အခန်း ၄၃ - ဒေါသထွက်နေတဲ့ ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ ယွီရှောင်ကန်းကို ရူးသွပ်မတတ် ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်း

【သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းဟာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့တယ်။】

【ဝါးတားတား မြူခိုးငွေ့တွေဟာ ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတာကြောင့် အခုအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေးကို ဘယ်လိုမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။】

【ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ သုံးယောက်ရဲ့ မျက်နှာပေးကတော့ နေ့ခင်းကြောင်တောင်လို ထင်ရှားလှပါတယ်။】

【ဒီအချိန်မှာ အကြီးအကဲ သုံးယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ မျက်တွင်းထဲကနေ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရပြီ။】

【သူတို့ဟာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပေါင်းတစ်ထောင်၊ ပေါင်းတစ်သောင်းကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးပေမယ့် ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က အခုလိုမျိုး အရာတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ စိတ်ကူးထဲတောင် မထည့်ထားမိခဲ့ပါဘူး။】

【ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုအရာမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ】

【သူ့ရဲ့ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်က တကယ်ပဲ လေလည်တာ၊ ဟုတ်စ】

【ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာမျိုး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနိုင်မှာလဲ】

အမှန်ပါပဲ၊ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာမျိုး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနိုင်မှာလဲ။

အလင်းကမ္ဘာ၊ အပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဂိုဏ်းတွင်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ သူ့ရဲ့ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ကျောက်ရုပ်လို တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်နေပြီး ပါးစပ်ကလည်း အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့ကာ ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထက်က အပြိုင်ကမ္ဘာက သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ အဝါရောင် မြူခိုးတိမ်တိုက်ကြီးဆီကနေ မျက်လုံး လွှဲလို့မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။

အခုအချိန်မှာ ယွီယွမ်ကျန့်တစ်ယောက် တကယ့်ကို ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားနေမိတယ်။

ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထဲက ယွီရှောင်ကန်းဟာ သူ့ရဲ့သား မဟုတ်တာကို သူ အင်မတန် ဝမ်းသာနေမိတာပဲ။

တကယ်လို့ သူ့မှာသာ ဒီလိုသားမျိုး ရှိခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ မျက်နှာအိုကြီးဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးအလယ်မှာ လုံးဝ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ရပြီလို့ သူ စိုးရိမ်မိတယ်။

"ဟွတ်... ဟွတ်... တော်သေးတာပေါ့၊ တော်သေးတာပေါ့"

ဘေးနားက အကြီးအကဲချုပ်လည်း အခုအချိန်မှာ ယွီယွမ်ကျန့်လိုပဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

သူဟာ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထဲက ဂိုဏ်းချုပ်ကို တကယ့်ကို သနားမိနေပြီ။

သူ့သား ယွီရှောင်ကန်းက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တယ်လို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ကြွေးကြော်ခဲ့တာလေ။

အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ယွီယွမ်ကျန့်ဟာလည်း အခြားသူကို ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ထုတ်ပြနိုင်ဖို့အတွက် ပစ်မှတ်အဖြစ် ခံယူပေးဖို့ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့တာ။

အဲဒါကို ယွီရှောင်ကန်းက သူ့ကို ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခတုံးကြီးတစ်တုံးနဲ့ ပြန်လည်ဧည့်ခံလိုက်တာပဲ။

မူလကတော့ ဒီလိုအရာမျိုးက အဲဒီနေရာမှာရှိတဲ့ လူအနည်းငယ်ပဲ သိကြမှာ ဖြစ်ပေမယ့် အခုတော့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ကြီးက အခုလို ထုတ်လွှင့်ပြသလိုက်ပြီဆိုတော့ ဒိုလော်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး သိသွားခဲ့ရပြီလေ။

နောင်အနာဂတ်မှာ ယွီယွမ်ကျန့်သာ လူတွေရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ပေါ်လာခဲ့ရင် လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပထမဆုံး မြင်ယောင်လာမယ့်အရာဟာ သူက ဒိုလော်တိုက်ကြီးရဲ့ ထိပ်သီးနေရာမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ယောက် ဆိုတာမျိုး ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူက အထက်ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်တဲ့ အပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာမျိုးလည်း ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဲဒီအစား သူတို့ အရင်ဆုံး တွေးမိမှာကတော့ - "အော်... ဟိုသူက သူ့သားရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ လေလည်သံကြီးအောက်မှာ ဝါးမြိုခံလိုက်ရတဲ့ ယွီယွမ်ကျန့်ပဲ" ဆိုတာမျိုး ဖြစ်နေတော့မှာပေါ့!

