ယိုဟန်သည် သူ၏မိခင် ပို့ပေးလိုက်သော အစားအစာများကို ကုန်အောင် စားလိုက်သည်။ ဟင်းလျာများက အလွန်တရာ မြိန်ရှက်လှသဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိစဉ်ကပင် သူဤကဲ့သို့ အရသာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းခဲ့ဖူးချင်ပါ။
"စားစရာတွေ ကောင်းလွန်းလို့ ဗိုက်ကို ကားနေတာပဲ။ နောက် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"
သူသည် စဉ်းစားရင်း အခန်း၏ ဝရန်တာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်ရီပျိုးနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ ဟိုဟိုဒီဒီ လှမ်းမျှော်ကြည့်မိရာ ရုတ်တရက် မျိုးနွယ်စုဝန်းအပြင်ဘက် လမ်းဘေးတစ်နေရာတွင် လူအချို့က အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အဓမ္မစော်ကား အနိုင်ကျင့်နေကြသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။
"ဒီခွေးမသားတွေ အဲဒီအမျိုးသမီးကို ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"
သူ့မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရင်ထဲကနေ သွေးခတ်မတတ် ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှလည်း ထိုအမျိုးသမီးကို ဝင်ရောက်မကူညီကြချေ။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ လက်ဖျားနှင့်မျှ ဝင်မတို့ရဲကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။
"ဒီလူတွေက ဝိုင်းကြည့်နေပြီးတော့တင် အဲဒီအမျိုးသမီးကို မကူညီဘဲ ပစ်ထားကြတာလား။ ငါ ဘယ်လိုကမ္ဘာမျိုးထဲကို ပြန်ဝင်စားမိတာလဲ"
သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ချလိုက်တော့သည်။ ထိုပြတင်းပေါက်မှာ မီတာ ၂၀ ခန့် (ပေ ၆၀ ကျော်) အမြင့်တွင် ရှိသော်လည်း သူသည် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမရဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့၏။
သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်က အမှိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အဘိုးဖြစ်သူထံမှ အခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းများကို သင်ယူထားခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်သွားပြီး ထိုအမြင့်အတားအဆီးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ကယ်ဆယ်ရန် လမ်းမဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် ပြေးသွားပါတော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း...
လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းကတင် သူ့ကို အစားအစာ လာပို့ပေးခဲ့သည့် အစေခံမလေးသည် သခင်လေး ဝရန်တာမှ ခုန်ချသွားသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်လွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကျန်ခဲ့ရသည်။
"ဒီအရှက်မရှိတဲ့ကောင် အခု ဘာတွေ လျှောက်လုပ်ပြန်ပြီလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ ခုန်ချသွားရတာလဲ"
သူမသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရင်း မိမိစကားကို မည်သူမျှ မကြားမိစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"တော်သေးတယ်... စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောမိတော့မလို့။ တစ်ယောက်ယောက်သာ ကြားသွားရင် ငါတော့ ဒုက္ခလှလှတွေ့မှာပဲ"
သူမသည် ရင်တုန်ပန်းတုန်နှင့် တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်မိ၏။
"ဒါနဲ့ သူက အခုရော ဘာပြက်လုံးမျိုး ထုတ်ဦးမလို့လဲ။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ သူ တစ်မျိုးကြီး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ"
သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သခင်လေးနောက်သို့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သခင်လေးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမိနေခြင်း ဖြစ်၏။
သူမသည် ဤသခင်လေးကို မွေးကင်းစကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်က အတူတူ ဆော့ကစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အချိန်တွေ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အရှက်မရှိ အကျင့်ပျက်လာခဲ့ပြီး ဂုဏ်ဒြပ်နိမ့်ပါးသူများကို လှောင်ပြောင်နှိမ်ချကာ ချမ်းသာသော မိသားစု သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုဝင်မဟုတ်သူများကို မောင်းထုတ်၍ ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်လာခဲ့သည်။
သူသည် အာနာ အပေါ်ကိုလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် သူ၏မိခင်ဖြစ်သူ အလီနာ အားကိုးရဆုံးသော ယုံကြည်ရသည့် အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သခင်လေး ယိုဟန်ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ အစားအသောက်၊ အဝတ်အစား၊ လျှော်ဖွတ်ခြင်းကိစ္စများမှအစ အားလုံးကို တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ရ၏။
သို့သော် ထိုလူမိုက်သည် သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို တစ်ခါမျှ အသိအမှတ်မပြုခဲ့သည့်အပြင် သူမအပေါ် ကာမစိတ်ဖြင့် စောင်းမြောင်းကြည့်ကာ မိန်းကလေးများနောက်သို့သာ တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
"ဟူး... ငါကလည်း ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီအရှက်မရှိတဲ့ကောင်နောက်ကို လိုက်နေမိတာလဲ"
သူမသည် ခြေလှမ်းများကို အသာအယာ နင်းရင်း သူ့နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း...
