အခန်း (၄၉) တတိယအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ (၄) အဆတစ်ထောင် ပြန်အမ်းမှု
အမှန်စင်စစ် ဤ မြေမီးကျောက် နဂါးဥကို လေလံတင်ဖို့ အပ်နှံခဲ့သူမှာ ရှောင်ဝူပင် ဖြစ်သည်။ မူလက ၎င်းသည် ကြယ်ဒူ တောအုပ်ကြီးထဲမှ မိဘမဲ့ဖြစ်သွားသော မြေမီးကျောက် နဂါးတစ်ကောင်၏ သားပေါက် ဖြစ်သည်။ ထို မြေမီးကျောက် နဂါးသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးအချိန်တွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသည့် စွမ်းအားအားလုံးကို သုံးကာ ဤဥကို ဥချခဲ့သော်လည်း ဥ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်က ကြယ်ဒူ တောအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေကြသော ဒါမင်နှင့် အာမင်တို့ဆီသို့ သွားရောက်၍ ဘဝရေကန်မှ ရေကို သုံးကာ နဂါးဥကို ပြုစုပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဘဝရေကန်၏ အနှစ်သာရသည်ပင် ထိုဥ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ပြန်မရှင်သန်စေနိုင်ခဲ့ပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် မြေမီးကျောက် နဂါးသည် ဥကို ဒါမင်နှင့် အာမင်တို့ထံ အပ်နှံခဲ့ပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
လတ်တလော ကြယ်ဒူ တောအုပ်ကြီးသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ရှောင်ဝူက ၎င်းကို လိုချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သဖြင့် ဒါမင်နှင့် အာမင်တို့က လူ့လောကတွင် ကံကောင်းမှုတစ်ခုခု ကြုံလာမလားဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူမကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဘဝရေကန်ပင် မကယ်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းမှာ သေဆုံးရန်သာ ရှိတော့သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း လူအုပ်ကြီး၏ တွန့်ဆုတ်နေပုံကို မြင်တော့ ရှောင်ဝူ၏ စိတ်မရှည်သော အကျင့်က ပေါ်လာသည်။
ထိုအခါ ရင်းနှီးနေသော နဂါးဥကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
“ဟွန်း ဘယ်သူမှ မဝယ်ကြဘူးပေါ့လေ ငါ့ဘာသာပဲ ဝယ်လိုက်မယ်”
ရှောင်ဝူ၏ မျက်လုံးများ လှည့်ပတ်သွားပြီး သူမ၏ လက်သေးသေးလေးဖြင့် သီးသန့်ခန်းထဲရှိ လေလံဆွဲသည့် ကိရိယာပေါ်တွင် ဂဏန်းအချို့ကို အမြန် နှိပ်လိုက်သည်။
ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း
လေလံခန်းမအလယ်ရှိ ဝိညာဉ် လမ်းညွှန်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ နီရဲနေသော ဂဏန်းများမှာ ရုတ်တရက် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလာသည်။ လေလံခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထိုငါးသောင်းဟူသည့် ဂဏန်းထံသို့ အားလုံး စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။
“ငါ ကြားတာ မှားတာလား”
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းတဲ့လား”
“သူတို့ ရူးနေပြီ သေချာပေါက် ရူးနေတာ”
“ဘယ်သူကများ ဒီလောက်တုံးတာလဲ ဥက အသက်စွမ်းအင် နည်းတယ်လို့ ပြောထားတာတောင် ဒီဈေးပေးပြီး ဝယ်ရဲတာလား”
“ငါတို့ မသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေတာလား”
စတုတ္ထထပ်ရှိ မင်းသား ရှုရှင်း၏ သီးသန့်ခန်းတွင် မင်းသား ရှုရှင်းမှာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မော့သောက်ခါနီး ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။
“အော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။”
သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဒူဂူဘိုကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အရှင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို မြင်ပါသလဲ...”
