အခန်း (၅၀) - ယွီယွမ်ကျန့် : ငါ့သားရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားတာပဲ။

အလင်းကမ္ဘာ၊ ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင်။

"ဖူး... ဟားဟားဟား... ဆရာ၊ ဆရာမက အဲဒီတုန်းက တကယ်ကြီး ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်ခဲ့တာလား"

"ကြည့်ပါဦး... ဆရာက နဂါးနတ်ဘုရားဒိုလော် အရှင်မင်းကြီးကိုတောင် သူ့ဘဝသူ သံသယဝင်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ ဟားဟားဟားဟား"

ယွီရှောင်ကန်း ယူဆောင်လာတဲ့ မုန့်တွေကို ဘိဘိတုန်က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ အရသာခံစားပြီး စားသောက်နေတာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကုတ်လျက် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကောင်းကင်စီရင်ချက်မှာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဟူလျဲ့နာတစ်ယောက် နောက်ဆုံးမှာ အောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ ဟားတိုက်ရယ်မောပါတော့တယ်။

သူမရဲ့ ဆရာဖြစ်သူဟာ ငယ်စဉ်တုန်းက ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရှိခဲ့လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်မထားခဲ့မိပါဘူး။ လမ်းဘေးက ကောလာဟလတွေကို နားထောင်ရတာ ဝါသနာပါရုံတင်မကဘဲ အဲဒါတွေကို အတည်မှတ်ပြီး သက်ဆိုင်သူကို တိုက်ရိုက် သွားမေးခဲ့တာကိုး။ ဒါ့အပြင် အစကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လွန်းနေပြီး နဂါးနတ်ဘုရားဒိုလော် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မုန့်တွေကိုပါ သဘာဝကျကျ 'လုယူ' စားသောက်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒီလိုဆရာမျိုးရဲ့ ပုံစံက ဟူလျဲ့နာအတွက် တကယ်ကို မျက်စိပွင့်သွားစေခဲ့တာပါ။

"နင်... မရယ်နဲ့တော့။"

ဟူလျဲ့နာရဲ့ ရယ်မောသံကြောင့် ဘိဘိတုန်တစ်ယောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရပါတယ်။ မိမိကိုယ်တိုင် တကယ်ကြီး အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ဖူးတာကို ပြန်တွေးမိပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းကာ စိတ်တိုတိုနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးစွာပဲ အခုအချိန်မှာတော့ ဘိဘိတုန်ဆီမှာ ဘာအရှိန်အဝါမှ ကျန်မနေတော့ပါဘူး။ သူမရဲ့ အော်ဟစ်သံက ဟူလျဲ့နာကို ပိုပြီးတော့တောင် ပျော်ပျော်ပါးပါး ရယ်မောမိစေပါတယ်။

"ရှောင်ကန်း... သူ့ကို ကြည့်ပါဦး။"

ဟူလျဲ့နာကို တားမရတော့တဲ့အဆုံး ဘိဘိတုန်က ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ဘေးနားကို သွားပြီး သူ့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မျက်နှာဝှက်လိုက်ပါတော့တယ်။

"ဟားဟား... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အခုပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း အဲဒီတုန်းက မင်းက သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ တုန်အာ"

ယွီရှောင်ကန်းလည်း ဘိဘိတုန်ကို လွှတ်မပေးခဲ့ပါဘူး။ အဆုံးမှာတော့ သူကိုယ်တိုင် အလှောင်ပြောင်ခံနေရတာ မဟုတ်လို့လေ။ ဒါတောင်မှ ယွီရှောင်ကန်းက မိမိကိုယ်တိုင်ရော အရှက်ရစရာ သမိုင်းကြောင်းတွေ ချန်ထားခဲ့မိသလားဆိုတာကို အမြန်ပဲ ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားနေမိပါတယ်။ ငယ်စဉ်က လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေဟာ လူကြီးဖြစ်လာတဲ့အခါ ပြန်တွေးမိတိုင်း ခြေမွေးစွဲမတတ် ရှက်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောလေ့ရှိကြတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ယွီရှောင်ကန်းကတော့ သူပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မတိုင်ခင် ကမ္ဘာမှာပဲ ဖြစ်လေ့ရှိတဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေဟာ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းသူ ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာလည်း ဖြစ်ပျက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ ယွီရှောင်ကန်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဒီကို ရောက်လာကတည်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီမို့လို့ သူ့ရဲ့ အပြုအမူတွေက တော်တော်လေး ရင့်ကျက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ ရူးကြောင်ကြောင် အရှက်ရစရာ သမိုင်းကြောင်းတွေ ချန်ထားခဲ့ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်လေး နည်းပါလိမ့်မယ်။

"ဟူး... ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာပြီးတာတောင် ငါ့ရဲ့ အရှက်ရစရာ သမိုင်းကြောင်းတွေ ပေါ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ တကယ်ပဲ..."

