အခန်း (၃၆) - လက်ဆောင်တစ်ခု

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းလာခဲ့ကြရာ... ၎င်းတို့မှာ အဘိုးအိုလင်နှင့် ယိုဟန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ "တို့တွေ သွားရမယ့်နေရာကို ရောက်ပြီ" အဘိုးအိုက ယိုဟန်ကို ကြည့်ကာ ထိုစကားကို ဆိုလိုက်၏။

ယိုဟန်သည် အဖိုးဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ သူသည် အဖိုးဖြစ်သူ၏ ပွေ့ချီခြင်းကို ခံလျက် ပျံသန်းရသည်ကို အလွန်ပင် မုန်းတီးလှ၏။

၎င်းက သူ့အတွက် သိပ်ကို ရှက်စရာကောင်းလှသော်လည်း... အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ ဘာမျှမညည်းတွားနိုင်ပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်လည်း အခုထက်ထိ မပျံသန်းနိုင်သေးသလို... ကိစ္စရပ်များက ရုတ်တရက် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ရထားလုံးဖြင့် ခရီးသွားရန် စဉ်းစားဖို့ပင် အချိန်မရရှိခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယိုဟန်၏ အကြည့်များက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ... ၎င်းတို့မှာ မြစ်ကမ်းနားမြို့တော် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ဖူးခြင်းမှာ ယခုအကြိမ်သည် ပထမဆုံးဖြစ်ပြီး... ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆိုင်ခန်းအမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့နေရကာ လူအများကလည်း ၎င်းတို့ကို တည်ကြည်လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် ဝိုင်းဝန်းစိုက်ကြည့်နေကြ၏။

၎င်းတို့က အဘိုးအိုလင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်မျိုးနွယ်စုမှ ပုဂ္ဂိုလ်များကို မြင်တွေ့ရခဲလှသော်လည်း... ထိုလူတိုင်းက အဘိုးအိုလင်၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို ကောင်းကောင်းသိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

၎င်းအပြင် တစ်စုံတစ်ယောက် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာလည်း အလွန်ရှားပါးလှသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများသာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိကြသလို... သို့မဟုတ်ပါကလည်း ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုခု လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို ဝယ်ယူနိုင်ရန်မှာမူ မဟာပမာဏရှိသော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို အကုန်အကျခံရမည် ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုလင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်းက သူ့ကို ဦးညွှတ်အလေးပြုကြတော့သည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ယိုဟန်၏အကြောင်းကို မသိရှိကြသော်လည်း... အချို့ကမူ သူသည် လင်မျိုးနွယ်စု၏ အမှိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြ၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းကို သိရှိထားကြပါသော်လည်း မည်သူမျှ ဘာတစ်ခုမှ ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲကြသလို... ယိုဟန်ကို မြင်သည့်အခါ မည်သည့်အမူအရာမျိုးကိုမျှ ပြသရန်ပင် မဝံ့ရဲကြချေ။ အဘိုးအိုလင်၏ လက်ချက်ဖြင့် မည်သူမျှ အသက်မသေချင်ကြပါချေ။

သူသည် အမှိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါစေဦး... သူ၏ မိသားစုက သူ့ကို လင်မျိုးနွယ်စု၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံအဖြစ် အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်။ အဘိုးအိုကမူ ထိုလူများကို ဂရုစိုက်မနေဘဲ ယိုဟန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း—

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့" ဟု ဆိုကာ သီးသန့်အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်၍ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

