အခန်း ၄၀ - ယွီရှောင်ကန်း - သေဘေးကို ကြောက်ရွံ့ပြီး အရှုံးပေးလိုက်ခြင်း

【ယွီရှောင်ကန်းတို့အဖွဲ့ဟာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ရှာဖွေဖို့ လျှပ်စီးတောအုပ်ထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲတဲ့ ဒုက္ခမျိုးစုံနဲ့ သိပ်ပြီး မကြုံတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဂိုဏ်းကလာတဲ့ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရတာဖြစ်လို့ ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ကလည်း သာမန်အဖွဲ့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။】

【တောအုပ်ထဲမှာ ခဏလောက် ရှာဖွေပြီးတဲ့နောက် ယွီရှောင်ကန်းတို့အဖွဲ့ဟာ အခြား ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပါတယ်။】

【ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ အားနည်းပုံရတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်ဟာ ဝံပုလွေရိုင်းတစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းရှေ့မှာ တရားထိုင်နေပြီး... သူ့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေတာကတော့ သိသာလှပါတယ်။】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ရှေ့ကို တက်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကြပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဖွဲ့လုံးက ဒီလျှပ်စီးတောအုပ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေကြတာဖြစ်လို့ သဘာဝကျကျပဲ အချင်းချင်း သိကြတာပေါ့။】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာ ယွီရှောင်ကန်းက ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူနေတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။】

【ဂိုဏ်းထဲကနေ တစ်ခါမှ မထွက်ခူးတာကြောင့် ဒါဟာ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူနေတာကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပါပဲ။】

【“...အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ငါတို့ ဒီဝံပုလွေကို သတ်လိုက်တာ။”】

【“ငါတို့က ဒီအတိုင်း ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်က ရှေ့ကို တက်လာပြီး ဒီဝံပုလွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူချင်တယ်လို့ ပြောလာရော။”】

【“အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့ သူ့ကို မလုပ်ဖို့ ဖျောင်းဖျခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲဒီဝံပုလွေရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်လေးရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်လို့ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်နေတယ်။”】

【“ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်က နားမထောင်ဘဲ ဇွတ်အတင်း စုပ်ယူမယ် လုပ်နေတာနဲ့ ငါတို့လည်း သူ့ကို စမ်းကြည့်ခွင့် ပေးလိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။”】

【ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောသံတွေက ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ နားထဲကို ဝင်လာပါတယ်။】

【သူက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူနေတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။】

【ဖာထေးထားတဲ့ အဝတ်အစားဟောင်းတွေကို ဝတ်ဆင်ထားတာကြောင့် သိသာလှတဲ့ သာမန်လူတန်းစား နောက်ခံ... အားနည်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ရှိနေပါလျက် နှစ်လေးရာနီးပါး သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။】

【“ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတဲ့ကောင်!”】

【ယွီရှောင်ကန်းက အဲဒီဝိညာဉ်သခင်ကို အထင်သေးတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ လှောင်ပြောင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။】

【သက်တမ်း လေးရာရှိတဲ့ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ဘယ်သူမဆို စုပ်ယူနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး!】

【ဒါဟာ ရေရှည် လေ့ကျင့်မှုတွေကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု မြင့်မားနေတဲ့ သူ့လို လူမျိုးနဲ့ပဲ ကိုက်ညီတာ။】

【ရလဒ်ကတော့ လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီ သာမန်လူတန်းစား ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ သက်တမ်း မြင့်မားလွန်းတာကြောင့် စတင် ပျက်စီးလာပါတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က စတင်လိုက်ပြီဆိုရင် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်က ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်မချင်း အဆုံးအထိ ဆက်သွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။】

【ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေဟာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သူတော်စင်ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ဒိုလော် အဆင့်မှာ ရှိရမယ်လို့ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့က ကြားဖူးထားပါတယ်။】

【သူတို့အုပ်စုထဲမှာတော့ အဲဒီအဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး။】

【ဒါကြောင့် လူအုပ်ကြီးဟာ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေပဲ ရပ်ကြည့်နေနိုင်ကြပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်တာကြောင့် မျက်နှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတဲ့ အဲဒီဝိညာဉ်သခင်ကို ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်ကြည့်နေရပါတယ်။】

【မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေ စီးကျလာပြီး၊ နောက်တော့ နှာခေါင်း၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အရေပြားကနေပါ သွေးတွေ ထွက်လာပါတယ်။】

【နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီဝိညာဉ်သခင်ဟာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီသွားခဲ့ရပြီး၊ ကြည့်နေတဲ့သူတွေတောင် သွေးတွေ ဘယ်ကနေ စီးထွက်နေမှန်း မခွဲခြားနိုင်တော့ပါဘူး။】

