အခန်း(၁၈) - ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း နှင့် ကြီးမြတ်သောပူဇော်ခံဆရာကြီး ခြောက်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားရခြင်း

ဤသည်မှာလည်း ပီပီတုန်းအနေဖြင့် ယခင်က ဂန္ဓာရ ဒိုလော့ နှင့် တစ္ဆေ ဒိုလော့တို့နှစ်ဦးမှာ ချန်ရွှင်ကျီး ၏ လက်ရုံးလက်ဝဲများ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးသည့်တိုင်အောင် အပြစ်မယူခဲ့ဘဲ အရေးကြီးသောအလုပ်မှန်သမျှကို သူတို့ထံ စိတ်ချလက်ချ လွှဲအပ်ခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ပထမဆုံး ရာထူးတက်စအချိန်က သူမ၌ သစ္စာခံအင်အားစု သက်သက်ဟူ၍ မရှိသေးခြင်းကြောင့်သာမက သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည် ကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၉၅ ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင်မူ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ သူတို့၏ 'အဆင့်နှစ်ဆင့် တည်ငြိမ်ခြင်း နယ်ပယ်' သည် အဆင့် ၉၇ ရှိသော အထူးဒိုလော့ တစ်ဦးကို အမှန်ပင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သော်လည်း အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ အတော်အတန် နိမ့်ပါးလှသည်။ တစ်ဖက်လူက လုံးဝဥဿုံ သတိမမူမိဘဲ အလစ်အငိုက် မိနေချိန်မှလွဲ၍ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အခွင့်အလမ်းအချို့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဒါကလည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကိုက်ညီမှုအဆင့် နိမ့်ပါးလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ထုတ်ဖော်လာမည့် စွမ်းပကားမှာ ဤမျှတင် ရပ်တန့်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းတို့ သုံးယောက်ကြားထဲက ဝိညာဉ်ကိုက်ညီမှုအဆင့်က တကယ့်ကို အလွန် မြင့်မားတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ တကယ်လို့ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံးသာ အဆင့် ၉၅ အဆင့်မြင့် ဒိုလော့ အဆင့်တွေကို ရောက်ရှိသွားကြမယ်ဆိုရင် အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာနတ်သမီး ပြသလာမယ့် စွမ်းပကားဟာ အဆင့် ၉၈ အထူးဒိုလော့တစ်ဦးကိုပါ အသာအယာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး အဆင့် ၉၉ အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ တစ်ဦးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင်မှ အနိမ့်ဆုံးတော့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်"

ပီပီတုန်းက ထိုသို့ မိန့်ဆိုလိုက်ရာ ရှဲ့ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် အရောင်အဝါများ လင်းလက်လာခဲ့ရတော့သည်။ အဆင့် ၉၅ အဆင့်မြင့် ဒိုလော့ ဟုတ်လား။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ထိုအဆင့်အထိ မတွေးရဲခဲ့ချေ။ မည်သို့ဆိုစေ သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၉ သာ ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ‌အဆင့်မြင့် ဒိုလော့တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်လျှင်ပင် သူ အလွန် တင်းတိမ်ရောင့်ရဲမိပြီ ဖြစ်သည်။ အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယခုအချိန်တွင် ညီလေးနှင့် ညီမလေးအတွက် လေမုန်တိုင်းမှန်သမျှကို ကာကွယ်ပေးရန် အသင့်ရှိနေသကဲ့သို့ နောင်တစ်ချိန်တွင်လည်း သူတို့၏ ဘေးနား၌ ပံ့ပိုးပေးမည့် သစ်ရွက်စိမ်းလေးတစ်ရွက်အဖြစ်သာ တည်ရှိနေရန် လိုလားပေသည်။ ဒါက အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ မောင်နှမအရင်းအချာများကို အစွမ်းကုန် အလိုလိုက်ကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဟူပိုင်ကမူ အတော်အတန် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ပီပီတုန်း ပြောသကဲ့သို့ အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာနတ်သမီးသည် အဆင့် ၉၅ သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ အဆင့် ၉၉ အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပါ့မလား။ ထိုအရာက ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်ရှိ မြေကမ္ဘာပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော အဆင့် ၉၉ အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့ သုံးဦးဖြစ်သည့် ချန်တောက်လျို ၊ ထန်ချန် နှင့် ပိုဆိုင်ရှီး တို့အားလုံးသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း သူတို့ကသာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလာခဲ့လျှင် မိမိတို့ဘက်၌ အခွင့်အရေး လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူသည် အနာဂတ်အတွက် အဝေးကြီး မတွေးတောချင်သေးဘဲ လက်ရှိအခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ပီပီတုန်း၏ ယခုလက်ရှိ ခန့်မှန်းချက်မှာ အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာနတ်သမီး လက်ရှိ ပြသနေသည့် စွမ်းရည်များအပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာနတ်သမီး၌ အခြားသော စွမ်းရည်အသစ်များ ထပ်မံရှိလာဦးမည်လား။ ဒါကတော့ သေချာပေါက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ဆိုစေ သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ငယ်ရွယ်သေးပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော အလားအလာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့နောက်တွင် ဟူပိုင်နှင့် ရှဲ့ယွဲ့တို့သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ကျင့်ကြံလိုက်ကြသည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ဟူလီနာသည်လည်း သူမ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ မူလလက်ရာအတိုင်းပင် 'ညှို့ယူခြင်း' ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ ပန်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ပစ်မှတ်ကို ခဏတာ စိတ်မှားဝေဝါးသွားစေကာ လှုပ်ရှားမှုများကို တုံ့ဆိုင်းနှေးကွေးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်သည်လည်း အဆင့် ၁၃ သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

