ယိုဟန်သည် သူ၏အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရာ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသော ဒီယာ့ထံသို့ သူ၏အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ခြေသံကြားသဖြင့် တံခါးဝရှိရာသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"သခင်လေးယိုဟန်..."
ယိုဟန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
"မနေ့ညက ကျွန်မကို ဒီနေရာမှာ တည်းခိုခွင့်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်" သူမက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ယိုဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး—
"အဲဒါတွေ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ ငါ မင်းကို ပြောစရာတစ်ခု ရှိတယ်" ဟု သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
သူမက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ယိုဟန် မိမိကို ဘာများပြောမည်နည်းဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေမိ၏။
"ငါ အမေနဲ့ စကားပြောပြီးပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဒီစံအိမ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီ"
ယိုဟန်က သူမကို ကြည့်ကာ နူးညံ့လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးယိုဟန်..."
သူမက မျက်ရည်ဝိုင်းလျက်ဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားရှာ၏။
"ဟေ့... ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ့ကို 'ယိုဟန်' လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ 'သခင်လေး' တို့ 'သခင်ကြီး' တို့ ကြားရတာ အနေရခက်လို့"
ယိုဟန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိရင်း ပြတင်းပေါက်နားသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ဒီယာ အံ့အားသင့်သွားရပြီး—
"အို... ဒါပေမဲ့..."
သူမသည် ပြန်လည်ပြောဆိုရန် တုံ့ဆိုင်းနေမိရှာ၏။
"ငါ မင်းကို အစေခံတစ်ယောက်လို သဘောမထားပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီလို လူမှုရေးအစဉ်အလာ အခေါ်အဝေါ်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်စမ်းပါ"
သူမကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်ရာ ဒီယာက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ယိုဟန်၏အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
သူမသည် ယိုဟန်၏ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း နှစ်ဦးစလုံးက ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ယံကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုနေကြ၏။
"ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီးက တကယ်ကို လှတာပဲနော်"
သူမက ယိုဟန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"အေးပေါ့... ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီးက တိမ်ကင်းစင်ပြီး တကယ်ကို လှပလွန်းပါတယ်"
သူက သူမကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကြီးဆီသို့ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရွှေ့လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ ဤကမ္ဘာသစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံကို ပထမဆုံးအကြိမ် အလေးအနက် ငေးမောကြည့်ရှုဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ တစ်ကျော့ပြန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤဘဝကို အဆုံးစွန်ထိ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ဖြတ်သန်းသွားရန် သူ အလိုရှိနေသည်။
ယိုဟန် ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ခန့်ညားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဒီယာ့၏ မျက်နှာလေး ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် သူ့အပေါ် ပိုမိုစွဲလမ်းနှစ်သက်လာမိခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် အချို့သောအရာများကို တွေးတောမိသွားသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်ကာ မှองမှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။
"အို... သခင်လေးယိုဟန်... မဟုတ်ဘူး၊ ယိုဟန်..."
