အခန်း (၁) ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိခြင်းနှင့် သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထခြင်း
မိုးကောင်းကင် ဒိုလော့မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် တောင်တန်းများကြားတွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိသည်။
ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းတွင် ပါဝင်သည့် ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ လုံခြုံရေးသည် အလွန်ပင် တင်းကြပ်လှသည်။ ယခုကဲ့သို့ အရေးပါသော နေ့မျိုးတွင်မူ ပို၍ပင် တင်းကြပ်ထားပေသည်။
ရဲတိုက်၏ ဗဟိုချက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ဆောင်မကြီး အပြင်ဘက် ကွင်းပြင်တွင် ကျောက်တုံးနက် တိုင်ကြီး ခြောက်တိုင်ကို ခြောက်ထောင့်ပုံစံ စိုက်ထူထားပြီး၊ စင်မြင့်ထက်တွင်မူ တောက်ပပြောင်လက်နေသည့် စဖလင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို တင်ထားသည်။
ဂိုဏ်းချုပ် နင်ဖုန်းကျိသည် စင်မြင့်ရှေ့တွင် ရပ်ကြည့်ရင်း ကွင်းပြင်ထဲမှ ကလေးငယ်များကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေသည်။
"ထိုနေ့ဟာ ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နှိုးထပွဲ နေ့ပဲဖြစ်တယ်။ ထိုကလေးတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်တွေပေါ့"
"ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းသိုင်းဝိညာဉ်သည် ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် အတော်ဆုံး အကူအညီပေးရေး အမျိုးအစား လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ စတင်ရာလမ်းကြောင်းဟာ တခြားသူတွေထက် အများကြီး အားသာနေမှာပါ..."
နင်ဖုန်းကျိသည် အနာဂတ်အတွက် တက်ကြွဖွယ် စကားများ ပြောကြားနေသော်လည်း၊ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသည့် ကလေးမလေးမှာမူ ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေနေပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ စကားများကို လုံးဝ အလေးမထားပေ။
နင်ဖုန်းကျိက ပြောချင်သည့် စကားများ ကျန်သေးသော်လည်း ကလေးမလေး ပျင်းရိနေသည်ကို မြင်တော့ မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုကလေးမလေးက မကြောက်သည့်အပြင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ပြန်၍ ပြောင်စပ်စပ်လုပ်ပြလိုက်သေးသည်။
နင်ဖုန်းကျိ စကားခဏ ရပ်သွားရာမှ ထိုကလေးမလေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သဖြင့် မိန့်ခွန်းပြောပွဲမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ အမြဲတမ်း သဘောကောင်းလှသော နင်ဖုန်းကျိ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အမှောင်ဖုံးသွားသည်။ ထိုကောင်မလေးသည် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို လုံးဝ မျက်နှာသာ မပေးပေ။
ထိုကလေးငယ်များအကြားတွင် အပြာနုရောင် အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောက်တုံးနက် တိုင်ကြီးများကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။
ထိုနေရာသည် တောဘက်တွင် ဆူးယွန်းထောင်း ပြုလုပ်ပေးသည့် သိုင်းဝိညာဉ်နှိုးထပွဲထက် အများကြီး ပိုမို ခမ်းနားပေသည်။ သူက ကျောက်ခဲ ခြောက်လုံးသာ သုံးခဲ့သော်လည်း ဒီမှာတော့ ကျောက်တိုင်ကြီး ခြောက်တိုင်တိုင် သုံးထားခြင်း ဖြစ်၏။
နင်ချိုယန်းသည် ထိုအတွေးများထဲတွင် စိတ်ကူးယဉ်နေသဖြင့် နင်ဖုန်းကျိ၏ အားပေးစကားများကို အပြည့်အဝ မကြားလိုက်ရပေ။
