အခန်း (၃ )- အခြားသူများကို သတိပေးရန် ခေါင်းဖြတ်ခြင်း
အမည် - ကျန်းဖုန်း
ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ( - ၃၇
ကျင့်စဉ် - ထောင်စောင့်ကျန်းမာရေးပညာ (အခြေခံအဆင့်)
စွမ်းရည် - ထောင်စောင့်လက်သီး (အခြေခံအဆင့်)
နယ်ပယ် - နဝမအဆင့် (အရေပြားသန့်စင်ခြင်း)
နတ်ဘုရားစွမ်းအင် - ထာဝရအသက်
ကျန်းဖုန်း ၏ (ကံကြမ္မာ) တန်ဖိုးမှာ ရုတ်တရက် ၃၂ မှတ်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။ ဒါကျွမ်း တစ်ယောက် သောက်ရူးရူးနေရုံတင် မဟုတ်ကြောင်း၊ သူ နောက်ဘယ်တော့မှ ပြန်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းဖုန်း ရင်ထဲမှ သိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပြီးခဲ့သည့်ညက အဖိုးအို အဖမ်းခံရခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေပေမည်။
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်။
ဒါကျွမ်း သည် ထောင်ခန်းအတွင်းသို့ အရိပ်အယောင်ပင် မပြသေးပေ။ ထိုအခါမှ ဦးလေး ဟော့တစ်ယောက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာတော့သည်။ သူသည် ထောင်ခန်း၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ( ဖြစ်ရာ လက်အောက်ငယ်သားများ ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေပါက သူပါ တာဝန်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ရက်အနည်းငယ် ဖုံးဖိပေးထားနိုင်သော်လည်း ကြာလာပါက အမိခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
"အဲဒီကောင် လောင်းကစားမှာ ရှုံးပြီး လောင်းကစားရုံမှာ အဖမ်းခံထားရတာ နေမှာပါ" ဟု ဦးလေဟော့ က စဉ်းစားပြီးနောက် တွေးလိုက်သည်။ "ကျန်းဖုန်း၊ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့..."
"ဘယ်သူက ဦးလေးဟော့ လဲ၊ ဘယ်သူက နွားဘုရင် လဲ?"
"ကျွန်တော်ပါ..."
"ဖမ်းသွားကြ!"
ဦးလေး ဟော့သည် ကျန်းဖုန်း ကိုခေါ်ပြီး ညဘက်တွင် ဒါကျွမ်း ကို သွားရှာရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် အစိုးရအရာရှိလေးဦးသည် သံခြေချင်း၊ လက်ထိတ်များဖြင့် အလုပ်ရုံအတွင်းသို့ ဝင်လာသည်။ ဦးလေး ဟော့နှင့်နွားဘုရင် တို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ဦး လေးဟော့နှင့် ဒါကျွမ်း တို့၏ နေရာများတွင် လူသစ်များ အစားထိုးခန့်အပ်ခံရသည်။ အားလုံးမှာ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကျန်းဖုန်း နှင့် အတူတူပင်။ ဦးလေး ဟော့၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသူမှာ ရှုကန်း ဟုခေါ်ပြီး အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ်၊ မုတ်ဆိတ်ဗရုတ်ဗရက်နှင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖခင်မှာလည်း ထောင်စောင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး (အခြေခံအဆင့်ဝင်) သိုင်းသမားတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကာ အောက်ခြေထောင်စောင့်အုပ်စုတစ်စုကို အုပ်ချုပ်ရသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှုကန်း သည် အောက်ခြေထောင်စောင့်များကြားတွင် အတော်ပင် မျက်နှာပွင့်သူဖြစ်သည်။
ဦးလေး ဟော့ ၏ အဖွဲ့ထဲတွင် Jကျန်းဖုန်း တစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီး ဟော့တို့ ဘာအပြစ်လုပ်လို့ ဖမ်းခံရတာလဲ မင်းသိလား?"
