကယ် မရိုးရှင်းကြောင်း ကျန်းဖုန်းသိရှိခဲ့သည်။ ရန်ချီ သေဆုံးခြင်းသည် အမှတ် ၆ အကျဉ်းခန်းရှိ အသစ်သုတ်ထားသော နံရံနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ရန်ချီသည် နံရံပေါ်တွင် ဘာများရေးခဲ့သနည်း၊ သူကိုယ်တိုင် သေရုံသာမက အနီးနားရှိ အခြားအကျဉ်းသားများပါ အသတ်ခံရအောင် မည်သည့်အရာများ ရေးခဲ့သနည်း။

အခြေအနေမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ သုံးခုထက် မပိုနိုင်ပါ။ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု၊ တရားရုံးတော်ကို စော်ကားမှု သို့မဟုတ် တော်ဝင်မိသားစုကို ဂုဏ်သိက္ခာညှိုးနွမ်းစေမှုတို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝန်ကြီး ယန် သည်ရန်ချီ ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။ သတင်းအစအနများ ပျောက်ကွယ်သွားစေရန်အတွက် အကျဉ်းခန်းအတွင်းရှိ အကျဉ်းသားများအားလုံးနှင့်တကွ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့သော အကျဉ်းထောင်အစောင့်များကိုပါ တစ်ပါတည်း ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်အကြာတွင်မှ ရန်ချီရေနစ်သေဆုံးခဲ့ခြင်းမှာ ဝန်ကြီးယန်ရုစုန် သည် ဤကိစ္စကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ရန်ချီ ကိုပါ အစဖျောက်ရန် ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသည်။ ထိုထက်ပိုသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေဦးမလားဆိုသည်ကို ကျန်းဖုန်းစိတ်မဝင်စားပါ။ သူသည် မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှကိုသာ တွက်ချက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမှန်တရားကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် မလိုလားပေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် အလွန်နီးစပ်လွန်းလှသည်။

​ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ကျန်းဖုန်း တာဝန်ယူရသော အကျဉ်းခန်းများတွင်လည်း အကျဉ်းသားသစ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှာ ညနေစောင်းဖြစ်၏။ ကျန်းဖုန်း နှင့် ဦးလေး ဟော့တို့သည် အခြားအစောင့်များနှင့် တာဝန်လဲလှယ်ပြီးနောက်ကျန်‌ပေ့အကျဉ်းထောင်မှ အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်မိုင်ခန့် အတူလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့၏ အိမ်အသီးသီးသို့ ပြန်ရန် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။

​ဦးလေး ဟော့သည် လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ချိုးဝင်သွားသည်။

ထိုလမ်းကြားကို မိုးမခလမ်းကြားဟု ခေါ်ပြီး ဦးလေး ဟော့အိမ်ပြန်တိုင်း ဖြတ်လျှောက်နေကျ ဖြတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ကျန်းဖုန်း သည် ရှေ့သို့ ဆယ်လှမ်းခန့် ဆက်လျှောက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ မိုးမခလမ်းကြားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် ယခုအခါ သတ္တမအဆင့် (ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို သူ အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်သည်။

​ဦးလေး ဟော့ လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် အခြားလမ်းကြားတစ်ခုမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာကာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်သွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဦးလေး ဟော့နောက်သို့ လိုက်နေခြင်းမှာ သေချာသလောက်ရှိသည်။ ရန်ချီပင် ရေနစ်သေဆုံးခဲ့ရသည်ဆိုလျှင် ဝန်ကြီးယန် သည် အကျပ်အတည်း ဆိုက်နေပြီမှာ သိသာလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရန်ချီ၏ အသက်ကိုပါ စတေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ယခုအခါ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ထိုနေ့က သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသူ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

​ဦးလေး ဟော့ သည် ထိုနေ့က ကျန်းဖုန်းကို အိမ်ပြန်ခေါ်ရန် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဖုန်းကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ သူသည် ထိုဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝန်ကြီးယန် ကသာ အသေးစိတ် ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့လျှင် ဦးလေး ဟော့ သည် သံသယရှိသူ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အပြည့်ရှိသည်။ရန်ချီ ပင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ "လွတ်သွားမည့်အစား အမှားအယွင်းရှိခဲ့ရင်တောင် သတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးခြင်း" ဆိုသော မူဝါဒကို ကျင့်သုံးနေပေလိမ့်မည်။

​ခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းဖုန်းအများကြီး တွေးတောမိသွားသည်။ ရန်ချီအကျဉ်းကျသည့်နေ့ကကျန်း

ဖုန်း သည် ခွင့်တိုင်ခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်း ၂၀ နီးပါး ပုန်းနေခဲ့သဖြင့် သူသည် သံသယတိမ်တိုက်အောက်တွင် မရှိပေ။ အကယ်၍ သူ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေလျှင် ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ကွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ "ဒဏ်ရာ" ရနေစဉ်အတွင်း နေ့စဉ်ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သော ဦးလေး ဟော့ ၏ ကျေးဇူးကို တွေးမိရင်း ကျန်းဖုန်းသက်ပြင်းချကာ နောက်မှ အမြန်လိုက်သွားတော့သည်။

​သတ္တမအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းဖုန်း က တမင်တကာ ခြေရာဖျောက် လိုက်နေသဖြင့် ထို အဋ္ဌမအဆင့် (အရိုးသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်)သိုင်းသမားမှာ သူ့ကို လုံးဝ သတိမထားမိသကဲ့သို့ ဦးလေး ဟော့ဆိုလျှင် ပို၍ပင် သတိထားမိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

​ကျန်းဖုန်းနောက်မှ လိုက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း အရေးမယူသေးပေ။ သူကသာ အစိုးရိမ်လွန်ပြီး ကိစ္စကို ရှုပ်ထွေးအောင် တွေးနေမိသလားဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။ ထို အဋ္ဌမအဆင့်သည်လည်း လမ်းကြားထဲသို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လမ်းလျှောက်ဝင်လာခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

​သို့သော် ထိုအတွေးသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားထဲသို့ ရောက်သည့်အခါ ထိုသူက အင်္ကျီအောက်မှ ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီး သုံးလှမ်းဖြင့် ညည့်နက်ပိုင်း အမဲလိုက်သည့် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဦးလေး ဟော့ ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

​တောက်! အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်စဉ်တောင် ရှိနေပြီး ဦးလေး ဟော့ ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ချင်သေးတယ်လား။

​ဦးလေး ဟော့မှာမူ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော အရက်ဘူးသီးကို ကိုင်ရင်း၊ သီချင်းတိုးတိုးညည်းကာ လမ်းလျှောက်နေပြီး သူ့နောက်ကွယ်မှ အန္တရာယ်ကို လုံးဝ ရိပ်မိခြင်းမရှိသေးပေ။

​"ဝှူး..."

​ကျန်းဖုန်းတိုးတိုးလေး ဆဲရေးလိုက်ကာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ တစ်ဖက်လူထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသေးသည်။ ထိုလူက ဦးလေး ဟော့ အနီးသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်မှာပင် ကျန်းဖုန်း သည် သားကောင်ကို ဖမ်းဆီးသည့် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ မှောင်ရိပ်ကျနေသော လမ်းကြားလေးတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။

​"ဘုန်း!"

​ဦးလေး ဟော့ နောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်သဖြင့် လှည့်ကြည့်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ထို့နောက် သူ၏ အရက်ဘူးသီးဆို့ကို ဖွင့်ကာ ပြင်းရှသော အရက်ကို အဝသောက်လိုက်သည်။ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သတ္တိမွေးရန် အရက်ကို အားကိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဒီတောင်တန်းမှာ ကွေ့ပေါင်း တစ်ဆယ့်ရှစ်ကွေ့..."

​သူသည် သီချင်းကို ပို၍ အသံကျယ်ကျယ် ဟစ်ဆိုရင်း အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ရန် ခြေလှမ်းများကို မြှင့်လိုက်တော့သည်။

​လမ်းကြားလေးအတွင်း၌ အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းသမား သည် ကျန်းဖုန်း ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းနေရသည်။ ကျန်းဖုန်းက ဓားဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို ထောက်ထားလိုက်သည်။

​"ပြောစမ်း။ ဘာလို့ အဖိုးကြီး ဟော့ ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာလဲ။" ကျန်းဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

​သူကိုယ်တိုင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ သတ္တမအဆင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဖက်လူ၏ အာရုံက ဦးလေး ဟော့ ဆီသို့ ရောက်နေစဉ် အလစ်အငိုက် မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပါက ကျန်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက်ကို ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုသာ မြှင့်တင်ထားပြီး လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုမရှိခြင်းမှာ ပြဿနာဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

