အခန်း (၅) - ကံကြမ္မာအမှတ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခြင်း
ကျန်ဖုန်း သည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းဝံ့ပေ။ဟွမ်ဦးစီးမှူး သည်ငါးပျံဝိုင်ကို ရန်ချီ ထံ ယူဆောင်သွားသည်ကို သူ ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေသည်။ရန်ချီသာ မူးသွားပြီး ထောင်ခန်းထဲတွင် သေဆုံးသွားပါက (ဝန်ကြီးယန်) ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကဲ့သို့ အောက်ခြေအဆင့် ထောင်စောင့်များသည် အသေခံပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
မူလပိုင်ရှင်၏ အိမ်သည် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်၏ အပြင်ဘက် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ ချောင်ယန်လမ်းကြားတွင် ရှိသည်။ မြေနီအခန်း နှစ်ခန်းနှင့် ဝင်းလေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်ဆင်းပြီးလျှင် ကျန်ဖုန်းသည် ဤနေရာသို့ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဘုံသုံးဆယ်ဆိုင် မှ အဘိုးကြီးက လူလွှတ်ပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်၍ ထောင်ခန်းထဲတွင် ဆယ်ရက်ကျော် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းမှာ ရှားပါးသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူ အိမ်အဝင်ဝသို့ ရောက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ ကျန်းဖုန်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခြံဝင်းတံခါးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် လက်ဆော့ထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ အမွှေးတိုင်ပြာများ ဖြူးထားသည့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သူစိမ်းခြေရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာမှာ နဂါးမြို့တော် ဖြစ်ပြီး ခိုးဆိုးလုနှိုက်များ အမြဲ ရှိနေတတ်သည်။ ရာဇဝတ်မှုများမှာလည်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဖြစ်ပွားနေသည်။
ကျန်းဖုန်းသည် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ညဆိုင်းရှိလျှင် သူသည် ထောင်တွင်သာ နေလေ့ရှိပြီး အရုဏ်တက်မှသာ အိမ်ပြန်တတ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ (အရိုးသန့်စင်ခြင်း)အဆင့် ၈ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ရန်ချီနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စများကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် သန်းခေါင်ယံအချိန်ကြီးတွင် အိမ်သို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ — တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အိမ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ထားသည်။
သာမန်အားဖြင့်ချောင်ယန်လမ်းကြားကဲ့သို့ နေရာမျိုးသို့ အသေးစား သူခိုးများသာ လာတတ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ဘုံသုံးဆယ်ဆိုင် မှ အဘိုးကြီး၏ အပေါင်းအပါများက ကလဲ့စားချေရန် လာခြင်းဆိုပါက သူ၏ လက်ရှိအင်အားနှင့် ခုခံနိုင်ပါမည်လော? ကျန်းဖုန်း တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး အရင်ဆုတ်ခွာရမလားဟု စဉ်းစားနေမိသည်။
ရုတ်တရက် — ခြံဝင်းအတွင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးစက်များကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
အဆင့်၈ကြောင့်ရှိထားသည့် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုသာ မရှိပါက လရောင်အောက်ရှိ ထိုသွေးစက်ကလေးများကို ကျန်းဖုန်းမြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဟိုဘက်ကို စစ်ဆေးစမ်း၊ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိရမယ်။"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမ်းကြားအပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချဉ်းကပ်လာသည့် ခြေသံများနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နဂါးမြို့တော် အစိုးရရုံး မှ (ဟွမ်ဦးစီးမှူး) ပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်ဖုန်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည် - အစိုးရရုံးမှ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည့် ဝရမ်းပြေးတစ်ဦးသည် သူ့အိမ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် အိမ်ထဲဝင်သွားခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိရုံသာမက ဝရမ်းပြေးကို ကူညီသူအဖြစ်ပါ သတ်မှတ်ခံရနိုင်သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့်၊ သူက ဦးစီးမှုးဟွမ် ထံ သွားရောက်သတင်းပို့ပြီး ဦးစီးမှုးဟွမ် က ထိုလူကို မဖမ်းမိခဲ့ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ဝရမ်းပြေး၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ခံရပြီး အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် — ကျန်းဖုန်းသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် လစ်ထွက်ခဲ့သည်။
သူ၏အဆင့်၈အရိုးသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံဆင့်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လမ်းကြားအဆုံးတွင် လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဟွမ် နှင့် သူ၏လူများ ကျန်းဖုန်း၏ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်လာချိန်တွင် —
အဆင့်၈ရှိသူချင်းဖြစ်သဖြင့် ဟွမ် သည် Qi နှင့် သွေးအဟုန် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခြင်းကို သိသိသာသာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းဖုန်း ၏ ခြံတံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွမ် သည်လည်း ခြံဝင်းထဲရှိ တောက်ပနေသော သွေးစက်ကို မြင်လိုက်သည်။
"အထဲမှာ!"
