အခန်း(၂၄) - ရေနှင့်လျှပ်စီး ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှု၊ ပီပီတုန်း တုန်လှုပ်သွားခြင်း နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ကူးခြင်း

သို့သော်လည်း ဟူပိုင်အတွက်မူ မျက်လုံးကို အသာအယာ မှိတ်ထားရုံသာ လိုအပ်ပြီး၊ ဤအလင်းဓာတ်စွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုက သူ့အပေါ်တွင် ထူးထူးခြားခြား သက်ရောက်မှု မရှိလှချေ။

ထို့အပြင် 'သုံးမျက်လုံးမိစ္ဆာမြေခွေး' ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုး၏ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံး ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားနေသည်။ မျက်လုံးကို လုံးဝ မှိတ်ထားသည့်တိုင်အောင် မီတာ ၅၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ အခြေအနေအားလုံးကို အကဲခတ်သိရှိနိုင်သည်။

ဤအာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာမည် ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ထိုအလင်းစူးရှမှုကြောင့် ပီပီတုန်းသည် မသိစိတ်အရ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ရပြီး၊ ဤအချိန်သည် ဟူပိုင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မြေခွေးကောင်းကင်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ရေဓာတ်စွမ်းအားနှင့် မြေဓာတ်စွမ်းအားတို့ကို ပီပီတုန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ အတတ်နိုင်ဆုံး စုစည်းစေလိုက်တော့သည်။

ရေဓာတ်စွမ်းအားနှင့် လျှပ်စီးဓာတ်စွမ်းအားတို့ ထပ်တူကျသွားသည့်အခါ ပိုမိုပြင်းထန်သော လျှပ်စီးအားဖြည့် တိုက်ကွက် ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အဖျက်စွမ်းအားကို တိုးမြင့်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မြေဓာတ်စွမ်းအားသည် ရေဓာတ်၏ ပံ့ပိုးမှုကို ရရှိသွားသဖြင့် ပီပီတုန်း၏ အောက်တွင် ရုန်းမထွက်နိုင်သော ရွှံ့နွံအိုင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမအား တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်တော့သည်။

ဤတိုက်ကွက်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်ပြီးနောက်တွင်မူ ဟူပိုင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ' အလင်း' စွမ်းအင်စက်လုံး၏ အာနိသင်များ ပျယ်လွင့်သွားခဲ့သည်။ ဟူပိုင်သည် ရှေ့သို့ အသည်းအသန် စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း စိတ်ပျက်သွားရသည်။ ပီပီတုန်းသည် မူလနေရာတွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထူးခြားသွားသည်မှာ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော တောက်ပသည့် ခရမ်းရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံမှာ အနည်းငယ် ညိုမည်းသွားခြင်းသာ ရှိသည်။

ဟူပိုင် စိတ်ပျက်သွားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပီပီတုန်းမှာမူ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ ဟူပိုင် ယခုလေးတင် ပြသလိုက်သည့် သဘာဝဓာတ်စွမ်းအား အသုံးချပုံအဆင့်ဆင့်ကို သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။

သူသည် ပထမဦးစွာ လျှပ်စီးဓာတ်ဖြင့် သူမကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသည်၊ ထို့နောက် အလင်းဓာတ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အာရုံခံစားမှုကို ပိတ်ဆို့ကာ အာရုံလွှဲသည်၊ ထို့နောက်တွင် လျှပ်စီးနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရေဓာတ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး လျှပ်စီးအရှိန်ကို ပိုမိုပြင်းထန်အောင် ပြုလုပ်သည်။ သူမ ထွက်ပြေး၍မရအောင် မြေဓာတ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရွှံ့နွံခုခံမှုကိုပါ ထပ်မံ ဖန်တီးခဲ့သေးသည်။

မူလက ပီပီတုန်းသည် ဟူပိုင်အနေဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဓာတ်စွမ်းအားများကို ကောင်းကောင်းထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ပံ့ပိုးမှု လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဟူပိုင်သည် လျှပ်စီးဓာတ်နှင့် အလင်းဓာတ်တို့ကိုသာ စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု ယူဆထားသဖြင့် အခြားဓာတ်စွမ်းအားများကို သူမ ကြိုတင်မကာကွယ်ခဲ့မိချေ။ သို့သော် ရလဒ်က သူမ၏ တွက်ချက်မှုထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

