အခန်း ၄၇ - ယွီရှောင်ကန်း၊ ဘိဘိတုန်နှင့် လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်

【ဝိညာဉ်သခင် နှစ်ယောက်ဟာ ရှေ့ကနေ မတ်တပ်ရပ်ပြီး သောင်းကျန်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ အုပ်စုကြီးရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနေကြပြီး... သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်ဟာ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို ထိုင်ပြီး စုပ်ယူနေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။】

"နဂါးအိုကြီး... မင်း အခုထိ တောင့်ခံနိုင်သေးရဲ့လား ဒီလောက်အထိ များပြားတဲ့ နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်အရိုး ပိုင်ရှင် သားရဲတွေ ကြားထဲမှာ မတော်တဆ သေမသွားစေနဲ့ဦး!"

"ဟွန့်... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အရင်ပူအောင်လုပ်စမ်းပါ!"

"ဟားဟားဟား... ငါက ကာကွယ်ရေးစနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် မှာ အထူးပြုထားတာလေ၊ ငါ့ကို သတ်ဖို့က အဲဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး!"

【အဲဒီ ဝိညာဉ်သခင် နှစ်ယောက်ဟာ ရှေ့က ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ခုခံတွန်းလှန်နေကြပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာတော့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေ တစ်ကွင်းပြီးတစ်ကွင်း လှည့်ပတ် လည်ပတ်နေခဲ့ကြတယ်။】

【တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုးကွင်းစီ - သူတို့ဟာ တကယ်ပဲ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် နှစ်ပါး ဖြစ်နေကြတာပါ!】

【ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ့ရဲ့ဖခင် ယွီယွမ်ကျန့်ကလည်း ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ပါး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အမြဲတမ်း သိထားခဲ့ဖူးတယ် ဆိုပေမယ့်လည်း... ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်အချင်းချင်းကြားက တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ဖူးတာကတော့ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်တယ်။】

【ဒါကြောင့်မို့လို့ ခဏတာအတွင်းမှာ ယွီရှောင်ကန်းဟာ အသက်ရှူဖို့တောင် မေ့လျော့နေမိခဲ့ရတယ်။】

"အဲဒါတွေက... နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်းဝန်းကျင် သက်တမ်းရှိတဲ့ တစ္ဆေဝံပုလွေတွေ နဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းဝန်းကျင် သက်တမ်းရှိတဲ့ သေမင်းမိစ္ဆာသားရဲတွေ ပဲ"

"ဟူး... နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ နီရဲတဲ့အကြေးခွံမြွေ နဲ့ နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ရွှေရောင်သလင်း ကျောက်ကျားတောင် ပါနေတာလား?"

"ဘုရားရေ... ဒီပမာဏက တကယ့် ဝိညာဉ်သားရဲ ကပ်ဘေးအသေးစားတစ်ခုနဲ့ တူနေပြီ။ သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ များပြားတဲ့ နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို သွားပြီး ဆွမိလိုက်တာလဲ?"

【ယွီရှောင်ကန်းက ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ... သူ့ရဲ့ဘေးက ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဝိုင်းအုံနေကြတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်ထဲကနေ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားခဲ့ရတယ်။】

【နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းနဲ့ ကိုးသောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆိုတာ... အခြေခံအားဖြင့် ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ယောက်ရဲ့ နဝမဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုရတဲ့ သားရဲတွေ ဖြစ်ပါတယ်။】

【ဘေးကင်းစေဖို့အတွက် ဘယ်လိုဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်မဆို သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးဝိညာဉ်ကွင်းကို ရှာဖွေတဲ့အခါမှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ ကူညီသူအုပ်စုကြီးကို ဖိတ်ခေါ်လေ့ရှိကြတာ သဘာဝပဲ။】

【အဲဒီအထဲမှာ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်အဆင့် ရောက်ရှိပြီးသား အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း မနည်းလှပါဘူး။】

【ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အုပ်စုကြီးတစ်ခုက ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် နှစ်ပါးကိုပဲ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေတာကို မြင်တွေ့ရတာကတော့ တကယ့်ကို ရှားရှားပါးပါး မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပဲ။】

【ဒါပေမဲ့လည်း မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေတဲ့ မိန်းကလေးငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့... ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ ဒီဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်နှစ်ပါး ဘာဖြစ်လို့ အခုလို ရုန်းကန်နေရသလဲဆိုတဲ့ အခက်အခဲကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။】

【တကယ်လို့ ဒီမိန်းကလေးသာ မရှိရင် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် ဒီနေရာကနေ စောစောစီးစီးပဲ ဘေးကင်းကင်း ထွက်ခွာသွားနိုင်ကြမှာ သေချာပါတယ်။】

"ရှောင်ကန်း... အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဘေးနားကို သွားချေ၊ ငါတို့ သွားကူညီရမယ်!"

【ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ ကွင်းပြင်ထဲက အခြေအနေကို လေ့လာဆန်းစစ်လိုက်ပြီးနောက်... ချက်ချင်းပဲ ယွီရှောင်ကန်းကို သူ့ရဲ့ ဂျိုင်းကြားထဲမှာ ညှပ်ပွေ့လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲကို လျင်မြန်စွာပဲ ခုန်ဝင်သွားခဲ့တော့တယ်။】

"ဘယ်သူလဲ!"

【ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် တိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေတဲ့ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်နှစ်ပါးဟာ လန့်ဖျန့်သွားခဲ့ကြရတယ်၊ သူတို့ဟာ ယွီယွမ်ကျန့် ရှိရာဘက်ကိုတောင် တိုက်ရိုက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။】

【ဒါပေမဲ့လည်း ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်နှစ်ပါးလုံး... အထူးသဖြင့် "နဂါးအိုကြီး" လို့ အခေါ်ခံရတဲ့သူဟာ ချက်ချင်းပဲ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။】

"ဟားဟားဟား... မင်းကိုး၊ နဂါးအိုကြီး ယွီယွမ်ကျန့်!"

"ဟီးဟီး... ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက နဂါးတွေချည်းပဲလေ။ မင်းက ဘယ်သူ့ကို 'နဂါးအိုကြီး' လို့ လာခေါ်နေတာလဲ"

【ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ ယွီရှောင်ကန်းကို အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဘေးနားကို လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်... အားရပါးရ ရယ်မောရင်း တိုက်ပွဲထဲကို ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းလိုက်တော့တယ်။】

【မူလကတော့ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ယောက်နဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်နှစ်ပါးတည်းနဲ့မို့ တိုက်ပွဲက အတော်လေး ခက်ခဲနေခဲ့တာပါ။】

【ဒါပေမဲ့ ယွီယွမ်ကျန့် ဝင်ရောက်လာမှုနဲ့အတူ အခြေအနေဟာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတယ်။】

【တိုက်ခိုက်ရေး နှစ်ယောက်နဲ့ ကာကွယ်ရေး တစ်ယောက် - အထူးသဖြင့် အဲဒီ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်နှစ်ပါးထဲမှာ ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ အထက်တန်းစားဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းထဲက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် အမြင့်မားဆုံးအဆင့် သားရဲဝိညာဉ် လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါးပိုင်ရှင် မဟုတ်လား။】

【ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုဟာ မူလက အားနည်းချက် ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို အသာစီးရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။】

【အဲဒီ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် သုံးပါးဟာ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေတဲ့ ကြားထဲကနေ အချင်းချင်း စကားနာထိုးဖို့အတွက်တောင် အချိန်ရနေခဲ့ကြသေးတယ်။】

【တစ်ဖက်မှာတော့... ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ လွှင့်ပစ်ပေးမှုကြောင့် ဘေးနားကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ ယွီရှောင်ကန်းဟာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေတဲ့ မိန်းကလေးကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ ကြည့်ရှုနေခဲ့မိတယ်။】