"ကျွန်တော်မသိဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း ထောင်ခန်းထဲမှာပဲ နေနေတာ" ကျန်းဖုန်း က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူသည် သစ်သားလက်တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ အလုပ်လုပ်ရန် အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်မြင်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာမှမဟဝံ့ပေ။ သူသည် ပြဿနာများနှင့် ကင်းဝေးအောင် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားနေထိုင်သည်။ ထို့အပြင် ရှုကန်း၏ ဖခင်မှာ အောက်ခြေထောင်စောင့်များကို အုပ်ချုပ်ရသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဦးလေး ဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့သည် တကယ်တမ်း ကြီးလေးသော အပြစ်တစ်ခုခု ကျူးလွန်ခဲ့ပါက ရှုကန်း၏ ဖခင်တွင်လည်း တာဝန်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ရှုကန်းတစ်ယောက် ယခုလို ဘယ်လိုများ ပြုံးနေနိုင်သည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများသည် ကံဆိုးမှုများကို သယ်ဆောင်လာတတ်သဖြင့် ဝေးဝေးနေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
"တကယ့် ခေါင်းမာတဲ့ကောင်ပဲ" ဟု ရှုကန်း က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ် ငါးရက် ကုန်လွန်သွားသည်။ ဒါကျွမ်းပျောက်ဆုံးသွားကတည်းက ကျန်းဖုန်း ၏ ကံကြမ္မာအမှတ်များသည် နေ့တိုင်း တိုးလာနေသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။ ၅ မှတ်မှ ၈၉ မှတ်အထိ တက်လာခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ အသေအချာ သိလိုက်ရပြီ။ ဦးလေးဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့ အစစ်ဆေးခံရန် ခေါ်ဆောင်ခံရခြင်း၊ ဒါကျွမ်း လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း—ဒါတွေအားလုံးဟာ နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းက အဖိုးအိုကို တရား ရေးဌာန က လာဖမ်းသွားတာနဲ့ ဆက်စပ်နေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကံကြမ္မာ တန်ဖိုး ၈၉ အထိ ရှိနေသော်လည်း "ထောင်စောင့်ကျန်းမာရေးပညာ" နှင့် "ထောင်စောင့်လက်သီး" တို့၏ နောက်တွင် အပေါင်းလက္ခဏာ (+) ပေါ်မလာသေးပေ။ ထိုစွမ်းရည်များကို ထပ်မံမြှင့်တင်ရန်အတွက် အစပြုသူ အဆင့်မှ ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းစဉ်ကထက် ကံကြမ္မာအမှတ် ပိုမိုလိုအပ်ပုံရသည်။ ၁၅၀၊ ၂၀၀ သို့မဟုတ် ၃၀၀ ထက်ပင် ပိုကောင်း ပိုနိုင်မည်။
သို့သော် ကျန်းဖုန်းကတော့ မလောပေ။ ထာဝရအသက်ရှင်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့တွင် အချိန်များစွာ ရှိသည်။ မည်မျှပင် လိုအပ်ပါစေ၊ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းသွားနိုင်သည်။ သူသည် နေ့စဉ်မပြတ် ကျင့်ကြံနေထိုင်ရင်း သူ၏ခွန်အားကိုလည်း တစ်စတစ်စ မြှင့်တင်သွားနိုင်သည်။ လောလောဆယ်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ စိတ်အေးအေးထားရန်၊ တိတ်တဆိတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် အခြားသူများ၏ ဝဋ်ကြွေးများကြားထဲတွင် ပါမသွားစေရန် ပြဿနာများနှင့် ကင်းဝေးအောင် နေထိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
"အားလုံး သတိထားကြ။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် သေချာလုပ်၊ အကျဉ်းသားတွေနဲ့ သိပ်ပြီး အဆက်အသွယ်မလုပ်နဲ့"
ရှုကန်း တစ်ယောက် ပုံမှန်နှင့် မတူတော့ပေ။ သူ တစ်ခုခုကို ကြားသိထားပုံရသည်။ သူသည် အလုပ်ကို အတိအကျလုပ်ပြီး ခိုးနားခြင်းမရှိတော့ပေ။ အကျဉ်းသားသစ်များထံမှ ငွေညှစ်ရန် နည်းလမ်းရှာခြင်းကိုလည်း မလုပ်တော့ပေ။
