အခန်း (၃၀) - ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာ

"သူမ တကယ့်ကို အဆမတန် ချမ်းသာကြွယ်ဝတာ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ..." မိမိ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်ရှိ ရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန်သည် တံတွေးကို အားယူ၍ မြိုချလိုက်မိသည်။ ပထမတော့ သူသည် ရတနာအချို့သာ ရှိမည့် သာမန်ခန်းမဆောင်တစ်ခုဟူ၍သာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း... ယခုမူ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယိုဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဤလူငယ်လေးကို အကဲခတ်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ သခင်မကြီးက မည်သည့်အကြောင်းအရင်းကြောင့် သူ့ကို ဤရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလိုက်ရသနည်းဟူသည်ကို ၎င်းတို့ သိရှိလိုနေကြသည်။ ဤရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလေ့မရှိပါချေ။

ယိုဟန်သည် မိခင်ဖြစ်သူအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ စတင်လှည့်လည်ကြည့်ရှုတော့သည်။ ရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ မြင်တွေ့နေရသော ရတနာများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ လက်နက်များနှင့် ဒိုင်းလွှားများသာ ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။ ထိုရတနာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူက ဦးခေါင်းကို ယမ်းခါလိုက်မိပြီး မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီမိန်းမက စစ်မက်ဖြစ်ပွားရတာကို သဘောကျတဲ့ စစ်ရူးတစ်ယောက်လား မသိဘူး... ဒီနေရာမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက စစ်ပွဲနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်နေတာပဲ" သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကာနာက သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး— "ဟေး... ကောင်လေး၊ မင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှာဖွေပေးဖို့ ငါ့ကို ကူညီခွင့်ပေးစမ်းပါ... မင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရတယ်၊ ဒီရတနာတွေကို မြင်ပြီး မင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားတာ ငါ သိပါတယ်" ဟု ကာနာက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ယိုဟန်က သူမကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း ဤအမျိုးသမီးများမှာ တကယ့်ကို စစ်ရူးများ ဖြစ်ကြ၏။ သူက ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကာနာကို ပြုံးပြလိုက်ရင်း "ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါဦးဗျာ၊ ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံက ရတနာတွေလိုပဲမို့... ကျွန်တော် ဘာကို ရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ လုံးဝ မဆုံးဖြတ်နိုင်တော့လို့ပါ" ဟု ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်း ကောင်လေး၊ မင်းကို အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ပြသပေးမယ်" ဟု သူမက သူ့ကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ယိုဟန်၊ အာနားတို့နှင့်အတူ ရတနာသိုက်ခန်းမဆောင်၏ အတောင်ပံအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ စတင်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ အတန်ကြာ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် သီးသန့် ကန့်သတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီး သူမက တစ်စုံတစ်ခုသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်ရင်း—

"ဒီနေရာမှာ မင်း အထူးခြားဆုံး ရတနာတွေကို တွေ့ရလိမ့်မယ်... ဒါက သခင်မကြီး အီဗလင်း အမြတ်နိုးဆုံး အရာတွေ တည်ရှိတဲ့နေရာပဲ" ဟု ကာနာနှင့် အာနားတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို ရှင်းပြလိုက်ကြသည်။

ယိုဟန်က ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထိုကဏ္ဍဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ရာ... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ရုပ်သွင်များ ရှိကြသည့် အရာမျိုးစုံ တည်ရှိနေခဲ့ကြပြီး... ယိုဟန်သည် ကြည်လင်တောက်ပလှသည့် အရည်များ ပြည့်နှက်နေသော ပုလင်းငယ်တစ်ပုလင်းကို စပ်စုလိုသော စိတ်ဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်မိ၏။

တီ...

[အမည် - ရေသူမ၏ မျက်ရည်]

[အဆင့်အတန်း - ထူးခြားဆန်းပြား (ရှားပါးပစ္စည်း)]

[အာနိသင် - လူသားတစ်ဦး၏ သက်တမ်းကို (နှစ်ပေါင်း ၂၀ မျှ) တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါသည်]

[အသုံးပြုပုံ - တစ်ကြိမ်သာ သောက်သုံးရန်]