​"ညီလေးရာ... ငါက ပိုက်ဆံလိုချင်လို့ လုဖို့ လုပ်တာပါ။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ ငါ့မှာပါသမျှ ငွေစတွေ အကုန်ပေးပါ့မယ်။" ထိုသူက အတင်းအပြုံးလုပ်ကာ ပြောရှာသည်။​ကျန်းဖုန်းသည် ထောင်စောင့်ဝတ်စုံ သေးသေးလေးကို ဝတ်ထားသော်လည်း တစ်ချက်တည်းနှင့် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သူ လုံးဝ မရုန်းနိုင်လောက်အောင် ခွန်အားကြီးမားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ကျန်းဖုန်း သည် သတ္တမအဆင့်ရှိသိုင်းသမား တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဤမျှ စွမ်းအားရှိသူက ဘာကြောင့် ထောင်စောင့်ငယ်လေး ဖြစ်နေရသနည်း၊ အနည်းဆုံး တပ်ကြပ်ငယ် တစ်ယောက် ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

​"မင်းကို ဝန်ကြီး ယန်လွှတ်လိုက်တာလား။" ကျန်းဖုန်း က အသံကို နှိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။ အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် မြေပြင်မှ ထရန် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်တော့သည်။

​"စွပ်!"

​သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ရုံနှင့် ကျန်းဖုန်း အမှန်တရားကို သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုသူ၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်း လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝန်ကြီး ယန်၏ အမည်ကို ကြားရုံနှင့် ထိုသူသည် သူ အသက်ရှင်မည် မဟုတ်မှန်း သိသွားကာ အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ဝန်ကြီး ယန်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

​သူ့ကို သတ်ပြီးနောက် ကျန်းဖုန်းသည် အလောင်းကို ရှာဖွေရာ ငွေစ ၅၀ တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ထောင်စောင့်ငယ်တစ်ဦး၏ နှစ်နှစ်စာ လစာနှင့် ညီမျှသည်။ သူသည် အလောင်းကို အနီးအနားရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်သာကျင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့်ပင် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ခဲ့သည်။

​မီးဖိုချောင်တွင် ထိုင်ရင်း ကျန်းဖုန်း သည် သူ၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

​အမည် - ကျန်းဖုန်း

ကံတရား အမှတ် - ၂၇၆

ကျင့်စဉ် - အကျဉ်းထောင် စောင့်၏ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု(ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်)

စွမ်းရည် - ထောင်စောင့်လက်သီးရှည်သိုင်း(အခြေခံ+)

ကျင့်စဉ်အဆင့် - သတ္တမအဆင့်

မြင့်မြတ်သော စွမ်းအား - မသေမျိုးခြင်း

​ထို အဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမား ကို သတ်ပြီးနောက်ကျန်းဖုန်း ကံကြမ္မာအမှတ်သည် တိုးမလာခဲ့ပေ။ ၂၃၂ မှ ၂၇၆ သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်အတွင်း စုဆောင်းမိခဲ့သော အမှတ်များကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အမှန်တကယ် ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း ရှိမှသာ ကံကြမ္မာအမှတ်တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ကဲ့သို့ အခြားသူများကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မှန်ကန်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ခြင်းကကံကြမ္မာအမှတ်တိုးမလာစေပါ။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကလည်း ကံကြမ္မာအမှတ်ကို ပြောင်းလဲစေမည် မဟုတ်ပေ။

​ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းဖုန်း သည် ဘေးကင်းရေးကိုသာ အဓိကထားပြီး အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ အင်အားကုန်ခမ်းမည့် အလုပ်များကို မလုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ည ဦးလေး ဟော့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်က ဦးလေး ဟော့ သူ့အပေါ် ဂရုစိုက်ခဲ့မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းဖုန်းသိထားသည်မှာ ဦးလေး ဟော့အတွက် ဤဘေးဒုက္ခကို တစ်ကြိမ်သာ တားဆီးပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအကြိမ်အထိ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝန်ကြီး ယန် သည် လွတ်သွားမည့်အစား အမှားအယွင်းရှိခဲ့လျှင်တောင် သတ်ပစ်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ ထို အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းသမား သေဆုံးခြင်းသည် ဦးလေး ဟော့ ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားအကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဦးလေး ဟော့ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့ ဝန်ကြီး ယန် က ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။

​"ဟင်?"

​ရုတ်တရက် ရန်းဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။