အခန်း (၃၈) - ယွမ်ထျန်းကန်းကို လုပ်ကြံခြင်း
အောက်သို့ ကျထွက်လာသော တံဆိပ်ပြားမှာ ဟန်ဒေါင်က ကျန်းဖုန်းအား ပေးအပ်ထားခဲ့သည့် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြား ဖြစ်နေသည်။ ရှိနေကြသော လေလောင်ဟုနှင့် တခြားလူများအားလုံးမှာ ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်၏ အရာရှိများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တံဆိပ်ပြား၏ စစ်မှန်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်မိကြ၏။
“တပ်မှူး ဟန်ရဲ့ တံဆိပ်ပြားက ဘာလို့ မင်းဆီမှာ ရှိနေတာလဲ။”
လေလောင်ဟု တစ်ခုခု မဟုတ်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“တပ်မှူး ဟန် က ကျွန်တော့်ကို ပေးထားတာပါ။”
ကျန်းဖုန်းက တံဆိပ်ပြားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ရှင်းပြရန် ထိုင်ရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
“သူမက မင်းကို ဘာကိစ္စနဲ့ တံဆိပ်ပြား ပေးရတာလဲ။”
အကျဉ်းထောင်မှူး ဟုန့်က မေးလိုက်၏။
“တပ်မှူးကြီးဟန် က အခုန စကားပြောတာ လွန်သွားမိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်၊ တပ်မှူး ယွမ် အနေနဲ့ စိတ်ထဲမှာ အလေးအနက် မထားဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။”
ကျန်ဖုန်း သည် တံဆိပ်ပြားကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် ယွမ်ထျန်းကန်းဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ခဏမျှအတွင်း လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ယွမ်ထျန်းကန်းထံသို့ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။
“ဟဟဟ... တပ်မှူး ကြီးဟန်က အတွေးလွန်နေတာပဲ။ အကျဉ်းထောင်မှူး ကျန်း... လာ၊ လာပြီး တို့နဲ့အတူ သောက်စမ်း။ ဒီညတော့ မမူးမချင်း မပြန်ကြေးပဲ။”
ယွမ်ထျန်းကန်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဟားတိုက်ရယ်မောကာ ကျန်းဖုန်း ကို လက်လှမ်းပြ၍ ခေါ်လိုက်၏။
ကျန်းဖုန်းလည်း အလျင်အမြန်ပင် အနားသို့ တိုးသွားခဲ့သည်။
“လာ... အရက်တစ်ခွက် သောက်ရအောင်။”
ယွမ်ထျန်းကန်းက ကျန်းဖုန်းအတွက် အရက်ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
“သခင်ကြီး... အားနာစရာကြီးဗျာ။”
ကျန်းဖုန်းတစ်ယောက် ဖားယားခြင်းခံရသဖြင့် အထင်ကြီးလေးစားမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“လာ... သောက်စမ်း။”
ယွမ်ထျန်းကန်းက ကျန်ဖုန်း ၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ သူ၏ခွက်နှင့် တိုက်လိုက်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်တော့သည်။
ကျန်းဖုန်းသည်လည်း မဝံ့မရဲဖြင့် မနှောင့်နှေးစေဘဲ သူ၏အရက်ကို အလျင်အမြန်ပင် အဆုံးထိ မော့ချလိုက်ရသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
အကယ်၍ ယွမ်ထျန်းကန်းသည် တပ်မှူးကြီးဟန်၏ တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ ဟန်ဒေါင် ရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို သုံးပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲသလားဟု ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းခဲ့လျှင်၊ ယွမ်ထျန်းကန်းသည် ဟန်ဒေါင် ၏ စကားများကို သာမန်ကာလျှံကာ ပြောလိုက်ခြင်းဟု အမှန်တကယ် သဘောထားကာ သူ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ကောင်း လွှတ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော သည်းခံခြင်းနှင့် ဟန်ဆောင်ခြင်းမျိုး ပြုမူလာသည်မှာ သူသည် ဟန်ဒေါင် ၏ စကားများကို နှလုံးသွင်းမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သူ၏အပေါ်ထားရှိသော ရန်လိုမှုက အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားသည့်အပြင်၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ဟန်ဒေါင်၏ တံဆိပ်ပြား ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒကိုပင် သွေးထိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
“နားလည်မှုလွဲတာတွေ ရှင်းသွားပြီဆိုတော့ တို့တွေ အတူတူ သောက်ကြတာပေါ့။”
လေလောင်ဟုက သူ၏အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။
“လာ... သောက်ကြစို့။”
“ကုန်အောင် မော့ကြစို့။”
လူတိုင်းက ဝိုင်း၍ ထောက်ခံကြ၏။ အစောပိုင်းက ကျန်းဖုန်းကို အေးစက်စက် ဆက်ဆံခဲ့ကြသူများ အားလုံးပင် သူနှင့် အရက်ခွက်ချင်း လာရောက် တိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော် ထိုမျှသာ ဖြစ်၏။ ယွမ်ထျန်းကန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် ကျန်းဖုန်းနှင့် အလွန်အကျွံ ရင်းနှီးအောင် မပြုလုပ်ဝံ့ကြချေ။
ထမင်းစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်...