【နောက်ဆုံးမှာတော့ အင့်ခနဲ အသံနဲ့အတူ အဲဒီဝိညာဉ်သခင်ဟာ သွေးအလိမ်းလိမ်းနဲ့ မြေပြင်ပေါ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် လဲကျသွားခဲ့ပါတယ်။】

【“သူ ကျရှုံးသွားပြီ။”】

【“အေး... ကျရှုံးသွားပြီ။”】

【ကြည့်နေကြတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ဝင်တွေက ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်နှာတွေပေါ်မှာ ခံစားချက် သိပ်ပြီး မရှိကြပါဘူး။】

【သူတို့ဟာ လူရာဝင်ချင်တာကြောင့် ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတဲ့ ဆင်းရဲသားနောက်ခံ ဝိညာဉ်သခင်တွေကို အများကြီး မြင်ဖူးနေပါပြီ။】

【ဒီလိုလူတွေရဲ့ ရလဒ်ကတော့ မကြာခဏဆိုသလို ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာမယ့် ပထမဆုံး အဆင့်မှာတင် လဲကျသွားရတာပါပဲ။】

【သူတို့ ဒီလုပ်ငန်းကို စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ် မသိတဲ့သူတွေကို ဖျောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပါသေးတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာမှာ သူတို့ရဲ့ ဖျောင်းဖျမှုတွေက အဲဒီလူတွေရဲ့ ရန်လိုမှုကိုပဲ ပြန်ရရှိခဲ့ပါတယ်။】

【ဒါကြောင့်မို့လို့ အတွေ့အကြုံတွေ များလာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့လည်း စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။】

【“ကဲ... ငါတို့ နားရတာ တော်လောက်ပြီ။ ဝိညာဉ်သားရဲကို ဆက်ရှာကြရအောင်!”】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ဘေးနားကို ရောက်လာပြီး ပြန်ထွက်ဖို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။】

【အဲဒီအချိန်ကျမှ ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ဆီမှာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ မယုံနိုင် ဖြစ်နေတာကို သူ သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။】

【“သူ... သူ... သူ သေသွားပြီလား”】

【ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပါတယ်။】

【“ဒါပေါ့... သူ့လိုမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတဲ့ အရူးတွေကို ငါတို့ အများကြီး မြင်ဖူးပါတယ်။”】

【“သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကံထူးရှင်လို့ ထင်နေကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုလူတွေက အမြန်ဆုံး သေရတာပဲ။”】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်က သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကို အထင်သေးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီရှောင်ကန်းကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်ပါတယ်။】

【“ဒါပေမဲ့ အလုပ်ရှင်ကတော့ မတူပါဘူး။ အလုပ်ရှင်က မိသားစုကြီးက လာတာဖြစ်ပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြံ့ခိုင်စေမယ့် အရာကောင်းတွေကို သုံးစွဲလာတာလေ။”】

【“ငါတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ... အလုပ်ရှင်သာ အဲဒီ သက်တမ်း လေးရာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူမယ်ဆိုရင် လွယ်လွယ်လေး ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။”】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်က လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလုပ်ငန်းမှာ ရှိနေတာဖြစ်လို့ သူတို့မှာ အခြေခံ အတွေ့အကြုံ ရှိပါတယ်။】

【လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ခံနိုင်ရည် ရှိမလဲဆိုတာ သူတို့ ကြည့်ရုံနဲ့တင် အကြမ်းဖျင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။】

【အဲဒီနောက်ပိုင်း မိုးကြိုးစွယ်ဝက်ကို ရှာဖွေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ ယွီရှောင်ကန်းဟာ ငေးငိုင်ပြီး စိတ်လွင့်နေတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။】

【သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ သွေးအလိမ်းလိမ်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ အဲဒီ သာမန်လူတန်းစား ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ မြင်ကွင်းကပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာနေပါတယ်။】

【သူက တွေးနေမိတာက- အကယ်လို့ သူသာ အဲဒီဝိညာဉ်သခင်လိုမျိုး ဝိညာဉ်ကွင်းကို မခံနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရင်ကော】

【ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ရည်မှန်းချက်တွေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြဖို့နဲ့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ပစ်ဖို့ ဆိုတာတွေအားလုံး အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား】

【“မဖြစ်ဘူး... ငါ လုံးဝ သေလို့မဖြစ်ဘူး။ အသက်ရှင်နေမှပဲ ငါ့ကိုယ်ငါ သက်သေပြနိုင်မှာ။”】