သူသည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ချလိုက်သည်။အဆင့်၉ရဲမက် တစ်စုသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုးဝင်သွားကြပြီး ကျန်းဖုန်း ၏ အခန်းနှစ်ခန်းကို ဝိုင်းလိုက်ကြသည်။
"ဘုန်း!"
ရဲမက်နှစ်ဦးက တံခါးနှစ်ချပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ကန်ဖွင့်လိုက်သည်။
"ရွှတ်၊ ရွှတ်၊ ရွှတ်!"
ကျန်းဖုန်း အိပ်သည့် အခန်းထဲမှ အဆိပ်အပ်များစွာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ရဲမက်နှစ်ဦးမှာ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ရင်ဘတ်နှင့် မျက်နှာတွင် အပ်မှန်သွားကြသည်။ နှစ်ချက်ခန့် အသက်ရှူရုံ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။
"ခွေးမသား!" ဟွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သူသည် ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ (လုံလန်ဓားချက်) တစ်ချက်ဖြင့် စူးရှသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အထဲတွင် လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲမက်အချို့လည်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျိုးတိုးကျဲတဲ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် — အထဲမှ အသံများ ငြိမ်သက်သွားသည်။
ဟွမ်၏ ပုခုံးမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။ သူသည် ပရိယာယ်များသော ပုံစံရှိသည့် လူတစ်ယောက်၏ လည်ပင်းတွင် ဓားကို တေ့ထားသည်။ ကျန်ရှိသော ရဲမက်များက ထိုလူကို သံခြေကျင်း၊ လက်ထိတ်များဖြင့် လျှင်မြန်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။
"မင်းကို ငါက..."
ထိုလူကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သည်နှင့် ဟွမ် က ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ခါးရိုးကို အားပြင်းစွာ ကန်လိုက်သည်။ ထိုကန်ချက်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ထိုလူမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်လဲကျသွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများထွက်ကာ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် ထိုလူ၏ ဆံပင်မှ ဆွဲကာချောင်ယန် လမ်းကြားထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားတော့သည်။ ကျန်ရှိသော ရဲမက်များသည်လည်း လဲကျသွားသော ရဲဘော်များကို ကူညီ၍ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး — တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်ကျန်းဖုန်း ပြန်ရောက်လာသည်။
အမှန်စင်စစ် သူသည် အဝေးကြီးသို့ ထွက်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဝေးတစ်နေရာမှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။အဆင့်၉ရှိသူနှစ်ဦး အဆိပ်အပ်ဖြင့် အသတ်ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဟွမ် ပင်လျှင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းဖုန်း ကျောချမ်းသွားမိသည်။
သူ သတိကြီးခဲ့၍ တော်သေးသည်။ တံခါးကို ဇွတ်အတင်း တွန်းမဖွင့်ခဲ့မိခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက အဆိပ်အပ်များကို ရှောင်ရှားနိုင်လျှင်ပင် — တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ Cဟွမ် ထက် ပိုကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။ မိမိအိမ်မှာပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။ အင်အားတောင့်တင်းသော ရဲမက်များ၏ အကူအညီပါသော်လည်း ဟွမ် ပင် ဒဏ်ရာရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ကျန်းဖုန်း မှာမူ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ မည်သို့ အနိုင်ရနိုင်ပါမည်နည်း။
သူသည် အိမ်ရှိ ပျက်စီးမှုများကို စတင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ဟွမ်နှင့် အခြားလူများ ပြန်လာမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာလျှင်ပင် သူ့ကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားရသူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း နဂါးမြို့တော် အစိုးရရုံးထံမှ နစ်နာကြေး ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းမှာ — မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။ ပျက်စီးသွားသော ပစ္စည်းများ၊ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များအတွက် ကျန်းဖုန်းကိုယ်တိုင်သာ အိတ်စိုက်ပြင်ရမည် ဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ဤဘေးအန္တရာယ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။
