အခန်း (၅၀ )- မိတ်ဆွေများ
ကျန်းဖုန်း သည် သူ၏ အချက်အလက်ပြ ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
နာမည် - ကျန်းဖုန်း
ကံကြမ္မာအမှတ်- ၈၈၂၂
ကျင့်စဉ် - ထောင်စောင့်ကျန်းမာရေး စောင့် ရှောက်မှု(ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)
စွမ်းရည်များ - ထောင် စောင့်လက်သီး (အဆင့်မြင့်အောင်မြင်မှုအဆင့်)၊ နတ်မြား(အဆင့်မြင့်
အောင်မြင်မှုအဆင့် )၊ မျောက်အသွင်လွတ် မြောက်ခြင်း(ကြီးမားသောအောင် မြင်မှုအဆင့် ) ကျင့်ကြံမှု - စတုတ္ထအဆင့်အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်
နတ်ဘုရားစွမ်းအင် - မသေမျိုး ဟာ....မျောက်အသွင်လွတ် မြောက်ခြင်းကကြီးမားအောင်မြင်မှုကိုပြောင်းသွားတာပဲ။
ကျန်းဖုန်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ကံကြမ္မာအမှတ် များသည် ငါးထောင်ကျော်အထိ တိုးပွားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ အကယ်၍ အခြေအနေများသာ ထိန်းချုပ်မရသည့်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့လျှင် သူ၏ စတုတ္ထအဆင့်အနှစ်သာရသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အဆုံးသတ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်၌ အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ပြေးကာ နဂါးမြို့တော် မှ တိမ်းရှောင်ပြီး နန်းတော်၏ အမျိုးမျိုးသော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
" ဟန်ဒေါင်ပြောတာ မှန်တယ်—ငါ ဒီတစ်ခေါက်တော့ အန္တရာယ်အားလုံးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တာ နေမှာပါ"
ကျန်းဖုန်း က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာအမှတ် ၈၈၂၂ မှတ် ရှိနေသော်လည်း သူ ချက်ချင်း အသုံးပြုရန် မလောဆော်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဆက်လက်စုဆောင်းထားရန်သာ စီစဉ်ထားပြီး၊ ထောင် စောင့်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု ၏ အဆုံးသတ်တွင် အပေါင်းလက္ခဏာ (+) မည်သည့်အချိန်၌ ပြန်လည်ပေါ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထောင် စောင့်ကျန်းမာ ရေး စောင့် ရှောက်မှု ၏ 'ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သည် အမြင့်ဆုံးအတားအဆီး မဟုတ်သည်ကို သူ သိထားသည်။ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၏ နောက်ကွယ်တွင် 'မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိသေးသည်။ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ ထောင်စောင့်ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုကျင့်စဉ် ကိုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် လေ့ကျင့်ပြီးမြောက်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲရမည် ဖြစ်သည်။
"တတိယအဆင့်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဟန်ဒေါင်ပြောတာတော့ အထက်ပိုင်း သုံးဆင့် ကို မရောက်ရှိဘဲနဲ့ လောကအလယ်မှာ ရပ်တည်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်တဲ့။ ကြည့်ရတာ အထက်ပိုင်းတတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှသာ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကာကွယ်နိုင်မယ့် ခွန်အား ရှိလာလိမ့်မယ် ထင်တယ်"
"အထက်ပိုင်းတတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာအမှတ် ဘယ်လောက်တောင် ထပ်လိုဦးမလဲတော့ မသိဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အလှမ်းဝေးလှမယ်တော့ မထင်ပါဘူး!"