ထိုနေ့ညနေ အလုပ်ဆိုင်းလွှဲချိန်တွင် ကျန်းဖုန်း သည်ရှုကန်း တစ်ယောက် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ကာ ငိုထားသဖြင့် မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဝန်ထမ်းအပြောင်းအလဲများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရှုကန်း ၏ ဖခင်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ရက်တွင် ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ အချက်အလက်ပြဘောင် ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ ၈၉ မှ ၁၁၂ သို့ တက်လာခဲ့သည်။ နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းက အဖိုးအို စတင်ခဲ့သော မီးတောက်သည် တစ်စတစ်စ ပြန့်နှံ့လာပုံရသည်။ ကျန်းဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် အန္တရာယ်နီးကပ်လာသလို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်သွားသင့်သလားဟုပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်။
ဦးလေး ဟော့နှင့် နွားဘုရင်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာကြောင်း အခြားထောင်စောင့်များထံမှ ကျန်းဖုန်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ရေထောင် ထဲတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ချုပ်နှောင်ခံရပြီး နှိပ်စက်စစ်ဆေးခံခဲ့ရသည်။ရှုကန်း သည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သိလိုသဖြင့် ဦးလေးဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့ထံ ချက်ချင်း ပြေးသွားသော်လည်း တံခါးဝမှပင် အငြင်းခံလိုက်ရသည်။
နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။ ရှုကန်း သည် သူ၏ မူလရာထူးဟောင်းသို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံရသည်။ ဦးလေးဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့သည်လည်း ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် ထောင်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ထိုအခါမှသာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းစုံတို့မှာ ပြန့်နှံ့လာတော့သည်။
အရာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းမှ အဖိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပုန်ကန်ခြားနားသော အင်အားစုဖြစ်သည့် ကြာနီဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ နန်းတော်က သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကျန်ပေ့ အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သူ့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားရခြင်းမှာလည်း ထို ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ကြောင့်ပင်။ အဖိုးအိုသည် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိတော့သည့်အဆုံး ဒါကျွမ်း ကို ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားပေးကာ လာဘ်ထိုးခဲ့သည်။ ဒါကျွမ်း ကတော့ ငွေယူပြီး အလုပ်မလုပ်ပေးခဲ့ပေ။
ကျောက်စိမ်းရသည့်နေ့မှာပင် ပေါင်နှံပြီး ရရှိသည့်ငွေဖြင့် ပြည့်တန်ဆာများနှင့် ပျော်ပါးခဲ့သည်။ ထိုညမှာပင် ပေါင်နှံသည့်သက်တမ်း ကုန်သွားသဖြင့် ဆိုင်ရှင်က ထိုဆွဲပြားကို ဒါလီ ကျောင်းတော် မှ အရာရှိတစ်ဦးထံ ရောင်းချလိုက်သည်။ ထိုအရာရှိက ၎င်းမှာကြာနီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
ထိုသဲလွန်စမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့သည် ဒါကျွမ်း ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ တစ်ညလုံး နှိပ်စက်စစ်ဆေးပြီးနောက် နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းမှ အဖိုးအိုကို အကျဉ်းထောင်မှ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများအားလုံး၏ အစပျိုးခြင်းပင်။