လူတိုင်း ဖုန်းယွဲ့၏ အဝင်ဝတွင် စုရုံးလာကြပြီး ယွမ်ထျန်းကန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးကြသည်။
ဝေါယာဉ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ယွမ်ထျန်းကန်းသည် လိုက်ကာကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ကျန်းဖုန်း အား—
“အကျဉ်းထောင်မှူး ကျန်း... တံဆိပ်ပြားကို တပ်မှူး ကြီးဟန် ဆီ ပြန်ပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ အကယ်၍ မင်း အဲဒါကို ပျောက်လိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“စိတ်ချပါ သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး တံဆိပ်ပြားကို ခဏနေရင် တပ်မှူးကြီးဟန် ဆီ သေချာပေါက် ပြန်အပ်ပါ့မယ်။”
ကျန်းဖုန်းက ဦးညွှတ်လိုက်၏။
ယွမ်ထျန်းကန်းက ကျေနပ်သလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဝေါယာဉ်ထမ်းသမားများက သူ့ကို ထမ်း၍ ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။
ထို့နောက် အကျဉ်းထောင်မှူး ဟုန့်၊ လေလောင်ဟုနှင့် ကျောက် ဟု မျိုးရိုးအမည်ရှိသော အခြားကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်တို့သည်လည်း ဝေါယာဉ်များဖြင့် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော တပ်မှူးများကလည်း လမ်းခွဲရန် ပြင်ကြတော့၏။
“အစ်ကိုကျန်း ... ကျွန်တော်လည်း ပြန်တော့မယ်၊ မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြတာပေါ့။”
လီမင်ဟယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသိပ်မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဖုန်း ကို တိုးတိုးသာသာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်း က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချောင်ယန် လမ်းကြားဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူကင်းမဲ့သွားသည့် အချိန်၌မူ...
သူသည် မျောက်အသွင်လွတ် မြောက်ခြင်း ပညာ ကို အသုံးပြုကာ လူသူမဲ့၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အိမ်ရာဝင်းတစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ရုပ်တုတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်မှ အထုပ်တစ်ထုပ်ကို နှိုက်ယူလိုက်သည်။ ထိုအထုပ်ထဲတွင် ညဝတ်အနက်ရောင် ဝတ်စုံများ ပါရှိ၏။ ၎င်းအပြင် ဧကရာဇ်လေး နှင့် မြားအစင်း ငါးဆယ်၊ ရုပ်ဖျက်ရန် အသုံးအဆောင် အချို့လည်း ပါဝင်သည်။
ကျန်းဖုန်းသည် ညဝတ်ဝတ်စုံကို အလျင်အမြန် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ငွေအပ်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ စိုက်ထည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ခုံးများ ထူထဲသိသာလာပြီး ပါးစပ်က အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားကာ ရွာသားတစ်ယောက်၏ ရုပ်သွင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။ ဤရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်ကို ကျန်းဖုန်းဖတ်ဖူးသည့် အထွေထွေ ဗဟုသုတစာအုပ်တစ်အုပ်မှ သင်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့၏။
သူ၏ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲပြီးနောက် ပိုမိုစိတ်ချရစေရန် ကျန်းဖုန်း သည် အနက်ရောင် ခေါင်းစွပ်ကိုပါ ထပ်မံ၍ ဆောင်းလိုက်သေးသည်။ ထို့နောက်ဧကရာဇ်လေးကို ကိုင်စွဲကာ မြားများကို ကျောပိုးလျက် ယွမ်ထျန်းကန်း ထွက်ခွာသွားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း နောက်မှ လိုက်လံ ခြေရာခံခဲ့တော့သည်။
မှန်ပေသည်။ ကျန်းဖုန်းသည် ယွမ်ထျန်းကန်းကို သတ်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။