【သူမမှာ ဖြူစင်ဝင်းပပြီး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းတဲ့ မျက်နှာလေး ရှိတယ်၊ သူမဟာ အခုထိ ငယ်ရွယ်သေးတယ် ဆိုပေမယ့်ကြီးလာတဲ့အခါမှာ ဘယ်လောက်တောင် လှပလာမလဲဆိုတာကို ကြိုတင်မြင်နိုင်လောက်ပါတယ်။】

【သူမရဲ့ ကျောပြင်ပေါ်ကို ရေတံခွန်တစ်ခုလို ဖြာကျနေတဲ့ နက်မှောင်လှတဲ့ ဆံနွယ်ရှည်တွေ ရှိနေပြီး၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်က ဆူညံသံတွေ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကြောင့် သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ မျက်ခုံးတန်းလေးတွေဟာ တစ်ခါတစ်ရံမှာ တွန့်ချိုးသွားတတ်တယ်။】

【တစ်ချက်ကြည့်ရုံတင်နဲ့တင်... ဒီမိန်းကလေးဟာ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ဒီလောက်ပါပဲ၊ လက်ရှိ ယွီရှောင်ကန်းအတွက်တော့ အရေးကြီးဆုံးအရာက ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်ပြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့ပဲ ဖြစ်လို့ပါ။】

【ဒါကြောင့်မို့ ယွီရှောင်ကန်းဟာ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော် သုံးပါးရဲ့ တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တော့တယ်။】

【သူတို့ရဲ့ အရှိန်နှုန်းက မြန်ဆန်လွန်းလှတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘူး ဆိုပေမယ့်လည်း...】

【ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေရဲ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အလင်းတန်း တွေကို ကြည့်ရတာကလည်း အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။】

【ဒါပေမဲ့လည်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ မတော်တဆမှုတွေကတော့ အမြဲတမ်း ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာတတ်တာ သဘာဝပါပဲ။】

【ယွီရှောင်ကန်း တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက် ကြည့်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ... သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ အလျင်စလို ပြေးဝင်လာတဲ့ ခြေသံအချို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။】

【ယွီရှောင်ကန်းဟာ လျင်မြန်စွာပဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်ရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ နောက်ဘက်ဆီကို တည်ငြိမ်လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့တယ်။】

【မလှမ်းမကမ်း နေရာမှာတော့... သက်တမ်း ဆယ်စုနှစ်ဝန်းကျင် ရှိပုံရပြီး အညိုရောင်သန်းတဲ့ အဝါရောင် အမွှေးအမျှင်တွေ၊ ထူးခြားစွာ ရှည်လျားတဲ့ လက်မောင်းတွေနဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ လက်သည်းတွေ ရှိနေတဲ့ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်တစ်ကောင်ဟာ သူတို့ဆီ ပြေးဝင်လာနေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။】

"ဆယ်စုနှစ် သက်တမ်းဝန်းကျင် ရှိတဲ့ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော် တစ်ကောင်လား"

【ယွီရှောင်ကန်းဟာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် အဲဒီ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ရဲ့ သက်တမ်းကို ခန့်မှန်းလိုက်နိုင်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝအလင် ချလိုက်နိုင်တော့တယ်။】

【ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒါက ဆယ်စုနှစ် သက်တမ်းရှိရုံပဲ ရှိသေးတဲ့ ကောင်လေးပါ၊ တကယ်လို့ ဒါက ရာသက်တမ်း ဒါမှမဟုတ် ခရမ်းရောင် ရာသက်တမ်းဝိညာဉ်ကွင်း ပိုင်ရှင် သားရဲသာဆိုရင်တော့... သူ နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင် လိမ့်မယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။】

【လက်ထဲက ဓားရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ယွီရှောင်ကန်းဟာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော် ပြေးဝင်လာတဲ့ အတိအကျ အချိန်မှာပဲ... သူဟာ ဓားကို အပေါ်ဘက်ဆီကို ပင့်ခုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့ ရှေ့ဆက်တိုးလာတဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တော့တယ်။】

