အခန်း(၂၉) - ထူးဆန်းသော ပီပီတုန်း၊ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ ပိုဆိုင်ရှီး

ဟူပိုင်သည် ပီပီတုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် -

"ဆရာ... ကျွန်တော် ဒါကို တတ်သွားပြီ ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ဟူပိုင်သည် ပီပီတုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ 'လင်းလက်သောကုသခြင်း' ကို တစ်ဖန် ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည် ။

"ဆရာ... ဒါတွေအားလုံးက အစ်မရွှယ်နဲ့ အဘိုးချန်တို့ကြောင့်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဒီလောက်မြန်မြန် တတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဤ 'လင်းလက်သောကုသခြင်း' အလင်းတန်းက ပီပီတုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက်... အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ၊ ပီပီတုန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အမုန်းတရားအငွေ့အသက်များ မှာ အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုသန့်စင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ များများစားစား မဟုတ်သည့်တိုင်အောင်ပေါ့။

သေချာသည်မှာ ဒါဟာ လင်းလက်သောကုသခြင်း၏ အဓိက အာနိသင်တော့ မဟုတ်ချေ ။ ၎င်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကုသခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိရသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် ပီပီတုန်းသည် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခံထားရသလိုမျိုး ချန်ရန်ရွှယ်နှင့် ချန်တောက်လျိုတို့ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည် ။

"ကျေးဇူးပဲ..."

ထိုစကားနှစ်ခွန်းကို ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပီပီတုန်းသည် ဟူပိုင်အား ခေါ်ဆောင်လျက် ပူဇော်သက္ကာနန်းဆောင်မှ မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ပူဇော်သက္ကာနန်းဆောင်ရှိ အကြီးအကဲ ၇ ဦးလုံးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားကြရသည်.. သူတို့ ခုနတင် ဘာကို ကြားလိုက်ရတာလဲ။

ကျေးဇူးပဲ ဟုတ်လား..

ပီပီတုန်း၏ နှုတ်ဖျားမှ ဤစကားလုံးနှစ်ခွန်းကို မကြားရသည်မှာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ရှိသွားခဲ့ပြီလဲ။

ချန်ရန်ရွှယ်အတွက်မူ... သူမသည် ထိုစကားလုံးနှစ်ခွန်းကို သိပ်ပြီး ဂရုမထားမိဘဲ၊ ခုနတင် ပီပီတုန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသွားခဲ့သည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံရောက်နေခဲ့သည်။

အလွန်တရာ သေးငယ်လှသည့်တိုင်အောင်... သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ချန်ရန်ရွှယ်က ခေါင်းခါလိုက်မိသည် ။ ထိုလူက သူမကို ဘာလို့ ပြုံးပြရမှာလဲ။ ဒါဟာ သေချာပေါက် စိတ်ကူးယဉ် အမြင်မှားခြင်း သာ ဖြစ်ရမည်။

"အဘိုး... သမီးခုနက... သူ သမီးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသွားတယ်လို့ ထင်တယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က ၎င်းကို အမြင်မှားခြင်းဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း... တကယ်လို့ အမြင်မှားတာ မဟုတ်ခဲ့ရင်ကော။ ပီပီတုန်းက သူမကို တကယ်ပဲ ပြုံးပြခဲ့တာဆိုရင်ကော။ ယခုအခါ သူမအနေဖြင့် ထိုအဖြေကြောင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် စိတ်ပျက်ရမည် ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် သေချာရေရာသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးနိုင်မည့်သူတစ်ဦးကို လိုအပ်နေသည်။

ချန်တောက်လျိုက ချန်ရန်ရွှယ်၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မင်းရဲ့ အမေက မင်းကို တကယ်ပဲ ပြုံးပြသွားခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ မယုံဘူးဆိုရင် ဒီမှာရှိတဲ့ အဘိုးတွေကို မေးကြည့်လို့ရတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေက ဒီလောက် မြင့်မားနေတာပဲ... အမြင်မှားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး"

ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲ ၆ ဦးမှာလည်း ချန်ရန်ရွှယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ ပီပီတုန်း၏ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အမူအရာအပေါ် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးများထံမှ အပြုသဘောဆောင်သော အဖြေကို ရရှိလိုက်ပြီးနောက်တွင်... ချန်ရန်ရွှယ်၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု မဖြစ်မနေ နိုးထလာခဲ့ရသည်။

ချန်တောက်လျိုက -

"ရှောင်ရွှယ်... မင်းအမေကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်ပါ။ မကြာခင်အချိန်မှာ သူမကိုယ်တိုင် မင်းကို အသိအမှတ်ပြုလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျင့်ကြံရမယ်၊ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့"

ပီပီတုန်း၏ အပြောင်းအလဲကြောင့်... ချန်တောက်လျိုသည် ချန်ရန်ရွှယ်အား 'ထျန်းတောက်အင်ပါယာ' သို့ လျှို့ဝှက်စေလွှတ်မည့် အစီအစဉ်ကိုလည်း လုံးဝ ဖျက်သိမ်းလိုက်တော့သည်။ *(သူမအား စုရွှယ်ချင်း အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခိုင်းမည့် အစီအစဉ်)*

ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ထျန်းတောက်အင်ပါယာ၏ မင်းသားလေးပါးမှာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကပ်ဘေးတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြရသည်။

ချန်ရန်ရွှယ်အား အနားယူရန် လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်... ချန်တောက်လျိုက ကျန်ရှိသောသူများကို ဆိုလိုက်သည် -

"မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေ ပူဇော်သက္ကာနန်းဆောင်မှာ နေလာတာ တော်တော်လေး ကြာပြီပဲ။ ပင်လယ်ပြင်ဘက်ကို ခရီးတစ်ခေါက်လောက် သွားချင်တဲ့သူ ရှိလား။ တို့ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်... အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်တဲ့ သက်တမ်းသောင်ချီ 'ဝေလငါးကော်' အရန်စုဆောင်းမှုတော့ မရှိဘူး ဖြစ်နေတယ်"

"ကျွန်တော် သွားမယ်" ချင်းလွမ်းဒိုလော့ နှင့် ကွမ်းလင်ဒိုလော့ တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ပြိုင်တူ နှုတ်ဟလိုက်ကြသည်။

ချန်တောက်လျိုက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ -

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူ သွားကြတာပေါ့။ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ပိုပြီးတော့ အသာစီးရနိုင်တယ်။ သမုဒ္ဒရာထဲက ဝိညာဉ်သားရဲတွေက ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်လှတယ်၊ ပြီးတော့ ကုန်းမြေပေါ်ထက် သက်တမ်းတစ်သိန်းအဆင့် သားရဲတွေက ပိုပြီးတော့တောင် များသေးတယ်။ ဝေလငါးအမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ရှာဖွေ မုဆိုးလုပ်တဲ့အခါ အထူးဂရုစိုက်ကြပါ"

"ဒါ့အပြင်... အလွန်အမင်း သန့်စင်တဲ့ ရေဓာတ်စွမ်းအား ရှိပြီး၊ ရှောင်ပိုင်ရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းအဆင့်လောက် ရှိမယ့် ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲမျိုး တွေ့နိုင်မလားဆိုတာကိုလည်း ပိုပြီး ဂရုစိုက်ကြည့်ပေးကြပါဦး"

ကွမ်းလင်ဒိုလော့က မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိရင်း -

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အဲဒီကောင်လေး ကြုံခဲ့ရတဲ့ 'မိုးကြိုးငရဲနွယ်ပင်' အကြောင်း ကြားရတုန်းက... ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ မိုးကြိုးဓာတ်သဘာဝရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ပထမဆုံး သိဖူးတာပဲ။ ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတွေ အားလုံးက ရေဓာတ်သဘာဝ ရှိကြတယ်ဆိုပေမယ့်... အဲဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ သဘာဝရှိတဲ့ ကောင်ကို ရှာဖို့ကတော့ လွယ်လိမ့်မယ်မထင်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ရွှေမိကျောင်းဒိုလော့ က တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ဆိုလိုက်သည် -

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်း က နန်းတော်ချုပ်ကြီးနဲ့ သိကျွမ်းတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီတုန်းက တို့ဝိညာဉ်နန်းတော်က ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုပေမယ့်... အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ အစ်ကိုကြီးနဲ့ သူမနဲ့ သိကျွမ်းခဲ့ရတာလေ။ အစ်ကိုကြီး စာတစ်စောင်လောက် ရေးပြီး ချင်းလွမ်းနဲ့ ကွမ်းလင်တို့ကို တစ်ပါတည်း ယူသွားခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား"

အကြီးအကဲ ရွှေမိကျောင်း ပြောဆိုလိုက်သော နန်းတော်ချုပ်ကြီး ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ **'ပိုဆိုင်ရှီး** ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေမိကျောင်းက ထိုသူ၏အမည်ကို အရည်ပြူးလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ချန်တောက်လျို၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ မတည်မငြိမ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး... ထိုစဉ်က သူတို့ သုံးဦး အတူတူ ရှိခဲ့ဖူးသည့် မြင်ကွင်းများက ချက်ချင်းပင် စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နှမြောစရာကောင်းလှသည်မှာ... နောက်ဆုံး၌ ပိုဆိုင်ရှီး သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့သူမှာ သူ မဟုတ်ဘဲ 'ထန်ချန်' ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

ပိုဆိုင်ရှီး သူ့ကို သဘောမကျခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည် ။ ၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးစီ၏ လက်အောက်ခံ နန်းတော်ချုပ်ကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး... ကိုယ်စီ ထမ်းဆောင်ရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများ ရှိနေကြသဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် အတူတူ ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ချန်တောက်လျိုက ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသောသူများကလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝင်ရောက် ပြောဆိုကြတော့သည် ။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ် အစ်ကိုကြီး၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းရဲ့ ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတွေအပေါ် သုတေသနပြုမှုက တို့ဝိညာဉ်နန်းတော်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်မှာ သေချာတယ်။ ရှားပါးတဲ့ ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတွေအကြောင်း သူတို့ သိကောင်းသိနေလိမ့်မယ်"

