"မင်း အဲဒီကို သွားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ မတားတော့ပါဘူး၊ ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ်... သူမအတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ သူမ ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး... ငါ့ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး မိတ်ဆွေအချို့ကိုလည်း အကြောင်းကြားထားပြီးပြီမို့ သူတို့တွေ သူမကို သေသေချာချာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပေးကြလိမ့်မယ်" အဖိုးအိုလင်က ယိုဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
ယိုဟန်သည် သူ၏ အဖိုးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိပြီး... အကြီးအကဲများ ညီလာခံခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အဖိုးဖြစ်သူက သူ့ကို လှမ်း၍ တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။ "အာဂျွန်ကိုပါ မင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားလိုက်ပါ... သူက သခင်မလေး အီဗလင်ရဲ့ စံအိမ်တော်ဆီအထိ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မယ်" အဖိုးအိုလင်က အာဂျွန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များကို ယိုဟန်ထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။ ယိုဟန်သည် အာဂျွန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိပြီး... အာဂျွန်နှင့်အတူ ညီလာခံခန်းမအတွင်းမှ မထွက်ခွာမီ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူ၏ အဖိုးဖြစ်သူကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။
ထိုအတောအတွင်း
"ဒီနေ့ လူစုလူဝေးပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါ... မင်း အဆင်ပြေမယ့် ဆင်ခြေတစ်ခုခုကိုသာ ပေးလိုက်တော့" အလီနာက အာနကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။ စုလင်သည် သူမ၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် အလီနာကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။
အခုအခါ အလီနာနှင့် စုလင်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ယိုဟန်၏ အိပ်ခန်းတံခါးရှေ့မှောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး... အာနမှာမူ အလီနာ၏ ဘေးနားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူမသည် ဒီယာ လဲလျောင်းနေသည့် အခန်းတွင်းဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းကြည့်နေခဲ့မိရာ... ထိုအခန်းတွင်း၌မူ စူးလင်ဆင့်ခေါ်ပေးထားသည့် ဆေးသမားတော်အချို့က သူမကို အပူတပြင်း စမ်းသပ်စစ်ဆေးပေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဒီယာ့ကို ကုသပေးရန် ရောက်ရှိလာကြသည့် ဤမြို့တော်တစ်ခွင်ရှိ နာမည်ကျော် ဆေးသမားတော်ကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။
သို့သော်လည်း သူမ၏ အခြေအနေမှာမူ မည်သည့်တိုးတက်မှု လက္ခဏာမျှ ပြသခြင်း မရှိသေးဘဲ ယခင်အတိုင်းပင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အချိန်နှင့်အမျှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသက်စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးနေရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာလည်း သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... ထိုဆေးသမားတော်ကြီးများသည် သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်နေကြရရှာသည်။
"သူမအတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့... သူမက တကယ့်ကို ကြံ့ခိုင်တဲ့ ကလေးမလေးတစ်ယောက်ပဲ" အလီနာသည် အာနာ၏ မျက်နှာထက်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အမူအရာများကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူမ၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ အာနာက ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိရင်း အလီနာကို လှမ်းကြည့်ကာ"ဟုတ်ပါတယ်... သခင်မလေး ဒီယာက တကယ့်ကို ကြံ့ခိုင်ပါတယ်၊ သူမ သေချာပေါက် အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ဟု ဆိုကာ အာနာက အလီနာကို ကြည့်၍ အတင်းအဓမ္မ ပြုံးပြလိုက်ရှာသည်။
ပြီးနောက်တွင်မူ သူမက"ဒါနဲ့ သခင်မကြီး... မျိုးနွယ်စုဝင်းထဲမှာ ရောက်ရှိတည်းခိုနေကြတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကိုကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင်..." ဟု အလီနာကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလီနာသည် ထိုလူများကို မည်သို့မည်ပုံ စီမံခန့်ခွဲရမည်နည်းဟု နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောလိုက်မိရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
စုလင်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရင်း... သူ၏ လည်ချောင်းကို တစ်ချက်မျှ ရှင်းလိုက်ကာ "အဲဒီကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့... ငါတို့တွေ တရားဝင် ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်တော့မှာပါ၊ အဖေကလည်း မျိုးနွယ်စုဝင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အရပ်ရပ်မှာ လူတွေကို အသင့်ချထားပြီးပြီဆိုတော့... လင်မျိုးနွယ်စုထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်ပျက်နေပြီဆိုတာကို အားလုံးကလည်း တဖြည်းဖြည်း ရိပ်မိသွားကြမှာပဲ" စုလင်က အလီနာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။
"မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..." အလီနာက စူးလင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်မိရာ... အာနသည်လည်း သခင်မကြီး အလီနာ၏ အကြည့်များအတိုင်း စုလင်ထံသို့ လိုက်လံကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။
"ငါတို့တွေ... နီကိုးစ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ရော၊ အဲဒီခွေးတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းထားကြတဲ့ အခြားသော မျိုးနွယ်စုတွေအားလုံးနဲ့ပါ အလုံးစုံသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲတော့မှာမို့လို့ပဲ" စုလင်က အလီနာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။
အလီနာသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်မိရင်း စူးလင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ— "တကယ်လို့ အခြေအနေတွေက ဒီလိုမျိုးအထိ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့ပြီဆိုရင်တော့... ငါ့ရဲ့ အဖေကို ဒီနေရာကို လာခဲ့ဖို့အတွက် ဆင့်ခေါ်ရမယ့် အချိန်တန်ပြီပဲ" ဟု ဆိုကာ အလီနာသည် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုလင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ရပြီး... သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများနှင့်အတူ တံတွေးကို အသာအယာ မြိုချလိုက်မိကာ"မင်း တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ အဖေကို ဆင့်ခေါ်ချင်လို့လား။သူ့ကို ဒီနေရာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကိုရော မင်း ကောင်းကောင်း နားလည်ရဲ့လား" သူက အလီနာကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
အလီနာသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်မိရင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ"ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ မိသားစုကို လာပြီး နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားလာမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ငါ ဘာမဆို လုပ်သွားမှာပဲ..." အလီနာက စုလင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ဒေါသအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စုလင်က ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိရင်း"ကောင်းပါပြီ... ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်ပါပြီ၊ သူ့ကို သွားပြီး ပင့်ဖိတ်ဖို့အတွက် ငါ အခုပဲ သတင်းပို့သမားတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်" စူးလင်က အလီနာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အလီနာက ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိရင်း စူးလင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ"ဘာတစ်ခုမှ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့... ငါ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်၊ မင်း သွားပြီးတော့ ကိစ္စရပ်တွေကို အဆင်ပြေအောင် စီမံခန့်ခွဲလိုက်ပါဦး... အခုဆိုရင် မွန်းတည့်ချိန်တောင် ရောက်နေပြီဆိုတော့ လူတွေအားလုံးလည်း လက်ရှိအခြေအနေတွေအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြလိမ့်မယ်" ဟု စူးလင်အား ဆိုလိုက်သည်။
စုလင်က ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိရင်း"တကယ်လို့ မင်း တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်ပါ... ငါ အဖေ့ဆီကို သွားပြီး ရှာလိုက်ဦးမယ်" ဟု အလီနာအား ဆိုလိုက်ပြီးနောက်... နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သူ၏ အဖေဖြစ်သူ အဖိုးအိုလင်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
ထိုအတောအတွင်း—
