အခန်း (၅၆) - နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု

ဖုန်းမင်းက ထိုမေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်သည့်အခါ ညစာစားပွဲခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ ဒီယာသည် ဖုန်းမင်း၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိ၏။ သူမအနေဖြင့် ဤမေးခွန်းကို စောစောစီးစီးဖြစ်စေ၊ နောက်ကျမှဖြစ်စေ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယိုဟန်နှင့် အလီနာတို့သည်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းမင်းထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြမိပြီး... စုလင်သည်လည်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိရင်း မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးလှသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖုန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဒီယာသည် ထိုစကားလုံးများကို ကြားပြီးနောက် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သဖြင့် ဖုန်းမိသားစုက သူမကို စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြရာ... ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး သေချင်းဆိုးကြီးအတိုင်း ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။ ဖုန်းမင်းက သူမ၏ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ တင်းမာခက်ထန်သွားခဲ့ရရှာသည်။

ဒီယာသည် မိမိအနေဖြင့် မည်သည့်အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုမှ လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သာမန်အရပ်သူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ကို မည်သို့မည်ပုံ ရှင်းလင်းပြောကြားရမည်ကို မသိရှိသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် သူမ တစ်ချိန်က မိမိ၏ မိသားစုဝင်များဟူ၍ သတ်မှတ်ထားခဲ့ဖူးသူများက သူမကို နီကိုးလပ်စ်မျိုးနွယ်စုထံသို့ အရောင်းစားခဲ့သည့်အကြောင်းကိုလည်း ပြန်လည်မတွေးတောချင်ပါချေ။

သူမသည် မိမိ၏ အတိတ်ဆိုးကြီးအကြောင်းကို ပြန်လည်မပြောပြချင်သဖြင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း... ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျချင်တော့၊ စောစောစီးစီးဖြစ်စေ၊ နောက်ကျမှဖြစ်စေ ၎င်းတို့အနေဖြင့် သူမ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို သေချာပေါက် စုံစမ်းသိရှိသွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်သဖြင့် သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိပါချေ။

ယိုဟန်သည်လည်း ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် အလွန်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး— 'တောက်... အဲဒီကျိန်စာသင့်လှတဲ့ မိန်းမကြီးက ဘာဖြစ်လို့ သူမရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ' ဟု စိတ်ထဲမှနေ၍ ဖုန်းမင်းကို ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ သူ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း မိမိကို လှမ်း၍ စိုက်ကြည့်နေသော ဒီယာ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

"သမီးလေးမှာ ယိုဟန်ကလွဲရင် အခြားဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးကွ... ပြီးတော့ အခုအချိန်မှာ လင်မျိုးနွယ်စုကပဲ သူမရဲ့ မိသားစုအသစ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ" ရုတ်တရက်ဆိုသလို အကြီးအကဲလင်သည် ဖုန်းမင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ပြတ်သားစွာ ဆိုကာ ဦးဆောင်၍ ဝင်ရောက်ပြောကြားပေးလိုက်တော့သည်။

သူသည် ဖုန်းမင်းအနေဖြင့် ဒီယာ့၏ ဇာစ်မြစ်ကို မရရအောင် စုံစမ်းသိရှိရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်ကို သိလိုက်ရသည့်ခဏ၌ ဒီယာ့ဘက်မှနေ၍ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အလီနာသည်လည်း ဖုန်းမင်းကို တစ်စုံတစ်ခု ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သော်လည်း... မိမိ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူကိုယ်တိုင်က ဒီယာ့ဘက်မှနေ၍ ကူညီပံ့ပိုးပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး... သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိရင်း အဘိုးအိုလင်ကို ကြည့်ကာ လှပစွာ ပြုံးပြလိုက်မိရှာသည်။

ဖုန်းယွမ်နှင့် ဖုန်းမင်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အကြီးအကဲလင်ကိုယ်တိုင်က ဒီယာ့အတွက် ကိုယ်စားဝင်ရောက်ဖြေကြားပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ဥဿုံ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်ပင် မှင်တက်သွားခဲ့ကြရသော်လည်း... သူမသည် မိဘမဲ့ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ပေးနိုင်သွားခဲ့ကြသည်။