ကျန်းဖုန်း ၏ ကံကြမ္မာအမှတ်များ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
အမည် - ကျန်းဖုန်း
ကံကြမ္မာ (- ၃၆၁
ကျင့်စဉ် - အကျဉ်းထောင်စောင့်၏ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု (ကျွမ်းကျင် )
စွမ်းရည် - အကျဉ်းထောင်စောင့်၏လက်သီးရှည်(ခြေခံ+ )
အဆင့် - အဆင့်၈အရိုးသန့်စင်ခြင်း
ထူးကဲစွမ်းအား - ထာဝရအသက်
ကျန်းဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာအမှတ်များမှာ ၃၀၀ နီးပါး တိုးလာသည်။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်လလုံးလုံး သူ စုဆောင်းခဲ့သည်မှာ ကံကြမ္မာအမှတ် ၇၀ ကျော်သာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ၃၆၁ အမှတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ၂၈၀ ခန့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမျှများပြားသော ကံကြမ္မာအမှတ်များ ရရှိခြင်းမှာ — ခုနက အခြေအနေသည် မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးမားခဲ့သည်ကို ဖော်ပြနေသည်။ အကယ်၍ သူသည် အမွှေးတိုင်ပြာပေါ်က ခြေရာ သို့မဟုတ် သွေးစက်ကို သတိမထားမိဘဲ အိမ်ထဲသို့ ပုံမှန်အတိုင်း ဝင်သွားခဲ့ပါက အကျိုးဆက်မှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်ပေ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လျှင်ပင် ကြီးလေးသော ပေးဆပ်မှုများ ရှိလာနိုင်သည်။
ကျန်းဖုန်း သည် ဤ ၃၆၁ အမှတ်ကို ယခုချက်ချင်း အသုံးမပြုသေးဘဲ သိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။အကျဥ်းထောင်စောင့်၏ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကျင့်စဉ် တွင် အပေါင်းလက္ခဏာ (+) ပြန်ပေါ်လာသည်အထိ သူ စောင့်ချင်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သုံးစွဲပါက သူသည် အဆင့်၇ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
လောလောဆယ်တွင် သူသည် အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အင်အားကို အစဉ်တစိုက် မြှင့်တင်နေဖို့သာ လိုအပ်သည်။
ဒီညတော့ သူ ဘေးကင်းခဲ့ပြီ။ အကြမ်းဖျင်း ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းဖုန်း သည် ပျက်စီးသွားသည်များကို စစ်ဆေးကာ လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ယူပြီး အသုံးမရတော့သည်များကို စွန့်ပစ်လိုက်သည်။ နှစ်ရက်ခန့် အလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက် ကျန်းဖုန်း၏ ခြံဝင်းတွင် တံခါးသစ်နှင့် ပရိဘောဂအသစ်များ ရှိလာခဲ့ပြီ။
ပုံမှန်အတိုင်းပင် သူသည် တိတ်တဆိတ် နေထိုင်သည်။ အလုပ်ပိတ်ရက်များတွင် ဈေးဝယ်ထွက်သည်မှလွဲ၍ အိမ်မှာပင် နေသည်။ သူ အနားယူနေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အချိန်များကို ထောင်စောင့်လက်သီးရှည်ကို ကျင့်ကြံရင်း ကုန်လွန်စေသည်။ နေ့ညမပြတ် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် — သူ၏ (လက်သီးရှည်သိုင်း) ကို အခြေခံအဆင့်မှ ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်၊ မရောက် သိချင်မိသည်။
သို့သော် ခွင့်ရက် ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်မူ —
သူ့အိမ်သို့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဟောင်း အဘိုးကြီး ဟော့ ပင် ဖြစ်သည်။
"ကျန်းဖုန်း၊ ထောင်မှူး ကျန်းဟူ က အမိန့်ထုတ်လိုက်ပြီ။ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ထောင်စောင့်အားလုံး အကျဉ်းထောင်ကို ချက်ချင်း ပြန်လာရမယ်။ မင်းရဲ့ ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းကို ရွှေ့လို့မပြီးသေးရင်လည်း ခဏပြန်မြှုပ်ထားခဲ့လိုက်ဦး။" အဘိုးကြီး ဟော့ က အမောတကော ပြောလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ကျန်းဖုန်းတစ်ခုခု ထူးခြားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်တွင် အရေးမပါသော အောက်ခြေထောင်စောင့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးပေါ် ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်းမှာ ၎င်း၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။