အခန်း( ၂၈ )- သွားပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက် ထောင်ဖောက်နေပြီ
သားသတ်သမားဝမ်က သူ့ကို လှည့်စားလိမ့်မည်ကို ကျန်းဖုန်း မကြောက်ပေ။ မဟာထန်ပြည်ထောင်တွင် အဆင့်ဝင် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေသရွေ့ သာမန်လူများ၏ အမြင်တွင် အထက်လူကြီးများကဲ့သို့ ရှုမြင်ခြင်းခံရသည်။ သားသတ်သမားဝမ်သာ လူမိုက်မဟုတ်ပါက သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိပေလိမ့်မည်။
အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းဖုန်းသည် စောင်ကို လူတစ်ယောက် အိပ်နေသည့်ပုံစံဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောပိုးအိတ်အနက်တစ်လုံးကို လွယ်ကာ ဧကရာဇ်လေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် အမှာင်ဈေး(သို့) မှောင်ခိုဈေးကွက်ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်က ဂျီဟွေ့ကျုံး အတုကို သတ်ပြီးနောက် မြားအစင်း ခြောက်ဆယ်လုံး ကုန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ယခု သူ့တွင် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲပုတီး တစ်လုံးနှင့် အမည်မသိ ဆေးပုလင်းငယ် နှစ်ပုလင်းသာ ကျန်တော့သည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မြားများ၊ လက်နက်များနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ဝယ်ယူရန် ကျန်းဖုန်းအနေဖြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ နောက်တစ်ခေါက် သွားရန် လိုအပ်နေသည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ပင် ကျန်းဖုန်းသည် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးအသွင် ဆင်ယင်ကာ အိတ်အနက်တစ်လုံးကို လွယ်၍ မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ညဘက်ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ အေးစိမ့်သော ဆောင်းရာသီ လများတွင်ပင် နေ့ဘက်ထက် လူပိုစည်ကားတတ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ ဤနေရာမှာ မသန့်ရှင်းသော အရောင်းအဝယ်များနှင့် လျှို့ဝှက်သော ကိစ္စရပ်များ ပြုလုပ်ရာ နေရာဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။ လျှို့ဝှက်သော အရောင်းအဝယ် အများအပြားကို ညဘက်တွင်သာ ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာခဲ့စဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ ကျန်းဖုန်းမှာ အတွေ့အကြုံ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တံခါးဝရှိ သိုင်းပညာရှင် အစောင့်များသည် သူ့ကို မှတ်မိပုံရပြီး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကျန်းဖုန်းကတော့ ဆိတ်ဆိတ်သာ နေလိုက်သည်။ ထိုအရပ်ရှည်ရှည် လူပိန်သုံးယောက်မှာ မှောင်ခိုဈေးကွက်က လူဟောင်းများဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က သူတို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး ပြန်မလာတော့သဖြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲက တစ်စုံတစ်ယောက် သတိထားမိမှာ အသေအချာပင်။
ယခု သူပြန်ပေါ်လာခြင်းက ထိုလူသုံးယောက်မှာ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က အရေးနိမ့်သွားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အန္တရာယ်များလှသော ဤအရပ်တွင် ကျန်းဖုန်းကဲ့သို့ လူစားမျိုးမှာ အခွင့်သာသူများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူပြန်ထွက်သွားချိန်တွင် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားမည့်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ကျန်းဖုန်းသည် အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ခေါက် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ မြားအထုပ်အချို့၊ လျှို့ဝှက်လက်နက်အချို့နှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲပုတီး အချို့ကိုပါ ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ ဝိုင်းရံခံရပါက ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့်အတူ ဤပုတီးအချို့ကို သုံးကာ ဖောက်ထွက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်ပေလိမ့်မည်။
သူ ဆက်လျှောက်လာစဉ်တွင် မျက်စိတစ်ဖက်စောင်း အဖိုးအိုမှာ ထိုနေရာမှာပင် ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့ရသည်။ 'ခြေသုံးချောင်း ကိုယ်ဖော့ပညာ' စာအုပ်မှာလည်း မရောင်းရသေးပေ။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤပညာမှာ မျောက်အသွင်လွတ် မြောက်ခြင်း ကိုယ်ဖော့ပညာ ထက် အဆင့်မြင့်သည်။ သို့သော် မည်သည့်ကိုယ်ဖော့ပညာမဆို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက မထင်မှတ်ထားသော အစွမ်းများကို ရရှိနိုင်သဖြင့် ကျန်းဖုန်းက လောလောဆယ် ပြောင်းလဲရန် မလောဘဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်သွားလိုက်သည်။