ဖုန်းမင်းက ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း ဒီယာ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... ယိုဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဒီယာ့၏ လှပချောမောလှသော ရုပ်ရည်တို့ကို ယှဉ်တွဲစဉ်းစားကြည့်ကာ... ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယိုဟန်နှင့်အတူ ဤကဲ့သို့သော မိန်းမလှလေးတစ်ဦးကို ဘာဖြစ်လို့ မြင်တွေ့နေရသလဲဆိုသည့် အကြောင်းအရင်းကို နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် မိမိ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဖုန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... သူကလည်း ဖုန်းမင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"စိတ်မကောင်းပါဘူးကွယ်... သမီးမှာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို တို့တွေ မသိခဲ့လို့ပါ၊ သမီးရဲ့ နောက်ခံအခြေအနေက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... အခုလိုမျိုး လင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မိသားစုဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာ သမီးအတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းပါတယ်" ဖုန်းမင်းက ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ဒီယာ့ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဒီယာက သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိရင်း ဖုန်းမင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ— "တကယ်မှန်ပါတယ် ဒေါ်လေးဖုန်း... ကျွန်မက မည်သည့်အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုကမှ လာခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ သာမန်အရပ်သူတစ်ဦးမျှသာ ပါပဲ၊ ယိုဟန်က ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... ကျွန်မကို နေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခုပါ ပံ့ပိုးပေးခဲ့တာပါ၊ တကယ်လို့ သူသာ ကျွန်မရဲ့ ဘဝထဲကို ရောက်မလာခဲ့ရင်... ကျွန်မ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။

အဲဒီတော့... ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မရဲ့ နောက်ခံနောက်ကြောင်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်မ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဖော် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာ ကျွန်မအတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းပါတယ်ရှင်" ဟု ဒီယာက ဖုန်းမင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆိုလိုက်တော့သည်။

ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလီနာနှင့် အကြီးအကဲလင်တို့က ပြုံးလိုက်ကြမိပြီး... စုလင်သည်လည်း သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်မိရင်း စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ ရှောင်ဖုန်းသည်လည်း ယိုဟန်က သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး လင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး... ဒီယာ့အပေါ်တွင် ပိုမို၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာခဲ့ရကာ... ဖုန်းယွမ်ကမူ ဖုန်းမင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖုန်းမင်းက ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း ဒီယာ့ကို ကြည့်ကာ— "တို့တွေ သမီးရဲ့ အခြေအနေတွေကို ကောင်းကောင်း မသိရှိခဲ့လို့ပါ... သမီးကို စိတ်အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူးကွယ်" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

ဒီယာက ပြုံးပြလိုက်မိရင်း ဖုန်းမင်းကို ကြည့်ကာ ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ အစေခံများက အစားအစာများကို စတင်တည်ခင်းဧည့်ခံပေးကြသဖြင့် ယိုဟန်သည်လည်း အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိကာ စိတ်အေးသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအတောအတွင်း—

ကျယ်ဝန်းလှသော အခန်းတစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်း၌ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အလွန်ပင် သောကရောက်နေသည့်ပုံစံဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ အခန်းတံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်— "တောက်... ဘယ်သူကများ ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာ ရောက်လာတာလဲ၊ ငါက ဒီမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိတာ... သူတို့တွေ ငါ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို စုံစမ်းသိရှိသွားကြပြီလား မသိဘူး" သူသည် တံတွေးကို အားယူမြိုချလိုက်မိရင်း ထိုစကားလုံးများကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်၌ အနည်းငယ်မျှ သတ္တိမွေးကာ တံခါးဝရှိရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ စတင်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူသည် မိမိ၏ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ... တံခါးဝတွင် ရောက်ရှိနေကြသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား မျက်နှာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"တောက်... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ၊ မင်းတို့တွေ ဒီနေရာမှာ ရှိမနေသင့်ဘူးလေ... တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းတို့တွေကို ဒီမှာ မြင်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ" မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း မိမိကို စိုက်ကြည့်နေကြသော ဝတ်စုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုလူသတ်သမားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသော်လည်း... ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ မရိပ်မိနိုင်လောက်အောင် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ချက်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာထက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သဖြင့်... သူသည် မိမိ၏ အခန်းအတွင်းပိုင်းဆီသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး နံရံနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားခဲ့ရတော့သည်။