【ယွီရှောင်ကန်းက သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာပဲ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေမိပါတယ်။】

【လျှပ်စီးတောအုပ်ထဲမှာ ဘာရလဒ်မှမရှိဘဲ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ရှာဖွေပြီးတဲ့နောက်၊ တတိယမြောက် နေ့ မွန်းတည့်ချိန်မှာတော့ ရှေ့ဆုံးကနေ လျှောက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပါတယ်။】

【သူက ရှေ့ကို တိုးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်က မစင်ပုံတစ်ခုကို စစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်။】

【“တွေ့ပြီ!”】

【လတ်ဆတ်ဆဲ ဖြစ်နေတဲ့ မစင်ပုံကို တို့ဆွပြီးနောက် ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်က သူ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ လူတိုင်း ချက်ချင်းပဲ တိုက်ပွဲဝင် အခြေအနေထဲ ဝင်လိုက်ကြပါတယ်။】

【ခဏအကြာမှာတော့ လူတိုင်းဟာ ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ ပန်းတိုင်ဖြစ်တဲ့ မိုးကြိုးစွယ်ဝက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။】

【ပြီးတော့ နှစ်ကောင်တောင် ရှိနေတာပါ!】

【ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့က ဝါရင့်တွေပီပီ တိုက်ပွဲတစ်ချီအပြီးမှာ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဘာထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ မိုးကြိုးစွယ်ဝက် နှစ်ကောင်လုံးကို ဖမ်းဆီးပြီး ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ရှေ့မှာ ချပေးလိုက်ပါတယ်။】

【“အလုပ်ရှင်... ဒါက အလုပ်ရှင် လိုချင်တဲ့ မိုးကြိုးစွယ်ဝက်တွေပဲ။ ဒီမှာ နှစ်ကောင် ရှိတယ်- တစ်ကောင်က သက်တမ်း လေးရာဝန်းကျင်ရှိပြီး၊ နောက်တစ်ကောင်ကတော့ သက်တမ်း သုံးရာ မပြည့်တပြည့်ပဲ။”】

【“ဘယ်အကောင်ကို ယူမလဲ”】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကတော့ အပြုံးမျက်နှာနဲ့ပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။】

【ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင်ကတော့ သူ့လက်ထဲ ရောက်တော့မှာ သေချာသလောက်ပါပဲ။ ဒါဟာ သူ လုပ်ငန်းထဲ ဝင်လာခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ အလွယ်ကူဆုံး အလုပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။】

【“ငါ.. အဲဒီ လေးရာ...”】

【ယွီရှောင်ကန်းက သက်တမ်း လေးရာရှိတဲ့ မိုးကြိုးစွယ်ဝက်ကို ယူမယ်လို့ ပြောဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ အဲဒီ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ပုံရိပ်က မသိစိတ်ကနေ ပေါ်လာပါတယ်။】

【အဲဒီကောင် စုပ်ယူခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းက သက်တမ်း လေးရာနီးပါးပဲ ရှိတာတောင် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တာ။ အခု သူ ယူမယ့်အကောင်က သက်တမ်း လေးရာကျော်နေတာဆိုတော့၊】

【ဘေးက ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်က ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်ပုံရပြီး သတိပေးစကား ပြောလာပါတယ်-】

【“အလုပ်ရှင်... ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်အရ ဆိုရင်တော့ ဒီသက်တမ်း လေးရာရှိတဲ့အကောင်ကို စုပ်ယူဖို့က အလုပ်ရှင်အတွက် နည်းနည်း ခက်ခဲနိုင်ပေမဲ့၊ အဲဒီ သာမန်လူတန်းစား ဝိညာဉ်သခင်လိုမျိုး ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေတဲ့အထိတော့ လုံးဝ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”】

【“အလုပ်ရှင်ရဲ့ အခြေခံ က လုံးဝ ကွာခြားတာမို့လို့ သိပ်ပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”】

【ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စကားတွေက တကယ်ကို ရိုးသားလှပါတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ဒီစကားတွေက ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ နားထဲကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ စကားလုံး အနည်းငယ်ကိုပဲ သူ ကြားလိုက်ရပါတယ်။】

【ခက်ခဲတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲတယ်။】

【ရလဒ်အနေနဲ့ ယွီရှောင်ကန်းဟာ အဲဒီ သက်တမ်း လေးရာရှိတဲ့ မိုးကြိုးစွယ်ဝက်ကို မကြည့်ရဲတော့ဘဲ၊ သက်တမ်း သုံးရာ မပြည့်တပြည့်ရှိတဲ့ အကောင်ကိုပဲ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပါတော့တယ်။】

【“ငါ ဒီအကောင်ကိုပဲ ရွေးမယ်”】