အခန်း (၂၄ )- သူက ဆရာတစ်ယောက်ပဲ

​"သတ္တိရှိရင် မပြေးနဲ့လေ။ နဂါးမြို့တော် အစိုးရရုံးက ပညာရှင်တွေ မကြာခင် ငါ့ကိုလာကူကြတော့မှာ" ဟု ကျန်းဖုန်းက ဒေါသထွက်ဟန်ဆောင်ကာ အော်ဟိုက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုနောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်လံရင်း လေးကို နောက်တစ်ကြိမ် တင်လိုက်ပြန်သည်။

"ဟင်း... သေရမှာမကြောက်ရင်လည်း ဆက်လိုက်ခဲ့ပေါ့" ဟုဂျီဟွေ့ကျုံး အတုက အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းဖုန်း၏ လေးအတတ်ကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းဖုန်း၏ လေးအတတ်မှာ ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာက မိုးမခရွက်ကို ထိအောင်ပစ်နိုင်သည့် အဆင့်ရှိမှန်း သူဝန်ခံရမည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖုန်းက အမှောင်ထဲကနေ ချောင်းမြောင်းပစ်မည်ဆိုလျှင် သူအမှန်တကယ်ပင် ကျန်းဖုန်းလက်ထဲ ကျရှုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူက သတိနှင့်ရှိနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ကိုယ်ဖော့ပညာ ကို အသုံးပြုကာ ရှောင်တိမ်းနေသရွေ့၊ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း မပြေးသရွေ့တော့ ကျန်းဖုန်းအနေနှင့် အဝေးကနေ သူ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အတားအဆီးများကို ကျော်လွှားစဉ် အရှိန်လျော့သွားသည့် အခိုက်အတန့်အချို့တွင်သာ ကျန်းဖုန်းက အခွင့်ကောင်းယူနိုင်ခဲ့၍ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်လျှင်တောင် သူက သွေးအနည်းငယ် ထွက်ရုံသာရှိသည်။ ယခုအခါ ကျန်းဖုန်း လေးတင်သည်ကို မြင်သော်လည်း ရှောင်ရမည်ကို သိထားသဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ မထိတ်လန့်တော့ပေ။ သူသည် နံရံများကို အကာအကွယ်ယူကာ လူးလာတုံ့ခေါက် ပြေးလွှားရင်း ရှေ့သို့ အမြန်နှင်နေတော့သည်။ ကျန်းဖုန်းသည် အနီးနားရှိ အမြင့်ဆုံး ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ အဝေးကကြည့်လျှင် သူသည် အိမ်ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လမ်းကြားများနှင့် ဝင်းခြံများကြား ဖြတ်သန်းကာ ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုနောက်သို့ လိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ် လေးကို လပြည့်ဝန်းသဏ္ဌာန်အထိ အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်က စူးစိုက်တည်ငြိမ်နေသည်။ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ ခန္ဓာကိုယ် အကာအကွယ်မဲ့သွားမည့် အခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ "အခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူးလား" ဟု ဂျီဟွေ့ကျုံး အတုက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ကျန်းဖုန်းသည် အဝေးက ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်တန့်ကာ ဆက်မလိုက်တော့ဘဲ လေးကြိုးကို ဆွဲလျက် သူထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

အကွာအဝေးက ပိုဝေးသွားသည့်အပြင် ရှေ့တွင်လည်း လမ်းပိတ်မနေတော့သဖြင့်ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသွားသည်။ သူသည် လမ်းကြားထဲမှ အမြန်ပြေးထွက်ကာ ဝင်းခြံတစ်ခုထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ အိမ်နောက်ဘက်သို့ ပတ်ပြေးကာ ကျန်းဖုန်း၏ အမြင်အာရုံမှ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားအောင် လုပ်ပြီး ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး လစ်ထွက်ရန် သူကြံစည်ထားသည်။

"ဝှစ်!" သို့သော် ထိုခဏ၌ပင်။ ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဝင်းခြံထဲတွင် အကာအကွယ်မဲ့ ပေါ်ထွက်လာချိန်၌ ကျန်းဖုန်းသည် လက်ထဲက မြားကို လွှတ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ မြားပစ်အတတ်မှာ လူနှင့်မြား တစ်သားတည်းကျသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်ရာက မိုးမခရွက်ကို ပစ်နိုင်သည့်အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ လေးတင်ပစ်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် အလိုအလျောက် သေစေနိုင်သည့် အစွမ်းမျိုးပင်။ မြားမှာ မျက်စိပါသည့်နှယ် ပိုမိုမြန်ဆန်လာရုံသာမက ယခင်ကထက်လည်း ပိုမိုအားပါလာသည်။ ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသဖြင့် ရန်သူအနေဖြင့် မည်သို့မျှ မကာကွယ်နိုင်တော့ပေ။