"ကဲ... တို့တွေ အပြင်ထွက်လာတာ တော်တော်လေး ကြာသွားပြီ။ ဝိညာဉ်နန်းတော် သင်တန်းကျောင်း ဖွင့်ဖို့ကလည်း နောက်တစ်လလောက်ပဲ လိုတော့တာ ပြန်ရောက်ရင် သေချာ ပြင်ဆင်ကြပေါ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း ကျောင်းအပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

ပီပီတုန်းက ဟူပိုင်နှင့် ဟူလီနာတို့ကို ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ပီပီတုန်းက သူတို့ကို ဦးဆောင်၍ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဟူပိုင်က သူ၏ ရင်ထဲက အတွေးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျောင်းအပ်တာကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင် လေ့လာကျင့်ကြံခွင့် ကို ရွေးချယ်လို့ ရမလား ဆရာသိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်မနိုးထခင် ကတည်းက စာအုပ်အတော်များများကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးသားပါ။ ကျောင်းတက်ရရင် သင်တန်းကျောင်း က ဆရာတွေက အဲဒီနှစ်အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွေကိုပဲ သင်ပေးကြမှာ၊ အဲဒါတွေကို ကျွန်တော် အစောကြီးကတည်းက ဖတ်ပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။ သင်တန်းကျောင်းမှာ ရှိတဲ့ စာအုပ်မှန်သမျှ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာလည်း အကုန်ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာ့ဘေးနားမှာပဲ နေပြီး လေ့လာချင်ပါတယ်"

"ဆရာ... ဆရာ... သမီးက အစ်ကိုပိုင်လောက် မတော်ပေမယ့် သမီးလည်း ဆရာ့ဘေးနားမှာပဲ နေပြီး လေ့လာလို့ ရမလားဟင်"

ဟူပိုင် ကျောင်းမတက်တော့ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟူလီနာကလည်း သတ္တိမွေးကာ လှမ်း၍ ခွင့်တောင်းလိုက်တော့သည်။ မောင်လေးသာ မရှိရင် သင်တန်းကျောင်းကို သွားတက်ရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။

ရှဲ့ယွဲ့ - " ငါကော မင်းရဲ့ အစ်ကိုအရင်း မဟုတ်တော့ဘူးလား"

ပီပီတုန်း ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်မိသည်။ အမှန်ပင် သူတို့ သင်တန်းကျောင်းသွားတက်လျှင်လည်း အသစ်အဆန်း သိပ်လေ့လာရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်တန်းကျောင်းရှိ စာအုပ်များအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ထံမှ ကူးယူထားခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူမ၏ တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ကြရာ သူမ၏ ဘေးနားတွင် ထား၍ သင်ကြားပြသပေးခြင်းက ပိုမို အဆင်ပြေ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

၎င်းပြင် ရာရှာဆာ နတ်ဘုရား မိန့်ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ ဟူပိုင်အား သူမ၏ ဘေးနားတွင် ထားရှိခြင်းက မျှော်လင့်မထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိလာနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤကလေးငယ် နှစ်ဦးကို မိမိဘေးတွင် ထားမည်ဆိုလျှင် ရှဲ့ယွဲ့ ကော...

ရှဲ့ယွဲ့၏ ပါရမီမှာ ထိုနှစ်ဦးထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူသည် သူတို့၏ အစ်ကိုအရင်းဖြစ်သလို သုံးဦးပေါင်း ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည်အတွက် မရှိမဖြစ် အရေးပါသော သော့ချက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပီပီတုန်းက ဆိုလိုက်သည်..

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျောင်းမတက်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း မတက်နဲ့တော့ပေါ့ ဒါပေမယ့် ကျောင်းဖွင့်တဲ့နေ့မှာတော့ သင်တန်းကျောင်းကို သွားပြီး သင်ကြားရေးရုံးခန်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ ကျောင်းသားမှတ်တမ်းတွဲတွေကိုတော့ သွားရောက်အပ်နှံရမယ်"

"ရှဲ့ယွဲ့... မင်းကော ငါ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား"

