အခန်း( ၃၅) - ကောင်းမှုကုသိုလ်နှင့် ဆုလာဘ်များ
“အား...”
ကျန်းဖုန်းသည် သနားစဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ပုခုံးကို ဖိကာ နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် လေသံဖြင့်—
“တပ်မှူးလီ... ခင်ဗျားရဲ့ လက်သည်းချက်က ကျွန်တော့်ပုခုံးကို ဆွဲဖြဲတော့မလို့ပဲ။ လက်ရှောင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“အော်... အင်း...”
တပ်မှူးလီ ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။ သူ မည်မျှပင် လူအဖြစ်နေပါစေ ကျန်းဖုန်းက သူ့ကို ထွက်ပေါက်ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိနှင့် ရန်မဖြစ်လိုကြောင်း အမှန်အကန် နားလည်လိုက်သည်—တကယ်တော့ လီမင်ဟယ် ကိုယ်တိုင်ကသာ ကျန်းဖုန်းကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး ပြဿနာရှာနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ချလိုက်ပြီး ရယ်မောကာ—
“အကျဉ်းထောင်မှူးကျန်းရဲ့ စွမ်းအားက မသေးလှဘူးပဲ၊ ငါ အရှုံးပေးပါတယ်... အရှုံးပေးပါတယ်။ အခု တို့တွေ အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြရပြီဆိုတော့ မိသားစုဝင်တွေလိုပါပဲ။ မင်းက ဒီနေ့မှ တတိယအဆင့်မှာ တာဝန်စထမ်းဆောင်တာဆိုတော့ မင်းကို ကြိုဆိုတဲ့အနေနဲ့ ဖုန်းယွဲ့အ ဆောက်အဦးမှာ ငါ ဂုဏ်ပြုစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးရမယ်။ အကျဉ်းထောင်မှူးကျန်း အနေနဲ့ မငြင်းဆန်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
“ဒါပေါ့ခင်ဗျာ၊ ဒီညတော့ ဝအောင် သောက်ကြတာပေါ့။”
လီမင်ဟယ်က မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် လမ်းစရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဖုန်း သိသဖြင့် သူ ဘာကြောင့် ငြင်းပယ်ရမည်နည်း။ သူ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သည်။ လီမင်ဟယ်နှင့် အဆင်ပြေပြေ ရှိနေသရွေ့တော့ လီမင်ဟယ်က အာဏာသုံးပြီး သူ့ကို အကောက်ကြံကာ နောင်တွင် အန္တရာယ်နှင့် ဒုက္ခများ ပေးလာမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
“ဟန်... ထောင် စောင့်တပ်မှူးကြီး ဟန်”
သို့သော် ထိုခဏ၌ပင်—
ကျန်းဖုန်းသည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူမကား ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်၏ ဒုတိယ ထောင် စောင့်တပ်မှူးကြီး.. ဟန် ဒေါင်ဖြစ်၏။ ဟန် ဒေါင်၏ သီးသန့်အိမ်ရာဝင်းလေးက ဤဝင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်သာ ရှိပြီး နံရံတစ်ခုသာ ခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျန်းဖုန်း၏ လက်သီးစွမ်းအား မြည်ဟည်းသံကို ကြားခဲ့ရသဖြင့် အကျဉ်းထောင်ဝန်ထမ်းများထဲတွင် မည်သူက ဤမျှအစွမ်းမျိုး ရှိနေသလဲဟု သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ပထမအဆင့်မှ ပြောင်းရွှေ့လာသော အကျဉ်းထောင်စောင့်လေး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
“မင်းရဲ့ လက်သီးကွက်တွေက မဆိုးပါဘူး။”
ဟန် ဒေါင်က ကျန်းဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုစကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
“ချီးမွမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီးဟန်။”
ကျန်းဖုန်း အလျင်အမြန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
သို့သော် စိတ်ထဲတွင်မူ မအေးမချမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ သူ နောင်တမရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ လက်မဆွဲခဲ့မိခြင်းအပေါ် အပြစ်တင်နေမိသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် တပ်မှူးလီကို လူကွယ်ရာတွင် တိတ်တဆိတ် သင်ခန်းစာပေးခဲ့လျှင် အခြေအနေကို လှည့်ပြောင်းနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်—အဘယ်ကြောင့် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသမိပြီး တပ်မှူးကြီးဟန်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံယူမိပါလိမ့်။
“အစ်ကိုကျန်း... နောင်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပါဦးနော်။”