ဒါကို တွေးမိရုံနဲ့တင် အကြီးအကဲချုပ်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားရတယ်။

တကယ်လို့ ဒီလိုအရာမျိုး တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ အပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဂိုဏ်းဟာ ဒိုလော်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဟာသကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။

"တော်သေးတာပေါ့၊ တော်သေးတာပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ရှောင်ကန်းကတော့ အလားအလာ ရှိရှာပါတယ်"

"ဟားဟားဟား... အရင်တုန်းက ရှောင်ကန်း ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကြောင့် ဂိုဏ်းရဲ့မျက်နှာ ပျက်ရတယ်လို့တောင် ငါ ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်။"

"အခု ပြန်ကြည့်ရတာတော့ ရှောင်ကန်းက တကယ့်ကို အောင်မြင်နေတာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ သူက ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထဲက ကောင်လို ဂိုဏ်းချုပ်ကို လေလည်ပြီး ဝါးမြိုပစ်တာမျိုးတော့ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ"

အမြဲတမ်း တင်းမာတဲ့မျက်နှာ ရှိတတ်တဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲဟာ အခုအချိန်မှာတော့ ပွင့်လန်းနေတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်လို ပြုံးရွှင်နေခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထဲက ယွီရှောင်ကန်းကတော့ သူ့ကို တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ ပေးစွမ်းခဲ့တာပဲ။

"...ရှောင်ကန်း ပြန်လာတဲ့အခါ၊ ငါတို့ သူ့ကို သေချာပေါက် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ပေးရမယ်"

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယွီယွမ်ကျန့်ဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

သူ့အနေနဲ့ အဖေတစ်ယောက်ရဲ့ သိက္ခာကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့သားကို တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်တယ်။

အမှောင်ကမ္ဘာ၊ ရှရက်ခ် အကယ်ဒမီတွင်။

"ဟူး... ဟူး... ဟူး... ဟူး..."

ကောင်းကင်စီရင်ချက်မျက်နှာပြင်ထက်မှာ သူ တစ်ချိန်က သိက္ခာကျခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ သွေးလိုနီရဲနေခဲ့ပြီး သူဟာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်း ရှူထုတ် လုပ်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်နေတာတောင်မှ သူ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဒါကိုမြင်တော့ ဖလန်းဒါးက ယွီရှောင်ကန်းကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်ပေမယ့် ခန့်ညားထည်ဝါလှတဲ့ မိုးကြိုးဒိုလော်ကြီးဟာ သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုကောင်းကြီးရဲ့ လေလည်သံအောက်မှာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတာကို တွေးမိတဲ့အခါ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ စိတ်ကူးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။

သူ့ကိုယ်သူသာ အဲဒီနေရာမှာ အစားသွင်းကြည့်ရင်၊ တကယ်လို့ သူသာ မိုးကြိုးဒိုလော် ဖြစ်နေခဲ့ရင် အခုအချိန်မှာ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမလဲ

သူလည်း ယွီရှောင်ကန်းကို သတ်ပစ်ချင်တဲ့ စိတ်တောင် ပေါက်နေမိမှာပဲ။

ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ယောက်ဟာ ဒီနေ့ကစပြီး ဒိုလော်တိုက်ကြီးရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာ အဆွဲခံလိုက်ရပြီလေ။

ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ တရားခံကလည်း သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုကောင်းကြီး ဖြစ်နေရတယ် ဟုတ်စ

ဖလန်းဒါးမှာ စိတ်အာရုံတစ်ခု ရလာခဲ့တယ်၊ နောင်အနာဂတ်မှာ သူ အပြင်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ရွှေရောင်တြိဂံအဖွဲ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်တဲ့အခါ...