ပီပီတုန်းက ရှဲ့ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရှဲ့ထျန်းနှင့် ဟူလျဲ့ယောင်တို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ ပျော်လွန်း၍ မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားကြရတော့သည်။ သူတို့၏ သားသမီး သုံးဦးစလုံးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့ကြပြီ မဟုတ်ပါလော။ ရှဲ့ယွဲ့တစ်ယောက် ပီပီတုန်း၏ တပည့် ဖြစ်ခွင့်ရခြင်းမှာ ဟူပိုင်နှင့် ဟူလီနာတို့၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်မှန်း သူတို့ သိနေကြသော်လည်း ဘာဖြစ်သနည်း။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ တပည့် ဖြစ်ခွင့်ရခြင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့ အရင်းအမြစ်များ ဘယ်တော့မှ လိုလေသေးရှိမည်မဟုတ်ဘဲ သင်တန်းကျောင်းတွင် ရရှိနိုင်သည်ထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်ပေလိမ့်မည်။

ရှဲ့ယွဲ့သည် အသက် ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဤအရေးကြီးသော အချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက် လျှောက်လဲလိုက်ပြီး ..

"အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ "

"ထပါ... အခုထိ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးလို့ ခေါ်နေတုန်းလား"

ပီပီတုန်းက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ချန်ရန်ရွှယ်၏ စိတ်ထင်လို့ပဲလား မသိ၊ ပီပီတုန်း၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ယနေ့တွင် အလွန် ကောင်းမွန်နေသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ ထိုသုံးဦးပေါင်း ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့်များလား။

"ဆရာ" ရှဲ့ယွဲ့က ထရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ကောင်းပြီ ဒါဆို တို့တွေ ပြန်ကြစို့"

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ပီပီတုန်းနှင့် အဖွဲ့ ဝိညာဉ်မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် မှောင်ရိပ်ထဲတွင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ရွှေမိကျောင်း ဒိုလော့သည်လည်း ပူဇော်ခံနန်းဆောင် သို့ သွားရောက်၍ အခြေအနေကို သတင်းပို့လိုက်တော့သည်။

"မင်းပြောတာက... ဟူပိုင်က ဒီတစ်ခေါက် ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်ခရီးစဉ်မှာ သက်တမ်းသောင်းချီ သုံးမျက်လုံး မိစ္ဆာမြေခွေးရဲ့ နဖူးလယ်မျက်လုံး ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးကို ရရှိခဲ့တဲ့အပြင် သက်တမ်းသုံးထောင်ရှိ လင်းလက်တောက်ပတဲ့ ယူနီကွန်းရဲ့ အလင်းတောင်ပံ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးကိုပါ ထပ်ရခဲ့တယ်ဟုတ်လား ပြီးတော့ သူက အဲဒီအတောင်ပံ ဝိညာဉ်အရိုးကို သူ့မိခင်ကို အတင်းအကျပ် ပေးပြီး စုပ်ယူခိုင်းခဲ့တယ်ပေါ့"

"ဒါတင်မကသေးဘူး... သူတို့ သုံးယောက်ကြားထဲမှာ အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာနတ်သမီး ဆိုတဲ့ သုံးဦးပေါင်း ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ် ဟုတ်လား"

ရွှေမိကျောင်း ဒိုလော့၏ စကားအဆုံးတွင် လောကဓံ လေမုန်တိုင်းအမျိုးမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြသော ချန်တောက်လျိုနှင့် အခြားသော ကြီးမြတ်လှသည့် ပူဇော်ခံဆရာကြီး များအားလုံးပင် အတိုင်းအဆမရှိ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြရတော့သည်။

ချန်ကျွင်း က -

"ဒုတိယပူဇော်ခံဆရာကြီး... မင်း စကားမှားပြောမိတာ မဟုတ်ဘူးမလား အဲဒါ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးလေဗျာ တစ်ခုထွက်လာရင်တောင် အတော်ဆန်းလှပြီ အခုဟာက နှစ်ခုတောင် ဆက်တိုက် ထွက်လာတယ်ဆိုတော့ ဒါက နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှေမိကျောင်း ဒိုလော့ကလည်း စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြုံးရင်း -

"အစ်ကိုခြောက်... ငါက မင်းတို့ကို လိမ်ညာပါ့မလား"

"ဒုတိယပူဇော်ခံဆရာကြီး... ကျွန်တော်က အဲဒီလို သဘောနဲ့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး... ဒါက တကယ်ကြီး ယုံရခက်လွန်းလို့ပါ"

"ဒါဆိုရင် ဟူပိုင်က အခု ဝိညာဉ်ဆရာကြီးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီပေါ့ ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်မျိုးကတော့ တကယ်ကို..."

ကျန်းမို ကလည်း လှမ်း၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့ပြင် ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော ချင်းလွမ်း ဒိုလော့မှာမူ ဤဟူပိုင်ဆိုသော ကောင်လေး၏ လုပ်ရပ်ကို ပိုမို အာရုံစိုက်မိနေခဲ့သည် -

"မင်းတို့တွေ အဲဒီမိသားစုရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အားမကျမိဘူးလား မိခင်ဖြစ်သူ ဟူလျဲ့ယောင်က သက်တမ်းသောင်းချီ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးကို သားဖြစ်သူထံ လွှဲအပ်ပေးခဲ့သလို ဟူပိုင်ကလည်း ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုကို မိခင်ဖြစ်သူထံ ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား"