အခန်း (၁၃)။ နတ်ဘုရားမြားတပ်ဖွဲ့
အလယ်အလတ် တတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင် များသည် အာရုံခံစားမှု ထက်မြက်ရုံသာမက အလွန်အမင်းလည်း အကဲဆတ်ကြသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေလျှင် မီတာ သုံးဆယ်၊ လေးဆယ် အကွာအဝေးကပင် အာရုံခံမိနိုင်သည်။
ကျန်းဖုန်းအိပ်ရာထဲ လဲလျောင်းလိုက်ရုံသာ ရှိသေးပြီး သူငြှိမ်းလိုက်သော မီးစာတိုင်မှ မီးခိုးများပင် မပြယ်သေးပေ။ ရုတ်တရက် အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဝှီး!"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြားတစ်စင်းသည် ပြတင်းပေါက် စက္ကူကို ဖောက်ထွက်ကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျန်းဖုန်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာသည်။ ကျန်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ညည်းညူသံတိုးတိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝှီး!" "ဝှီး!"
မြားတစ်စင်း ဝင်လာပြီးနောက် နောက်ထပ် မြားနှစ်စင်းသည်လည်း အပြင်ဘက်မှ အိပ်ရာပေါ် ရှိ ကျန်းဖုန်း ဆီသို့ ထပ်ဆင့် ပျံသန်းလာသည်။ ထို့နောက်မှသာ အရာအားလုံး ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
မှောင်မည်းနေသော ညအမှောင်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုသည် အပြင်ဘက်မှနေ၍ အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ငါပဲ အများကြီး တွေးနေတာလား" ဟု ထိုလူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်း ၏ အခန်းထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ခေါင်မိုးပေါ်မှ ကျန်းဖုန်း၏ ဝန်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျော်ဝင်လိုက်ရာ မြားသုံးစင်း စိုက်ဝင်နေပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မျက်နှာကျက်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ကျန်းဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ငါ တကယ်ပဲ အများကြီး တွေးမိတာပဲ"
ကျန်းဖုန်း ၏ သေဆုံးနေသော ပုံစံကို မြင်သည့်အခါ ထိုလူက မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ထိုနေ့က ဝမ်ဟဲ ကို မြားဖြင့် ပစ်ခတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျန်းဖုန်း၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ယန်ရုစုန် ကျရှုံးပြီးနောက် သူသည် ပြဿနာများထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ရာထူးတိုးမည့် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
သူသည် အရှုံးကို လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဦးလေးကြီး ဟော့ နှင့် ကျန်းဖုန်း ကို သတ်ရန် လွှတ်လိုက်သော သူ၏ လူနှစ်ယောက်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ စုံစမ်းကြည့်သည့်အခါ ဦးလေးကြီး ဟော့နှင့် ကျန်းဖုန်းတို့မှာ ဘေးကင်းရန်ကင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့က ဝမ်ဟဲကိုယန်ရုစုန် ၏ အကြောင်းများကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ကူညီခဲ့ပြီး မိမိကို ဟန့်တားခဲ့သူမှာ ထောင်စောင့်လက်သီးရှည် ကို သုံးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိရာ ထိုလူသည် ပို၍ သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဦးလေးကြီး ဟော့နှင့် ကျန်းဖုန်းကို သံသယဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက အခြေအနေများ တင်းမာနေသဖြင့် သူသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဝံ့ခဲ့ပေ။ ယနေ့မှသာ ကျန်း ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူသည် အနောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ သွေးအေးအေးဖြင့် ချောင်းမြောင်းပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်း ဖြစ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လူမှားတိုက်ခိုက်မိပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ကျန်းဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မြားများကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ကွက်တိပင်။
အိပ်ရာပေါ်တွင် အသက်မဲ့သလို လဲလျောင်းနေသော ကျန်းဖုန်းသည် မြားနှစ်စင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ကာ တစ်စင်းကို ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်သို့၊ နောက်တစ်စင်းကို ဝမ်းဗိုက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
"ဖတ်!"
ဝမ်းဗိုက်ကို ဦးတည်သော မြားမှာ အနီးကပ်ဖြစ်ပြီး အလစ်အငိုက် မိသွားသဖြင့် ထိုလူ မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရင်ဘတ်ကို ဦးတည်သော မြားမှာမူ အရေပြားကိုသာ ဖောက်ဝင်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို မထိသေးခင် ထိုလူက ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်သည်။
"မင်း!"