အဓိကအချက်မှာ သူသည် စကတည်းက လျှပ်စီးဓာတ်နှင့် ရေဓာတ်ကို တိုက်ရိုက် မသုံးခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့ကြားမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကွာဟချက်ကို သိထားသဖြင့်၊ အချည်းနှီးဖြစ်သွားနိုင်မှန်း သိနေသည့်တိုင်အောင် အလင်းဓာတ်ကို အသုံးပြု၍ အရင်ဆုံး အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။ သူမသည် ထိုအလင်းလုံးကြောင့် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလှပြထားခြင်းမဟုတ်ရာ ဟူပိုင်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။

သို့သော် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရလျှင် ဤမျှအဆင့်ရှိသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအထိ ထုတ်သုံးလိုက်ရခြင်းကပင် သူမ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တူညီနေပါက ဤတိုက်ကွက်တစ်စုံအပြီးတွင် ပြိုင်ဘက်မှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ သူမ အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည့် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟူပိုင်... မင်းက လျှပ်စီးဓာတ်နဲ့ အလင်းဓာတ်အပြင် အခြားဓာတ်စွမ်းအားတွေကို ဘယ်လိုမျိုး အသုံးချနိုင်သေးလဲ။ ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းဆောင်ရည် ပြသနိုင်လဲ" ပီပီတုန်းက မေးလိုက်သည်။

ဟူပိုင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် -

"ဆရာ... ရေဓာတ်စွမ်းအားအတွက်ကတော့ လောလောဆယ် စွမ်းအားအနည်းငယ်ရှိတဲ့ သာမန်ရေလုံးတွေပဲ လုပ်နိုင်ပါသေးတယ်။ မြေဓာတ်စွမ်းအားကတော့ ခုနက ရွှံ့နွံအပြင် ကာကွယ်ရေးအတွက် မြေတံတိုင်းတွေ ထုတ်လို့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကိုယ် အကွာအဝေးတို ရွှေ့ပြောင်းဖို့လည်း သုံးလို့ရပါတယ်။ အလင်းဓာတ်ကတော့ ခုနက အလင်းဗုံးအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ကုသပေးတဲ့ စွမ်းရည် တော့ မတတ်သေးပါဘူး။ လေဓာတ်စွမ်းအားကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ့ပါးသွက်လက်စေပြီး တိုက်ကွက်တွေကို ရှောင်တိမ်းဖို့ တွန်းအားအဖြစ် သုံးလို့ရပါတယ်။ အော်... ဒါနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဓာတ် လည်း ရှိသေးတယ်၊ ဒါကတော့ နည်းနည်း ပိုခက်တယ်... လောလောဆယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို မီတာဝက်၊ တစ်မီတာလောက်ပဲ ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ကူးခြင်း လုပ်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးပါတယ်"

"ဟင်းလင်းပြင် ခုန်ကူးခြင်း" ပီပီတုန်းသည် ဤစွမ်းရည်ကြောင့် မှင်တက်သွားရပြီး အရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလာခဲ့သည် - "မင်းမှာ ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ အဲဒီခုန်ကူးခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး သရုပ်ပြနိုင်မလား"

ဟူပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး -

"ရပါတယ်... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ပါ့မယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟူပိုင်သည် ရပ်နေသော နေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာ၏ အရှေ့ဘက် တစ်မီတာခန့်အကွာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဤဟင်းလင်းပြင်ခုန်ကူးခြင်းကို ခဏခဏ အသုံးမပြုဖူးသဖြင့်... အလွန်တိုက်ဆိုင်စွာပင် ပီပီတုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်မိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မူလ အကွာအဝေးအတိုင်းဆိုလျှင် သူ ဝင်တိုက်မိစရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း၊ ပီပီတုန်းက စကားပြောရင်း အရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သဖြင့် ဟူပိုင် ပေါ်လာသည့်နေရာမှာ ပီပီတုန်းနှင့် အလွန်အမင်း နီးကပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံး လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားခဲ့ရသည်။

"ဆ... ဆရာ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟူပိုင်သည် ပီပီတုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့အပေါ် အာရုံမရောက်နိုင်ဘဲ ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူသည် ခုနက ပိုပြီး မရပ်နိုင်မိခြင်းအတွက် စိတ်ထဲမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ အခုတော့ သွားပြီ... ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း ခံရတော့မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည့် အေးစက်စက် အသံဆိုး ထွက်မလာခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် နူးညံ့သောအသံကသာ အစားထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် -

"သတိထားဦး... ရပါတယ်။ မင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်မကျန်တော့တာကို ဆရာကပဲ ဇွတ်လုပ်ခိုင်းမိတာပါ၊ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ရှေ့ကို လျှောက်လာမိလို့လေ။ မင်းအပြစ် မဟုတ်ပါဘူး"

