အပိုင်း (၂၄) ကောင်းကင် တော်ဝင်အကယ်ဒမီသို့ ခြေချခြင်း

ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ကောင်းကင်မြို့နှင့် ကီလိုမီတာ ၂၀ ပင်မပြည့်သော အရပ်ဝယ်... သဘာဝတရား၏ အလှပဆုံးသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား အေးချမ်းသာယာလှသည့် နယ်မြေတစ်ခု တည်ရှိနေပေသည်။ ဤနေရာကား ‘ကောင်းကင် တော်ဝင်အကယ်ဒမီ’ ပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူတစ်ယောက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နှုတ်ခမ်းဆူပြီး မကြိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့သော်လည်း... စင်စစ်၌မူ ဤမျှလှပသော နေရာတွင် သူမ နေထိုင်ရတော့မည်ဖြစ်၍ ရင်ထဲဝယ် တိတ်တဆိတ် ကြည်နူးပီတိဖြစ်နေရှာသည်။

ငါးနှစ်တာ အချိန်ကာလသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် နော့တင်းအခြေခံ ဝိညာဉ်သခင်အကယ်ဒမီမှ အောင်မြင်စွာ ဘွဲ့ရရှိခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါ ပါရမီထူးချွန်မှုများကြောင့် နော့တင်းအကယ်ဒမီသည် ၎င်းတို့အား အလယ်အလတ်အဆင့် ထိုမှတစ်ဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သခင်အကယ်ဒမီများသို့ တိုက်ရိုက်အဆင့်မြှင့်တက်ရောက်နိုင်ရန် ထောက်ခံချက်ပေးခဲ့ကြသည်။ အကယ်ဒမီများစွာကလည်း ၎င်းတို့အား မိမိတို့ကျောင်းသို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ကျူကျုံးကမူ ထိုအရာအားလုံးကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ‘ဆရာကြီး’ ဟု အမည်ခံထားသော ယွီရှောင်ကန်းသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျူကျုံးထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်လေ့ရှိသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဓိကအားဖြင့် နှစ်မျိုးသာ ရှိသည်— ကျူကျုံးအား သူ၏ တပည့်အဖြစ် ခံယူရန် သိမ်းသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းပြီးပါက ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ရန် ဆွဲဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါက သူ့တပည့် ခံရမယ် ဟုတ်လား... အိမ်မက်ထဲတောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး" ကျူကျုံးက စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ထိုအဖိုးကြီး၏ သီအိုရီအများစုမှာ မှားယွင်းနေပြီး ၎င်းတို့ကို မိမိအကျိုးအတွက် မည်သို့ ပြုပြင်အသုံးချရမည်ကို ကျူကျုံးက ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူ၏တပည့် ခံစရာ အကြောင်းရင်း လုံးဝမရှိချေ။ အချို့သော အချိန်များတွင် ယွီရှောင်ကန်း၏ ပေါက်ကရ စကားများကို နားမခံနိုင်လွန်းသဖြင့်... ကျူကျုံးသည် စနစ်သိုလှောင်ရုံထဲရှိ ‘မိခင်နှင့်သားမြစ်ရေ’ ကို ထုတ်ယူကာ စမ်းသပ်ကျွေးမွေးချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်အည်းထားခဲ့ရရှာသည်။

ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီ ဆိုသည်မှာလည်း... ကျူကျုံး စိတ်ဝင်စားသည့် ကျန်ရှိနေသော မိန်းမလှလေးနှစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာများက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းလှချေ။ သင်ကြားမှုအပိုင်းမှာလည်း သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ‘ဝိညာဉ်သူတော်စင်’တစ်ဦးက ကျောင်းသားများအတွက် ဝိညာဉ်ကွင်းများ လိုက်လံရှာဖွေပေးနိုင်သည်ကလွဲ၍ အခြား ထူးခြားမှု မရှိချေ။

သင်ကြားမှု ရလဒ်များကရော... အသက် ၁၂ နှစ်မတိုင်မီ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၂၅ သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ပါရမီရှင်ကလေးများကိုမူ... ဝက်တစ်ကောင်က သင်ကြားပေးလျှင်ပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့သော ပါရမီရှင်များကို စုဆောင်းပြီးမှ... မိမိတို့၏ သင်ကြားမှုကြောင့် အောင်မြင်ရပါသည်ဟု ကြွားဝါနေခြင်းမှာ သဘာဝမကျလှချေ။ ၎င်းက... အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဆိုးသွမ်းလှသော သခင်လေးများနှင့် သမီးတော်များကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ကျူကျုံးသည် ‘ချန်လုံအကယ်ဒမီ’ ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် ‘ထျန်းရွှဲအကယ်ဒမီ’ ကိုမူ... အဟမ်း... စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုကျောင်းက အမျိုးသားကျောင်းသားများကို လက်ခံခြင်း မရှိခြင်းပင်။

