အခန်း (၅) - ပထမဆုံး တိုက်ပွဲ

ထိုလူမိုက်လေးယောက်က သူ့ကို ဟားတိုက်ရယ်မောနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရုပ်ရှင်ကြည့်နေသကဲ့သို့ တုံ့ဏီဘာသာ ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးကိုလည်း အကဲခတ်လိုက်၏။

"ဟူး... ဒီလူမဆန်တဲ့ အကောင်တွေထဲက တစ်ယောက်မှလည်း လက်တွဲကူညီဖို့ စိတ်မကူးကြဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင် ယိုဟန်ဆိုတဲ့ အကောင်ကလည်း ဒီလူတွေကြားထဲမှာ ငါ့မျက်နှာကို တကယ့်ကို အဖတ်ဆယ်မရအောင် ဖျက်ဆီးသွားခဲ့တာပဲ။ ငါ့ကံဇာတာကတော့ တကယ်ကို ဆိုးလှချည်ရဲ့"

သူသည် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားရင်း လေထုကို အဆုတ်ဝအထိ ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါက အရင်က အသုံးမကျတဲ့ ယိုဟန် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်တွေက တကယ်ပဲ သန်မာတဲ့ပုံပဲ"

သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော လူလေးယောက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ စိတ်ထဲကနေ ဆင်ခြင်လိုက်မိ၏။

"မင်းလို အကောင်ကများ... သေချာတယ် မင်း အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီပဲ"

လူမိုက်များထဲမှ တစ်ဦးက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ယိုဟန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူသည် ယိုဟန်၏ ရှေ့တွင် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီးနောက် ယိုဟန်၏ နီပြာရောင်မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ကာ—

"မင်း ငါတို့ကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ငါတို့က မင်းမျက်စိထဲမှာ မျောက်တွေလို မြင်နေလို့လား... ဒီပါးစပ်သရမ်းတဲ့ ကောင်စုတ်လေး" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန်၏ မျက်နှာထားက တည်တံ့အေးစက်သွားသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ပြီး... ငရဲကိုသာ သွားလိုက်တော့"

ယိုဟန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူ၏ခြေထောက်ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လွှဲယမ်းကာ ထိုလူ၏ ပေါင်ကြားသို့ အားကုန်လွှဲကန်ပစ်လိုက်ပြီး မျိုးပွားအင်္ဂါကို အစိမ်းလိုက် ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"အား... ဒီခွေးမသားက ငါ့ဥတွေကို ခွဲပစ်လိုက်ပြီဗျို့"

သူသည် လမ်းမပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေရင်း အသံကုန်ဟစ်အော်တော့သည်။ ယိုဟန်၏ ကန်ချက်ကြောင့် ခံစားလိုက်ရသော နာကျင်မှုဒဏ်က သူ့အတွက် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။

အာနားအပါအဝင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သင်းချိုင်းပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော ထိုအမျိုးသမီးသည်လည်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ယိုဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

ယိုဟန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ထိုလူ၏ မျက်နှာတည့်တည့်ကို ထပ်မံကန်ကျောက်လိုက်ရာ ထိုလူမှာ မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့တော့သည်။

"မင်း... မင်းက... မင်းက ငါတို့ကိုပါ ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ အရှင်နီကိုးလပ်စ်က မင်းရဲ့ အရေခွံကို ဆုတ်ပစ်လိမ့်မယ်"

ကျန်ရှိသည့် လူမိုက်များထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ယိုဟန်၏ လက်ချက်ဖြင့် အရှက်တကွဲ အလဲလဲအပြိုပြို ဖြစ်သွားရသော သူ၏အပေါင်းအဖော်အတွက် ကလဲ့စားချေရန် ယိုဟန်ထံသို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ပြေးဝင်လာပါတော့သည်။

[စူပါမန်း လက်သီးချက် ]

"ဘာကြီးလဲဟ"

ထိုလူသည် မိမိထံသို့ အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသော လက်သီးချက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နှောင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ယိုဟန်၏ လက်သီးက ထိုလူ၏ လည်ချောင်းတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

လက်သီးချက်၏ ပြင်းအားက အလွန်ပြင်းထန်သည့်အပြင် ထိမှန်သွားသည့်နေရာကလည်း လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အနုနယ်ဆုံး အချက်အချာနေရာ ဖြစ်နေသည်။ ယိုဟန်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ဇီဝဗေဒကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အားနည်းချက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်၏။

"ဟေ့... မင်းတို့လူ နှစ်ယောက်တော့ အလဲလဲအပြိုပြို ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကော အဲဒီကောင်တွေနဲ့ တူတူ သွားချင်သေးလား"