ယွီရှောင်ကန်း ခေါင်းခါရင်း ကောင်းကင်စီရင်ချက်ဆီကို အကြည့်ပြန်ပို့လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံက မထိန်းနိုင်ဘဲ ကွေးညွတ်တက်သွားပါတယ်။ မိမိရဲ့ အရှက်ရစရာ သမိုင်းကြောင်း ပေါ်သွားရင် နေရခက်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတစ်ပါးရဲ့ အရှက်ရစရာ သမိုင်းကြောင်းကို ကြည့်ရတာကတော့ တစ်မျိုးလေး အရသာရှိလှပါတယ်။

အမှောင်ကမ္ဘာ၊ ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင်

"အား... ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ငါက ရှောင်ကန်းနဲ့ စောစောမတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီအရာတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့သူက ငါဖြစ်မနေရတာလဲ။"

ဘိဘိတုန်က သူမရဲ့ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပါတယ်။ ကောင်းကင်စီရင်ချက်ပေါ်က သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကို ကြည့်ရင်း ဘိဘိတုန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မနာလိုဝန်တိုမှုတွေ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါတယ်။

သူမက ကောင်းကင်စီရင်ချက်ပေါ်က ဘိဘိတုန်နေရာမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အစားထိုးပြီး ထိုယွီရှောင်ကန်းကိုလည်း မိမိရဲ့ ရှောင်ကန်းအဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ချင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး စိတ်ကူးယဉ်လေလေ သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲက ခါးသီးမှုနဲ့ နာကျင်မှုတွေက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ ဖြစ်ပါတော့တယ်။

ဘာလို့ သူတစ်ပါးရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက ဒီလောက်တောင် လှပနေရတာလဲ။ ဘာလို့ သူတစ်ပါးက လူကြီးဘဝကို ရောက်တဲ့အထိ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ အမှတ်တရတွေ ရှိနေရတာလဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမကျတော့ကော...။

သူမနဲ့ ရှောင်ကန်းရဲ့ အမှတ်တရတွေက ဒီဝိညာဉ်မြို့တော်ထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီလို ခဏတာ အချိန်လေးတစ်ခုတည်းကိုပဲ အမှီပြုပြီး သူမဘဝတစ်ခုလုံးကို ဘယ်လိုမျိုး ဖြတ်သန်းရမှာလဲ။

မနာလိုဝန်တိုမှုတွေကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေက ဘိဘိတုန်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရာကရှာဆာနတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားတွေက ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပါတော့တယ်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်အပြင် ဘုံခုနစ်ဆင့်ပြာသာဒ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းတို့ကလည်း ဗီဒီယိုအပေါ် တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပါတယ်။

ငါတို့ရဲ့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းက ဖယိုဖရဲဖြစ်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေး ဗရပွနဲ့ ချွေးစော်နံနေတဲ့ ယောက်ျားတွေချည်းပဲ ဟုတ်လား။ ငါတို့ရဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့်ပြာသာဒ်ဂိုဏ်းက တစ်နေ့ကုန် ပရိယာယ်ဆင်ပြီး လှည့်စားတတ်တဲ့ လူယုတ်မာတွေချည်းပဲ ဟုတ်လား။ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ငါတို့ အထက်တန်းစား ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ပုံဖော်တာလား။ တကယ်ကို မုန်းစရာကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ပဲ။