ထိုလူမှာ ဆွံ့အသွားသည်။ ကျန်းဖုန်းက သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို လှည့်စားခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ စိုက်ဝင်နေသော မြားများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူသည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန်းဖုန်း က အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ သူသည် စောင်ဖြင့် ထိုလူကို အုပ်လိုက်ပြီး အမြင်အာရုံကို ကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထောင်စောင့်လက်သီးရှည်၏ ပထမဆုံး ကွက်စိပ်ဖြစ်သော 'တောင်တက်ဟန်' ဖြင့် ထိုလူကို အလျင်အမြန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် စောင်ကို ကိုယ်ပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်ရုံရှိသေးသော်လည်း ကျန်းဖုန်း၏ လက်သီးမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ မြားနှစ်စင်း စိုက်ဝင်နေသဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကန့်သတ်ခံထားရရာ မရှောင်တိမ်းနိုင်ဘဲ မျက်နှာတည့်တည့်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ထိမှန်သွားတော့သည်။ သူသည် အနောက်ဘက်ရှိ တံဆိပ်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်ဆောင့်ကာ ဝင်းထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
"ဝေါ့!"
ထိုလူ မထနိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းဖုန်းက သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ နောက်ဆုံးမြားကို လှမ်းပစ်လိုက်ရာ ပစ်မှတ် အနည်းငယ်လွဲပြီး ထိုလူ၏ ပါးပြင်ကိုသာ ရှပ်မှန်သွားသည်။ ထိုလူက ထွက်ပြေးရန် အားယူလိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းဖုန်း က 'တောင်ဆင်းဟန်' ဖြင့် ထိုလူ၏ ကျောရိုးကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ ထိုလူက လေတိုးသံကို ကြားလိုက်သဖြင့် အလျင်အမြန် လှည့်၍ သူ၏ လေးရှည်ဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းဖုန်းက သူ၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ဝမ်းဗိုက်အထက် သုံးလက်မခန့်အကွာသို့ လက်သီးတစ်ချက် အပြင်းအထန် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
ဤလက်သီးချက်သည် အလွန်အားပါပြီး လေးလံလှသည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါသန့်စင်ခြင်း ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးထားပြီး Qi နှင့် သွေးအဟုန်များမှာ လက်သီးတွင် စုစည်းနေကာ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်လောက်သည်။ ထိုလူသည် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လွင့်ထွက်သွားရင်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။
"ဒါ မင်းပဲ... မင်း ယန်ကို ဖျက်ဆီး..."
ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝင်းထရံကို သွားရောက်ဆောင့်မိသည်။ နံရံပေါ်ရှိ အိုးအချို့ကို တိုက်မိကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်ကုန်သည်။
"စွပ်!"
ထိုလူက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုနေစဉ်မှာပင် ကျန်းဖုန်း သည် 'အရိုးထွင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စကားမဆုံးစေရန် ထိုလူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။
"အွန်း... ခြောက်..."
ထိုလူသည် ရုန်းကန်နေရင်း မကြာမီမှာပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။ 'ခြောက်' ဆိုသော စကားလုံးကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ပြောသွားသည်ကို ခပ်တိုးတိုး ကြားလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်မှ ကျန်းဖုန်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျည်းဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ဤမျှ အစွမ်းရှိနေပါလျက် တစ်စိုးတစ်စမျှ ထုတ်မပြခဲ့သဖြင့် သူကလည်း မနှောင့်ယှက်ဝံ့ခဲ့ပေ။ ယခုမူ ကျန်းဖုန်းက သူ့ကို မျောက်တစ်ကောင်လို ကစားပြီး သေချင်ယောင်ဆောင်ကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့် သိုင်းသမားကျင့်ဝတ်မျှ မရှိပေ။ တကယ့်ကို လည်လွန်းသည့် လူတစ်ယောက်ပင်!