သူ့ကို ကြိုဆိုမှာက လေးစားတဲ့ အကြည့်တွေမဟုတ်ဘဲ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်တဲ့ အကြည့်တွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါကို တွေးမိရင်း ဖလန်းဒါးကတော့ ချက်ချင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ် - နောင်အနာဂတ်မှာ... အနည်းဆုံးတော့ ဒီကာလအတွင်းမှာ အပြင်သွားရင် ရွှေရောင်တြိဂံဆိုတဲ့ အမည်ကို လုံးဝ ထုတ်သုံးတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ညီအစ်ကိုကောင်းဖြစ်တဲ့ ဖလန်းဒါးတောင်မှ ဒီလိုခံစားနေရရင် ယွီရှောင်ကန်းနဲ့ ရင်းနှီးမှုမရှိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။

သူတို့ အခုအချိန်မှာ အကျယ်ကြီး ထပြီး မရယ်မောမိကြတာက တစ်ပိုင်းက ဖလန်းဒါးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ပိုင်းကတော့ တကယ်လို့ သူတို့သာ ရယ်မောလိုက်ရင် မိုးကြိုးဒိုလော်ကြီးက သူတို့ရဲ့တံခါးကို လာရောက်ရိုက်ခွဲမှာကို ကြောက်ရွံ့နေကြလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။

ထန်စန်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အခုအချိန်မှာ ယွီရှောင်ကန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့မျက်ဝန်းထဲမှာ အနည်းငယ်မျှသော စက်ဆုပ်ရွံရှာမှု အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတယ်။

ဘာဖြစ်လို့ သူက အရင်တုန်းက သူ့ဆရာရဲ့ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ဒီလောက်တောင် သည်းမခံနိုင်စရာ ကောင်းတယ်လို့ မခံစားခဲ့ရဖူးတာလဲ

【ဗီဒီယိုကတော့ ဆက်လက်ပြသနေဆဲ...】

【လူတိုင်းရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကြားထဲမှာ အချိန်တွေဟာ တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။】

【ခဏအကြာမှာတော့ အဝါရောင်မြူခိုးတွေဟာ အနည်းငယ် လွင့်ပြယ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။】

【သူဟာ သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုလို နေရာမှာတင် ရပ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကတော့ ဗလာဖြစ်နေခဲ့တယ်။】

【သူ ဘာလို့ ဒီလိုအရာမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရတာ။】

【အဲဒီ မိုက်မဲတဲ့ သားမိုက်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က အင်မတန် ထူးခြားဆန်းပြားပါတယ်လို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား】

【သူက လူတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား】

【သူက ဒါကို သုံးပြီး သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြတာလား】

【ဒါက သူ ဂိုဏ်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ တုန်လှုပ်မှုကြီးလား】

【အော်... ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီအရာက တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းကို တုန်လှုပ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။】

【ကြည့်စမ်း... အကြီးအကဲ အချို့ဆိုရင် အခုအချိန်မှာ အရမ်း ထိတ်လန့်သွားလွန်းလို့ ပါးစပ်တောင် မပိတ်နိုင်တော့တာကို မမြင်ဘူးလား】

【ဟားဟားဟားဟား... ဒါက ငါ ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ သားပဲ! ငါက သူ့ကို ကြီးပြင်းလာဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကိုတောင် မနှမြောဘဲ ပေးခဲ့ရတဲ့ သားကောင်းလေးပေါ့!】

【"ယွီရှောင်ကန်း... မင်း အမိအဖမသိတဲ့ သားမိုက်"】

【ယွီယွမ်ကျန့်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခါးကနေ ခါးပတ်ကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ထည့်သွင်းပြီး အခုထိ ကြောင်တောင်တောင်ကြီး ရပ်နေတုန်းဖြစ်တဲ့ ယွီရှောင်ကန်းဆီကို တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားတော့တယ်။】

【ဖြောင်း!】

【ခါးပတ်တစ်ချက် ရိုက်ချက်နဲ့အတူ ယွီရှောင်ကန်းဟာ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ ကြောင်အမှုထဲကနေ ရုန်းထွက်နိုးထလာခဲ့ရတယ်။】

【"ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်နေရတာလဲ ကျွန်တော် မိုးကြိုးစွယ်ဝက်ကို ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် သုံးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်သခင် အမြောက်အမြားကို တွေ့ဖူးပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေက အားလုံး အလွန် အစွမ်းထက်ကြတာပဲဥစ္စာ"】