ဒါပေမဲ့လည်း နောက်ဆုံးမှာ ဖော်ပြသွားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲနဲ့ လက်ထပ်တဲ့အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ... ယခင်က ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းတစ်ခွင်လုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပါတော့တယ်။ အဆုံးမှာတော့ သူတို့ဂိုဏ်းထဲက လူတစ်ယောက်ဟာ လူသားတို့ရဲ့ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို ဆန့်ကျင်ပြီး အဲဒီလိုအမှုကို တကယ်ကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တာကိုး။ အထူးသဖြင့် အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့တဲ့သူက တစ်ချိန်က တစ်ဂိုဏ်းလုံးက ဂုဏ်ယူခဲ့ရတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

【 ဗီဒီယိုက ဆက်လက်ပြသနေဆဲ ဖြစ်သည်... 】

【 ဘိဘိတုန်က မိမိရဲ့ မုန့်တွေကို ယူပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စားသောက်နေတာကို ကြည့်ပြီး ယွီရှောင်ကန်းက တစ်ခုခုပြောချင်သလိုမျိုး အပူတပြင်းနဲ့ 'နေဦး' ဆိုတဲ့ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြုလုပ်လိုက်ပါတယ်။ သူနဲ့အတူ ယူဆောင်လာတဲ့ မုန့်တွေက သူ့ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး မုန့်တွေ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ 】

【 ဒါပေမဲ့ မုန့်တွေကို စားနေတဲ့ ဘိဘိတုန်ရဲ့ စိတ်ကျေနပ်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ယွီရှောင်ကန်းက နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြန်မျိုချလိုက်ပါတော့တယ်။ ဒါက မုန့်အချို့ပဲလေ၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ သိုလှောင်ရေး ဝိညာဉ်ကရိယာ ထဲမှာလည်း အများကြီး ကျန်သေးတာမို့လို့ သူ့အတွက်တော့ တကယ်ကို လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယွီရှောင်ကန်းက ဒီကိစ္စကို ထပ်ပြီး စိတ်ထဲမထားတော့ပါဘူး။ 】

【 ဘိဘိတုန်နဲ့ ခဏလောက် စကားစမြည် ပြောပြီးနောက်မှာတော့ ယွီရှောင်ကန်းက အပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဂိုဏ်းဟာ ကောလာဟလတွေထဲကလို မဟုတ်ကြောင်း အလေးအနက် ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။ အမှန်ပါပဲ... ယွီရှောင်ကန်းက ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့်ပြာသာဒ်ဂိုဏ်းတို့ရဲ့ ကောလာဟလတွေကိုတော့ လိုက်လံပြင်ဆင်ပေးဖို့ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုကိစ္စတွေကိုတော့ သူတို့လူတွေဘာသာ သူတို့ ဖြေရှင်းခိုင်းတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ 】

【 မကြာခင်မှာပဲ ယွီယွမ်ကျန့်နဲ့ နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်တို့ အုပ်စုသုံးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး ယွီရှောင်ကန်းနဲ့ ဘိဘိတုန်ရှိရာဆီကို လျှောက်လာကြပါတယ်။ 】

【 "ရှောင်တုန်... ငါတို့ ပြန်သင့်ပြီ။" ဘိဘိတုန်ရဲ့ အနားကို ရောက်လာတဲ့ နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်ရဲ့ အသံက တော်တော်လေး သိမ်မွေ့လှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘိဘိတုန်ရဲ့ လက်ထဲက မုန့်တွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူက ယွီရှောင်ကန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက် ပေမဲ့ ဘာမှတော့ ထပ်မပြောခဲ့ပါဘူး။ 】

【 "သူတို့ကို ကူညီပေးဖို့ မလိုဘူးလားဟင်။" ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဘိဘိတုန်က ယွီယွမ်ကျန့်နဲ့ ယွီရှောင်ကန်းတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူမက တော်တော်လေး အပြစ်ကင်းစင်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ရှာဖွေခြင်းရဲ့ အန္တရာယ်တွေကိုတော့ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဥပမာ... စောစောက သူမ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေတုန်းက နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်သားရဲ အုပ်စုကြီးရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာဟာ တကယ်ကို စိုးရိမ်စရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အကယ်လို့ ယွီယွမ်ကျန့်သာ အချိန်မီ လာမကူညီခဲ့ရင် ထိုအခြေအနေအရ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် နှစ်ယောက်စလုံး တော်တော်လေး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရသွားနိုင်ပါတယ်။ 】