မျက်စိတစ်ဖက်စောင်း အဖိုးအိုမှာ တစ်ခုခုကို ခံစားမိသည့်အလား ကျန်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်လက် ငိုက်မြည်းနေတော့သည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က မြားအစင်း ခြောက်ဆယ်မှာ ဧကရာဇ်လေးနှင့်အတူ ပါလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင်မူ ကျန်းဖုန်းသည် ထိုဆိုင်သို့ မသွားတော့ပေ။ သူသည် လူဝင်လူထွက် ပိုများသော ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်ကို ရွေးချယ်ကာ တစ်စင်တီမီတာခန့် ပိုရှည်ပြီး အသုံးများသော မြားအထုပ် သုံးထုပ်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ထုပ်လျှင် မြား ၄၅ စင်း ပါဝင်သဖြင့် စုစုပေါင်း ၁၃၅ စင်းဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိ လေးအတတ်နှင့်ဆိုလျှင် ဤမြားတစ်ရာကျော်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားအောင် လုပ်နိုင်ရန် လုံလောက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲပုတီး သုံးလုံးနှင့် ဇွန်ဘီမှုန့် အထုပ် ငါးဆယ်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီမှုန့် ဆိုသည်မှာ ထုံးမှုန့်နှင့် ငရုတ်ကောင်းမှုန့် ရောစပ်ထားသော ကိုယ်လုံပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၁၀ ထုပ်လျှင် ငွေတစ်ကျပ် သာ ကျသဖြင့် ကျန်းဖုန်းက ပို၍ပင် ဝယ်ထားလိုက်သည်။
၎င်းနောက်တွင် လက်အိတ်အနက်တစ်စုံကို သူ သဘောကျသွားသည်။ လက်အိတ်မှာ လက်နှင့် အနေတော်ဖြစ်ပြီး ခိုင်ခံ့လှသော သံကြိုးမြက် ဖြင့် ရက်လုပ်ထားကာ အပေါ်တွင် စိန်ပုံသဏ္ဌာန် သံစအချို့ ပါဝင်သည်။ တစ်စုံလျှင် ငွေ ၁၀ ကျပ် ကျသင့်သည်။ သူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာမှာ ထောင်အစောင့် လက်သီးကျင့်စဉ် ဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းဖုန်းက နှစ်စုံ ဝယ်ယူလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားနိုင်သော အဆိပ်အပ် နှင့် နှလုံးကာမှန် အပြင် သံကြိုးမြက်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော အထက်တန်းစား အတွင်းခံအင်္ကျီ တစ်ထည်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ အတွင်းအပြင် ထပ်ဆင့်ကာကွယ်မှု ရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ဤဝယ်ယူမှုအားလုံးမှာ ကျန်းဖုန်းအတွက် ငွေ ခုနစ်ရာခန့် ကျသင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေး အသုံးအဖြုန်း ကြီးသော်လည်း ကြာနီဂိုဏ်း မှ ပညာရှင်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် မကျဆုံးစေရန်အတွက်ဆိုလျှင် မည်မျှပင် ကုန်ကျပါစေ တန်သည်ဟု ကျန်းဖုန်း ခံစားရသည်။ သံကြိုးမြက်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော အတွင်းခံအင်္ကျီကို ကျန်းဖုန်း ချက်ချင်းပင် ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး လက်စွပ်အပ်ကိုလည်း တပ်ဆင်ကာ လက်အိတ်များကို စွပ်၍ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲပုတီးများကို ဝှက်ထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြားသုံးထုပ်ကို ကျောတွင်လွယ်ကာ ဧကရာဇ်လေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဟင်?"
သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ကျန်းဖုန်းသည် ရှေးဟောင်းစာအုပ်မျိုးစုံ စုပုံထားသော ဆိုင်ခန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုနှင့် ထောင်ထဲက လူငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထပ်တူကျနေသော အမည်းရောင် အမှတ်အသားများကို သတိရကာ ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်သည့် စာအုပ်ရှိမရှိ ကျန်းဖုန်းက ထိုဆိုင်တွင် ရပ်၍ ရှာဖွေလိုက်သည်။
"အလေးအမြတ်ထားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်၊ ကျွန်တော့်မှာ စစ်ရေးကျမ်းတွေ၊ ဆေးကျမ်းတွေ၊ ရှေးဟောင်း ဆေးပညာစာအုပ်တွေ၊ မွေးရာပါ ပညာရှင်တွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေ၊ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိပါတယ်၊ မင်းဘာလိုချင်လဲ အကုန်ရှိတယ်" ဟု ကျန်းဖုန်း ရှာဖွေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်က လာရောက်မိတ်ဆက်သည်။
ကျန်းဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "အဓိက ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်သမိုင်းတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စာအုပ်မျိုး ရှာနေတာပါ၊ ပိုပြီး အသေးစိတ်လေ ကောင်းလေပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အစက ကျန်းဖုန်းသည် ကြာနီဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်း တိုက်ရိုက်မေးရန် ကြံသော်လည်း ပြဿနာဖြစ်မည်စိုး၍ တွေဝေသွားခဲ့သည်။