"စိတ်ရှည်ရှည်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပြီးမှပဲ တခြားအရာတွေကို လုပ်တော့မယ်"
ကျန်ဖုန်း သည် မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏အချက်အလက် ကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုအချက်အလက်များကို အကြာကြီး စိုက်မကြည့်ရဲပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ ရှစ်ထောင်ကျော်သော ကံကြမ္မာအမှတ်အားလုံးကို နတ်မြားနှင့် မျောက်အသွင်လွတ်မြောက်ခြင်း တို့တွင် အကုန်သုံးစွဲမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒများ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။
နတ်မြားစွမ်းရည်သည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လာမည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ ထို့ပြင် မျောက်အသွင်လွတ်မြောက်ခြင်း စွမ်းရည် ကြီးမားသောအာင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိမည့် အရှိန်အဟုန်ကိုလည်း သိလိုနေမိသည်။
သို့သော် သူ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဟန်ဒေါင်၏ စကားများက အထက်ပိုင်းတတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် အလယ်ပိုင်းတတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကြားရှိ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသော ကွာဟချက်ကို သတိရစေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အထက်ပိုင်းတတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် ကြီးမားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်မြားသို့မဟုတ် မျောက်အသွင်လွတ် မြောက်ခြင်း ကို မြှင့်တင်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ညတာသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ကျန်ဖုန်း သည် နောက်ရက်တွင် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်သို့ ထပ်မံပြန်လာခဲ့သည်။ ချောင်ကျိန်း ၏ သင်ခန်းစာကို အားလုံး မှတ်သားသွားကြပုံရသည်။ ကျန်းဖုန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်ကြသော အကြီးအကဲ အရာရှိဝမ် နှင့် အခြားလူအနည်းငယ်၊ ထို့ပြင် သူတို့၏ လက်အောက်ခံ အကျဉ်းထောင်အစောင့်များ အားလုံးသည် ကျန်းဖုန်း၏ စည်းကမ်းချက်များကို နှလုံးသွင်းကာ၊ ရိုးရိုးသားသားဖြင့် မိမိတို့၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ကြပြီး မည်သူမျှ ရမ်းကားရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် သုံးလခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင်ထျန်းဝူ၏ စတုတ္ထမြောက်နှစ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူးကာလသည် နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးမြို့တော်တစ်မြို့လုံး စည်ကားသိုက်မြိုက်နေပြီး လုံခြုံရေးမှာလည်း ပိုမိုတင်းကျပ်လာခဲ့သည်။ နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို မည်သူမျှ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်ကြပေ။
ကျန်းပေ့ကျဉ်းထောင်၏ တတိယထပ်သည် မကြာသေးမီက ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။ အမှားအယွင်းအနည်းငယ်ကြောင့် ယခင်က ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော နန်းတော်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ အားလုံးသည် မကြာသေးမီကပင် ပြန်လည်လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်၏ တတိယထပ်သည် တော်တော်လေး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
ဤအခြေအနေကြောင့် ကျန်းဖုန်း ၏ ကံကြမ္မာအမှတ် များသည် လုံးဝ တိုးပွားမလာတော့ပေ။ သို့သော် ကျန်းဖုန်း ကတော့ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာအမှတ် များ ရှာဖွေခြင်းထက်၊ သူ၏ စိတ်အောက်ခြေတွင် အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်နိုင်ခြင်းကိုသာ အရာအားလုံးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးထားသည်။ သူ့တွင် အဆုံးမဲ့အချိန်များ ရှိနေသည်။ စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာအမှတ် များ ရယူခြင်းတို့သည် အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ရန်မလိုပေ။ သူသည် မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် ကြီးမားသောအန္တရာယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာမည်ကိုသာ စိုးရိမ်မိသည်။
...
"အကျဉ်းထောင်မှူး ကျန်း၊ ဦးလေး ဟော့က တံခါးဝမှာ စောင့်နေတယ်ဗျ!"