"ဒီမိန်းမ.. နင်က ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကနေ ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ထွက်ပြေးရဲတာလဲ။ ငါတို့က နင့်မိသားစုဆီကနေ ငွေအမြောက်အမြားပေးပြီး ဝယ်ထားတာကို နင်က ငြင်းဆန်ချင်သေးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ အရှင်နီကိုးလပ်စ်ရဲ့ အမိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ နင်သိတယ်မလား"
လူတစ်ယောက်က ထိုအမျိုးသမီးကို အဓမ္မချုပ်ကိုင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မကို လွှတ်ပေးကြပါ။ ကျွန်မ အဲဒီလိုအလုပ်မျိုးတွေ မလုပ်ချင်ပါဘူး။ ရှင်တို့ကို ပိုက်ဆံပြန်ပေးပါ့မယ်၊ ကျွန်မကို တစ်ယောက်တည်း ထားပေးကြပါ။ အဲဒီနေရာကို မသွားချင်ပါဘူးရှင်"
သူမသည် မျက်ရည်များ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလျက် အသည်းအသန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေရှာသည်။
"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း မိန်းမယုတ်"
လူတစ်ယောက်က ထိုအမျိုးသမီး၏ ပါးကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်ရာ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့တော့သည်။
"ဟေ့... မင်းတို့ ကျောရိုးမရှိတဲ့ လူမိုက်လေးယောက်၊ အဲဒီအမျိုးသမီးကို အခုချက်ချင်းလွှတ်လိုက်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ သေရလိမ့်မယ်"
ရုတ်တရက် ထိုစကားသံက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို စော်ကားနေသည့် လူလေးယောက်မှာ ဆတ်ခနဲ တောင့်တင်းသွားကြသည်။
"ဘယ်က အကောင်က ငါတို့ကိစ္စကို ဝင်ရှုပ်ရဲတာလဲ"
လူတစ်ယောက်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည့် သုံးယောက်ကလည်း သူ့ဘေးတွင် ဝိုင်းရံလျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးသည်လည်း ထိုလူမိုက်များကို ဝင်ရောက်စိန်ခေါ်သူ ရှိနေသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
ရုတ်တရက် ယိုဟန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူလေးယောက်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးနှင့် ထိုလူမိုက်များသည်လည်း သူတို့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော လူငယ်လေးကို သတိပြုမိသွားကြ၏။
ထိုလူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အာနားသည်လည်း လှမ်းကြည့်ရင်း ယိုဟန်ကို ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ"
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
"သူက အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေလို့ အရှင်နီကိုးလပ်စ်ကို သွားပြိုင်နေတာလား"
နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဆို၏။
"သူက လင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ နာမည်ပျက် အရှက်မရှိတဲ့ သခင်လေးမလား။ မြို့ထဲမှာ အမြဲတမ်း ပေတေပုန်းအောင်းပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ သိက္ခာကို ချနေတဲ့ကောင်လေ"
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက မှတ်မိသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သူက တကယ့်ကို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ အရူးပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ အရှင်နီကိုးလပ်စ်ရဲ့ အာဏာကို စိန်ခေါ်ပြီး သူတို့ကိစ္စကို ဝင်ပါနေရတာလဲ မသိဘူး"
ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုသံများ ဆူညံသွားစဉ် အာနားသည် ယိုဟန်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခဏမျှ ရင်ထိတ်သွားရသည်။
"သူ ရူးသွားပြီလား။ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလေးယောက်ကို သွားပြီး ရန်စနေရတာလဲ။ သူတို့က အရှင်နီကိုးလပ်စ်ရဲ့ လူတွေလေ"
အာနားသည် မိမိ၏သခင် ယိုဟန်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ဘတ်ထဲက တဒိန်းဒိန်းနှင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နှလုံးခုန်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း...
ထိုလူလေးယောက်သည် ယိုဟန်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့နောက်က အမျိုးသမီးသည်လည်း မိမိအတွက် ထိုလူမိုက်များကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပေးနေသည့် သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးကို သတိပြုမိသွားသည်။
ယိုဟန်က သူမအတွက် မတ်တတ်ရပ် ခုခံပေးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားရသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူ့အတွက် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရ၏။
"ဟေ့... မင်းတို့ ဝတုတ်မျောက်လေးကောင်၊ အဲဒီအမျိုးသမီးကို လွှတ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အခုချက်ချင်း လစ်လိုက်တော့။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ တင်ပါးကို ငါ ကန်ပစ်မယ်"
ယိုဟန်က ထိုလူလေးယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။
ယိုဟန်၏ ပါးစပ်မှ ထိုစကားလုံးများ ထွက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သတိပင် လစ်မေ့မြောသွားခဲ့ရသည်။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူမိုက်လေးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ယိုဟန်ထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်ရွှေ့ကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ တကယ့်ပြက်လုံးကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ဟားတိုက်ရယ်မောကြပါတော့သည်။