အကယ်၍ တံဆိပ်ပြားသာ ကျမသွားခဲ့လျှင် ယွမ်ထျန်းကန်းတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဟန်ဒေါင်၏ ကိုယ်ပိုင်တံဆိပ်ပြားက မိမိလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ယွမ်ထျန်းကန်း၏ အတွေးများက အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးကွဲပြားသွားခဲ့ချေပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟန်ဒေါင်က ကျန်းဖုန်း ကို ပိုမို တန်ဖိုးထားလေလေ၊ သူမအနေဖြင့် ကျန်းဖုန်းကို အောင်မြင်မှု ဂုဏ်သတင်းများ ရရှိစေရန် ပိုမို ကူညီပေးလာနိုင်လေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျန်းဖုန်းသည် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်မပြခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့ညတွင် ယွမ်ထျန်းကန်းဘက်က အလွန်အကျွံ မလုပ်သရွေ့ ဟန်ဒေါင် ၏ တံဆိပ်ပြားကို ဝှက်ထားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ယွမ်ထျန်းကန်းက ၎င်းကို မြင်သွားခဲ့ချေပြီ။
အခြေအနေများက ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းဖုန်းတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဦးအောင် လက်ဦးမှု ရယူ တိုက်ခိုက်ခြင်းကသာ အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ယွမ်ထျန်းကန်း မိမိကို လာသတ်မည့် အချိန်ကို ထိုင်စောင့်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
ဝေါယာဉ်ထမ်းသမားများက ယွမ်ထျန်းကန်းကို ယွမ်အိမ်တော် ဘက်သို့ ထမ်း၍ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
ယွမ်ထျန်းကန်းသည် ဝေါယာဉ်ထဲတွင် ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင် အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်ပြီး အရက်ရှိန်အားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ချွေးစေးများ ပျံထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ဖုန်းယွဲ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားခဲ့၏။
သူ၏ရင်ထဲတွင်မူ—
‘ဟန်ဒေါင်က မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားရုံနဲ့ ငါက လက်မလှုပ်ဝံ့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ဟန်ဒေါင် က မင်းကို ကာကွယ်ပေးလေလေ၊ ငါက မင်းကို ပိုပြီး သေစေချင်လေလေပဲ။’ ဟု တွေးတောနေမိသည်။
ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးမှုက အမှန်တကယ်ပင် သံယယဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။ ယွမ်ထျန်းကန်းသည် ဟန်ဒေါင်ထက်ပင် ပိုမို သဘောပေါက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးတွင် သူ့ကို သတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့သော်လည်း ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် အကြိမ်တိုင်း ပျက်ပြားခဲ့ရသည်ကို သူ အသေအချာ မှတ်မိနေသည်။
နန်းတွင်းဆေးရုံ တွင် ဆေးကုသမှု ခံယူနေစဉ်အတွင်း သူသည် ထိုအကြောင်းအရင်းကို စဉ်းစား ဆင်ခြင်နေခဲ့၏။ ထိုစဉ်က ရရှိခဲ့သော ရှင်းလင်းချက်မှာ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေး၏ နတ်ဆိုးသတ်ကျင့်စဉ်က ချို့ယွင်းချက်ဖြစ်ကာ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့သဖြင့် မိမိအနေဖြင့် အခွင့်ကောင်းယူကာ အောင်မြင်စွာ တန်ပြန်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ၎င်းကိုသာ အမှန်တရားဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဟန်ဒေါင်၏ စကားများက ယွမ်ထျန်းကန်းအား သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်မှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းဖုန်းနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖုန်းသည် ဟန်ဒေါင်၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် အကျဉ်းထောင် ဒါရိုက်တာမင်းကြီးထံမှ အောင်မြင်မှုများကို တောင်းဆိုရန် အခိုင်အမာ တိုက်တွန်းလာခဲ့ပြီး ဟန်ဒေါင် ကပါ သူ့အတွက် သက်သေထွက်ဆိုပေးခဲ့လျှင်၊ မိမိရရှိထားသော ဆုလာဘ်များကို ခွဲဝေပေးရပေလိမ့်မည်။
နန်းတွင်းက ပေးအပ်သော ဆုလာဘ်များကို ကျန်းဖုန်း နှင့် ခွဲဝေပေးရန် မလိုအပ်ပါစေဦးတော့၊ မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုမူ ညှိုးနွမ်းစေနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ထျန်းကန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ အဖြစ်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကျဉ်းထောင်မှူးအသေးအဖွဲလေးတစ်ယောက်က မိမိ၏ ဂုဏ်သတင်းကို လာရောက် ထိခိုက်စေခြင်း သို့မဟုတ် မိမိ၏ အာဏာစက်ကို တုန်လှုပ်စေခြင်းမျိုးကို သူ ခွင့်မပြုနိုင်ပါချေ။