ကျန်းဖုန်း သည် သူ၏ အလုပ်ခန်းအတွင်း အဝတ်အစားလဲနေစဉ် အရာရှိဝမ်က အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်ကာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။
"ငါ သူ့ကို ပြောထားပြီးသား မဟုတ်လား? အဝတ်လဲပြီးရင် ထွက်လာခဲ့မယ်လို့" ကျန်းဖုန်း က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
"သူ သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း အတူတူသွားဖို့ တံခါးဝမှာ စောင့်နေတာပေါ့" အရာရှိဝမ် က ပြန်ပြောသည်။
"သူကတော့ ခက်တာပဲ။ ငါ အခုပဲ ထွက်လာခဲ့မယ်"
ကျန်းဖုန်း သည် အလုပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပိုးထည်ဝတ်ရုံတစ်ခုကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ပြီးခဲ့သည့်လက ဦးလေး ဟော့သည် အသက်ကြီးမှ သားရတနာတစ်ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် ကလေးငယ်အတွက် အိမ်၌ တစ်လပြည့် ဧည့်ခံပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပနေပြီး လူအများအပြားကို ဖိတ်ကြားထားသည်။ အရာရှိဝမ်နှင့် အခြားလူများမှာ သောက်စားရန်အတွက် သွားနှင့်ကြပြီဖြစ်ရာ၊ ကျန်းဖုန်းနှင့် ပထမထပ်မှ အကျဉ်းထောင်အစောင့် အနည်းငယ်သာ မသွားရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းဖုန်း သည် အလုပ်ခန်းအတွင်း သူ၏ အကျဉ်းထောင်အစောင့် ယူနီဖောင်းကို လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ သူတပါးအိမ်၏ တစ်လပြည့် ကလေးမွေးနေ့ပွဲကို အကျဉ်းထောင်အစောင့်ဝတ်စုံဖြင့် တက်ရောက်ခြင်းက အနည်းငယ် နမိတ်မကောင်းသလို ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား။
"အဝတ်အစားလဲပြီးရင်တော့ တစ်ခွက်နှစ်ခွက်လောက် ပိုသောက်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ ဦးလေး ဟော့ က ဒီတစ်ခါ တကယ်ကောင်းတဲ့ ဝိုင်တွေကို ပြင်ဆင်ထားတာဗျ" အရာရှိဝမ် က သတိပေးလိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်၏ အဝင်ဝတွင် ဦးလေး ဟော့ နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။
"တောက်... တောက်... ရှောက် ကျန်း ရေ၊ မင်း ဒီဝတ်စုံကို ဝတ်လိုက်တော့ ကြည့်ရတာ သခင်လေးတစ်ယောက်အတိုင်းပဲဟေ့။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား—လူမှာအဝတ်၊ ဗုဒ္ဓမှာရွှေ ဆိုတာလေ။ နောက်မှ မင်းအဒေါ်ကို ပြောပြီး သူ့တူမနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခိုင်းရမယ်" ဦးလေး ဟော့သည် ကျန်းဖုန်း ကို မြင်သောအခါ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းဖုန်းသည် တတိယထပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီး အကျဉ်းထောင်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာခဲ့သည့်တိုင်အောင် သူတို့ကြားတွင် အလှမ်းဝေးမသွားခဲ့ပေ။ ဦးလေး ဟော့သည် ကျန်းဖုန်းကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တန်ဖိုးထားပြီး၊ သူ့ကို မိတ်ဆွေစစ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပုံမှန်နေ့ရက်များတွင် သူပြောသော စကားသုံးခွန်းအနက် နှစ်ခွန်းမှာ နောက်ပြောင်သည့် စကားများသာ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်ကတော့ ကြိုဆိုပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ လိမ်မကျွေးပါနဲ့ဦး" ကျန်းဖုန်းကလည်း စနောက်လျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မည်သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးက ဘဝလက်တွဲဖော်အဖြစ် သင့်တော်ကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလာခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် မိုးမခလမ်းကြား ရှိ ဦးလေး ဟော့၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဦးလေး ဟော့ ၏ အိမ်ဝင်းမှာ ကျန်းဖုန်း၏ အိမ်ထက် တစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားသည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် မသိမ်းရသေးသည့် စားပွဲဝိုင်းနှစ်ဝိုင်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကြည့်ရတာ ဧည့်သည်များမှာ ယခုလေးတင် ပြန်သွားကြပုံရသည်။
အဒေါ်ကြီးသည် လက်ထဲတွင် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီထားရင်း ကျောက်ကြိတ်ဆုံဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ကျန်းဖုန်း ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမြန်ထရပ်လိုက်ပြီး "ရှောက် ကျန်း ရေ၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ! မိသားစုတစ်ခုလုံး မင်းကို စောင့်နေကြတာ။ ကြည့်စမ်း၊ မင်းရောက်လာကတည်းက ကလေးက ငိုတာတောင် တိတ်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အဒေါ်၊ ကျွန်တော် နေ့ဘက်မှာ တာဝန်ကျနေလို့ မလာနိုင်ခဲ့တာပါ။ အခု ဂျူတီဆင်းမှပဲ လာလည်နိုင်တော့တယ်—ဒီလောက်အထိ နောက်ကျမှ နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် အားနာပါတယ်ဗျာ" ကျန်းဖုန်း က ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူသည် အဒေါ်ကြီး၏ လက်မောင်းထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကလေးငယ်သည် ဦးလေး ဟော့ နှင့် တကယ်ကို တူညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းဖုန်း သည် ဒင်္ဂါးပြားအချို့ သီထားသည့် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ကလေးငယ်၏ လက်မောင်းထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးကာ "အဒေါ်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ဆီက အမှတ်တရလက်ဆောင်လေးပါ။ ဟော့ လေး အမြန်ကြီးပြင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အို... ဒါက များလွန်းပါတယ်ကွယ်။ ငါ... ငါ ကလေးအတွက် ဘယ်လိုကျေးဇူးတင်ရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး၊ အဖိုးကြီး ဟော့ ရေ! မြန်မြန်၊ ရှောက် ကျန်း ကို နေရာထိုင်ခင်း ပေးလိုက်ဦး!" အဒေါ်ကြီးသည် ကျန်းဖုန်း က ဤမျှအထိ လက်ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားခဲ့သည်။
"မင်း ရွှေမမကို ဟင်းတွေ ပြန်နွေးခိုင်းလိုက်ပါဦး"
"ညီမ ဟွာ၊ ဧည့်သည် ရောက်နေတယ်ဟေ့! ဟင်းတွေကို မီးဖိုချောင်ထဲ ယူသွားပြီး ပြန်နွေးပေးလိုက်ပါဦး!"