နော့တင်းမြို့တွင် ကုန်လွန်ခဲ့သော ၆ နှစ်တာ ကာလအတွင်း... များစွာသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ကျူကျုံး၏ နေ့ရက်များမှာ အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး အလုပ်ရှုပ်လှပေသည်။ သူသည် နံနက်ခင်းတွင် စာသင်ခန်း တက်ရောက်ရပြီး မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကွင်းပြင်၌ ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် အသွင်ပြောင်းလဲ၍ ‘ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းပြင် ’ ရှိ ပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲလေ့ရှိကာ ညနေပိုင်းတွင်မူ 《ကိုးပါးသူရိယ နတ်မင်းသိုင်းကျမ်း》 ကို ကျင့်ကြံရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်လေ့ရှိသည်။ သူ၏တစ်နေ့တာတွင် အားလပ်ချိန် ဟူ၍ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။

သို့သော်လည်း ဒိုလော့တိုက်ကြီး၏ စွမ်းအားစည်းမျက်နှာပြင် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ရမည်... ကျူကျုံးသည် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုသုံးသုံး ထိုအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ကိုးပါးသူရိယ နတ်မင်းသိုင်းကျမ်းကို စတင်ရရှိစဉ်က တစ်လမပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ပထမအဆင့်မှ ဒုတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း... ထို့နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပြီးမှသာ သိုင်းကျမ်း၏ တတိယအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီး တတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပြီးမှသာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ကျူကျုံးသည် မုန်းတီးမှုရမှတ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုကာ 《နဂါးနိုင်ဓား》 ကမ္ဘာသို့ တယ်လီပို့ကာ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တရားမှတ်ကျင့်ကြံမှု စနစ်ချင်း မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်ရမည် ကိုးပါးသူရိယ နတ်မင်းသိုင်းကျမ်း၏ လက်ရှိ အတားအဆီးကို ထပ်မံ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ထိုခရီးစဉ်အတွင်း၌ သူသည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော ‘ကျိုးကျီရုချ်’ လေးကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

မုန်းတီးမှုရမှတ်များအကြောင်း ပြောရလျှင် စနစ်ထံမှ ခိုးယူခြင်း အတတ်ပညာကို မချန်လှပ်ထားခဲ့၍မရချေ။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်ကျော်က... ကျူကျုံးသည် ကိုးပါးသူရိယ နတ်မင်းသိုင်းကျမ်းကို ရရှိပြီးနောက်တွင် အဓိပတိ ဘီဘီတုန်းအပေါ်၌ စိတ်အာရုံ စွဲလန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဆယ်ကြိမ် ခိုးယူလျှင် ခြောက်ကြိမ် ခုနစ်ကြိမ်ခန့်မှာ ဘီဘီတုန်း၏ ကိုယ်တွင်းဝတ်... အတွင်းခံ... စသည်တို့ကိုသာ ခိုးယူမိနေသဖြင့်... မိမိကိုယ်ကို လန့်ဖျန့်သွားမိကာ စနစ်အား ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရဖူးသည်။

အခြားသော ပစ္စည်းများအနက်... နာရူတိုကမ္ဘာမှ ‘ကိုယ်ရောင်ဖျောက် ခြေလှမ်းသိုင်း’ တစ်ခုကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အရာအများစုမှာ ခွန်အားမြှင့်တင်ရန်အတွက် ထိရောက်မှု မရှိလှချေ။

သီအိုရီအရဆိုလျှင်... ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း ကမ္ဘာဦးနင်ဂျာလောက၏ ‘စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် နင်ဂျာကမ္ဘာစစ်ကြီး’ မှာ ပြီးဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းကြယ်သည်မှာ ဤငါးနှစ်အတွင်း ကျူကျုံးသည် အူချီဟာ အီတာချီထံမှ မုန်းတီးမှုရမှတ် အစစ်အမှန်များကို ထပ်မံမရရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ထားကြီးမြတ်နေ၍လော... စင်စစ်၌ ကျူကျုံးတစ်ယောက် အတွေးလွန်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုနင်ဂျာကမ္ဘာ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ဒိုလော့တိုက်ကြီးထက် များစွာ နှေးကွေးလှပေသည်။ စနစ်ထံ စုံစမ်းကြည့်သည့်အခါမှသာ... နင်ဂျာလောက၌ ‘ငါးပါးမဟာနိုင်ငံတော် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ကြီး’ မှာ ယခုမှသာ စတင်ဖွဲ့စည်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရတော့သည်။

.......................