"ဂိုဏ်းကြီးတွေတင် မကဘူး၊ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့တောင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်" ဆိုင်ရှင်က ပုံထားသော စာအုပ်ပုံထဲမှ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျန်းဖုန်းရှေ့သို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ကျန်းဖုန်း အသာအယာ လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ဂိုဏ်းအဖွဲ့များအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသော်လည်း မှန်ကန်မှု ရှိမရှိကိုမူ သူ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်နံ့ပျောက်ကင်းစေရန်အတွက် အထွေထွေဆေးကျမ်း တစ်အုပ်နှင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ကျင့်စဉ်ပေါင်းချုပ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း ရှာပေးရန် ပြောလိုက်သည်။
စုစုပေါင်း စာအုပ်လေးအုပ်အတွက် ဆိုင်ရှင်က ငွေအကြွေ ၅၀ တောင်းသော်လည်း ကျန်းဖုန်းက တစ်အုပ်လျှင် ၂ ပြားနှုန်းဖြင့် ဈေးဆစ်ကာ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
အရပ်ရှည်ရှည် လူသုံးယောက်နှင့် ကြုံခဲ့ရသော ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က သင်ခန်းစာကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဤတစ်ခေါက်တွင် လက်နက်အပြည့်အစုံ ပါလာသောကြောင့်လည်းကောင်း ကျန်းဖုန်းသည် အပြန်လမ်းတွင် အနှောင့်အယှက် မကြုံခဲ့ရပေ။
နောက်တစ်နေ့။
ကျန်းဖုန်းသည် သူသယ်ဆောင်နိုင်သမျှသော ကိရိယာအားလုံးကို ဝတ်ဆင်ကာ ဂိုဏ်းလျှို့ဝှက်ချက် စာအုပ်ကိုပါ ယူဆောင်လျက် ကျန်ပေ့ထောင်သို့ သွားခဲ့သည်။ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဦးလေးဟော့ မရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ပေ၊ ထောင်အစောင့်လေးအချို့မှာလည်း ဦးလေးဟော့ အပြင်မှာ ပြဿနာတက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အတင်းအဖျင်းများ ပြောနေကြသည်။ ကျန်းဖုန်းကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင် အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ တာဝန်များကို အရင်ဦးဆုံး ပြီးအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ အားလပ်ချိန်ကျမှသာ အလုပ်ခန်းထဲတွင် ဂိုဏ်းလျှို့ဝှက်ချက် စာအုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်တော့သည်။
စာအုပ်မှာ အတော်လေး ထူပြီး စာမျက်နှာ ရာဂဏန်းခန့် ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျန်းဖုန်းသည် ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ကြာနီဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက် သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီများကိုပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ကြံဖန်တီးထားသည့် သမိုင်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များထဲတွင် သူလိုချင်သော သတင်းအချက်အလက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပုံရသည်။ သူသည် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုကိုယ်ပေါ်က အမည်းရောင် အမှတ်အသားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ ၎င်းကို ပုံဆွဲပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် လိုက်လံမေးမြန်းပါက မထင်မှတ်ထားသော အချက်အလက်များ ရနိုင်မလားဟု တွေးမိသည်။
သို့သော် ထိုအမှတ်အသားများမှာ တကယ်ပဲ ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပါက အဖွဲ့ချုပ်မှူးဟွမ် သည် စောစောစီးစီး သတိပြုမိပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ နှိပ်စက်ခန်းထဲ၌ စစ်ဆေးစဉ်က ထိုသစ္စာဖောက်များကို အဝတ်အစားအားလုံး ချွတ်ခိုင်းထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ အဖွဲ့ချုပ်မှူးဟွမ်သည်လည်း ထိုအမည်းရောင် အမှတ်အသားများကို မြင်ခဲ့မှာ အသေအချာပင်၊ သူပဲ အတွေးလွန်နေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် နှိပ်စက်ခန်းထဲမှာ အဲဒီလူငယ်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အမည်းရောင် အမှတ်အသား မရှိဘူး"
ရုတ်တရက် ကျန်းဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က အဖွဲ့ချုပ်မှူးဟွမ် နှိပ်စက်ခန်းထဲတွင် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ်က သူ့နှင့် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။
ထိုစဉ်က လူငယ်မှာ ခုံတွင် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး အင်္ကျီလက်ကို အမြင့်ကြီး လိပ်တင်ထားသော်လည်း သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုနှင့် ဆင်တူသော အမည်းရောင် အမှတ်အသား မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းက ဘာကို သက်သေပြနိုင်မှာလဲ?
"ဝှစ်!"
"အား!"
"သွားပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက် ထောင်ဖောက်နေပြီ!"
ရုတ်တရက် အလုပ်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းဖုန်းသည် ကျောက်နံရံထဲသို့ မြားများ စိုက်ဝင်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ အော်ဟစ်သံများကိုပါ ကြားလိုက်ရသည်။ 'ထောင်ဖောက်' ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ သူ၏ နားထဲတွင် အထင်အရှား ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။