"တောက်... အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ၊ မင်းတို့က ဘယ်လိုမျိုး သတ္တိနဲ့ ငါ့ကို..." သူသည် ထိုစကားလုံးများကို တီးတိုးရေရွတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း... ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားခဲ့ရပြီး... လူသတ်သမားတစ်ဦးက သူ၏ ညာလက်ဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် မြှောက်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရကာ... ထိုအမျိုးသား၏ အနောက်တွင်မူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက် များဖြင့် မိမိကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေသည့် အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်းတို့က ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး လုပ်နေရတာလဲ" သူက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် မြှောက်ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်က... လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက အဲဒီအမှိုက်ကောင်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် မရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... မင်းကြောင့် တို့တွေရဲ့ သခင်ကြီးပါ ကြီးမားလှတဲ့ ဒုက္ခတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မလို့ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်၊ မင်းက ပန်းမျိုးနွယ်စုက လာတဲ့ သံတမန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးတော့... သူ ဘယ်သူဘယ်ဝါလဲဆိုတဲ့ အထောက်အထားကိုတောင် သေသေချာချာ စစ်ဆေးမကြည့်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒီလူက အသက်ရှင်နေသေးပြီးတော့ ဒီမျိုးနွယ်စုဆီကို လာပြီး အမှန်တရားကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာ... တကယ်လို့ သူသာ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် သခင်ကြီး နီကိုးလပ်စ် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားမိလား" ထိုအမျိုးသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိရင်း ထိုလူသတ်သမား၏ ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ပြန်လည်လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထိုလူသတ်သမားမှာ မြေပြင်ထက်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကြောင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လူးလိမ့်နေခဲ့ရရှာကာ... ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကမူ သူ့ကို တည်ကြည်လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ... ဒီကောင်က လုံးဝ အသုံးမကျပါဘူးဆိုတာ၊ ကြည့်စမ်း... လက်သီးတစ်ချက်တည်း ပြင်းပြင်းထိုးလိုက်ရုံနဲ့တင် ခွေးတစ်ကောင်လိုမျိုး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေလိုက်တာ၊ တို့တွေ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ... ဒီကောင်ကို ဒီမှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီးတော့... အဲဒီသခင်လေးကို သွားရှာကြမလား၊ တို့တွေ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးမိပြီးသား ဖြစ်နေပြီ" ထိုအမျိုးသားက မိမိ၏ အဖော်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက်... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အကြည့်များကို ရာပြည့်အဆိပ်တစ်ရာတောင်ကြား မှ လူသတ်သမားထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ တကယ်မှန်ပါတယ် ညီနောင်... ဒီကောင်က တို့တွေအတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ဘူး၊ သူက မိမိရဲ့ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ... ဒီဧည့်သည်ဆောင်ရဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဝက်တစ်ကောင်လိုမျိုး စားသောက်ပြီး ပျော်ပါးနေတာပဲ" သူက မိမိ၏ အဖော်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ရင်း... သူ၏ အကြည့်များမှာ လင်မျိုးနွယ်စုက စနစ်တကျ တည်ခင်းဧည့်ခံပေးထားသော စားပွဲထက်မှ ကောင်းမွန်လှသော အစားအစာမျိုးစုံထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုလူသတ်သမားမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားခဲ့ရရှာသည်။ အကြောင်းမူကား ဤလူနှစ်ဦးမှာ မိမိကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရန်အတွက် တကယ့်ကို တည်ကြည်လေးနက်နေကြပြီး... ၎င်းတို့မှာ မိမိနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆမတန် အင်အားတောင့်တင်းကြသည်ကို သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

သူသည် တံတွေးကို အားယူမြိုချလိုက်မိရင်း မြေပြင်မှနေ၍ ပြန်လည်ထရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... ရုတ်တရက်ဆိုသလို လေထဲမှနေ၍ ပျံဝဲလာသော ကန်ချက်တစ်ခုက သူ၏ ဗိုက်ထက်သို့ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့ပြန်သဖြင့် သူသည် အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

"အားးးး... နာလိုက်တာ..." ထိုလူသတ်သမားသည် တူညီသော နေရာတစ်ခုတည်းသို့ ထပ်မံ၍ အားပြင်းစွာ အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိရင်း... လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မိမိကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

