အခန်း (၅၃) တတိယအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ (၈) ပျောက်ဆုံးသွားသော ရတနာလား

ပရိသတ်အားလုံး ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြရာ ဒိုဒို၏ လက်ထဲတွင် အထူးပြုလုပ်ထားသော တိရစ္ဆာန်ရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျမ်းလိပ်၏ အစွန်းများမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေကာ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း၏ အရိပ်အယောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရတနာ။

အမွေအနှစ်။

ဤစကားလုံး နှစ်လုံးမှာ ဝိညာဉ်ဆရာတိုင်းအတွက် ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေသည်။

"ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ရတနာဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"အမွေအနှစ် နေရာဆိုတာရော ဘာလဲ"

ခန်းမထဲရှိ ထိုင်ခုံများသာမက သီးသန့်ခန်းများစွာထဲမှပါ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ အံ့ဩမင်သက်သေ အော်ဟစ်ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒိုဒိုက လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကျေနပ်နေပုံရပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး ဂိုဏ်းရဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ် မှတ်တမ်းတွေအရ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက ဒူလော့ တိုက်ကြီးဟာ လက်ရှိကာလထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တဲ့ ရွှေခေတ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီခေတ်တတုန်းက ဝိညာဉ်ဆရာတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေ အလွန် ထွန်းကားခဲ့ပြီး ပါရမီရှင်တွေလည်း အများအပြား ပေါ်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတွေတောင် မြေကမ္ဘာပေါ်ဆင်းသက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ချပေးခဲ့ကြပါတယ်"

"လက်ရှိ ကျွန်မတို့ သုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းညွှန် အစုအဖွဲ့တွေအထိ အများစုဟာ အဲဒီခေတ်ကြီးရဲ့ ရလဒ်တွေ ချည်းပါပဲ။"

ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ထိုဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ရင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ခမ်းနားထည်ဝါသော ရှုခင်းများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားနစ်မျောနေကြသည်။ သို့သော် ဒိုဒို၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါလာသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်း မသိရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သမိုင်းရေစီးကြောင်းဟာ အတင်းအကြပ် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရပြီး တစ်ချိန်က ခမ်းနားခဲ့တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကြီးလည်း ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေလည်း လောကထဲကနေ ရေငွေ့လို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပါပြီ။ အဲဒီ မှော်ဆန်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေနဲ့ အမွေအနှစ်တွေလည်း အဲဒီအထဲမှာ ပျောက်ဆုံးကုန်ပါတော့တယ်။"

လေလံခန်းမထဲတွင် လေထုမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး လူတို့မှာ ထိုသမိုင်းကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ဒိုဒိုက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါကြောင့်ပဲ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အပျက်အယုံနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမြောက်အမြား ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာတွေ အပြင်ဘက်ကို ခရီးထွက်တဲ့အခါ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ရှိတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီ အပျက်အယုံတွေထဲကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တဲ့ မှော်ပစ္စည်းတွေအပြင် ဝိညာဉ်သွေးမျိုးစေ့ အမွေအနှစ်တွေကိုပါ ရရှိခဲ့ကြပါတယ်"

စကားလုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လှိုင်းထန်သွားစေသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး တောတောင်စွန့်စွန့်နဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ ရေပြင်တွေကို သွားလည်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုး။"

"ကျွန်တော် ကြားဖူးတာက ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ဆို အရည်အချင်း သာမန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခရီးထွက်ပြီး ပြန်လာတော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေ ပြောင်းလဲပြီး စွမ်းအားတွေ အများကြီး တက်လာတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေတောင် ထွက်လာတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် ဒီကျမ်းလိပ်က တစ်နေရာရာမှာရှိတဲ့ အပျက်အယုံဆီကို ညွှန်ပြနေတဲ့ မြေပုံပေါ့"

ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။ တန်ဆန်းရှိသော အခန်းတွင်... ယုရှောင်ဂန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကျမ်းလိပ်ကို မိတ်ဆက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူက ဖလန်ဒါ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"ဖလန်ဒါ ဒီပုံကလေ..."