"မကောင်းတော့ဘူး!" ကျန်းဖုန်းကို ကစားချင်သလို ကစားနိုင်ပြီဟု အစက ကျေနပ်နေသော ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ဝင်းခြံထဲသို့ အကာအကွယ်မဲ့ ဝင်ရောက်သွားသည့် ခဏ၌ ရုတ်တရက် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ကျောဘက်မှ လေတိုးသံ စူးစူးဝါးဝါးကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဖုန်းက သူ့နောက် ၁၀ မီတာအကွာမှာ ရပ်ပြီး ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ကိုယ်ကို ရှောင်လိုက်သော်လည်း ကျောရိုးကို ပစ်မှတ်ထားသည့်မြားမှာ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။ "ဖောက်!" သွေးစွန်းနေသော မြားရှည်ကြီး၏ သုံးပုံတစ်ပုံမှာ မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဂျီဟွေ့ကျုံး အတုသည် ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူက ဆက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် "ဖောက်" ခနဲ ကျန်းဖုန်းက နောက်ထပ်မြားတစ်စင်း လွှတ်လိုက်ပြန်ရာ ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ ခြေသလုံးကို ထိမှန်ပြီး ခြေထောက်ကို မြေကြီးနှင့် တွဲလျက် စိုက်ဝင်သွားစေသည်။

"ဖောက်!" ဂျီဟွေ့ကျုံးအတုက မြားကိုဆွဲနှုတ်ကာ ဆက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ်မြားနှစ်စင်း ရောက်လာပြန်သည်။ ရင်ဘတ် ဝဲယာကို ရှေ့မှနောက်သို့ ဖောက်ထွက်သွားပြီး မြားရှည်ကြီးများက သူ့ကို နောက်က ဝင်းခြံနံရံတွင် ကပ်လျက် စိုက်ဝင်သွားစေသည်။ ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာကာ ကျန်းဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးလျက် တစ်ခုခုပြောချင်နေပုံရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျန်းဖုန်း၏ လေးအတတ်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ ရုတ်တရက် အံ့မခန်း တိုးတက်လာရသလဲဆိုသည်ကို သူနားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းမျိုးရှိလျှင် သူ့ကို စောစောကတည်းက ရှင်းပစ်နိုင်ပါလျက်။ ဘာကြောင့် အခုထိ စောင့်နေရတာလဲ။ သူတွေးမိသည့် တစ်ခုတည်းသော အဖြေမှာ ကျန်းဖုန်းက သူ့ကို အစကတည်းက ကစားနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သူ အမြင်အာရုံကနေ လွတ်တော့မည့် အချိန်ရောက်မှသာ ကျန်းဖုန်းက အစွမ်းအစအမှန်ကို ထုတ်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကျန်းဖုန်းကို ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်။ သူ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်စဉ်မှာပင်... "ဖောက်!" ကျန်းဖုန်းသည် သူ့နောက်ကျောတွင် မြားနှစ်စင်း ကျန်သေးသည်ကို သတိရကာ အလိုအလျောက် ပစ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ မြားနှစ်စင်းလုံး ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားပြီး သူသည် အသံဗလုံးဗထွေးဖြင့် ခဏမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဂျီဟွေ့ကျုံး အတုကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ကြံပြီးနောက် ကျန်းဖုန်းသည် အမှီလိုက်လာကာ ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ အလောင်းကို ဝင်းခြံထဲမှ ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။ ထိုဝင်းခြံတွင် လူနေသော်လည်း သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ မြားများ ဝှစ်ခနဲ ပျံသန်းသံကို ကြားရသဖြင့် အိမ်ထဲကလူများသည် စောင်ထဲတွင်သာ ပုန်းနေရဲကြပြီး အပြင်သို့ မကြည့်ဝံ့ကြပေ။

သူတို့ သတ္တိမွေးကာ ပြတင်းပေါက်ကြားမှ ချောင်းကြည့်သည့် အချိန်တွင်မူ ကျန်းဖုန်းသည် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ အလောင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကာ ဝင်းခြံထဲတွင် သွေးကွက်များနှင့် မြားအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျန်းဖုန်းသည် ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ အလောင်းကို အနီးအနားရှိ လူမနေသည့် ပျက်စီးနေသော မြေအိမ်တစ်ခုထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဂျီဟွေ့ကျုံးအတု၏ ကိုယ်ပေါ်ကို အမြန်ရှာဖွေလိုက်သည်။ ငွေစက္ကူ ၅၀၀ ကျော်နှင့် ဆေးပုလင်း နှစ်ပုလင်းကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရေပြားတစ်လွှာ ကွာကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ဆွဲခွာလိုက်သောအခါ ကျောက်ပေါက်မာများရှိပြီး တြိဂံပုံမျက်လုံးရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းအပြင်ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကိုယ်နံ့ကဲ့သို့သော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါမှ ကျန်းဖုန်း သတိထားမိသည်မှာ ဂျီဟွေ့ကျုံး အတု၏ လည်ပင်းမှအောက်ဘက် အရေပြားတစ်ပြင်လုံးတွင် အနက်ရောင် အကွက်များ ရှိနေပြီး ထိုအနံ့ဆိုးမှာ ထိုနေရာမှ ထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရောဂါတစ်ခုခုလားတော့ မသေချာပေ။