【ယွီရှောင်ကန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။】

【ယွီရှောင်ကန်း စကားမပြောခဲ့ရင် ပိုကောင်းဦးမယ်၊ အခုလို ပြောလိုက်တာက ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ပိုမို တောက်လောင်စေခဲ့ရုံပဲ ရှိခဲ့တယ်။】

【"ငါက မင်းကို မိုးကြိုးစွယ်ဝက် ပေးမယ်!"】

【ဖြောင်း!!!】

【"အား!"】

【"ငါက မင်းကို ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပထမဝိညာဉ်ကွင်း သွားယူတာကို ပေးမယ်!"】

【ဖြောင်း!!!】

【"အား... အဖေ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ”】

【"ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုတ်စ ငါ မင်းကို ရိုက်သတ်မလို့ လုပ်နေတာ၊ မင်းလို သားမိုက်က ငါ့မျက်နှာကို နေ့တိုင်း ပျက်စီးအောင် လုပ်နေတာ!"】

【ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း!!!!】

【"အား... အဖေ၊ ကျွန်တော် မှားပါပြီ၊ ကျွန်တော် မှားပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လွှတ်ပေးပါ!"】

【"လွှတ်ပေးရမယ် ဟုတ်စ တကယ်လို့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးရင် နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းက ငါ့မျက်နှာကို ထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးနေဦးမှာလား"】

【ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း!!!!!】

【"မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့ အဖေ၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အဖေ့လက်ချက်နဲ့ သေတော့မယ်!"】

【"မင်း သေသွားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်၊ အဲဒါမှ မင်း ငါ့မျက်နှာကို ဆက်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်တော့မှာ!!"】

【ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ လက်ထဲက ခါးပတ်ဟာ ပုံရိပ်ယောင်တွေ ထင်ကျန်ရစ်သည်အထိ မြန်ဆန်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့တယ်။ ခါးပတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ထည့်သွင်းထားတာကြောင့် ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ဖြတ်သန်းကျရောက်သွားတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်လှပါတယ်။】

【ယွီရှောင်ကန်းဟာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေခဲ့ရတယ်။ သူက ထွက်ပြေးချင်ပေမယ့် ယွီယွမ်ကျန့်က သူ့ရဲ့ ကော်လာစကို လှမ်းဆွဲထားတာကြောင့် ပြေးချင်ရင်တောင် ပြေးလို့မရနိုင်ခဲ့ပါဘူး။】

【ဒါကြောင့် သူဟာ ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရင်း မြေပြင်ပေါ်မှာ ဟိုလိမ့်ဒီလိမ့်နဲ့ အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အသနားခံနေရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသနားခံသံတွေက ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ဒေါသကို ပိုမို ဆွပေးသလိုဖြစ်နေပြီး ယွီယွမ်ကျန့်ကို ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်စေခဲ့တယ်။】

【ဘေးနားက အကြီးအကဲ သုံးယောက်ဟာ ယွီယွမ်ကျန့်က ယွီရှောင်ကန်းကို ရိုက်နှက်ဆုံးမနေတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရှေ့ကိုတက်ပြီး တားဆီးဖို့ လုံးဝ မလုပ်ခဲ့ကြပါဘူး။】

【အကြီးအကဲချုပ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာဆိုရင် ကျေနပ် အားရတဲ့ အမူအရာတစ်ခုတောင် ရှိနေခဲ့တယ်။】

【သူ ခံရတာ ထိုက်တန်ပါတယ်!】

【အကြီးအကဲတွေရဲ့ စကားကို လျစ်လျူရှုပြီး ဆရာလုပ်ချင်တာကိုး - သူ ဒါကို ခံရတာ တကယ် ထိုက်တန်တာ!】

【ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံတွေနဲ့ ယွီယွမ်ကျန့်ရဲ့ ခါးပတ်ရိုက်သံတွေဟာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်။】(ချချ)

【အဖေနဲ့သားကြားက ဒီလို 'မေတ္တာတရားကြီးမားတဲ့ အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်မှု' ဟာ 'သားသမီးဝတ္တရားနဲ့ မိဘမေတ္တာ' ကို အပြည့်အဝဆုံး ပုံဖော်ပြသသွားခဲ့လေတော့သတည်း။】