"ကြယ်ဒူတောအုပ် အစွန်းနားက ဂူထဲမှာ ငါတို့ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ပုံမဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ထုတ်ရောင်းလိုက်တာလဲ"

ဖလန်ဒါက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို ကတုန်ကယင် ပွတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဂန်း ငါ့ကို နားထောင်ပါဦး။ ဒီပုံကို ရတာ နှစ်ပေါင်းဆယ်ကျော် ရှိပြီလေ။ ငါ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အများကြီး လေ့လာခဲ့တာ။ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးပြီး အများကြီး ရှာဖွေခဲ့တာ နောက်ဆုံးတော့ နည်းနည်း သဘောပေါက်လာတယ်။"

ဖလန်ဒါက သက်ပြင်းချသည်။

"တကယ်လည်း အရိပ်အယောင်တချို့ တွေ့ခဲ့တာပါ။ ဥပမာဆိုရင် ညွှန်ပြတဲ့နေရာက ကောင်းကင်ဒို အင်ပါယာရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် စတားလိုး အင်ပါယာရဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောတောင်တွေအနီးမှာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဘာမှန်း မသိရဘူး။ သာမန် ဝိညာဉ်သားရဲတောတောင် ဒါမှမဟုတ် အလွတ်ဖြစ်နေတဲ့ အပျက်အယုံတွေ ချည်းပဲ။ ဒီပုံအကျိုးအတွက် လူအင်အားနဲ့ ပစ္စည်းအင်အား ဘယ်လောက်တောင် ကုန်သွားလဲ မပြောတတ်တော့ဘူး"

ဖလန်ဒါက စိတ်တိုတိုဖြင့် ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေ ကျရင် ငါ့လက်ထဲမှာ ပုပ်သွားမယ့်အစား တကယ့် အရင်းအမြစ်နဲ့ လဲလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ တွက်တာပေါ့။ အကယ်ဒမီမှာလည်း ပိုက်ဆံလိုနေချိန်မှာ သေးငယ်တဲ့သားရဲတွေအတွက် အစားအသောက် ကောင်းတာကျွေးပြီး လေ့ကျင့်ရေးပစ္စည်း ဝယ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတာပေါ့။"

ယုရှောင်ဂန်းက ဘာမှ မပြောပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းဆယ်ကျော်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ အဲဒီတုန်းက သူတို့ သုံးယောက် အလွန် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွခဲ့ကြတာ။ ဒီကျမ်းလိပ်ကလည်း အဲဒီတုန်းက ရခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အကြာကြီး လေ့လာပြီးမှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အမှန်တကယ် မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ တိတ်ဆိတ်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ယုရှောင်ဂန်းက သက်ပြင်းချသည်။

"အိုကေလေ ရောင်းလိုက်တာပဲ ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါကို မင်းက အစောဆုံး တွေ့ခဲ့တာပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းသဘောပါပဲ။"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒိုဒိုက ခန်းမထဲရှိ လေထုကို မြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"အပြင် ဒီလေလံပစ္စည်းကို အပ်နှံသူရဲ့ အဆိုအရ ဒီရတနာမြေပုံရဲ့ မူလပိုင်ရှင်မှာ ဒီမြေပုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တချို့လည်း ရှိပြီး မြေပုံနဲ့အတူ လေလံတင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ကျွန်မတို့ရဲ့ လေလံခန်းကလည်း ဒီအချက်အလက်တွေကို အစောပိုင်း စစ်ဆေးခဲ့ပြီး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။"

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ တိကျသော အချက်အလက်များ ပါဝင်သော ရတနာမြေပုံမှာ တန်ဖိုး ပိုတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုတွင် နဂါးသူရဲကောင်း မင်းရှုနှင့် မြွေအဘွားကြီး ချောက်ထျန်းရှန်းတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မိသားစု၏ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်း အပျက်အယုံပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲဒီအပျက်အယုံကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထူထပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချောက်ထျန်းရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"အိုဘိုးအို ဒီလေလံပွဲမှာ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုး ပေါ်လာမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါကိုသာ ရခဲ့ရင် ငါတို့ မိသားစုရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်မြင့်သွားမှာပဲ။"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒိုဒိုက ချိုမြိန်သော အသံဖြင့် ဆက်ဆွဲဆောင်သည်။

"ဒီလို အံ့ဩဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်နိုင်တဲ့ ရတနာမြေပုံနဲ့ တိကျတဲ့ အချက်အလက်တွေအတွက် တန်ဖိုးကို ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။"

"အစဈေး ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း။ တစ်ခါ တိုးရင် တစ်ထောင် လျော့မပေးရပါ။"

"လေလံ စပါပြီ။"

ဒိုဒို စကားစဆုံးသည်နှင့် သီးသန့်ခန်းတစ်ခုမှ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်း။"