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူမိုက်နှစ်ဦးရှိရာသို့ မေးဆိတ်ပြရင်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ယိုဟန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်ရှိသည့် လူမိုက်နှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီလာကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူပင် ဤကလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် အလဲလဲအပြိုပြို ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို အရှင်နီကိုးလပ်စ် သာသိရှိပါက သူတို့ကို ဧကန်မုချ သတ်ပစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့လုပ်ရပ်၏ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်ကို တွေးတောမိကာ တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်မိကြ၏။

"မင်း စောင့်နေလိုက်... ငါတို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ရုတ်တရက် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကျန်ရစ်ခဲ့သော အပေါင်းအဖော်များကို ပစ်ပယ်ကာ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးကြပါတော့သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယိုဟန် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ဘယ်လို အပေါင်းအဖော်မျိုးက မိမိသူငယ်ချင်း ဒုက္ခရောက်နေတာကို ပစ်ထားခဲ့ရတာလဲ"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို မျက်ရည်ဝိုင်းလျက် စိုက်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးထံသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ညိုမည်းစွဲနေသော ဒဏ်ရာအမြောက်အမြားကို တွေ့မြင်နေရပြီး နှာခေါင်းမှလည်း သွေးများ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်၏။

"ဒီခွေးမသားတွေ..."

ထိုလူမိုက်များ၏ ရက်စက်စွာ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရရှာသော အားနွဲ့သည့် အမျိုးသမီးကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ သွေးများ ထပ်မံဆူပွက်လာခဲ့သည်။ ယိုဟန်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်ပြီး—

"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အမြန်ဆုံး ဆေးကုသဖို့ လိုအပ်နေပြီ၊ မင်း တကယ် ဒဏ်ရာရထားတာ" ဟု သူမကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်..."

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ဆတ်ခနဲ တောင့်တင်းသွားရသည်။ ဤလူငယ်လေးက သူမကို ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဟု သူမ အမှန်ပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။ သူ၏ လေသံက ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်လွန်းလှသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားရပြန်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ယိုဟန်က ခေါင်းကို အသာခါယမ်းလိုက်ရင်း—

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ငါနဲ့အတူ ရှိနေရင် မင်း ဘေးကင်းပါတယ်။ ငါက လင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆက်ခံသူ 'လင်ယိုဟန်' ပဲ။ မင်းရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ငါ အပြည့်အဝ အာမခံပါတယ်" ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်မျိုးနွယ်စုသည် တန်ခိုးအာဏာ အလွန်ကြီးမားလှသည့် အဓိကမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူမရှေ့မှ လူငယ်သည် တန်ခိုးကြီးလှသော လင်မျိုးနွယ်စု၏ ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ယိုဟန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကာ—

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မကြောင့် သခင်လေး ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခရောက်ရပါပြီ" ဟု မြေပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အားနာတကြီး ပြောဆိုရှာသည်။

သူမ ဤကဲ့သို့ ပြုမူသည်ကို မြင်ရသောအခါ ယိုဟန်တစ်ယောက် အနေရခက်သွားပြီး—

"ဟူး... မင်း အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်၏။

ယိုဟန်၏ ပြတ်သားသော စကားသံကို ကြားရသောအခါ သူမသည် ခေါင်းကို အသာငြိမ့်ပြပြီး ယိုဟန်၏ နောက်ကနေ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ယိုဟန်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ သိထားခဲ့ဖူးသော ယိုဟန်က ဤကဲ့သို့သောသူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးကြချေ။ လက်ရှိ ယိုဟန် ထုတ်လွှင့်နေသော စွမ်းအားရိပ်များက ယခင်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပြီး အခြားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည့်အလား ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ တည်ရှိမှုကို တန်ခိုးကြီးမားလှသည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အာနားသည်လည်း တကယ့် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ယိုဟန်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ဒါက သူမ သိထားခဲ့သော မောက်မာရိုင်းစိုင်းသည့် သခင်လေး မဟုတ်တော့ချေ။ ယခင် ယိုဟန်သည် ကျင့်စဉ်ပိုင်းတွင် အမှိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့်အပြင် မိမိလက်ဖြင့် ခြင်တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်ဝံ့သူ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း အရိုက်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေတတ်သည့် အသုံးမကျသော လူမိုက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်မျိုးနွယ်စုတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော အားနည်းသည့် အစေခံများကိုသာ အာဏာပြ ခြိမ်းခြောက်ဝံ့သူ ဖြစ်၏။

ယိုဟန်၏ အကြည့်က အာနားရှိရာသို့ ကျရောက်လာပြီး—

"ဟေ့... အာနာ၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်" ဟု သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ဆတ်ခနဲ တောင့်တင်းသွားပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ယိုဟန် ကယ်တင်လာခဲ့သော အမျိုးသမီးနှင့်အတူ သူ့နောက်ကနေ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားခဲ့ပါတော့သည်။