သို့သော် ဟန် ဒေါင်၏ သဘောထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လီမင်ဟယ်သည် ကျန်းဖုန်းနှင့် ဟန် ဒေါင်တို့အကြားတွင် လျှို့ဝှက်ပတ်သက်မှုအချို့ ရှိနေသည်ဟု ပိုမို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီး တစ်မိနစ်ထက်တစ်မိနစ် ပို၍ပင် ရိုကျိုးလာခဲ့တော့သည်။
“တပ်မှူးလီကလည်း ကျွန်တော့်ကို မစနောက်ပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော် အလုပ်သွားလုပ်တော့မယ်။”
ကျန်းဖုန်းသည် လီမင်ဟယ်က စကားများ ပိုပြောလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလုပ်ခန်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာအမှတ် ပြောင်းလဲမှုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည်ကို တွေ့ရမှသာ သက်ပြင်းအော်ကြီး ချနိုင်တော့သည်။ ဟန် ဒေါင်အား မိမိ၏ စွမ်းအားကို သိရှိသွားစေခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ ရေတိုတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ သယ်ဆောင်လာမည် မဟုတ်ပုံရသည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အပြည့်အဝကို ထုတ်ပြခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပြဿနာတစ်ခုခု တက်လာခဲ့လျှင်ပင်—သူ့တွင် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိနေပါသေးသည်။
မကြာမီ ကျန်းဖုန်း တာဝန်လွှဲပြောင်းပြီး အိမ်ပြန်ရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ပထမအဆင့်မှ အကျဉ်းထောင်စောင့်လေးဘဝမှ တတိယအဆင့်၏ အကျဉ်းထောင်မှူး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရာထူးက အဆင့်အနည်းငယ်မျှ ခုန်တက်သွားခဲ့၏။ ဦးလေး ဟော့နှင့် ပထမအဆင့်မှ စုမှူးအချို့၊ အကျဉ်းထောင်မှူးအချို့က သူ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ကျန်းဖုန်းတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ—နောက်ထပ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာများ မကြုံတွေ့ရစေရန် ပထမဦးစွာ လီမင်ဟယ်တို့နှင့်အတူ အပြင်ထွက်ကာ သောက်စားခဲ့ရသည်။
အရက်ဝိုင်းတွင် လီမင်ဟယ်က ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်စွာ ပြုမူနေသော်လည်း ကျန်းဖုန်းက ပို၍ပင် ရိုကျိုးပြကာ လီမင်ဟယ်အတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့် အရက်များကို လောင်းထည့်ပေးရင်း သူ့ကို မျက်နှာအပြည့်အဝ ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လီမင်ဟယ်အား ကျန်းဖုန်းကို ပိုမို တန်ဖိုးထားလာစေခဲ့၏။ ဂုဏ်ပြုစားပွဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အားလုံးကို မေ့ဖျောက်လိုက်ကြတော့သည်။ အကျဉ်းထောင်မှူးဆွန်းနှင့် တခြားလူအချို့လည်း ကျန်းဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်—ကျန်းဖုန်းသည် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြပြီ မဟုတ်ပါလော။
နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းဖုန်းသည် ဦးလေး ဟော့ထံ အရောက်သွားကာ သူ့ရဲဘော်ရဲဘက်များကို စုဆောင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ပထမအဆင့်မှ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများ ဖြစ်ကြသည်။ လူတွေ အတင်းအဖျင်း မပြောနိုင်စေရန် ကျန်းဖုန်းသည် သူတို့နှင့်အတူ သောက်စားရပေမည်။ သူတို့အားလုံး အတူတူ ဖုန်းယွဲ့သို့ သွားရောက်ကာ စားပွဲတစ်ခုတွင် ဝိုင်းထိုင်ရင်း အရက်အိုး အနည်းငယ်ကို သောက်ခဲ့ကြသည်။ ဦးလေး ဟော့မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး အမူးလွန်သွားခဲ့၏။ သူသည် ကျန်းဖုန်းအတွက် ဝမ်းသာပေးနေမိသလို မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက်လည်း ဝမ်းနည်းနေမိသည်။ စားပွဲတွင် သူသည် သူ့ကို သတိမေ့အောင် ရိုက်သွားခဲ့သော ကောင်ကို ဆယ်ကြိမ်မက ဆဲဆိုနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လမ်းကြုံသော စုမှူးနှစ်ယောက်က သူ့ကို အိမ်သို့ ထမ်းပိုး၍ ပြန်ပို့ပေးခဲ့ရတော့သည်။
လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်—
ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏Ql နှင့် သွေးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အရက်ရှိန်များကို ဖြေဖျောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချောင်ရန်လမ်းကြား သို့ တစ်လမ်းလုံး ပြန်လာခဲ့၏။ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သူသည် နောင်တွင် တတိယအဆင့်၌ မည်သို့ပြုမူ နေထိုင်ရမည်၊ ထိုတော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် ဆွေတော်မျိုးတော်များ၊ နန်းတွင်းမှ အရာရှိကြီးများနှင့် ဆက်ဆံရမှုကို မည်သို့ အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရမည်ကို ထပ်မံ တွေးတောနေမိပြန်သည်။ သူ အလွန် ကောင်းမွန်စွာ သိထားပါသည်—အတွင်းဘက်တွင် အခြေအနေများက အေးအေးလူလူရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းမွန်လှသော်လည်း—အကယ်၍ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက၊ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားရုံနှင့် ထာဝရ ငရဲကျသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
“ထားလိုက်ပါတော့... တစ်လှမ်းချင်းပဲ သွားရမှာပေါ့။ အကယ်၍ ငါ တကယ်ပဲ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာကြီးနဲ့ ကြုံလာရရင် အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးလို့ ရတာပဲ။”
ကျန်းဖုန်း တစ်ယောက်တည်း အဖြေမရှာနိုင်ဘဲ ဤအတွေးများကိုသာ ခေါင်းထဲတွင် လှည့်ပတ် တွေးတောနေမိသည်။ ယခုအခါ သူ့တွင် ပဉ္စမအဆင့် သွေးသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်း၊ ကို ရောရရှိ စေသောကျင့်စဉ် မျောက်အသွင်လွတ် မြောက် ခြင်းကိုရ ရှိပြီး ၎င်းမှာ အောင်မြင်မှုအဆင့်အတန်းကြီး မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်အတန်းကြီး သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ—ကျန့်ပေ့အကျန်းထောင်မှ ထွက်ခွာခြင်းက သေချာပေါက် သေခြင်းတရားကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့် အရင်ကဲ့သို့ အားနည်းသူ မဟုတ်တော့ပေ။
ဤသို့ဖြင့် တစ်လတာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းဖုန်းသည် တတိယအဆင့်ရှိ ဘဝထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာခဲ့၏။ အကျဉ်းထောင်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့်—သူသည် အကျဉ်းသားများကို ထမင်းသွားပို့ရန် မလိုတော့ပေ။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူ့အောက်ရှိ စုစုမှူးများနှင့် ထောင်စောင့်များကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် သူတို့ ပြဿနာမရှာမိစေရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဤအတွက်ကြောင့် ကျန်းဖုန်းသည် လက်အောက်ငယ်သားအားလုံးကို ‘မလုပ်ရမည့် အချက်လေးချက်’ ကို ကူးယူစေခဲ့သည်။
၁။ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနှင့် ပြစ်မှုများအကြောင်း မမေးမြန်းရ။
၂။ ချိုသာသော စကားများ၊ ညည်းတွားသံများနှင့် အယူခံဝင်မှုများကို နားမထောင်ရ။
၃။ နန်းတွင်းမှ အာဏာလုပွဲများ သို့မဟုတ် ဇာတ်လိုက်ကမ္ဘာ ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက် မပတ်သက်ရ။
၄။ ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများ၊ နတ်ဘုရားသိုင်းပညာများ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကို လက်မခံရ။
အကြွင်းမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန်အတွက် သူသည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ်—နံနက်နှင့် ညနေပိုင်းတို့တွင် အစည်းအဝေးများပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းကို တင်းကျပ်စွာ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲခဲ့၏။ မည်သူမျှ မိမိကွယ်ရာတွင် အကျဉ်းသားများနှင့် လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများ မပြုလုပ်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်တွင် အကျဉ်းထောင်မှူး လုပ်ခဲ့ဖူးသော ရှူကန်း ၏ ဖခင်သည် ဒါကျွမ်း ကြောင့် မည်သို့ ပတ်သက် ဆွဲသွင်းခံခဲ့ရသည်ကို သူ ဘယ်တော့မှ မေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ—ထိုကဲ့သို့သော ကြေကွဲဖွယ်ရာမျိုး မိမိထံတွင် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခွင့် မပြုနိုင်ချေ။