"တို့ဘာသာတို့ပဲ လိုက်ရှာမယ်ဆိုရင်... သမုဒ္ဒရာကြီးက ဒီလောက် အကျယ်ကြီးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေကလည်း ရေထဲမှာ ရှိနေတာ ဆိုတော့၊ တို့အတွက်က ပင်လယ်ထဲ အပ်ရှာသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

နောက်ဆုံးတွင် ချန်တောက်လျို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။ဟူပိုင်၏ အနာဂတ်အတွက်ဆိုလျှင် သူ၏ သိက္ခာအိုးကြီးကို စတေးရန် ဝန်မလေးတော့ချေ။

သို့သော်လည်း ထိုစဉ်က ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းဘက်တွင် အကျအဆုံး များပြားခဲ့သဖြင့်... ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်ရှိ လူများအနေဖြင့် ဝိညာဉ်နန်းတော်အပေါ် အမြဲတမ်း အမြင်မကြည်လင်ခဲ့ကြချေ။

"ချင်းလွမ်း... ကွမ်းလင်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် သိတယ်မလား။ အဲဒီတုန်းက ကိစ္စကြောင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းသားတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာ တို့ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက သိပ်ပြီး မကောင်းလှဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီတစ်ခေါက် သွားရင် သေချာပေါက် အပြစ်တင် စောင်းမြောင်းတာတွေ ကြုံရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ စိတ်လိုလက်ရ ရှိရဲ့လား"

ချင်းလွမ်းနှင့် ကွမ်းလင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် -

"သူတို့ဘက်က ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်အရ အဓိကထား တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်သရွေ့တော့... ကျွန်တော်တို့ သူတို့နဲ့ သေသေချာချာ ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေးပါ့မယ်"

ချန်တောက်လျိုက စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ချင်းလွမ်းနှင့် ကွမ်းလင်တို့သည် ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် အဆင့်အတန်းမြင့်မားပြီး အာဏာကြီးမားလှသူများ ဖြစ်ကြသည့်အပြင် ခွန်အားလည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြရာ... သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ မာနကို ဘေးဖယ်ထားခိုင်းရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်ကို သိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းက ကောင်လေး ဟူပိုင်အတွက် ဖြစ်သလို၊ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အနာဂတ်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့အနေဖြင့် ဟူပိုင်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသည့်တိုင်အောင်... ထိုနေရာတွင် ချန်ရန်ရွှယ် ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလော။

သူတို့နှစ်ဦး ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချန်ရန်ရွှယ်၏ မျက်နှာကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါ အခုပဲ စာတစ်စောင် ရေးလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ တို့တွေရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲကနေ ပစ္စည်းအချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး မင်းတို့တစ်ပါတည်း ယူသွားဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်"

ဟူပိုင်၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို 'ဟင်းလင်းပြင်' သို့မဟုတ် 'သတ္တုဓာတ်သဘာဝ' ထဲက တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း... အနာဂတ်တွင် ဟူပိုင်အနေဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်သော ရေဓာတ်သဘာဝရှိသည့် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို မလိုအပ်သည့်တိုင်အောင်... ချင်းလွမ်းနှင့် ကွမ်းလင်တို့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းသို့ သွားရောက်ကာ ပိုဆိုင်ရှီးနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းတွင် ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ် ရှိနေ‌ ပေသည်။

မူလက ချန်ရန်ရွှယ်တွင် ကောင်းကင်တမန်အမွေအနှစ် ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့်... သူသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်း၏ အမွေအနှစ်ကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။ ဝိညာဉ်နန်းတော်ထဲတွင်လည်း ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကို မည်သူမျှ မရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဟူပိုင်ကမူ ကွဲပြားသည်။

သူ၏ အလားအလာက အလွန်တရာ မြင့်မားလှရာ... အနာဂတ်တွင် သူသည်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်း ကို ရှာဖွေသည့် လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခြေ ရှိသည်။ ယခုကတည်းက ပိုဆိုင်ရှီးနှင့် ပြန်လည် ဆက်သွယ်မှု ထူထောင်ထားခြင်းက အနာဂတ်အတွက် လုံခြုံရေး အကာအကွယ် နောက်ထပ် တစ်ထပ် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရှောင်ရွှယ်ကတော့ နောင်ကျရင် သေချာပေါက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာမှာပါ။ အကယ်၍ ဟူပိုင်က ရှောင်ရွှယ်နဲ့ တကယ်ပဲ ဖူးစာဆုံခဲ့မယ်ဆိုရင်... နောင်ကျရင် ဟူပိုင်တစ်ယောက်တည်း လူ့ပြည်လောက မှာ အထီးကျန်ရစ်ခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်ပါလား။