မှန်ပေသည်၊ နင်ချိုယန်းသည် ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ဒိုလော့ကုန်းမြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ခြောက်နှစ်တိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဒီနေ့တွင်မှ သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထသည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် နင်ဖုန်းကျိ၏ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။ "ကဲ... သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထပွဲ အခမ်းအနားကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီ"
နင်ချိုယန်း၏ စိတ်ထဲ ရုတ်တရက် တက်ကြွသွားသည်။ သို့သော် နင်ချိုယန်းသည် ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သဖြင့် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များနေသည်။ သိုင်းဝိညာဉ် တူညီနေပါစေ၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မတူညီပါက အနာဂတ် အောင်မြင်မှု အဆင့်အတန်းလည်း များစွာ ကွာခြားသွားမည် ဖြစ်သည်။
နင်ချိုယန်း၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ခက်ခက်ခဲခဲ ကမ္ဘာကူးလာခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ အကူအညီပေးရေး အမျိုးအစား ဖြစ်နေမည်ကို မလိုလားပေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိပါက အမြဲတမ်း စိတ်မလုံခြုံသလို ခံစားရသည်။
အမှန်တော့ ဒိုလော့ကုန်းမြေဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းနေသည့် နေရာမဟုတ်ပေ။ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပင်လျှင် နောက်အနည်းငယ်ကြာပါက ဂိုဏ်းပြုန်းတီးမည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် အကူအညီပေးရေး သိုင်းဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်လာပါက ဂိုဏ်းချုပ်၏ ချစ်စရာကောင်းသော သမီးလေးကို လိုက်ပိုးရန်လည်း ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းအရ အကူအညီပေးရေး တပည့်များသည် တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းဝိညာဉ်ဆရာများနှင့်သာ လက်ထပ်ရမည် ဟူသော စည်းကမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် နင်ဖုန်းကျိက ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"နင်ရုန်ရုန်... မင်း အရင်လာပြီး သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထလိုက်"
အလွန်လှပသော နင်ရုန်ရုန်သည် နင်ဖုန်းကျိကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ ရွှင်လန်းစွာ ခုန်ပေါက် တက်သွား၏။
ထိုအချိန်တွင် ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်ဝိညာဥ်သခင် နှစ်ဦးစလုံး ရှေ့သို့ တပြိုင်နက် တက်လာကြသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်... ငါတို့ သမီးလေးရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ငါ နှိုးထပေးပါရစေ" ဟု ချန်ရှင်းက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ဂူယုံးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး
"ဘာလို့လဲ... ရုန်ရုန်ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နှိုးထပွဲက တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတာကို ဘာလို့ မင်းပဲ လုပ်ပေးရမှာလဲ"
"ဟေ့... အရိုးအိုကြီး၊ မင်း မကျေနပ်ရင် ငါနဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ချင်လို့လား"
"ယှဉ်ရင်လည်း ယှဉ်လေ၊ ငါက မင်းကို ကြောက်ရမှာလား"
စည်းကမ်းအရ ဂိုဏ်းချုပ်သည်သာ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထပွဲကို ဦးစီးပေးရမြဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တခြားသူသာ သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထမည်ဆိုပါက ဓားဝိညာဥ်သခင်ချန်ရှင်းနှင့် အရိုးဝိညာဥ်သခင်ဂူယုံးတို့သည် နင်ဖုန်းကျိ၏ အလုပ်ကို လုယူကြမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခု သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထမည့်သူမှာ ဂိုဏ်း၏ သမီးတော်လေး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုနှစ်ယောက်သည် နင်ရုန်ရုန်ကို နင်ဖုန်းကျိထက်ပင် ပို၍ ချစ်ခင်ကြသည်။ ထိုမျှ အရေးပါသော ကိစ္စကို သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဆောင်ရွက်ပေးချင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။
စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရန်ဖြစ်တော့မည့် ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း နင်ဖုန်းကျိလည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။ တခြားကိစ္စများတွင် ထိုနှစ်ယောက်က သူ့စကားကို နားထောင်ကြသော်လည်း နင်ရုန်ရုန်နှင့် ပတ်သက်လာပါက ဘာမှ အလျှော့ပေးလေ့ မရှိကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် နင်ဖုန်းကျိမှာ အကြံကောင်းတစ်ခု ရရှိသွားသည်။
"ရုန်ရုန်... သမီး ဘယ်အဘိုးကို သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထပေးစေချင်လဲဆိုတာ သမီးဘာသာ ပြောလိုက်ပါဦး"
နင်ရုန်ရုန်က နှာခေါင်းလေး ရှုံ့လိုက်သည်။ လူဆိုးအဖေက အဘိုးနှစ်ယောက်ကို မပြစ်မှားချင်၍ သူ့သမီးလိမ္မာလေးဆီ တာဝန်လွှဲပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားဝိညာဥ်သခင်ချန်ရှင်းနှင့် အရိုးဝိညာဥ်သခင်ဂူယုံးတို့သည် နင်ရုန်ရုန်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ငါ့ကို ရွေးလိုက်နော် ရုန်ရုန်... အဘိုးဓားက သမီးအပေါ် အကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘူးလား"
"ဓားတစ္ဆေအိုကြီး... ရုန်ရုန်အပေါ် အကောင်းဆုံးက ငါပါကွာ၊ စောက်လျှောက် မပြောနဲ့"
"ဟေ့..."
ထိုနှစ်ယောက် ထပ်မံ ငြင်းခုံကြတော့မည်ကို မြင်သောအခါ နင်ရုန်ရုန်၏ မျက်လုံးလေးများ လည်သွားသည်။
"အဘိုးတို့ရယ်... သမီးက တစ်ယောက်တည်း ရှိတာကို တစ်ဝက်စီ ခွဲလို့မှ မရတာ။ သမီးရဲ့ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းကို ခေါ်လိုက်မယ်လေ၊ အဘိုးတို့က တစ်ယောက်တစ်လှည့် နှိုးထပေးကြရင် မကောင်းဘူးလား"
ထိုသို့ပြောပြီး နင်ရုန်ရုန်က စင်အောက်ရှိ နင်ချိုယန်းကို လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။
"ချိုယန်း... မြန်မြန်လာ၊ အဘိုးဓားနဲ့ အဘိုးအရိုးတို့က ငါတို့ကို သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထပေးတော့မှာ"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက နင်ချိုယန်းထံ ရောက်ရှိသွားသည်။
နင်ချိုယန်းမှာ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဦးရေပြားများ စိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ တကယ်ပါပဲ... ငါတို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ဟုတ်ပါတယ်၊ သို့သော် သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စထဲတော့ ငါ့ကို ဆွဲမထည့်ပါနဲ့။
သို့သော်လည်း ခေါ်လိုက်ပြီဖြစ်၍ ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။
ဂူယုံးနှင့် ချန်ရှင်းတို့သည် နင်ချိုယန်းကို မနှစ်မြို့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုကောင်လေးသည် ငါတို့ သမီးတော်လေးရဲ့ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းတဲ့လား။
နင်ဖုန်းကျိက နင်ချိုယန်းအတွက် စကားဝင်ပြောပေးလိုက်သည်။ "ထိုကလေးက နင်ချိုယန်းတဲ့၊ ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့။ မွေးပြီး မကြာခင်မှာပဲ မိဘတွေက ဂိုဏ်းအတွက် တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တာ။ ထိုကလေးက အရမ်း လိမ္မာပါတယ်"
ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်းတွင် တပည့်များစွာ ရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ် နင်ဖုန်းကျိသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂဟေဆက်မိထားသည်။ အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ် နင်ချိုယန်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သေချာ နားလည်ထားပေသည်။
ချန်ရှင်းနှင့် ဂူယုံးတို့သည် မကောင်းသည့်သူများ မဟုတ်ကြသလို နင်ချိုယန်းအပေါ် မလိုမုန်းထားစိတ်လည်း မရှိကြပေ။ မိဘများ ဂိုဏ်းအတွက် ကျဆုံးသွားသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ နင်ချိုယန်းကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ပဓာနကျသည့် နင်ရုန်ရုန်ကိုမူ လွှတ်မပေးကြသေးပေ။
"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ခေါ်လိုက်တာ အိုကေပေမယ့်... ဘယ်သူက မင်းကို နှိုးထပေးမှာလဲ၊ ဘယ်သူက သူ့ကို နှိုးထပေးမှာလဲ"
နင်ရုန်ရုန် ပျာယာခတ်သွားပြီး ချွေးစိမ့်ပင် ထွက်လာကာ နင်ချိုယန်း၏ လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲလိုက်သည်။
"နင်ချိုယန်း... နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"
နင်ချိုယန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမည်းစက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငါက နင့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဆိုးဆုံး ရန်သူလား။ နင်ကတော့ ငါ့ကို တကယ် ဒုက္ခပေးနေတာပဲ။
အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ်မှာပင် ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်ဝိညာဥ်သခင် နှစ်ယောက်၏ အသေစိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ ဘာကောင်းမှုတွေ ပြုခဲ့မိလို့ပါလိမ့်။
"ဒါဆို... ကျောက်တုံး၊ ကတ်ကြေး၊ စက္ကူ လောင်းကြေးထပ်ပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်ရော"
နင်ရုန်ရုန်က ချက်ချင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ အကြံကောင်းပဲ။ အဘိုးဓားနဲ့ အဘိုးအရိုးတို့ ကျောက်တုံး၊ ကတ်ကြေး၊ စက္ကူ ဆော့လိုက်ကြပါ။ နိုင်တဲ့သူက သမီးရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နှိုးထပေးပြီး ရှုံးတဲ့သူက နင်ချိုယန်းကို နှိုးထပေးကြပေါ့"
"ကဲ... အရိုးအိုကြီး၊ တစ်ပွဲတည်းနဲ့ အပြတ်ဖြတ်ကြတာပေါ့"
"ကောင်းပြီ... ရှုံးရင် ကတိမဖျက်ကြကြေး"
ထိုသို့ဖြင့် ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်မျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်ဝိညာဥ်သခင် နှစ်ဦးသည် ကလေးငယ်များ ရှေ့တွင် ကျောက်တုံး၊ ကတ်ကြေး၊ စက္ကူ ဆော့နေကြတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဓားဝိညာဥ်သခင် ချန်ရှင်းသည် ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အနိုင်ရရှိသွားလေသည်။
"မရဘူး... သုံးပွဲမှ နှစ်ပွဲနိုင် စနစ်နဲ့ လုပ်ရမယ်"
အရိုးဝိညာဥ်သခင်ဂူယုံးက ချက်ချင်း မတန်မဆ ဂျင်းထည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ဟေ့... အရိုးအိုကြီး၊ အသက်လည်း ကြီးလှပြီကို ရှုံးတာကို မခံယူချင်ဘူးလား။ ရုန်ရုန်... မင်းပဲ ဒိုင်လုပ်ပေးစမ်းပါ"
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ နင်ရုန်ရုန်က နင်ချိုယန်းထံ တာဝန်မလွှဲတော့ပေ။
"လောင်းကြေးက လောင်းကြေးပဲလေ။ သမီးက အဘိုးဓားကိုပဲ သိုင်းဝိညာဉ် နှိုးထပေးစေချင်တာ။ အဘိုးအရိုးက နင်ချိုယန်းကို နှိုးထပေးလိုက်နော်"
အရိုးဝိညာဥ်သခင် ဂူယုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အားအင်များ လှိုင်ခနဲ ယုတ်လျော့သွားသည့်ပုံစံဖြင့် နင်ချိုယန်းကို စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ကောင်လေး... ငါ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နှိုးထပေးမယ်"