ဤစည်းကမ်းစနစ်များကြောင့် စုမှူးဝမ်နှင့် တခြားလူအချို့က ကွယ်ရာတွင် တီးတိုးညည်းတွားကြသော်လည်း ကျန်းဖုန်းသည် အလုပ်တွင် တင်းကျပ်ရုံသာရှိပြီး သူတို့ကို နှိပ်ကွပ်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် တောင်းဆိုချက်အများစုမှာလည်း အကျဉ်းထောင်စည်းမျဉ်းများနှင့် ညီညွတ်နေသဖြင့်—သူတို့တွင် အပြစ်တင် ညည်းညူစရာ သိပ်မရှိလှပေ။ ထို့အပြင် လီမင်ဟယ်နှင့် တခြားအကျဉ်းထောင်မှူးများ၏ ကျန်းဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားက သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့ရာ သူတို့အားလုံး အလေးအနက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး လက်ရှိတွင် ပြဿနာရှာရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
ဤတစ်လအတွင်း—နန်းတွင်းကလည်း သူပုန်ဂိုဏ်း၏ အကျဉ်းထောင်စီးနင်းမှု ဖြစ်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကာ ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်မှ အကျဉ်းထောင်စောင့်တိုင်းသည် ငွေစင် တစ်ဆယ်သား ရရှိကြပြီး ထိုနေ့က တာဝန်ကျသူများသည် အပိုဆောင်း ငွေစင် တစ်ဆယ်သား ရရှိကြသည်။ အကျဉ်းထောင်မှူးတိုင်းသည် ငွေစင် ငါးဆယ်သား ရရှိကြပြီး တာဝန်ကျသူများသည် အပိုဆောင်း ငွေစင် တစ်ရာသား ရရှိကြသည်။ တပ်မှူးတိုင်းသည် ငွေစင် တစ်ရာသား ရရှိကြပြီး ထိုနေ့က တာဝန်ကျသူများသည် အပိုဆောင်း ငွေစင် နှစ်ရာသား ရရှိကြသည်။
သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်မှ အကျဉ်းထောင်စောင့်တိုင်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်သွားကြတော့သည်။ ကျန်းဖုန်းပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရ၏—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထောင်စီးနင်းခံရသည့်နေ့တွင် သူသည် အကျဉ်းထောင်စောင့်လေး သက်သက်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ဆုလာဘ်ကိုမူ အကျဉ်းထောင်မှူးအဆင့်ဖြင့် တွက်ချက်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကြာနီဂိုဏ်း ၏ သခင်လေးကို ကွပ်မျက်သည့်နေ့တွင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့သော အရာရှိယွမ်သည်လည်း တော်ဝင်ဆေးရုံမှ ပါရဂူများ၏ ဂရုတစိုက် ကုသမှုအောက်တွင် လုံးဝ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့ပြီး၊ ရာထူးနှစ်ဆင့် တိုးမြှင့်ခံရကာ ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်၏ ဒုတိယ ထောင် စောင့်တပ်မှူးဖြစ်လာခဲ့သည့်အပြင် ဆုလာဘ်အဖြစ် ငွေစင် တစ်ထောင်သား ရရှိခဲ့သည်။
ယနေ့တွင် သူသည် ကျန်ပေ့အကျဥ်းထောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဖုန်းနှင့် တခြားအကျဉ်းထောင်မှူးများသည် တပ်မှူးများနှင့် ကြီးကြပ်ရေးမှူးများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ကျန်ပေ့အကျန်းထောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးခဲ့ကြသည်။
ယွမ်ထျန်းကန်း သည် ခွန်အားဗလနှင့် ပြည့်စုံနေပုံရသည်။ သူသည် အရာရှိများနှင့် တပ်မှူးများကို ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် ဖုန်းယွဲ့၌ ဂုဏ်ပြုစားပွဲ ကျင်းပပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဟန် ဒေါင်ထံသို့ သတင်းပို့ရန် သွားခဲ့၏။
“ငယ်သား တပ်မှူးကြီးဟန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။”
ယွမ်ထျန်းကန်းက အိမ်ရာဝင်း၏ တံခါးဝတွင် အလေးပြုလိုက်သည်။
“အားနာစရာ မလိုပါဘူး တပ်မှူးယွမ်။ တို့တွေရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းက အခု အတူတူပဲဆိုတော့ ယဉ်ကျေးပျူငှာပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဝင်ခဲ့ပါ။”
ဟန် ဒေါင်၏ အသံက ဝင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကောင်းပါပြီ။”
ယွမ်ထျန်းကန်းက ဟန်ပြမျှသာ အလေးပြုလိုက်ပြီး အထဲသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထိုင်လိုက်ကြ၏။
ဟန် ဒေါင်က ယွမ်ထျန်းကန်းအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း—
“တပ်မှူးယွမ်... ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးရဲ့ သေဆုံးမှုမှာ သံသယဖြစ်စရာ အခြေအနေတွေ ရှိနေတာကို ရှင် သတိထားမိရဲ့လား။” ဟု မေးလိုက်တော့သည်။