နောက်ဆုံးတွင် ဒါကျွမ်း သည် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုဖြင့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခံရကာ ခြေလက်များ အဖြတ်ခံရပြီး သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးမှာလည်း ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခံရကာ ကျန်ပေ့အကျဉ်းထောင်မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး တစ်သက်တာ ကျွန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။
နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းမှ အဖိုးအိုမှာမူ ပုန်ကန်သူအဖြစ် လူမြင်ကွင်းတွင် ချက်ချင်းကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ချမှတ်ခံရသည်။ ငါးရက်အကြာတွင် ကျန်ပေ့ရပ်ကွက်ရှိ ဈေးရင်ပြင်၌ သူ့ကို ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်မည် ဖြစ်သည်။ ရှုကန်း ၏ ဖခင်မှာမူ တာဝန်ပေါ့လျော့မှုဖြင့် အပြစ်ရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခံရကာ သူ၏ ကျင့်စဉ်များ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ထောင်ဝန်ထမ်းအဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရသည်။ အခြားသူများစွာလည်း အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည်။
ဤအကြောင်းများကို ကြားသိရပြီးနောက် ကျန်းဖုန်း သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်သော်လည်း ဦးလေး ဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့အတွက် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဒါကျွမ်း နှင့် အတူတူ သောက်စားခဲ့ဖူးပြီး ပို၍ ရင်းနှီးသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကာ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဒါတွေအားလုံးဟာ နံပါတ် ၃၀ ထောင်ခန်းက အဖိုးအိုကို ဒါလီ ကျောင်းတော် က လူတွေက စစ်ဆေးဖို့အတွက် အကျဉ်းထောင်ထဲကနေ အရင်ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့လို့သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ဘဲ သူသာ အရင်လွတ်မြောက်သွားပြီးမှ ပြန်အမိခံရတာဆိုရင် ဦးလေး ဟော့တို့လည်း ကြံရာပါအဖြစ် စွပ်စွဲခံရနိုင်ပြီး တစ်မိသားစုလုံး ကွပ်မျက်ခံရနိုင်ပေသည်။
ငါးရက်ကြာပြီးနောက်။
ဦးလေး ဟော့နှင့် နွားဘုရင် တို့မှာ လမ်းကောင်းကောင်း ပြန်လျှောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ချိန်လုံး ကျိန်ဆဲရင်း သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်အံနေကြသည်။ သူတို့က ကျန်းဖုန်း ကိုပါ ဈေးရင်ပြင်သို့ ခေါ်သွားပြီး ပုန်ကန်သူ ခေါင်းဖြတ်ခံရသည်ကို ကြည့်စေချင်ကြသည်။
သို့သော် ကျန်းဖုန်း က ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သူ့၏ ယခင်ဘဝက တီဗီဇာတ်လမ်းများထဲတွင် တရားမျှတသည့် ပုန်ကန်သူများကို ကွပ်မျက်မည့်အချိန်၌ ၎င်းတို့၏ ရဲဘော်များက လာရောက်ကယ်တင်တတ်သည်ကို သူ အမြဲမြင်ဖူးသည်။ အကယ်၍ ထိုအဖိုးအိုကို လာကယ်ကြစဉ် လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူ့ကို မြင်သွားပြီး ဓားဖြင့် တစ်ချက်လွှတ်လိုက်ပါက သူပဲ နစ်နာပေမည်။
အမှန်စင်စစ် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးပါသည်။ ကွပ်မျက်ခြင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ကြပ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှာ (နဂါးမြို့တော်) လည်း ဖြစ်သည်။ ကြာနီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များမှာ လူမိုက်များ မဟုတ်ပါက ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော် ကျန်းဖုန်း သည် လူတစ်ယောက် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည်ကို ကြည့်ရန် တကယ်ပင် စိတ်မပါပေ။ ထိုအစား သူ၏ ကံကြမ္မာအမှတ် မည်မျှ စုမိနေပြီလဲ၊ သူ၏ ခွန်အားကို ထပ်မံမြှင့်တင်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုသာ သူ ပို၍ စိတ်ဝင်စားလေတော့သည်။