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန်သည် တံတွေးကို အားယူ၍ မြိုချလိုက်မိပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ရေသူမ၏ မျက်ရည်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ 'သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလောကမှာ ရေသူမတွေ တကယ်ရှိတာပဲလား၊ ငါကတော့ ဒါတွေကို ဒဏ္ဍာရီတွေလို့ပဲ ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ယိုဟန်ရဲ့ ယခင်ဘဝ အမှတ်ရမှုတွေထဲမှာတောင် ဒီလိုမျိုး သတ္တဝါတွေအကြောင်း ဘာတစ်ခုမှ မရှိခဲ့ပါဘူး... ဒါက တကယ့်ကို အသစ်အဆန်းပဲ' ဟု သူက စိတ်ထဲမှနေ၍ တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အကြည့်များက သူ၏ လက်ထဲမှ ပုလင်းငယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြ၏။ "ဟေး... ကာနာ၊ ဒါက တို့တွေ ဘာမှမသိရတဲ့ အမည်မသိရတနာ မဟုတ်ဘူးလား... သခင်မကြီး အီဗလင်းကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီရတနာရဲ့ တည်ရှိမှု အာနိသင်ကို မသိဘူးလေ" အာနားက ကာနာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ညီမလေး အာနား၊ အဘိုးအိုတစ်ယောက်က သခင်မကြီးကို ဒါကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သူမက ဒါ ဘာလဲဆိုတာ မသိဘူး၊ ဒါက စိန်ပုလင်း ထဲမှာ ရှိနေပြီး သိပ်ကို တန်ဖိုးကြီးလွန်းလို့သာ သူမက သိမ်းဆည်းထားခဲ့တာ" ဟု ကာနာက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ယိုဟန်သည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို ကြားနေရသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တံတွေးကို အသာမြိုချလိုက်မိသည်။ 'ဒါဆို စနစ်က ဒီလိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အရာတွေကိုပါ အမည်ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တာပေါ့... အဲဒါကို ငါ မသိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်ရည်တွေမှာ အခုလိုမျိုး အာနိသင်ရှိနေတာကို မြင်ရတာ ငါ သိပ်ပြီး အံ့ဩမနေတော့ပါဘူး။.

.. ဒီလိုမျိုး ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါတွေ တကယ် ရှင်သန်နေထိုင်ကြတာကိုပဲ ငါ ပိုပြီး အံ့ဩမိတာ' ယိုဟန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထိုရေသူမ၏ မျက်ရည်ပုလင်းကို ၎င်း၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ချထားလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ အကြည့်များက နီရဲသော ဒြပ်စင်အချို့ ပြည့်နှက်နေပုံရသည့် နောက်ထပ် ပုလင်းတစ်ပုလင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြန်ရာ... သူက ထိုပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်၏။

တီ...

[အမည် - ရေသူမ၏ သွေး]

[အဆင့်အတန်း - ထူးခြားဆန်းပြား (ရှားပါးပစ္စည်း)]

[အာနိသင် - မည်သည့်အဆိပ်ကိုမဆို ကုသပေးနိုင်ပြီး အဆိပ်အပေါ် ခုခံနိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးပါသည်]

[အသုံးပြုပုံ - တစ်ကြိမ်သာ သောက်သုံးရန်]

ယိုဟန်သည် ထိုပုလင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသော အာနာနှင့် ကာနာတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... ဤအကြိမ်တွင် ကာနာက စတင်၍ ပါးစပ်ဟလိုက်ရင်း— "ညီမလေး အာနား... အဲဒီအဘိုးကြီးက သခင်မကြီး အီဗလင်းကို ဒီပုလင်းကိုလည်း လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ရတနာလဲဆိုတာကိုတော့ သူ ဖွင့်ဟမပြောခဲ့ဘူးလေ" ဟု သူမက သူမ၏ ညီမဖြစ်သူ အာနားကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

အခြားအမျိုးသမီးကလည်း ဦးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း— "အတိအကျပဲ အစ်မ... အဲဒီဆန်းကြယ်တဲ့ အဘိုးကြီးက သိပ်ကို နားလည်ရခက်လွန်းတယ်၊ သခင်မကြီးက သူ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့သာ သူက ဒီပုလင်းနှစ်ပုလင်းကို သခင်မကြီး အီဗလင်းကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့လည်း သခင်မကြီး အီဗလင်းက ဒီပုလင်းနှစ်ပုလင်းကို အဖိုးတန်ရတနာတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာပေါ့" ဟု သူမက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။ 'သောက်ကျိုးနည်း... သူတို့မှာ ဒီလိုမျိုး ရတနာတွေ ရှိနေတာတောင် မူလအစကို မသိကြဘူးပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး ရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဲဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ မသိဘူး' ယိုဟန်သည် ဦးခေါင်းကို ယမ်းခါလိုက်ရင်း ထိုပုလင်းကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ချထားလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို စိတ်မဝင်စားပါပေ။

၎င်းတို့သည် ထူးခြားဆန်းပြားနိုင်ပါသော်လည်း... မိမိအနေဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူအား မည်သည့်အရာကို လက်ဆောင်ပေးနေသည်ဟူသည်ကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို... အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ တောက်ပသွားခဲ့ရပြီး... သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တံတွေးကို အသာအယာ မြိုချလိုက်မိတော့သည်။