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဟူပိုင် သူမကို ထိမိသည့် စက္ကန့်ပိုင်းတွင် သူမသည် မသိစိတ်အရ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားခဲ့သည်။ ဟူပိုင်သည် အသက် ၆ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ အမုန်းဆုံးအရာမှာ အမျိုးသားထု၏ ထိတွေ့မှုကို ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သည့်တိုင် ခြွင်းချက်မရှိချေ။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟူပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ဆန်းကြယ်သော ဆွဲဆောင်မှု မန္တန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ သူမ၏ ထိုမကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ပေးလိုက်ပြီး အသိစိတ်ကို ပြန်လည် ဆယ်တင်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းပြင် ဟူပိုင်၏ မူလ တည်ကြည်ခန့်ညားသော မျက်နှာလေးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးသွားမှုကြောင့် ဖြူဖျော့နုနယ်၍ သနားစဖွယ်ကောင်းသော မင်းသားလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် သနားဂရုဏာစိတ်ကိုပါ နှိုးဆွပေးလိုက်မိသည်။

'ဘာတွေလဲဟ' ဟူပိုင်သည် ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ပီပီတုန်း၏ ဤကဲ့သို့ ဂရုစိုက်ပြီး နူးညံ့နေသော လေသံကြီးက ဘာသဘောလဲ။

ပီပီတုန်း၏ တွဲဖက်ကူညီမှုဖြင့် ဟူပိုင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်း အခြေအနေ မှ ထွက်လိုက်ရာ ခေါင်းပေါ်ရှိ မြေခွေးနားရွက်များနှင့် နောက်ကျောဘက်က မြီးတံကိုးချောင်းစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကို... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟူလီနာက အမြန်ပြေးလာပြီး ဟူပိုင်ကို တွဲပေးရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ဟူပိုင်က ခေါင်းခါပြကာ -

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကုန်သွားလို့ပါ။ ခဏလောက် နားလိုက်ရင် သက်သာသွားမှာပါ"

ဟင်းလင်းပြင် ခုန်ကူးခြင်း ဆိုသည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တစ်ကြိမ်သုံးလျှင်ပင် စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကုန်ဆုံးပြီး ခုန်ကူးနိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း တစ်မီတာခန့်သာ ရှိသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ့အတွက် ဤတိုက်ကွက်၏ တန်ဖိုးက သိပ်မကိုက်လှချေ။ ရွှေ့ပြောင်းလှုပ်ရှားရန်အတွက် မြေဓာတ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် လေဓာတ်စွမ်းအားကို သုံးခြင်းက ပို၍ ထိရောက်သည်။

အရေးပေါ် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်သည်မှလွဲ၍ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဓာတ်ကို သုံးလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ၊ ၎င်းက စွမ်းအား အလွန် စားလွန်းလှသည်။

ဤအခြေအနေသည် သူ သက်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ကွင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အရိုး ကို ရရှိမှသာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကွင်းက ထိန်းချုပ်မှုကို အားကောင်းစေနိုင်ပြီး၊ ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည် မြင့်မားလာပါက လိုအပ်မည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ရိုးရှင်းသော သီအိုရီတစ်ခုပင် ဖြစ်သည် ။မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည် အားနည်းနေပါက ဤဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ပုံဖော်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမို သုံးစွဲရမည် မဟုတ်ပါလော။

ပီပီတုန်းသည်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်ထားသဖြင့် စိတ်ထဲမှနေ၍ လျှို့ဝှက် တွေးတောနေမိသည်။ သဘာဝဓာတ်စွမ်းအား အားလုံးထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်ဓာတ် က အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူမသည် ဟူပိုင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်... သူ့အတွက် ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သဘာဝပိုင်ဆိုင်သည့် အလွန်ရှားပါးသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေပေးရန်၊ သို့မဟုတ် သက်တမ်းအမြင့်ဆုံးရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုကို ရှာဖွေပေးရန် စတင် ကြံစည်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်အရိုး ရှာဖွေပေးရန်မှာမူ လက်တွေ့မကျလှချေ။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဟင်းလင်းပြင် သဘာဝရှိသည့် ဝိညာဉ်အရိုး မပိုင်ဆိုင်ထားချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုသဘာဝရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများကပင် အလွန် ရှားပါးလှရာ ဝိညာဉ်အရိုး ရရှိရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

"ကဲ... နာနာ၊ မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ" ပီပီတုန်းသည် ဟူပိုင်ကို ဘေးတွင် အနားယူစေလိုက်ပြီးနောက် ဟူလီနာကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။