ဒူဂူဘို၏ ကျောက်စိမ်းရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ အရင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေသည်။
“သူက ဝိညာဉ်ဝိသေသ ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ပြီး စွန့်စားကြည့်ချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ နဂါးသွေးဆိုတာ နဂါးစစ်စစ် မဟုတ်ရင်တောင် အချို့သော ဝိညာဉ်ဝိသေသတွေအတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးတစ်ခွက်ပဲ။ တိုက်ရိုက် စားလိုက်ရင်တောင် ဝိညာဉ်ဝိသေသက ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။”
သူ၏ စကားမှာ ခန့်မှန်းချက်သက်သက် မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်ဆရာလောကတွင် ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေတတ်သည်။ ခန်းမထဲတွင် စိတ်ကူးကောင်းသူ အချို့၏ မျက်လုံးများလည်း ထိုအချိန်တွင် တောက်ပလာပြီး အလားတူ စဉ်းစားမိသွားကြသည်။
“ဟုတ်တယ် စားပစ်လိုက်မယ်”
“ပေါက်မပေါက်က အရေးမကြီးဘူး ဒီလောက်ကြီးတဲ့ နဂါးဥထဲမှာ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ”
“ငါ့ရဲ့ မီးပုတ်သင် ဝိညာဉ်ဝိသေသက အဲဒါကို စားနိုင်ရင် နဂါးမျိုးနွယ်ထဲကို ပြောင်းလဲသွားနိုင်မှာပဲ”
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝန်လေးနေခဲ့ကြသော ဝိညာဉ်ဆရာများစွာ၏ မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များ ပြန်လည် ထတောက်လာသည်။
VIP သီးသန့်ခန်းတစ်ခုတွင် နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းမာသွားသည်။ သူက ဤအားနည်းချက်ရှိသော နဂါးဥကို ဈေးသက်သက်သာသာဖြင့် ဝယ်ယူကာ သူ၏ မိသားစု အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းဆိုသည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ များပြားနေသည်။
“အဘိုးကြီး ဒါ...”
မြွေဒိုလော့ ချောင်ထျန်ရှန်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။
“စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။”
နဂါးသူရဲကောင်းက စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ခဏလောက် တွေးတောလိုက်သည်။
“တခြားသူတွေ မဆွဲရင်မှ ငါတို့ ဝင်ဆွဲမယ်။ အနာဂတ် မသေချာတဲ့ ဥအတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းဆိုတာ အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။”
စင်မြင့်ပေါ်တွင် လေလံတင်သူ ဒိုဒိုကလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသော ဈေးနှုန်းကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။ သို့သော် သူမက အမြန် ပြန်တည်ငြိမ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချိုမြိန်သော အသံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း”
“ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တစ်ဦးက ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းနဲ့ လေလံဆွဲထားပါတယ်။ ပိုပေးမယ့်သူ ရှိသေးလား”
“ဒါက သန့်စင်သော နဂါးသွေး ပါဝင်တဲ့ မြေမီးကျောက် နဂါးဥပါ”
သူမ၏ အသံမှာ လေလံခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း တစ်ခါ”
ပရိသတ်ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှောင်ဝူမှာမူ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ နေဦး သူတို့ တကယ် ဝယ်မှာလား မဝယ်ဘူးလား ဘာလို့ ထပ်မဆွဲကြတာလဲ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေပြီး လက်ကလေးများမှာ အဝတ်စွန်းကို တင်းတင်း ဆုပ်ထားမိသည်။ အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့... လေလံမပေါက်ဘဲ နေမှာလား သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာပြီး မျက်နှာမှာလည်း နည်းနည်း ဖြူလျော့သွားသည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း နှစ်ခါ”
ဒိုဒို၏ အသံမှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို အကြည့်ဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြသေးပေ။
“ပြီးပြီ ပြီးတော့မှာပဲ”
ရှောင်ဝူမှာ စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း သုံး...”
ဒိုဒိုက တူကို ရိုက်ချရန် ပြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင်ပင်...