သူမက တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်ရာ ယိုဟန်ပင် သူမပြောလိုက်သည်ကို သီသီလေးသာ ကြားလိုက်ရသည်။
"မင်း တစ်ခုခု ပြောချင်လို့လား။ အားမနာတမ်း မေးပါ... ငါ နားထောင်နေပါတယ်" ဟု သူက ဒီယာ့ကို ဆိုလိုက်၏။
"ယိုဟန်... နတ်ဘုရားပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်း ကို ဘယ်တော့လောက် သွားဖို့ စိတ်ကူးထားလဲဟင်။ ဂိုဏ်းရဲ့ ပညာသင်ကြားမှုတွေနဲ့ ဝေးကွာနေတာ ကြာပြီမလား"
သူမက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် လှမ်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယိုဟန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိပြီး—
"ငါလည်း မသိသေးပါဘူး... မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အခု ငါ တကယ်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိတာ။ ငါ ဖိုမကျင့်စဉ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ တကယ်ပဲ မှန်ကန်ရဲ့လားလို့လေ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီယာ... ငါ့မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအထုံ လုံးဝမရှိခဲ့ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ မိဘတွေက ဖိုမကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်က ငါ့အတွက် ပိုပြီးအဆင်ပြေလိမ့်မယ်လို့ တွေးခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုထက်ထိ ငါ ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်နိုင်သေးဘဲ ဒီလိုပဲ အချိန်ဖြုန်းနေမိတာ... ငါ သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို သစ္စာဖောက်မိသလို ခံစားနေရတယ်"
ယိုဟန်က ဒီယာ့ကို ပြန်လည်ပြောကြားရင်း စိတ်ထဲကနေ ယခင်က အသုံးမကျသော ယိုဟန်ကို ကျိန်ဆဲနေမိသည်။
ထိုစကားများကြောင့် အခန်းတစ်ခုလုံး သင်းချိုင်းပြင်ကဲ့သို့ ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။ ဒီယာ တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်မိရင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ—
"ဒါဆို... ယိုဟန် ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံဖော် တစ်ယောက်လောက် ရှာမကြည့်တာလဲ။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ အဲဒီလို ကျင့်ကြံဖော်တွေ ရှိကြတာပဲလေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိဖို့အတွက် လူအများအပြားနဲ့ ပူးတွဲကျင့်ကြံလေ့ရှိကြတာကို ကျွန်မ မြင်ဖူးပါတယ်"
သူမက ယိုဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆက်လက်ရှင်းပြရှာသည်။
"ယိုဟန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင်... ဘယ်လိုအမျိုးသမီးမျိုးကိုမဆို စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်လို့ ရနိုင်တာပဲဥစ္စာ"
သူမသည် လေကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ရင်း ထိုစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်၏။
"ငါ အဲဒီလို မလုပ်ချင်ဘူး"
ချက်ချင်းပင် သူက သူမကို ပြတ်သားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာလေး ဖြူလျော်သွားရပြီး ယိုဟန်၏ ပေါင်ကြားဆီသို့ အကြည့် ရောက်ရှိသွားကာ—
"သခင်လေး... အို... ယိုဟန်ကများ... မစွမ်းဆောင်နိုင်တာလားဟင်၊ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ယိုဟန်မှာ တစ်ခုခု ချို့ယွင်းချက် ရှိနေလို့လား..."
သူမ၏ စကားလုံးများနှင့် သူမ၏အကြည့်က မိမိ၏ နဂါးငယ်လေးဆီသို့ ကျရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယိုဟန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။
"ဟူး... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝကို အကောင်းပကတိပါဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက မိမိရဲ့ အာဏာကို အသုံးပြုပြီး အမျိုးသမီးတွေကို အိပ်ရာပေါ် ဆွဲခေါ်တတ်တဲ့ လူယုတ်မာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါက နှစ်ဦးသဘောတူ စစ်မှန်တဲ့ နားလည်မှုနဲ့ပဲ အရာရာကို လုပ်ချင်တာ၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ ပြန်ကြည့်ရတော့မှာလဲ" ဟု သူက ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ယိုဟန်က အခြားလူတွေနဲ့ တကယ်ကို ခြားနားတာပဲ။ လူတွေက အမျိုးသမီးတွေကို လှေကားထစ်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးချနေကြတာတွေကို ကျွန်မ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ရင် အဲဒီအမျိုးသမီး အများအပြားကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်တတ်ကြသေးတယ်။
ဒါတင်မကသေးဘူး... ကျင့်ကြံခြင်း ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုဖို့အတွက် အမျိုးသမီးတွေကို အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့ ဈေးကွက်တွေတောင် ရှိသေးတာ။ လူတွေက သူတို့ကို စိတ်ကြိုက်အသုံးချပြီးရင် ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာမဆို အမှိုက်လို လွှင့်ပစ်တတ်ကြတာပဲ"
သူမသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံအုံ့မှိုင်းစွာဖြင့် ထိုစကားလုံးများကို ဆိုရင်း ယိုဟန်၏ ညာဘက်ပါးပြင်ကို အသာအယာ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ကာ သူ၏မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ယိုဟန်က ကျွန်မကို အဲဒီငရဲခန်းထဲက ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ... မဟုတ်ရင် ကျွန်မလည်း အဲဒီလို ကံဆိုးလှတဲ့ အမျိုးသမီးတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားရတော့မှာ" ဟု ဆိုကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ မျက်ရည်များ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာပြန်သည်။
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယိုဟန်၏ ရင်ထဲ၌ နစ်မွန်းသွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။
"ဒီယာ... မင်းက..."