သူ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ လမ်းမကြီးမှာ ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားခဲ့ရပြီး မည်သူမျှ သူ၏ လမ်းကြောင်းတွင် ပိတ်ဆို့ရပ်တန့်နေရန် မဝံ့ရဲကြပါချေ။ အဘိုးအိုသည် မြို့အတွင်း၌ သိပ်ကို မာန်ဝင့်ထည်စွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သဖြင့် သိပ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း... ယိုဟန်၏ မျက်နှာလေးမှာမူ ရဲရဲနီသွားခဲ့ရရှာသည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို တည်ကြည်သော အကြည့်များဖြင့် ဝိုင်းဝန်းစိုက်ကြည့်နေကြသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားနေရသော်လည်း... သူက မိမိ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားမခံဘဲ အဖိုးဖြစ်သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ အသာအယာ လိုက်ပါသွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းတို့ မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိကြရင်း— "သူက လင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး မဟုတ်လား... အဘိုးအိုလင်နဲ့အတူ သူ့ကို တွဲပြီးမြင်ရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ" အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ ဘေးနားရှိလူကို လှမ်းကြည့်ကာ အဘိုးအိုနှင့် ယိုဟန်တို့ ထွက်ခွာသွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မှန်တာပေါ့... သူက လင်မျိုးနွယ်စုက နာမည်ကြီး အမှိုက်ပဲဥစ္စာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီနေရာမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မိတယ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အဖော်လုပ်ပြီး ခေါ်လာတာကို မြင်ရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ သူက ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီမြို့ရဲ့ အောက်ခြေရပ်ကွက်တွေမှာ တစ်ယောက်တည်း ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေတတ်တာ" နောက်ထပ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူတို့ရဲ့ ကိစ္စတွေထဲ ဝင်မစွက်ဖက်တာကပဲ အကောင်းဆုံးပါပဲ" တခြားအမျိုးသားတစ်ဦးကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

မြို့အတွင်း၌ မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံလျှောက်လှမ်းပြီးနောက်... အဘိုးအိုသည် ဟောင်းနွမ်းသောအသွင်ရှိသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သုံးထပ်ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဆိုင်၏ ပြင်ပတွင် လူအများက တန်းစီ၍ စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်ကာ... ရှည်လျားလှသော လူတန်းကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။

အဘိုးအိုလင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရ၏။ ဤနေရာတွင် ထိုအဘိုးအိုက မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိရှိသူဟူ၍ မရှိပါချေ။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့်အမျှ လူအများက ဦးညွှတ်အလေးပြုကြပြီး ဆိုင်အတွင်းသို့ ဦးတည်နေသည့် လမ်းကြောင်းကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ကြတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများကလည်း အဘိုးအိုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လူငယ်လေးကို သတိပြုမိသွားကြသော်လည်း... ယိုဟန်ကမူ ထိုအကြည့်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ရင်း အဖိုးဖြစ်သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဆိုင်၏ အပြင်ဘက်ရှိ လက်နက်ဆိုင်းဘုတ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှသာ... သူ ဘာဖြစ်လို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။ သူ၏ အဖိုးဖြစ်သူက သူ့ကို လက်နက်ဆိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူကိုယ်တိုင်လည်း မိမိအတွက် လက်နက်တစ်ခုခု ရယူလိုသော်လည်း လတ်တလောရက်ပိုင်းအတွင်း ကိစ္စရပ်အမျိုးမျိုး ဆက်တိုက်ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် သင့်တော်မည့် အချိန်အခါမျိုး မရရှိခဲ့ပါချေ။ ထို့ထက်ပို၍ အီဗလင်း၏ စံအိမ်အတွင်း၌ စွမ်းအားကြီးမားလှသော လက်နက်အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးကတည်းက... သူကိုယ်တိုင်လည်း လက်နက်တစ်ခုခု ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ရတနာပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပြီး... သူ၏ အသက်ဘေးလွတ်မြောက်ရေး ရတနာအပြင် တခြားရတနာတစ်ခုကိုသာ သီးသန့်ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ထိုစဉ်က ဘာတစ်ခုမှ ထပ်မံမရယူနိုင်ခဲ့ချေ။

ယိုဟန်၏ မျက်နှာထက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အဘိုးအိုက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူသည် မြေးဖြစ်သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် အကောင်းဆုံးသော လက်နက်တစ်ခုကို ပေးအပ်လိုသဖြင့်... သူ့အတွက် လက်နက်တစ်ခု ရွေးချယ်နိုင်စေရန် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဆိုင်အတွင်း၌ အလုပ်လုပ်နေကြသော လူများအားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ အလုပ်များကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ လက်နက်လာရောက်ဝယ်ယူကြသော လူများကလည်း ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာများ တောင့်တင်းသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

"တတိယအထပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါ... ပြီးတော့ အကြီးအကဲစုန်ကို ငါ့ရဲ့ မြေးလေးအတွက် လက်နက်လာဝယ်တာလို့ သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်စမ်း" အဘိုးအိုက ဤဆိုင်ကို တာဝန်ယူအုပ်ချုပ်နေရသော အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်ရာ... ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူက အဘိုးအိုလင်ကို ဦးညွှတ်လျက် ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်တော့သည်။