【ရှေ့ဆက်တိုးလို့မရဘဲ အဟန့်အတား ခံလိုက်ရတဲ့ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ဟာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယွီရှောင်ကန်းဆီကို ထပ်မံ ပြေးဝင်လာကာ... ၎င်းရဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မလိုမျိုး လက်မောင်းတွေကို အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာ.. ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဝေလငါးကော် ရဲ့ အာနိသင်ကြောင့် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အဆင့် ၂၀ ကျော်လွန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုထက် မနိမ့်ပါ။】

【သူဟာ ဘေးဘက်ကို ကိုယ်ကို တိမ်းစောင်းလိုက်ပြီး လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ရဲ့ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ... လက်ထဲက ထက်မြက်လှတဲ့ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုမျောက်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပေးစွမ်းလိုက်တယ်။】

【ဝမ်းဗိုက်က ဒဏ်ရာရဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါမှာ... အဲဒီ လေနဂါးမျောက်လွှဲ ကျော်ဟာ ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ သွားပြီး ဆွလို့ရမယ့် အရာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတယ်။】

【ဒါကြောင့်မို့ ၎င်းဟာ ချက်ချင်းပဲ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး... မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေဆဲ ဖြစ်တဲ့ မိန်းကလေးငယ် ရှိရာဘက်ကို ဦးတည်ပြီး အရူးအမူး ပြေးဝင်သွားတော့တာပဲ။】

"ဟွန့်... ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်"

【ယွီရှောင်ကန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အဲဒီမိန်းကလေး ရှိရာဘက်ကို လျင်မြန်စွာပဲ ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။】

【ယွီရှောင်ကန်းအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူနေတဲ့ ဒီမိန်းကလေးကို မသိပေမယ့်လည်း... သူ့ရဲ့ဖခင်ကိုယ်တိုင်က ကူညီဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်တာကြောင့် သူလည်းပဲ တွက်ကပ်မနေတော့ဘဲ ဘေးကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့က မှန်ကန်တဲ့အရာ ဖြစ်တယ်လေ။】

【သူ့ရဲ့ အားကောင်းလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့်... ယွီရှောင်ကန်းဟာ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ထက် နောက်ကျပြီးမှ လှုပ်ရှားခဲ့ရတာ ဆိုပေမယ့်လည်း အဲဒီသားရဲထက် အရင်ဦးအောင် မိန်းကလေးရဲ့ ရှေ့မှောက်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါတယ်။】

【ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို သူ့ရဲ့ လက်မောင်းပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ကာ အသင့်အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်တော့တယ်။】

【ရှပ်!】

【နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ... ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တယ်။】

【အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ခွန်အားအရှိန် ကြောင့် အဲဒီ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ခါးလယ် က နေ နှစ်ပိုင်း တိတိပြတ်သွားခဲ့ရတော့တယ်။】

【သွေးစက်အချို့ဟာ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို လာရောက် စင်ဟပ်သွားခဲ့ပြီး... သူရဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ မျက်နှာထက်မှာ အေးစက်တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာတစ်ခုကို ထပ်လောင်း ပေးစွမ်းလိုက်သလိုပါပဲ။】

【အတိအကျ အဲဒီအချိန်မှာပဲ... ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေတဲ့ မိန်းကလေးငယ် - ဘိဘိတုန် ဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ စုပ်ယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်တော့တယ်။】

【အဲဒီနောက်... သူမရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ကျောခိုင်းပြီး ရပ်နေရင်း လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ခုတ်သတ်လိုက်တဲ့ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ သူမရဲ့ မြင်ကွင်းထဲကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာခဲ့တော့တာပေါ့။】

【ဒုန်း!】

【နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့တဲ့ လေနဂါးမျောက်လွှဲကျော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားခဲ့ပြီး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။】

【တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... အဲဒီလို အသံမျိုးဟာ ဘိဘိတုန်ရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း ထပ်တူ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရတယ်။】

【ပြီးတော့ အဲဒီ ပဲ့တင်သံဟာ... အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ မငြိမ်းသတ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့လေတော့သတည်း။】