တူညီသော နေရာတစ်ခုတည်းသို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်းထန်စွာ အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ဖျားမှနေ၍ သွေးအမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာခဲ့ရပြီး... သူသည် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကို ခံစားနေရသည့်တိုင်အောင် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိရှာသည်။ အကြောင်းမူကား တကယ်လို့ သူသာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်မိပါက... ဤလူနှစ်ဦးမှာ သူ့ကို ဤနေရာတွင်တင် အပြတ်ရှင်းပစ်ကြလိမ့်မည်ကို သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုလူသတ်သမားမှာ မိမိ၏ လည်ပင်းနှင့် အလွန်ပင် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသော ဓားမြှောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် နှလုံးသားတစ်ခုလုံး လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြီး— "ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် ထပ်ပေးပါဦး၊ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော် အဲဒီကောင်ကို သေချာပေါက် အပြတ်ရှင်းပစ်ပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်ကို သနားညှာတာပေးကြပါဦးဗျာ" သူက မိမိ၏ အသက်ရှင်သန်ခွင့်အတွက် ထိုစကားလုံးများကို ဆိုကာ အပူတပြင်း အသနားခံ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်တော့သည်။

သူ၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုလူသတ်သမားနှစ်ဦးမှာ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြမိပြီးနောက် သူ့ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြမိရင်း— "သခင်ကြီး နီကိုးစ်က မင်းကို အခွင့်အရေးတွေ အမြောက်အမြား ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင်ပဲ လုပ်ခဲ့တာ၊ တို့တွေက ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို ထပ်ပြီး ယုံကြည်ရဦးမှာလဲ" ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးက သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီးနောက်... သူ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လေထဲသို့ ထပ်မံ၍ မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။

"ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်... ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်ပါ့မယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက သူက မိမိရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် တစ်စုံတစ်ခုသော ရတနာထူးကို အသုံးပြုခဲ့လို့... ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆိပ်က သူ့အပေါ်မှာ အာနိသင်မပြခဲ့တာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးကြပါဦး အစ်ကိုကြီးတို့ရာ... ကျွန်တော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဘယ်လိုမှ မကျရှုံးစေရပါဘူးလို့ ကျိန်ဆိုဝံ့ပါတယ်" သူက ထိုလူကြီးမင်းမှာ မိမိ၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားသဖြင့် အသက်ရှူကျပ်ကာ မွန်းကြပ်နေသည့်ကြားမှပင် ထိုစကားလုံးများကို အားယူ၍ ပြောဆိုလိုက်ရရှာသည်။

ထိုစကားလုံးများကို ကြားရသောအခါ ထိုအမျိုးသားက မိမိ၏ အဖော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း— "တောက်... တို့တွေမှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊ သူက အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ... တကယ်လို့ တို့တွေ အဲဒီကောင်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် အနားကို ချဉ်းကပ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒီတော့... သူ့ကို အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် ထပ်ပေးလိုက်ရအောင်" သူက မိမိ၏ အဖော်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အခြားအမျိုးသားက သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိရင်း— "ကောင်းပြီ... မင်းကို တို့တွေ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်၊ တကယ်လို့ မင်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာပါ ထပ်ပြီး ကျရှုံးခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ဖို့ လုံးဝ စိတ်မကူးနဲ့တော့" ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သူ့ကို ပြန်လည်လွှတ်ပေးလိုက်ရာ... ထိုလူသတ်သမားမှာ မြေပြင်ထက်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် လဲကျသွားခဲ့ရပြီးမှ အသက်ကို အားရပါးရ ပြန်လည်ရှူရှိုက်နေခဲ့ရရှာတော့သည်။

ထိုအတောအတွင်း—

"စုလင်... ငါ ကြားတာတော့ နီကိုးစ်မျိုးနွယ်စုကလည်း မနက်ဖြန်ကျင်းပမယ့် မွေးနေ့ပွဲအခမ်းအနားကို လာပြီး ပါဝင်ဆင်နွှဲဦးမယ်ဆို၊ အဲဒါ တကယ်ပဲလား... မင်းတို့တွေ သူတို့နဲ့ မပြေလည်တဲ့ အတွင်းစည်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေတယ်လို့ ငါ ကြားသိထားလို့ပါ"

ညစာစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံး ခန်းမကြီးတစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်း၌ အတူတူ ထိုင်နေကြစဉ်... ဖုန်းယွမ်က စုလင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ထိုမေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယိုဟန်သည် ဖုန်းယွမ်၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ မိမိ၏ ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး... တစ်ဖက်တွင်မူ ဒီယာ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိုကျိန်စာသင့်လှသော နာမည်ကို ထပ်မံကြားလိုက်ရရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။