မြစ်ကမ်းပါးမြို့တော် ၏ တစ်နေရာတွင် လူစုလူဝေးတစ်ခုမှာ မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး... ၎င်းတို့သည် လင်မျိုးနွယ်စု၏ ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အပူတပြင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ "မင်း ကြားပြီးပြီလား... လင်မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ မကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တယ်ဆိုတာလေ" အမျိုးသားတစ်ဦးက မိမိ၏ ဘေးနားရှိ အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။
"အေး... ငါလည်း ကြားတယ်၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အချို့က သခင်လေး ယိုဟန်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြလို့ အကြီးအကဲလင်ကိုယ်တိုင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာတဲ့... ပြီးတော့ မင်း မကြာသေးခင်က ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ တရားဝင် ကြေညာချက်ကို မကြားမိဘူးလား၊ မြို့တော်ကြီးကိုလည်း ခေတ္တခဏ ပိတ်ဆို့ထားလိမ့်မယ်တဲ့... အဲဒီတိုက်ခိုက်တဲ့လူတွေက နီကိုးစ်မျိုးနွယ်စုက လူတွေ ဖြစ်ကြပြီးတော့၊ လင်မျိုးနွယ်စုဘက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လာပြီး ပိတ်ဆို့ဖို့ ကြိုးစားလာမယ့်သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို လုံးဝ သည်းခံခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ကြေညာထားတာပဲ..." အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့အား အသေးစိတ် ပြန်လည်ရှင်းလင်းပြောကြားလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့... ဒါဟာ အလုံးစုံသော စစ်ပွဲပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အိမ်ထဲမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေတာက ပိုပြီး ဘေးကင်းလိမ့်မယ်... အခု ဘာတွေ ဆက်ပြီး ဖြစ်ပျက်လာဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ" အမျိုးသားတစ်ဦးက ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်ညက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ လင်မျိုးနွယ်စုက မကြာသေးမီက တရားဝင် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီးနောက်... ဤကဲ့သို့သော ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုများမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ နေရာအနှံ့အပြား၌ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်မျိုးနွယ်စုဝင်းအတွင်းသို့လည်း လူမျိုးစုံ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နေရပြီး... ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသလို ထူထဲလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံများကိုလည်း ဆင်မြန်းထားကြသည်။ မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး... လူအများစုမှာလည်း လင်မျိုးနွယ်စုထံမှ ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားပြီး ရဲရင့်လွန်းသည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားခဲ့ကြရတော့သည်။
လင်မျိုးနွယ်စုနှင့် နီကိုးစ်မျိုးနွယ်စုတို့မှာ ရန်သူတော်များ ဖြစ်ကြကြောင်းကို အားလုံးက ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပြီးသား ဖြစ်သည်၊ ထို့အပြင်... နီကိုးစ်မျိုးနွယ်စုသည် အခြားသော အင်အားကြီးမားလှသည့် မျိုးနွယ်စုမျိုးစုံနှင့် မဟာမိတ်ပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ လင်မျိုးနွယ်စုမှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ
တိကျသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ အပြင်းအနှံ မောင်းနှင်နေသော မြင်းရထားတစ်စီးကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမြင်းရထား၏ အတွင်း၌မူ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ လူငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သခင်မလေး အီဗလင်နှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် သွားရောက်နေကြသည့် ယိုဟန်နှင့် အာဂျွန်တို့ ဖြစ်ကြ၏။
အာဂျွန်သည် ယိုဟန်ထံသို့ စူးစမ်းလိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသော်လည်း... ယိုဟန်မှာမူ လင်မျိုးနွယ်စုဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက မြင်းရထား၏ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့သာ တစိုက်မတ်မတ် ငေးကြည့်နေခဲ့ရင်း တစ်လမ်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
"သခင်လေး ယိုဟန်... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီနေရာကို ရောက်ဖို့အတွက် တော်တော်လေး နီးကပ်နေပါပြီခင်ဗျာ" အာဂျွန်က ယိုဟန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။ ယိုဟန်သည် အာဂျွန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သူ၏ အကြည့်များကို မြင်းရထား၏ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ဆီသို့သာ ထပ်မံ၍ ပို့လွှတ်လိုက်တော့သည်။