【 "ဟားဟား... စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို သင်ခန်းစာယူပြီး ငါတို့ သတိထားပြီး လှုပ်ရှားသွားမှာပါ။" ယွီယွမ်ကျန့်က ရယ်မောရင်း ဘိဘိတုန်ရဲ့ ကူညီပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါတယ်။ 】

【 "စိတ်မပူပါနဲ့ ရှောင်တုန်။ ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ စွမ်းအားကတော့ စိတ်ချရပါတယ်၊ သူက ငါ့ထက်အများကြီး ပိုသန်မာတယ်" လို့ နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

【 "အော်... ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ၊ ပြန်ကြစို့။" 】

【 "ဟေး... ငါ စောစောက ပြောခဲ့တဲ့စကားက အတည်ပဲနော်။ ဝိညာဉ်မြို့တော်ကို ရောက်တဲ့အခါကျရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် လာရှာလို့ရတယ်။ အဲဒီကျရင် ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ကျွေးမွေးဧည့်ခံမယ်။" ဘိဘိတုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်ရဲ့ နောက်ကနေ ခေါင်းလေးပြူထွက်ကာ ယွီရှောင်ကန်းကို ပြောလိုက်ပါတယ်။ 】

【 "...ငါ ဝိညာဉ်မြို့တော်ကို ရောက်တဲ့အခါ မင်းဆီကို လာလည်ပါ့မယ်။" ဘိဘိတုန်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ကြည့်ရင်း ယွီရှောင်ကန်း ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကတိတစ်ခု ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။ 】

【 ထိုအဖြေကို ကျေနပ်သွားတဲ့ ဘိဘိတုန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်၊ သံမဏိတံတိုင်းဒိုလော် တို့နဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။ သူတို့ မထွက်ခွာခင်လေးမှာတင် ယွီရှောင်ကန်းဟာ နဂါးအကြေးခွံဒိုလော်နဲ့ သံမဏိတံတိုင်းဒိုလော်တို့ဆီကနေ သေလုမတတ် စူးစိုက်ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေကို ခံလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီအကြည့်တွေက သူတို့ရဲ့ သမီးလေးကို အခိုးခံလိုက်ရသလိုမျိုး ခံစားချက်ပေးစွမ်းနေပြီး လူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေပါတယ်။ 】

【 သူတို့သုံးယောက် ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ပြီး ယွီယွမ်ကျန့်ကလည်း အံ့ဩနေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ အနားကို ချဉ်းကပ်လာပါတယ်။ 】

【 "မဆိုးဘူးကွ ငါ့သား... မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားတာပဲ။" 】

【 "ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် ဝိညာဉ်နန်းတော် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးရဲ့ တပည့်ကို မင်းအပေါ် ဒီလိုမျိုး ပြုမူလာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား၊ မင်း ဝိညာဉ်မြို့တော်ကို လာရင် ကောင်းကောင်း ကျွေးမွေးဧည့်ခံဖို့အထိတောင် စောင့်နေသေးတယ် ဟုတ်လား။" 】

【 "ဟားဟားဟား... မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ငါ့သားက ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ် မှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ဉာဏ်ပညာ ရှိရုံတင်မကဘဲ မိန်းကလေးတွေနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာလည်း အံ့ဩစရာ ကောင်းတဲ့ ပါရမီ ပါလာတာပဲ။" ယွီယွမ်ကျန့်က ရယ်မောရင်း စနောက်လိုက်ပါတယ်။ 】

【 "ဒါက သူမဘာသာသူ လူတိုင်းနဲ့ ရင်းနှီးလွယ်လွန်းလို့ပါ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။" 】

【 "ပြီးတော့ အဖေ... နည်းနည်းလောက် သိက္ခာရှိရှိ နေပေးပါဦး။ အဖေက ဘာပဲပြောပြော ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် တစ်ယောက်လေ၊ ဒီလိုအပြုအမူမျိုးက ဘာလဲ။" ယွီရှောင်ကန်းက မျက်နှာကို တည်လိုက်ပြီး တည်တည်တံ့တံ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ 】

【 ကံဆိုးစွာပဲ... သူ့ရဲ့ တည်ကြည်တဲ့ အမူအရာက ယွီယွမ်ကျန့်ကို ပိုပြီးတော့တောင် အထိန်းအကွပ်မရှိ ဟားတိုက်ရယ်မောမိစေပါတော့တယ်။ 】