သူမကို ပြန်လည်ပြောဆိုရန် စကားလုံးများပင် ထစ်ငေါ့သွားခဲ့ရ၏။ ယိုဟန် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ဒါက ရက်စက်လှတဲ့ လက်တွေ့ဘဝပဲလေ။ ကွယ်ရာမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဲဒီလို အမှောင်ဖုံးနေတဲ့ ကိစ္စတွေကို ယိုဟန် မသိတာ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်" ဟု ဒီယာက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။
ထိုအတောအတွင်း...
တောင်ကုန်းထက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်ထဲ၌ လေးမြှားကို ကိုင်ဆောင်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
"ဟားဟား... သေလိုက်စမ်းတော့ အောက်တန်းစားမလေး။ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ ကောင်စုတ်နဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး နေပစ်လိုက်ဦးပေါ့။ မင်းတို့နှစ်ကောင်စလုံးက အရှင်နီကိုးလပ်စ်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့... အခု မင်းတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်လိုက်ကြစမ်း"
သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ဒီယာနှင့် ယိုဟန်တို့ မတ်တတ်ရပ်နေသည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လေးကြိုးကို လွှတ်ကာ မြှားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။
တီ
[သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ သင်သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရပါသည်]
သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မိမိတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော မြှားတစ်စင်း၏ စွမ်းအင်ကိုလည်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
"ဒီယာ... အဲဒီနေရာကနေ ဖယ်လိုက်"
သူသည် ရှိသမျှအင်အားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ဒီယာ့ကို ဘေးသို့ အတင်းတွန်းဖယ်လိုက်သော်လည်း နှောင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမြှားချက်က ယိုဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
"ယိုဟန်..."
ဒီယာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး ယိုဟန်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့် (နှလုံးနေရာ) တွင် စိုက်ဝင်နေသော မြှားတစ်စင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ဤသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာထားတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်ကာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ရ၏။
"တောက်... အဲဒီအောက်တန်းစားမက အဲဒီအမှိုက်ကောင်ကြောင့် လွတ်သွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကောင်က ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်နိုင်ရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒီကောင်စုတ်ကတော့ မကြာခင် သေရတော့မှာပဲ။ မင်းလိုကောင်အတွက် ဒါက ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ"
ထိုလူသည် ရော်ရမ်းရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုတောင်ကုန်းထက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
တီ
[အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆိပ်စွမ်းအင်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသဖြင့် စနစ်တော်သည် အလိုအလျောက်မုဒ် သို့ ကူးပြောင်းနေပါသည်]
[အဆိပ်ကို စတင်စီစစ်တွက်ချက်နေပြီး... အဆိပ်ဖြေဆေးကို ရှာဖွေနေပါသည်]
သူသည် ဒီယာ့ကို လှမ်းကြည့်ရင်း အားယူပြုံးလိုက်ကာ—
"မင်း ဘေးကင်းသွားတာ... ငါ ဝမ်းသာပါတယ်..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အသိစိတ်များ လွတ်မြောက်ကာ မေ့မြောသွားခဲ့တော့သည်။
ဒီယာ့၏ ရင်ထဲ၌ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး ယိုဟန်၏ အနားသို့ အပြေးအလွှား ချဉ်းကပ်ကာ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းတော့သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ မျက်ရည်များ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာရင်း—
"တစ်ယောက်ယောက်... တစ်ယောက်ယောက် ကူညီကြပါဦးရှင်..."
သူမသည် ယိုဟန်၏ ခေါင်းကို မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် အသာအယာ ဆွဲတင်ပွေ့ဖက်ထားရင်း အသံကုန်ဟစ်အော်ကာ ငိုကြွေးနေမိပါတော့သည်။