နဂါးမြို့တော်တွင် သတင်းပေးများစွာ ရှိနေသဖြင့် အခက်အခဲ မဖြစ်စေရန် ကျန်းဖုန်းသည် ထိုနေရာတွင် ကြာကြာမနေတော့ပေ။ တန်ဖိုးရှိသည့် အခြားအရာများလည်း မရှိတော့သဖြင့် သူသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းထွက်လာခဲ့ကာ ချောင်ယန်လမ်းကြား ရှိ သူ၏ဝင်းခြံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အဆင့်-၆ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးနှင့် အဆင့်-၇ သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရတနာများ ရှိမရှိ ပြန်သွားမစစ်ဆေးတော့ပေ။ သူသည် ဂျီဟွေ့ကျုံး အတုနောက်သို့ လိုက်ရင်း ဝေးဝေးရောက်လာခဲ့သဖြင့် အပြန်လမ်းတွင် အစိုးရလူများနှင့် တိုးမိ၍ ရှင်းပြရခက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ချောင်ယန်လမ်းကြားအတွင်းသို့ အစိုးရလူများ၏ ခြေသံများ ဝင်ထွက်လာကြသည်။ ထိုအလောင်း ငါးလောင်းမှာ လမ်းကြားများ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဝင်းခြံထဲတွင် လဲလျောင်းနေသဖြင့် မကြာမီပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အာဏာပိုင်များကို တိုင်ကြားလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် အစိုးရအရာရှိ အနည်းငယ်သာ ရောက်လာသည်။

သို့သော် သေဆုံးသူ ငါးဦးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အဖွဲ့ချုပ်မှူး ဟွမ် သည် သူ၏လူများနှင့်အတူ လမ်းကြားထဲ လျှောက်လာသည့် အသံကို ကျန်းဖုန်း ကြားလိုက်ရသည်။ ယခုအခါ အဖွဲ့ချုပ်မှူး ဟွမ်သည် နဂါးမြို့တော်၏ အဖွဲ့ချုပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ကြာနီဂိုဏ်း သစ္စာဖောက်များကို ဖမ်းဆီးရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းနေပြီး နဂါးမြို့တော်အတွင်းရှိ ထိုသူများအားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် စိတ်အားထက်သန်နေသူဖြစ်သည်။

"နီးစပ်ရာ လမ်းကြားတွေကို ပိတ်ထားလိုက်၊ အိမ်တိုင်းကို ရှာကြ။ အနီးအနားမှာ တခြားသစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" "ဟုတ်ကဲ့ပါ!" အဖွဲ့ချုပ်မှူး ဟွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အစိုးရအရာရှိ အများအပြားသည် ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲကာ အိမ်တိုင်းကို လိုက်လံစစ်ဆေးကြတော့သည်။ အချို့သော ရိုင်းစိုင်းသူများမှာ တံခါးဖွင့်ပေးသည်ကိုပင် မစောင့်ဘဲ ကန်ဖွင့်ဝင်ကြသည်။ ပြည်သူများမှာ မကျေနပ်ကြသော်လည်း စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိသည့် လူငယ်အချို့မှာ သူတို့၏ ပစ္စည်းများ မြေပေါ်ပစ်ချခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဆဲဆိုမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အရိုက်ခံရပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် အစိုးရရုံးသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံရသည်။

မကြာမီ အစိုးရအရာရှိများသည် ကျန်းဖုန်း၏ ဝင်းခြံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ကျန်းဖုန်းက အသင့်ပြင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူသည် ထောင်အစောင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ ဂါရဝပြုရင်း "ဆရာတို့... ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်သူလဲ" "ကျွန်တော် ကျန့်ပေထောင် မှာ အလုပ်လုပ်နေတာပါ" "အော်... စောစောက သံသယဖြစ်စရာ လူမျိုး မြင်မိသေးလား" ကျန်းဖုန်းသည်လည်း အစိုးရဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သာမန်ထောင်အစောင့် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သိသိသာသာပင် လေးစားမှုပြကာ အိမ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို မထိဘဲ ပတ်ကြည့်သွားသည်။ "တကယ့် ပညာရှင်ပဲ" အဖွဲ့ချုပ်မှူး ဟွမ်၏ အသံသည် အပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။