ယခုအခါ အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သော လူငယ်လေးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကလေးဆန်သော အရိပ်အယောင်များ မရှိတော့ချေ။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီး... လွန်ခဲ့သောခေတ်က ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ငွေပြာဧကရာဇ်’ ၏ ပုံရိပ်နှင့် ပိုမိုတူညီလာခဲ့သည်။ ရေရှည် ပြင်းထန်လှသော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာခဲ့ပြီး... ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ထွားကျိုင်းလှသည်မဟုတ်သော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်စုံအောက်ဝယ် ပေါက်ကွဲအားပြင်းလှသော ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းတို့ ခိုအောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူကျုံး၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ — အဆင့် ၃၇ သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ‘ငွေပြာနယ်ပယ် ’ မှာလည်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... ‘သစ်တောအုပ်၏ အသွင်သဏ္ဍာန်အဖုံဖုံ ’ ဟူသော အပိုဆောင်းစွမ်းရည်ကို ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူကျုံးသည် မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ တန်ဆန်းကဲ့သို့ ကနဦးကတည်းက ‘ထိန်းချုပ်မှုအမျိုးအစား’ လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ဇွတ်မှိတ်လျှောက်လှမ်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို... နော့တင်းအကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်ပြီး ဒုတိယမြောက်နှစ်တွင်... အသက် ၁,၁၀၀ ရှိသော ‘ပုန်းဓားသွားကျား’ တစ်ကောင်ထံမှ စုပ်ယူရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဝိညာဉ်ကွင်းကြောင့် ကျူကျုံးသည် ‘ငွေပြာဓားသွား’ ဟူသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီး... ၎င်းသည် ငွေပြာဧကရာဇ် နွယ်ကြိုး ဒါဇင်ပေါင်း သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာကို အလွန်ထက်မြက်လှသော ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်သူကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ထိုဓားသွားများတွင် ပြင်းထန်လှသော ‘မီးတောက်အဆိပ်’ များ ပါဝင်နေပြီး... ကျူကျုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိသရွေ့ အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အဆမတန် မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အဆင့်တူ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးသည် ဤစွမ်းရည်နှင့် ထိတွေ့မိပါက... ဒဏ်ရာအနည်းငယ်မျှ ရရုံမျှဖြင့် ကျူကျုံးကိုယ်တိုင် မီးတောက်အဆိပ်ကို ပြန်လည်မစုပ်ယူပေးပါက နာရီပိုင်းအတွင်း သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကိုမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ရရှိခဲ့သည်။ ကျူကျုံးသည် မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ တန်ဆန်း၏ စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းဖြစ်သော ‘ဂူအမှောင်ပင့်ကူ’ ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ အောက်သာ ရှိသေးသော်လည်း... ကျူကျုံးသည် အဖွဲ့လိုက်ချုပ်နှောင်နိုင်သော ‘ငွေပြာလှောင်အိမ်’ စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ အပူချိန်အလွန်မြင့်မားလှသော ငွေပြာလှောင်အိမ်ဖြစ်သဖြင့်... ရန်သူ၏ အရေပြားနှင့် တိုက်ရိုက်ထိမိပါက အသားများ လောင်ကျွမ်းစုတ်ပြတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်မျှဖြင့် ‘ဝိညာဉ်သက်ကြီး’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကွင်းဖွဲ့စည်းပုံမှာ အဝါ အဝါ အခရမ်း... ဖြစ်နေခြင်းက အလွန်တရာ အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။ တော်သေးသည်မှာ ကျူကျုံး၏ ငွေပြာနယ်ပယ်တွင် ‘ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း’ စွမ်းရည် ပါရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်ကွင်းများ၏ အရောင်ကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်အောင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျူကျုံးသည် "သာမန်လူတစ်ဦးတွင် ရတနာရှိနေခြင်းကပင် ပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်" ဟူသော အမှန်တရားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသည်။ မိမိတွင် အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှိနေသော်လည်း ကာကွယ်ပေးမည့် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း မရှိပါက... ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကပင် အန္တရာယ်ရှိလှပြီး စွမ်းအားကြီးသူများက မိမိအား သိမ်းသွင်း၍မရပါက ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်ရာ ပြင်ပလူများ၏ အမြင်တွင်... ကျူကျုံးသည် ယခုမှ တတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ကွင်းဖွဲ့စည်းပုံမှာ သာမန် (ဝါ ဝါ ခရမ်း) သာ ရှိသေးသည့် ပါရမီရှင်ကလေးတစ်ဦးအဖြစ်သာ ထင်မှတ်နေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနေရာ ထင်တယ်..." ကျူကျုံးက ယခင်ကျောင်းအုပ်ကြီး ပေးအပ်ခဲ့သော မြေပုံကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့ဘေးနားရှိ ရှောင်ဝူမှာမူ နှုတ်ခမ်းကလေးဆူကာ စိတ်ကောက်နေမိသည်— "ငါ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စကားတွေအများကြီး ပြောနေတာကို... ဒီလူအကြီးက တစ်လုံးမှ နားမထောင်ဘူး မြေပုံကြီးကိုပဲ ကြည့်နေတယ်... ငါ့ကိုကျတော့ လှည့်တောင်မကြည့်ဘူး။"

ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ ဝိုင်းစက်တောက်ပသော မျက်ဝန်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးကို ထော်လိုက်ရင်း— "ဟွန်း... ငါ စိတ်မကောင်းဘူး ပင်ပန်းလို့ လမ်းမလျှောက်ချင်တော့ဘူး" ဟု ဆိုကာ... မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျူကျုံးအား မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ကာ ဂျောက်ဂျက်လုပ်နေတော့သည်။

ကျူကျုံးသည် သူမ၏ အထာကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြုံးလိုက်ရင်း သူမ၏ ရှေ့တွင် ကျောပေးကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ညာလက်ကို နောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်— "ကဲပါ... တက်ခဲ့တော့..."

"ဟေး... ခစ်ခစ်" ရှောင်ဝူသည် ကျူကျုံးအား ထပ်မံ၍ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း... ကျူကျုံး၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်တော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်ကဆိုလျှင် ကျူကျုံးသည် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ သဘောတူမည်မဟုတ်ချေ။ ဒိုလော့တိုက်ကြီး၏ အချောမောဆုံးသော လူငယ်လေးဖြစ်သည့် မိမိက... အဘယ်ကြောင့် ဤနှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲ ‘ယုန်အိုမလေး’ ကို ကျောပိုးထားရမည်နည်း။ သို့သော်လည်း... ရုပ်ပြောင်းဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက်တွင် ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ တိရစ္ဆာန်အသွင်သဏ္ဍာန်နှင့် ယုန်နားရွက်များကို လုံးဝစွန့်ပယ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူသားစစ်စစ်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပါရမီမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး... ကျူကျုံးနှင့် ကိုးပါးသူရိယ နတ်မင်းသိုင်းကျမ်းတို့ပြီးလျှင် အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြဿနာမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ရှောင်ဝူ၏ အကြံအဖန် အောင်မြင်သွားပြီးနောက်... ကျူကျုံးသည် သူမအား ကျောပိုးမိသည့်အခါ အလွန်တရာ ထူးခြားပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူသည် အရွယ်အစားအားဖြင့် ‘သေးငယ်နုပျို’ နေသေးသော်လည်း... ဖွံ့ဖြိုးမှုအပိုင်းတွင်မူ မမျှော်လင့်ထားလောက်အောင် ထွားကျိုင်းလှပေသည်။

ကျူကျုံးသည် နှုတ်မှ ငြင်းပယ်နေခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကမူ သစ္စာဖောက်နေခဲ့သည်။

ကဲလေ... ရေရှည် ကျင့်ကြံရလွန်းသဖြင့် မိမိ၏ ကျောပြင်ကြီးမှာ တောင့်တင်းခိုင်မာနေခဲ့ရာ... ဤကဲ့သို့ လုံးဝန်းအိစက်လှသော အရာနှစ်ခု၏ ဖိကပ်နှိပ်နယ်ပေးမှုကို ခံယူရခြင်းကလည်း မဆိုးလှပေ။

လူငယ်လေးက မိန်းကလေးအား ကျောပိုးထားရင်း... ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြရာ မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ‘ကောင်းကင် တော်ဝင်အကယ်ဒမီ’ ၏ ခန့်ညားလှသော အဝင်မုခ်ဦးတံခါးကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

"ရပ်စမ်း... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။" အသက် ၁၈ နှစ် ၁၉ နှစ်အရွယ်ခန့်ရှိသော ဝိညာဉ်သခင် ကျောင်းသား ၁၀ ဦးခန့်က ၎င်းတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်အသွင်ကို ဆင့်ခေါ်ထားခြင်း မရှိကြသော်လည်း... ဝတ်ဆင်ထားသော ဖျော့တော့တော့ အဝါရောင် ကျောင်းဝတ်စုံများအရ ဤသူများသည် ကောင်းကင် တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကျူကျုံးသည် ရှောင်ဝူကို ကျောပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ချပေးလိုက်ရင်း... မိမိတို့ရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည် "အင်း... ဒီမြင်ကွင်းကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ..."