အခန်း (၃) - ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းများ

ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန်တစ်ယောက် ရင်ထိတ်သွားပြီး တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံများကလည်း ပိုမိုမြန်ဆန် လျင်မြန်လာခဲ့၏။

အမျိုးသမီးသည် ယိုဟန်၏ ကုတင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် သူ၏ဘေးတွင် အသာအယာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူမက ယိုဟန်ကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး—

"အမေ့သားလေး... မင်း မင်းအဖေအပေါ် စိတ်ဆိုးနေတာ အမေသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူလည်း မမှားပါဘူးကွယ်၊ သူက မင်းကို ဒီမျိုးနွယ်စုကြီးကို ဦးဆောင်နိုင်မယ့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်လို့ပါ"

အလီနာသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ ယိုဟန်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။

အလီနာ၏ ရုတ်တရက် လုပ်ရပ်ကြောင့် ယိုဟန် ကြောင်အမ်းသွားပြီး နှလုံးခေါက်သံများ ဆူညံသွားရသည်။ သို့သော် အလီနာ၏ ရင်ခွင်နွေးနွေးထဲတွင် သူ အလွန်တရာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မျက်ရည်များက အလိုအလျောက် ဝဲတက်လာခဲ့၏။

"ငါ... ငါ ဘာလို့ ငိုနေရတာလဲ။ ဒါက မိခင်မေတ္တာဆိုတာမျိုးလား..."

သူ ရင်ထဲကနေ တိုးတိုးလေး တွေးတောရင်း ငိုရှိုင်းနေသည့် မျက်နှာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိပြီး အလီနာကို ပြန်လည် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုသံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး သီထားသည့် အခိုက်အတန့်ကို ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ မျှဝေခံစားနေကြ၏။

"အမေ... ကျွန်တော်က..."

ယိုဟန်က အလီနာကို ကြည့်ပြီး စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းဖျားမှ စကားလုံးများက ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားရသည်။

အလီနာက သူ့ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး

"ရပါတယ် သားလေးရယ်၊ ဘာမှ ပြောမနေပါနဲ့တော့။ မင်း အဆင်ပြေပြေ ရှိနေတာကိုပဲ အမေ ဝမ်းသာလှပါပြီ။ သား ဗိုက်ဆာနေပြီ မဟုတ်လား၊ အမေ သားအတွက် စားစရာတစ်ခုခု သွားစီစဉ်ပေးမယ်နော်"

သူမက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ယိုဟန်၏ နဖူးပြင်ကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အလီနာသည် သားဖြစ်သူအတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာများ ပြင်ဆင်ရန် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ယိုဟန်မှာမူ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း ငေးမောကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံး အပြည့်အဝ ပြန်မရသေးသော်လည်း အချို့သော အပိုင်းအစများကတော့ ဦးနှောက်ထဲတွင် ထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို... အရင်က ယိုဟန်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ လူမိုက်၊ အသုံးမကျတဲ့ကောင် ဖြစ်နေတာပဲ။ သူက 'နတ်သျှင်ပန်းပွင့်ဂိုဏ်း' က စီနီယာအစ်မတော်နောက်ကို တကောက်ကောက်လိုက်ပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်တယ်၊ ပြီးတော့ လူပုံအလယ်မှာ အမြဲတမ်း လူပြက်လုပ်နေတာပေါ့"

ယိုဟန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်အဟောင်းကို စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

"ဟူး... တကယ့်ကို ကောင်စုတ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို အရင်ဆုံး သိအောင်လုပ်ရမယ်။ ဒီခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ကြည့်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးအကြောင်း စုံစမ်းရမယ်"

ယိုဟန်သည် အတွေးနှင့်အတူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်အဟောင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ မှတ်ဉာဏ်အချို့က ဝေဝါးနေသော်လည်း သူ အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ရ၏။

"ဘုရားရေ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကျင့်စဉ်စနစ်က ငါကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆော့ခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်ဂိမ်းနဲ့ တစ်ထေရာတည်း တူနေတာပဲ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေကလည်း အတူတူပဲ။ ကံကြမ္မာက ငါ့ကို ဘာပြက်လုံးမျိုး လာထုတ်နေတာလဲ"

သူသည် ရေရွတ်လိုက်ရင်း ဤကမ္ဘာ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းများကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ကိုယ်ခန္ဓာနိုးထခြင်းအဆင့်

ကိုယ်ခန္ဓာသန်မာခြင်းအဆင့်

ဝိညာဉ်အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်

စစ်မှန်သောဝိညာဉ်အဆင့်

ပထဝီဝိညာဉ်အဆင့်

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အဆင့်

သန္ဓေဝိညာဉ်အဆင့်

တစ်ပိုင်းတစ်စနတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်

[ထာဝရနတ်ဘုရားအဆင့်များ -]

နတ်ဘုရားအခြေခံ တစ်ပိုင်းတစ်စအရှင်သခင်အဆင့်

နတ်ဘုရားအရှင်သခင်အဆင့်

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်

သာလွန်နတ်ဘုရားအဆင့်

"ငါက အခုမှ ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာနိုးထခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလား။ ဘယ်သူမဆို ငါ့ကို အလွယ်တကူ သတ်သွားနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် အဲဒီကိစ္စကို ငါစိတ်မပူသေးဘူး၊ ပိုပြီး စိတ်ပူစရာကောင်းတဲ့ အချက်က တခြားဟာ ရှိသေးတယ်..."