ထိုလူ အသက်မရှိတော့သည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းဖုန်းသည် ထိုလူ၏ အလောင်းကို ဝင်းထဲမှ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း သိပ်မပြင်းထန်ပေ။ ထိုလူ၏ ပထမဆုံး မြားချက်သည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ အသားကို ဖောက်ဝင်သွားသော်လည်း အရေးကြီးသော အင်္ဂါများကို မထိခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်း မြားနှစ်စင်းမှာမူ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်နှင့် အသားများဖြင့် ညှပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ လက်ဖဝါးတွင် အနည်းငယ် ရှပ်ထိရုံနှင့် သွေးထွက်ရုံသာ ရှိသည်။
"ဒါ အဲဒီညက မြားသမားပဲ"
"ဒီကောင် ငါ့ကို စုံစမ်းထားတာ သေချာတယ်၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပဲ"
ကျန်းဖုန်း က ထိုလူ၏ မျက်နှာမှ အမည်းရောင် ပဝါကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခင်က အစစ်အမှန် ရုပ်ရည်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ရှိရင်းစွဲ အချက်အလက်များအရ ထိုနေ့က ဝမ်ဟဲကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သူမှာ ဤလူဖြစ်ကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ဝမ်ဟဲ သည် ဤလူ၏ လက်ချက်ဖြင့် မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နတ်နန်းအကျဉ်းထောင် ၌ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ်အတွင်း နည်းမျိုးစုံဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ကျန်းဖုန်း သည် ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။ ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီအတွင်းမှ ဓားမြှောင်တိုတစ်စင်းကို တွေ့ရသည်။ အလွန်လှပသော ဓားမြှောင်လေးဖြစ်ပြီး ငှက်မွေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသည်။ ဓားအိမ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသဖြင့် အတော်လေး တန်ဖိုးရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုလူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ငွေစက္ကူ သုံးရာကျော်နှင့် ငွေတုံး ငါးတုံး၊ ခြောက်တုံးခန့် ပါရှိသည်။ ပြိုင်ဘက်မှာ သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ မတရားသော နည်းလမ်းများမသုံးဘဲ အချိန်တိုအတွင်း ဤမျှ ငွေကြေးစုဆောင်းရန် မလွယ်ကူပေ။ ကျန်းဖုန်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမြတ်အစွန်းကြီးကြီးမားမား ရလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ထပ်မံ၍ သေသေချာချာ ရှာဖွေပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူ၏ ရှူးဖိနပ်ရှည်အတွင်းမှ ပုံစံငယ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားမြား "
ကျန်းဖုန်းသည် ထိုပုံစံငယ်မှာ အပြည့်အစုံရှိသော မြားပစ်အတတ်ပညာ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်းသာအားရ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ နာမည်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။ ထိုလူ၏ မြားပစ်စွမ်းရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအတတ်ပညာမှာ အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးကြောင်း ကျန်းဖုန်း မြင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားပါက ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာမှ သစ်ရွက်ကို ထိအောင်ပစ်နိုင်ရန် မခက်ခဲနိုင်တော့ပေ။
သူသည် ထိုလူ၏ အခြားဖိနပ်တစ်ဖက်ကိုလည်း အလျင်အမြန် ချွတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ဖော့ပညာရှိသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရာတွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ထိုလူက အစောကြီး သတိပြုမိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းဖုန်းအနေဖြင့် လိုက်မီရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သေသေချာချာ ရှာဖွေပြီးနောက် ဖိနပ်ထဲတွင် ဘာမှ ထပ်မတွေ့တော့ပေ။ ထိုလူသည် ကိုယ်ဖော့ပညာကို စိတ်ထဲ၌သာ မှတ်သားထားပုံရသည်။
"နတ်ဘုရားမြားတပ်ဖွဲ့၊ လီဝေ"
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖုန်းသည် ထိုလူ၏ ခါးပတ်မှ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အမှတ်အသားတစ်ခု ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"နတ်ဘုရားမြားတပ်ဖွဲ့က လူတစ်ယောက်လား... ဒါကတော့..."
အထက်ပါ အချက်အလက်များကို မြင်သည့်အခါကျန်းဖုန်းစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။ နဂါးမြို့တော်ရှိ တားမြစ်ထားသော တပ်မတော် အပြင် တော်ဝင်မိသားစုက တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲသော အင်အားသုံးထောင်ရှိသည့် နတ်ဘုရားမြားတပ်ဖွဲ့ လည်း ရှိသေးသည်။ နတ်ဘုရားမြားတပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံးသည် လက်ဖြောင့်မြားနတ်မောင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ဖောက်ထွက်၍မရသော အကာအကွယ်တံတိုင်းကြီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယနေ့ သူ့ကို သတ်ရန် လာသူမှာ ထိုအဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ဒီလေးကို ဆက်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ အမှောင်စျေးမှာ သွားရောင်းလို့လည်း မရဘူး၊ ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်"
မူလက ကျန်းဖုန်း သည် လီဝေ၏ လေးမှာ ရှားပါးလှသဖြင့် အမှောင်စျေးတွင် ဈေးကောင်းရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုအတွေးကို စွန့်ပယ်လိုက်လေတော့သည်။