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း တစ်ထောင်။”
သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲမှ တည်ငြိမ်ပြီး အာဏာပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ဒို အင်ပါယာမှ မင်းသား ရှုရှင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဝူမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး လေလျှော့လိုက်သည့် ပူဖောင်းကဲ့သို့ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်လှဲချလိုက်သည်။
“ဟူး... လန့်လိုက်တာ။”
နောက်ဆုံးတော့ ဝယ်မယ့်သူ ပေါ်လာပြီ။
“ဒါပေမဲ့ ငါးသောင်း တစ်ထောင်ပဲလား”
ရှောင်ဝူက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်လေးနဲ့ဆို တတိယအကိုက ဇူဂေး လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဆယ်ခုလောက် ရောင်းလိုက်ရင်ပဲ ရတာကို။”
မင်းသား ရှုရှင်းကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ငါတို့ ကောင်းကင်ဒို တော်ဝင်မိသားစုမှာ အချိန်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဝယ်ပြီးရင် မပေါက်လာရင်တောင် သုတေသန လုပ်လို့ ရတာပဲ။ ပေါက်လာရင်လည်း တော်ဝင် ဝိညာဉ်တောအုပ်ထဲ ထည့်ထားပြီး သူ့ဘာသာ ကြီးထွားလာရင် အင်ပါယာအတွက် အကျိုးရှိတာပေါ့။”
“ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်က ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း တစ်ထောင်နဲ့ လေလံဆွဲထားပါတယ်။ တခြား ပိုပေးမယ့်သူ ရှိသေးလား”
ဒိုဒိုက အလျင်အမြန်ပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ စကား မဆုံးခင်မှာပင်...
“ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်း ငါးထောင်။”
နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူ၏ အသံ ထွက်လာသည်။ သူ၏ မိသားစု နာမည်နှင့် အလွန်ကိုက်ညီသော နဂါးဥကို လက်လွတ်မခံနိုင်သဖြင့် ဝင်ရောက် လေလံဆွဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းသား ရှုရှင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး ခြောက်သောင်း။”
သူက ငါးထောင် တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
“ခြောက်သောင်း တစ်ထောင်။”
နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူက သွားများကို ကြိတ်ကာ လိုက်ဆွဲလိုက်သည်။ မင်းသား ရှုရှင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ ကောင်းကင်ဒို၏ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ထပ်ခါတလဲလဲ အံတုခံရတာကို ဘယ်လို ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလဲ လေလံခန်းမထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦး လေလံဆွဲနေကြသဖြင့် လေထုမှာ တင်းမာလာသည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း”
မင်းသား ရှုရှင်းက ဈေးကို ချက်ချင်းပင် အများကြီး ထပ်တိုးလိုက်သည်။ နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး အသက်ရှူသံများ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ မြွေဒိုလော့ ချောင်ထျန်ရှန်က သူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူက သက်ပြင်းကြီး ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်သက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း ပိုပေးမယ့်သူ ရှိသေးလား”
ဒိုဒို၏ စူးရှသော အကြည့်များမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း တစ်ခါ”
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း နှစ်ခါ”
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း သုံးခါ”
“တချွင်—“
“ရောင်းချလိုက်ပါပြီ”
လေလံတင်သူ၏ တူသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“ဒီ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ကို မြေမီးကျောက် နဂါးဥ ဝယ်ယူနိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”
လေလံပွဲ ပိုင်ရှင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ် သီးသန့်ခန်းတွင် နင်ရုံရုံက နင်လျူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ အောက်မှ မြင်ကွင်းကို စပ်စုစွာ ကြည့်နေသည်။
“အစ်ကို ဘာလို့ မဆွဲတာလဲ”
“အဲဒါ နဂါးဥလေ ပြဿနာ ရှိနေရင်တောင် ပေါက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
နင်လျူမှာ တည်ငြိမ်စွာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မော့သောက်နေပြီး နင်ရုံရုံ၏ မေးခွန်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ လေလံတင်သူ၏ တူသံ ကျလာသည့်အချိန်တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
[တင်း လေလံပစ္စည်း “မြေမီးကျောက် နဂါးဥ (မပြည့်စုံ)” ကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချပြီးပါပြီ နောက်ဆုံးဈေးနှုန်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း ဖြစ်ပါသည်။]
[စနစ်က ပြန်အမ်းမှု အဆတိုးမြှင့်နှုန်းကို ကျပန်း ရွေးချယ်နေပါသည်...]
နင်လျူ၏ အသက်ရှူသံမှာ မသိစိတ်ထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
[တင်း အိမ်ရှင်အတွက် အဆတစ်ထောင် ပြန်အမ်းမှုကို အောင်မြင်စွာ ပေါက်မြောက်ပါသည်]
[ရရှိသော ပစ္စည်းမှာ မီးဓာတ် နဂါးစစ်စစ် ဥ ဖြစ်ပါသည်။]