ကျန်းဖုန်း သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အမှန်တကယ် ဝှက်ဖုံးထားခဲ့သည်ဆိုပါစေဦးတော့၊ သူသည် ၎င်းကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအား ဖယ်ရှားပစ်ရန် အရှိန်မြှင့်တင်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ထျန်းကန်း မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ဟန်ဒေါင် ၏ သံသယကို မခံရစေဘဲ ကျန်းဖုန်းကို မည်သို့ သတ်ရမည်ဆိုသည့် အစီအစဉ်ကို စတင် ဆွဲရတော့သည်။
“ဟင်...”
သို့သော် ထိုစဉ် သူသည် အန္တရာယ်တစ်ခု၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဝူး...”
သူသည် ဝေါယာဉ်၏ အပေါ်ပိုင်းခေါင်မိုးကို အလျင်အမြန်ပင် ဖောက်ခွဲ၍ ထွက်လိုက်ရ၏။ မြားတစ်စင်းက ဝေါယာဉ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး လမ်းဘေးရှိ ဆိုင်တံခါးတွင် သွားရောက် စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဝေါယာဉ်ထမ်းသမားများ လန့်ဖျတ်သွားကြ၏။ သူတို့ လေးယောက်စလုံး ဝေါယာဉ်ကို ပစ်ချကာ အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
ယွမ်ထျန်းကန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လမ်းဘေးရှိ တိုင်တစ်တိုင်၏ နောက်ကွယ်သို့ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”
သူ ရှောင်တိမ်းနေစဉ်အတွင်းမှာပင် မြားသုံးစင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ယွမ်ထျန်းကန်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူသည် ဝေါယာဉ်ထဲတွင် ဓားကြီးတစ်လက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အမှန်ပင် ပါးနပ်သော ဝါရင့်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
“ချန်... ချန်...”
“ဒုန်း...”
သူသည် ဓားဖြင့် မြားနှစ်စင်းကို ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တတိယမြောက် မြားကိုမူ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားခဲ့၏။ သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တိုင်၏နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်ရသည်။
ကျန်းဖုန်းသည် ဘာမှမပြောဘဲ လေးကိုဆွဲကာ မြားကို တင်လိုက်ပြီး တိုင်ရှိရာဘက်သို့ ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။
သူ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ယွမ်ထျန်းကန်း၏ စွမ်းအားက စတုတ္ထအဆင့်နယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် နန်းတွင်း၏ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် အစွမ်းထက်လှသည့် သွေးစွမ်းအင် အတွင်းအားဆေးလုံး ကို သောက်သုံးကာ ဖောက်ထွက် အဆင့်တက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
သို့သော် စတုတ္ထအဆင့် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့... မိမိ၏ နတ်မြားပညာ ကို တတ်မြောက်ထားခြင်းက ယွမ်ထျန်းကန်းကို သတ်ရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။
“ဝုန်း...”
ကျန်းဖုန်း သည် ဧကရာဇ်လေးကို လပြည့်ဝန်းနီးပါးအထိ အစွမ်းကုန် ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး မြားတစ်စင်းကို လွှတ်တင်လိုက်တော့သည်။ မြားက တိုင်ကို ချင်းချင်းပေါက်အောင် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မြားထိပ်ဖျားက ယွမ်ထျန်းကန်း၏ ကျောပြင်ထဲသို့ နှစ်စင်တီမီတာခန့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။
“အား... ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ချင်ရတာလဲ။”
ယွမ်ထျန်းကန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်၊ တစ်ဖက်လူ၏ မြားပညာက အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှရာ လူနှင့်မြား တစ်သားတည်းကျသည့် နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။