"ငါက 'ဖိုမကျင့်စဉ်' သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား။ ငါ အခု ဘာလုပ်ရမှာလဲ... ဒါက တကယ်ကို ဒုက္ခပဲ။ အရင်ဘဝတုန်းကတော့ ငါက လေအဟုန်စွမ်းအင် နဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ဖို့အထိ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင်... ငါက အဖော်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ပူးတွဲကျင့်ကြံမှရမယ့် အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီ"

ယိုဟန်သည် မိမိ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးတောမိကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားရပြန်သည်။

မှတ်ဉာဏ်များအရ သူသည် လက်ရှိတွင် 'နတ်သဘုရားပွင့်လန်းဂိုဏ်း' ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း ယိုဟန် သိလိုက်ရသည်။ ထိုဂိုဏ်းသည် ဖိုမပူးတွဲကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကအလေးပေးသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှစ်ဦး ကျင့်စဉ်တိုးတက်စေရန်အတွက် ကာမဆက်ဆံမှုပြုကာ ကျင့်ကြံကြရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ရောက်ရှိနေသည့်နေရာက 'ဖီးနစ်နိုင်ငံ' အတွင်း၌ ဖြစ်ပြီး၊ လင်မျိုးနွယ်စု အခြေစိုက်ရာ ဤမြို့ကိုတော့ 'မြစ်ကမ်းနားမြို့တော်' ဟု ခေါ်တွင်လေသည်။

"ဟူး... ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အမြန်ရှာရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ နာမည်ပျက်ကိုလည်း ပြန်ပြင်ရမယ်။ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမယ်။ ဒီလို အားနည်းလွန်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်လိုပုန်းကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ်တွေကမှ ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးရင်း သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်မိသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယိုဟန် တံခါးသွားဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အစားအစာလင်ဗန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"သခင်လေး... သခင်မကြီးအလီနာရဲ့ အမိန့်အရ ကျွန်မ စားစရာတွေ ယူလာပေးတာပါ"

အစေခံမလေးသည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း မျက်မှောင်လေးကုတ်ကာ သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟူး... အဲဒီပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ်မှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ ပြီးတော့... စားစရာ ယူလာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယိုဟန်က ထိုသို့ပြောရင်း သူမကို ခပ်ပြုံးပြုံးလေး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အစေခံမလေးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အမြဲတမ်း ဒေါသကြီးတတ်သော သခင်လေးက သူမကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုခြင်း မပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အံ့သြမှုကို ဖျောက်ဖျက်ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် လင်ဗန်းကို စားပွဲပေါ်သို့ အသာတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စားစရာများ ချပေးပြီးသည်နှင့် နောက်သို့ လှည့်ပင်မကြည့်တော့ဘဲ ကပျာကယာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။

"အဲဒီကောင်စုတ်ကြောင့်ပဲ..."

ယိုဟန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်းကို ထပ်မံကျိန်ဆဲရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အခုတော့ ငါ တကယ်ဗိုက်ဆာနေပြီ။ စားစရာတွေ အရင်စားပြီးမှပဲ အဲဒီအကြောင်းတွေကို ဆက်စဉ်းစားတော့မယ်"

ယိုဟန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အစားအစာများကို မြိန်ရှက်စွာ စတင်သုံးဆောင်လိုက်ပါတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း...

"နင် သေချာလို့လား... သူ နင့်ကို တကယ်ပဲ အော်လည်းမအော်ဘူး၊ ဘာမဖွယ်မရာမှလည်း လာမလုပ်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပန်းကန်ခွက်ယောက်များ ဆေးကြောနေသည့် ဘေးနားက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အစေခံမလေးက ခေါင်းကို ငြိမ့်ပြရင်း—

"ဟုတ်တယ်အမ၊ ကျွန်မ သူ့အခန်းထဲ ဝင်သွားတုန်းက တကယ်ကို ကြောက်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီတစ်ခါတော့ ဘာမှ လာမရှုပ်ဘူး" ဟု ဘေးက အမျိုးသမီးကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"သူ ဘာဖြစ်သွားတာပါလိမ့်..." သူမက ဘေးနားက အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

"သူ ဘာဖြစ်ဖြစ်ပေါ့အမရယ်၊ ကျွန်မကတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ထွက်လာနိုင်တာကိုပဲ ဝမ်းသာလှပါပြီ"

သူမက ရင်ထဲက အကြောက်တရားများကို မျိုသိပ်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြန်ပြောလိုက်ပါတော့သည်။