ဦးလေး ဟော့ သည် ကျန်းဖုန်းအတွက် စားပွဲထိုးပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ ကလေးအတွက် ပေးလိုက်သော ဒင်္ဂါးပြားတွဲကို မြင်သောအခါ သူသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားပြီး ပြုံးမဖြဲနိုင် ဖြစ်နေကာ၊ ကျန်းဖုန်း အတွက် 'ဝါးဆန်ဝိုင် ' တစ်ခွက်ကို အပြည့် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်းသည် ဝိုင်ကို သောက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သိလိုက်ရသည်မှာ— အရာရှိဝမ်ချီးကျူးနေသော ဝိုင်သည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ခန့်က ကျန်းဖုန်းကြွက်ဖြူ ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက်၊ ဦးလေး ဟော့ အား သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် လိုအပ်စဉ်က ဦးလေး ဟော့ အိမ်မှ ယူဆောင်လာခဲ့သော ဝိုင်အိုးကြီးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ ယခု ပြန်လည်သောက်သုံးကြည့်ရာတွင်လည်း—၎င်းသည် တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။
နှစ်သစ်ကူးကာလ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။
ကျန်းဖုန်းနှင့် ဦးလေး ဟော့ တို့သည် တံခါးကို ပိတ်ကာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် သောက်စားနေကြပြီး၊ အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ပထမထပ်မှ အကျဉ်းထောင်အစောင့် အချို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အဖိုးကြီး ဟော့ ၏ လက်အောက်တွင် အကျဉ်းထောင်စောင့်ငယ်များအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
ယခုနှစ်တွင် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်အတွင်း ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မျက်နှာသစ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်းဖုန်း
သည် သူတို့နှင့် အဆက်အသွယ် အများကြီးမရှိခဲ့သော်လည်း၊ စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုအကျဉ်းထောင်စောင့်ငယ်လေးများသည် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာကြပြီး၊ သူ့ကို ဂါရဝပြုရန်အတွက် မတ်တပ်ရပ်၍ ခွက်ချင်းတိုက် ကြိုဆိုကြသည်။
ကျန်းဖုန်းသည် အားလုံးနှင့်အတူ သောက်စားခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် အကျဉ်းထောင်စောင့်ငယ် သုံးဦး ထပ်မံရောက်ရှိလာကာ ဂုဏ်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ပြန်ရန်အတွက် ထရပ်လိုက်တော့သည်။
မိုးမခလမ်းကြားအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာရင်း၊ ကျန်းဖုန်း သည် အမူးပြေလာကာ ဦးလေး ဟော့၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိနေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တတိယထပ်၏ အကျဉ်းထောင်မှူး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဦးလေး ဟော့နှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်မှုသည် လျော့နည်းမသွားသည့်အပြင်—အမှန်တကယ်တော့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မကြာခဏ တွေ့ဆုံဖြစ်ကြသည်။ သူသည် ဤလောကတွင် မိတ်ဆွေများ အမှန်တကယ် လိုအပ်ကြောင်းကို နားလည်လာခဲ့သည်။ ဦးလေး ဟော့သည် ဤကမ္ဘာလောကတွင် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော မိတ်ဆွေစစ် ဖြစ်ပေတော့သည်။